30-3-2002
Oja, die klok. Een uur vooruit. (met dank aan Bar).
Mocht u denken: wat heeft het mens nu voor 'n afschuwelijk plaatje uitgezocht; dat heeft een reden.
Ik ben al jaren op zoek naar een Koekkoeksklok. Jawel! En dat ding moet ook nog echt Koekkoeken. Dus ik wil zo'n echte vogel in zo'n echte kitschkast en dan moet die vogel op z'n schaarwerkje daar elk uur uit komen koekkoeken.
Ik wil daar liever geen 500 piek (nee het went niet, die euro's) voor betalen dus dan liever iets wat niet meer zo netjes Koekkoekt. Ik bedoel, hij mag best steevast om 3 minuten voor het hele uur koekkoeken. Of het ijzertje waar de vogel op zit mag best een beetje verbogen. Ofzo.
U hoeft niet te twijfelen aan mijn verstandelijke vermogens (of laat dat in elk geval niet van dit bericht afhangen) Ik heb geen klap van de molen gehad. Ik wil g'oon zo'n klok.
Dus als u op uw zolder zo'n houten kitschkastje met vogel heeft liggen en u bent zelf helemaal wild geworden van het geluid: voor een schappelijk prijsje neem ik de vogel graag van u over.
(tot zover deze Gevraagd-Advertentie)
Twintigste woord van boven.
|
|
Goedemorgen!
Dat vroeg naar bed gaan haalt niks uit. Zo lang en vast geslapen dat ik nu met dichtgeslagen ogen een beetje voor me uit zit te suffen. Als ik laat naar bed ga weet ik tenminste zeker dat ik me rond 11 uur de volgende ochtend nog een beetje wiebelig voel. Dat is dan zo en eigen schuld, dikke ogen.
Het enige wat ik kan bedenken is dat je een aantal dagen achter elkaar vroeg naar bed moet gaan voor de gewenste frisse look. Maar ja, zo verstandig ben ik nog nooit geweest.
Tsss, vroeg naar bed gaan. 's Avonds is het juist fijn rustig, zijn er mensen op ICQ, kun je nog eens wat logjes doorlezen en in het geheel wat ronddobberen op het net, zonder dat je paasmandjes moet vouwen, tekeningen moet bekijken en wat sociaal aanvaardbaar gedrag moet bijbrengen. Dan zijn die avonden hard nodig om de eigen hersens op een andere manier in beweging te houden.
Maar liever had ik ook een frisse ochtend. Zie, ik wil te veel en er zitten te weinig uren in een dag, dagen in een week en maanden in een jaar.
Douchen. Nu.
29-3-2002
Op nachtelijke tocht rond logs: meest onderschatte layout en opmaak:
Hippopotame (dat geluidje!)
Waar logland al niet goed voor is.
Nog nooit van de film gehoord maar las de afgelopen weken her & der van het bestaan en zag dat hij vanavond op teevee werd uitgezonden. En als logland zich lovend uitspreekt over een film, dan ben ik niet te flauw om op z'n minst een blik te werpen op mijn beeldbuis. (tot zover uw invloed.)
Prachtige film!
Ik heb als vanouds heen & weer ge-ijsbeerd van spanning, heb reclames vervloekt en heb dwars door de Moraal Van Het Verhaal een zeer onderhoudende en spannende film gezien.
Waarbij dient te worden opgemerkt dat ze niemand anders dan Jodie Foster hadden moeten uitkiezen want anders was de film een vreselijke draak geworden.
Jodie F. kan als geen ander mooi boos worden, mooi verontwaardigd strijden tegen onrecht en mooi dapper zijn.
Jodie Foster is gewoon een Prachtige Actrice van wie ik van vertekend beeld uit de roddelbladen heb begrepen, ook nog eens een standvastige dame schijnt te zijn.
En daar houden wij hier wel van, van standvastige dames.
28-3-2002
" Daaag mamma, ga maar naar huis. Ik ga hier even spelen".
Wie is hier nou eigenlijk aan het oefenen?
Tis 01.06 uur en ik ben zo wakker als wat. Het is volle maan en dan gebeurt dat vaker. Schijnt allemaal suggestie te zijn maar zelfs de kinderen slapen onrustig. Ik hoorde vanavond (van iemand die het weten kan) dat je op Paaszaterdag na de volle maan het beste groente kunt inzaaien. Dat schijnen ze in Italie zo te doen. Op de zakjes zaad voor mijn balkonplantjes staat dat ik pas in april iets in de aarde moet stoppen. Ik weet het ook niet.
Maar nu moet ik toch maar net gaan doen alsof het een slaperige doordeweekse dag is want morgen worden we om half 9 verwacht op de 2-de 'oefenochtend' van de kleuterschool. En dan kan je natuurlijk niet met de smoes aankomen dat je die wallen te danken hebt aan de volle maan. Die juf ziet er niet uit alsof ze daar in gaat trappen.
Slaap zacht dus.
27-3-2002
Yvonne Habets vertrekt hoogstwaarschijnlijk bij de TROS. Habets werkte in allerlei landen onder allerlei omstandigheden. De laatste jaren maakte ze, met eigen camera en regie, kleine portretten van emigranten. Natuurlijk ook van de Nederlanders die naar Nieuw-Zeeland vertrokken om daar een nieuw bestaan op te bouwen.
In een van die afleveringen zat een fragment van een oudere man. Had het 'gemaakt' in NZ, kreeg er kinderen en kleinkinderen die het er goed hadden. Hij en zijn vrouw hadden een fijn huis en hun leven kabbelde vriendelijk verder.
Aan het eind van het fragment begon de man ineens hartverscheurend te huilen.
Wat bleek: hij wilde sterven in Nederland, zijn geboorteland. Hij wilde naar huis. Maar dat was onmogelijk. Zijn vrouw wilde blijven en zijn kinderen waren Nieuw-Zeelanders geworden.
Het hele fragment duurde misschien 2 minuten. Maar het drukte zo schrijnend duidelijk uit wat emigratie met je kan doen.
Het was erg prettig dat mevrouw Habets daar toen niet door- en overheen heeft gekwebbeld maar het gewoon kon laten. Zouden meer interviewers moeten proberen.
AUCKLAND - de Amerikaanse vice-president Dan Quayle zou in 1980 bij Australie hebben aangedrongen op de liquidatie van de regeringsleider van Nieuw-Zeeland, David Lange. Oud-premier Lange vertelde dinsdag op de Nieuw-Zeelandse televisie dat Quayle van hem afwilde vanwege zijn antinucleaire wetgeving. Zo mochten Amerikaanse atoomonderzeeers geen Nieuw-Zeelandse havens meer aandoen.
De betrouwbaarheid van dit verhaal staat niet vast. De 59-jarige Australische oud-premier heeft wel vaker oncontroleerbare geschiedenissen opgedist.
Okee.
En wie wilde nou wie dood hebben? En wie dist er nou rare verhaaltjes op?
Amerika geeft iemand in Australie opdracht om iemand in Nieuw-Zeeland te vermoorden. Het zogenaamde 'slachtoffer', David Lange vertelt dit op de NZ-se televisie. Maar wie is er nou onbetrouwbaar? De Australische oud-premier (die verder niet in het verhaal voorkomt) of David Lange die wellicht aan het Tara Singh Varma-syndroom lijdt.
Meneer of mevrouw verslaggever van de Volkskrant: kunt u mij eens vertellen of u wat landen door elkaar heeft gehaald of dat de hele zaak nog vreemder in elkaar zit dan ik zojuist heb gelezen?
Of is dit de laatste versie van Broodje Aap?
In combinatie met een chocolade-aanval:
I mean nothing good for anyone. Seriously.
Take the What Feminine Protection Product Would You Be? Quiz
Volgens mij ben ik een van de weinigen die de film nog nooit heeft gezien. Ik durf ook eigenlijk niet zo goed. Ik ben zo'n vreselijke film-snotteraar. Lassie, Free Willy, Flipper, het hele Walt Disney-assortiment: WHEEEEEEH!
Ik zag laatst een preview van de nieuwste E.T.-versie. Ging gelijk mis. Dit tot grote verbazing van mijn mede-filmgangers. Ik vergeet gewoon onmiddellijk dat het niet echt is, zo'n film. Dat ze dat allemaal verzonnen hebben.
Misschien moet ik E.T. maar niet gaan zien. Kan ik ook niet teleurgesteld zijn. Dan blijft E.T. voor mij gewoon De aller-zieligste niet gekeken film. Is ook mooi.
26-3-2002
"Mag ik even op de bank? Ik wil graag Ally McBeal zijn."
Virus van 24 uur, mehoela. De hele dag met vreemde maag en krampende rug achter die kl*te-telefoon gezeten. Morgen nog 1 lange dag, donderdag nog 1 kleuter-oefen-ochtend, vrijdag nog 1 kinderkermismiddag en zaterdag nog 1 leuk uitje. Dan is het Pasen.
Zegt me geen bal, maar het betekent maandag vrij.
Mooi.
25-3-2002
Een Macje.
I'm new and exciting and I desperetly want to evolve. I can do a million more than the others so HA!
Which invention are you? by Allieboballie
Genoeg van die Kapuuter. Naar bed. Misschien helpt liggen tegen draaien.
ja ook.
Vanochtend nog zo stoer tegen een rillerige collega zitten vertellen dat ik deze winter eens geen griep krijg, zit ik nu toch mooi op m'n stoel met m'n maag te ver omhoog.
De lucht van de pas gebakken visjes is echt niet te harden. Doet me denken aan de 1-ste zwangerschap. Toen ging m'n maag wandelen van alle geurtjes in de tram, van geurtjes in de winkel, luchtjes van mensen in het algemeen. Ik werd er die 9 maanden niet socialer op.
Bekertje melk dan maar.
Ik hoop op een 24-uurs virus van het vage soort.
Enkele dagen geleden heb ik me opgegeven voor de loglijst. U begrijpt: ik kijk iedere dag verwachtingsvol naar mijn eigen naam in het rijtje. Noppes, Niks Nada.
Nu heb ik 2 vragen voor doorgewinterde loglijsters:
* hoe lang duurt het ongeveer voordat je in dat lijstje verschijnt?
* zouden de bedenk-heren loglijsters een aanmeldingsstop hebben ivm die grote schoonmaakaktie?
Kijk, ik ben helemaal niet ongeduldig, maar ik begin me ernstig zorgen te maken of ik dit keer wel in 1 keer zo'n aanmeldingsschermje ben doorgekomen. Ik geef het maar eerljk toe: ik ben daar niet zo handig in. Misschien kunt dit gegeven meenemen in uw antwoord.
Mijn hartelijke dank alvast.
(en ook welterusten)
24-3-2002
Verschillende stranden hebben we uitgeprobeerd. Egmond, Bergen aan Zee, Bloemendaal, maar het werd uiteindelijk IJmuiden. Bloemendaal hebben we het vaakst bezocht, omdat het daar betrekkelijk rustig was, maar sinds de bloei van dat mini-uitgaansdorpje voelden we ons daar niet meer zo thuis. Solaris en Woodstock zijn leuk voor ongebonden hipperds. Waarschijnlijk was ik er tien jaar geleden en kinderloos menig zaterdagavond te vinden geweest, maar op zondagmiddag met kinderen voelen we ons daar een beetje uit de toon vallen. Ze zijn er reuze vriendelijk maar wij kijken bezorgd naar onze vieze broeken, groene regenlaarzen en met vanalles besmeurde kinderkoppies.
Vorig jaar op het schoolplein sprak de moeder me aan: of we zin hadden om in de zomer op het zojuist aangeschafte strandhuisje in IJmuiden te 'passen'. We kregen de sleutels en als we zin hadden konden we misschien af en toe wat lichte opknapwerkzaamheden verrichten.
Het zei me niks, een strandhuisje. De eerste keer dat we er naartoe reden waren we niet onmiddellijk in halleluja-stemming. De weg naar het strand voert langs de Hoogovens en om eerlijk te zijn: er zijn idyllischer plekken in Nederland.
Maar toen we doorreden troffen we een zeer prettig zooitje ongeregeld aan. Visafslag, oude fabrieken, vage loodsen, wat winkeltjes en af en toe een woonhuis. Eenmaal bij het strand een grote parkeerplaats met slagboom (gelijk weer wat minder) een enorm hotel (hmpf) en een drukte van belang. 'Ons' huisje was te bereiken via een kronkelend pad over een duin en bovenop dat duin kregen we het ineens toch te pakken. Een prachtig strand! En een lange sliert witte strandhuisjes waarvan er 1 voor ons was bestemd.
Zo'n huisje is wel van hout maar eigenlijk is het gewoon een veredelde tent. Je staat vlak bij je buren en je hoort iedere kuch en boer. Bovendien kennen de bewoners van bepaalde strandhuisjes-rijen
elkaar van haver tot gort en verschijnen er rond 17.00 uur op ieders veranda flessen wijn en bakjes pinda's. Kinderen lopen bij elkaar in en uit en buurvrouwen kleppen bij elkaar de roddels even door terwijl de mannen gezamelijk de barbeque opzetten. Een camping aan zee.
Wij zijn daar niet zo goed in. Wij hebben onze handen vol aan elkaar en ik hoef eigenlijk ook niet zo opgenomen te worden in deze mini-gemeenschap.
En dan komt de kracht van dit IJmuidense strand: Dat hoeft namelijk niet. Er moet helemaal NIKS. Je hoeft helemaal geen hip badpak aan, je hoeft helemaal niet mee te borrelen bij je buren, je hoeft niet op elkaars kinderen te passen en gezamelijk te eten. Je moet vooral doen waar je zin in hebt als je maar 's ochtends voor 10 uur de wc-emmer leegt, je troep een beetje opruimt en af en toe eens een vriendelijke glimlach richting je buren werpt. En als je je daar een beetje in kunt vinden, dan heb je een wereldzomer.
Volgende week woensdag rijden ze om 7 uur 's ochtends 'ons' strandhuisje het strand weer op. Waar nu nog een hele grote open plek is, staat dan weer die hele lange sliert witte houten 'tenten' op poten.
Vanaf 7 april zijn ze bij Zeezicht weer open. Kunnen we weer visjes gaan eten, turks brood met tapenade bestellen in de keuken en zelf onze koffie-verkeerd maken.
Kunnen de kinderen in hun vieze kleren rondrennen zonder iemand daarmee lastig te vallen en olijven bietsen uit de keuken.
En als het weer een beetje meezit, dan zitten we begin mei op een zaterdag op 'onze' veranda naar de zee te kijken. Lezen we 's avonds bij kaarslicht en liggen om 23.00 uur in onze gammele bedden. Want het is ontzettend fijn om 's ochtends wakker te worden met het geschreeuw van de zeemeeuwen.
What kind of drunk are you?
En dat vraagt zij me om 03.00 uur op zaterdagavond. Ja natuurlijk blèr ik 'ins blau hinein' rond dit tijdstip. Pfff, easy score.
Zoek: