22-12-2001
Maar alvast mijn kerstwens voor jullie. Ook deze foto is gemaakt in Nieuw-Zeeland (jaha, het wordt saai, ik weet het) Het bord stond in iemands tuin. Zo doen ze dat daar dusch. Het was mijn enige kerstmis in korte broek onder de boom. En op 2-de kerstdag ('boxing-day') gingen we zwemmen. Allemaal nogal vreemd voor een hollandse kaaskop.
Fijne kerst! En voor degenen die kerstmis ontvluchten: fijne ontvlucht!
Ik heb het 1 & ander veranderd hier. Het lettertype, de regelafstand, de achtergrondkleur en er is een fotootje bijgekomen. Wij gebruiken hier uitsluitend Mac's dus het geheel kan nog wel eens anders overkomen op een pc.
Om dit vast te kunnen bekijken hebben we gisteren in 3 uur (!!) Windows XP gedownload zodat we in onze 'virtual pc' de ergste transport-fouten hebben kunnen ondervangen.
Zouden de lezers toch zo vriendelijk willen zijn even te melden wanneer het er bij jullie wat anders uitkomt dan bedoeld? (fotoos links of dwars over de tekst, alles in hemelsblauw ipv roze, totaal onleesbaar lettertype etc. etc.)
PS: Het nieuwe fotootje is helaas niet aanklikbaar. Het staat er louter voor mijn eigen plezier.
Wat me gelijk brengt op een vraag van EVERDIEN van CLOCKWISE: wat heb ik met Nieuw-Zeeland? Daar ga ik zeer binnenkort eens uitgebreid verslag van doen.
Kan iemand me vertellen waarom het blijkbaar nou zo GODSGRUWELIJK moeilijk is om wat intercommetjes in de diverse tramhuisjes te schroeven? Okee, ik doe ook niet al te moeilijk: alleen in het centrum dan.
Er ligt tenslotte al een elektrieken draadje voor het 'hoe-laat-komt-de-volgende-tram'- bord. Dat wordt, als ik me niet vergis, toch ook niet met de hand verwisseld.
Ik vraag dit om dat ik vandaag voor de zoveelste keer in de hagel en andere nattigheid stond te wachten op een tram die niet kwam. Als ze dan even OMROEPEN wat er aan de hand is; leiding geknapt, botsing, trambestuurder overvallen, whatever, en het liefst even melden hoe lang men denkt dat de storing gaat duren, dan weet ik ook weer wat me te doen staat. Dan kan ik kiezen.
OF wachten (met 50 andere gekken) OF gaan lopen, OF medepassagiers mobiliseren tot het gezamelijk nemen van een taxi. (kom je er ook eens achter waar iedereen woont). In elk geval reduceert het ergernis en machteloosheid. Ik hou daar niet van. Niet weten waar ik aan toe ben.
Toen ik uiteindelijk dan toch in de tram naar huis zat, kreeg ik wel weer een uiterst vermakelijk Amsterdams tafereel voorgeschoteld.
Picture this:
Lijn 24, redelijk vol. Een man met een wat shabby regenjas en plastic zak in de hand, kwam de tram binnen. Uit de plastic zak kwam luide muziek. Er bleek een transistorradiootje in te zitten. De man ging achter me zitten, naast een keurige 'Amsterdam-Zuid'-mevrouw met watergolfje en bontkraag. De man deed de radio uit. De mevrouw zei daar wat van.
"Jammer dat u de radio uitzet. Het was wel leuk, die muziek"
"Mag niet in de tram, muziek"
"Ach, er mag zoveel niet"
"Menemenumenummenum"
"Bent u ook op weg naar huis?"
"Ik heb geen huis."
"Oh. Bent u dakloos?"
"Ja. Al 20 jaar"
"En gaat u nu een slaapplek zoeken in Zuid?"
"Ben je GEK? Ik ga niet slapen in die criminele buurt!"
"Crimineel? Amsterdam-Zuid is toch helemaal niet crimineel?"
"O! Nou zeker wel! Al die turken en marokkanen maken daar de boel onveilig!"
De mevrouw, redelijk onthutst:
"Maar niet ALLE turken en marokkanen zijn toch crimineel?"
De meneer, steeds kwaaier en luider:
"O, jawel! Een grote cocaďne-bende is het daar! Allemaal hetzelfde tuig van de richel. Ze moesten ze opbergen! ALLEMAAL!"
Vervolgens heeft de man een anti turk-marokkaan-tirade staan afsteken waar Janmaat z'n petje voor had afgenomen. De mevrouw heeft verder niets meer gezegd.
Wat ik nou dacht toen ik naar mijn huis liep was: Ik heb een oordeel over de keurige mevrouw. De keurige mevrouw heeft een oordeel over de dakloze. De dakloze heeft een oordeel over turken en marokkanen.
En er klopt allemaal geen ene sodemieter van.
21-12-2001
Omdat de oranje pinguin wel ERG feestelijk kleurt bij de roze achtergrond, nog 1 (!) testje wat een zwart-wit plaatje oplevert.
De komende week zal ik mij ernstig beheersen wat het publiceren van testjes aangaat. Ik zal ze in stilte uitvoeren. Beloofd. (tenzij ik natuurlijk Het Ultieme Testje tegenkom;-))
 | If I were a Dead Russian Composer, I would be Sergei Rakhmaninov. I lived in the early Twentieth Century and was well known for my compositional, conducting, and piano skills, yet I am melancholy despite this talent. My famous works include my nearly-impossible piano concerti. Who would you be? Dead Russian Composer Personality Test |
Kon het echt niet laten. Zag weer een leuk testje bij JW. Ik kom er uit als een pinguďn. Weer een pinguďn-plaatje dusch.
Take the Corporate Mascot Test at Willaston's Lounge!
20-12-2001
WAAROM (?) zit alles wat je acuut nodig hebt altijd ONDER in je tas? (sleutels, mobiel gaat in een volle tram, aanstekers, kauwgumpje) Hoe klein of groot de tas ook is: altijd moet je je halve leven in het openbaar op de stoep gooien om te kunnen vinden wat je zoekt en nodig hebt.
(PS: morgen typ ik wel weer wat leuks hoor. Het zit wel in mijn hoofd, maar ik ben te moe om het eruit te krijgen. Bovendien leer ik net iets over cursief en vet . Misschien moest ik maar eens naar bed. In plaats van tegen mezelf aan te leuteren.)
Bij de ingang van de C-1000 hangt een bord met de tekst: " Ingang voor Invaliden en Kinderwagens. HIER bellen."
Jaha?
En dan?
JOEOEOEOEHOEOEOEOE! Is daar iemand?
19-12-2001
Wij hebben muizen. En een kat. Die twee verdragen elkaar prima. Ik heb de kat, toen hij nog 6 weken oud was en nog in zijn geboortehuis woonde, een muis zien (en horen) vermorzelen. Hij kan het dus wel. Jagen. Maar hij doet het niet. Hij wacht op zijn Kittekat of Whiskas.
Nou lopen die muizen vooral op het plafond van de slaapkamer. Wij (kat en mens) kunnen ze dus niet zien. We HOREN ze des te meer. Het is zo'n zachtboard-plafonnetje waar iedere ritsel net iets harder klinkt.
Tot een jaar geleden was er een bakkerij onder onze etage gehuisvest. De halve nacht lag iedereen wakker van de bak-machines. De bakkers begonnen te werken om 12 uur 's nachts en hielden op rond 04 uur. Het hele huis stond te trillen en te stampen. In de zomer kon 's nachts geen raam open. Dan kon je net zo goed IN de bakkerij gaan zitten.
Groot was dus onze vreugde toen duidelijk werd dat de bakkerij zijn bakdiensten had uitbesteed aan een collega elders. Nu staat er alleen nog om 05 uur een vrachtwagen op de stoep met mannetjes om al het brood uit te laden en in de schappen van de winkel te leggen.
Het enige wat nog overlast veroorzaakt is het jaarlijks terugkerend Bakken Der Oliebollen En Appelflappen. Om onduidelijke redenen blijft het winkelpersoneel dat zelf doen. Geeft geen lawaai maar stank die door de kieren van dit oude huis naar boven stijgt. Vergeleken bij het gestamp 's nachts een makkie.
En op zaterdag worden we om 8 uur wakker van de winkeldeur, die, in verband met kou open en dicht gaat. Boem! Klapbam! Ach, het went allemaal.
Maar nu dus de muizen. De muizen spelen 's nachts op het plafonnetje. Ze rennen heen & weer, maken ruzie, piepen en knagen. En vooral dat KNAGEN, daar word ik een beetje onrustig van. Dit klinkt namelijk niet meer als een stelletje wakkere muizen maar als een dik vet beest. In mijn fantasie is het al een groot uitgevallen RAT geworden.
Bovendien ben ik niet gerust op dat zachtboard-plafonnetje. Eerder vonden we al muizenkeuteltjes op de vloer van de slaapkamer. Die kwamen, bij nader onderzoek, van BOVEN. Een gaatje in het plafonnetje, POEP! zegt de muis en zo hebben ze hun eigen wc-tje bedacht. Snel dichtgesmeerd dus, dat wc-tje. Ik ben tenslotte geen juffrouw-van-de-retirade.
Vannacht lag ik weer eens wakker van het geknaag. En toen kreeg ik het ineens ernstig te pakken. Wat nou als die muizen en eventuele rat massaal kleine knaagjes maken in het plafond? Wat nou als het plafonnetje ZO zacht en dun wordt dat het naar beneden komt? Met 100.000 muizen & rat erop? ZO mijn bed in!
Gatverdamme!
Nou weet ik niet zo goed wat ik moet doen. OF een soort ijzeren of stalen anti-knaag plafond maken. OF de GGD laten komen die dan lokdoosjes moet plaatsen tussen de vloer van de bovenburen en ons plafond. (de gedachte aan vele stervende en ontbindende muisjes boven mijn hoofd is ook niet echt rustgevend..) OF ik ga verhuizen.
Naar 'Het Platteland' ofzo. Ver weg van lawaai en stank. Eindelijk ruimte. Fijn in een oude boederij of vervallen schuur. Met een grote tuin en een goeie speelzolder. Waar het waarschijnlijk wemelt van de muizen.
18-12-2001
Vandaag kreeg ik de vraag van EVERDIEN van CLOCKWISE of ik mee wilde doen met Het Muziekstokje. Ik geloof dat er meerdere soorten Stokjes in omloop zijn. Maar Het Muziekstokje, dat vind ik wel wat.
Ik word geacht de laatste 3 cd's die ik draaide hier te vermelden en waarschijnlijk ook te vertellen waaróm. Okee dan. Vooraf nog even dit over ik-en-muziekjes. In het algemeen, zeg maar.
Ik hou érg van muziek maar overdag staat hier nooit een radio of cd-speler aan. Simpelweg omdat er van de mensen & mensjes in dit huis al zóveel lawaai afkomt, dat ik daar geen achtergrondgeluid bij kan gebruiken. Dan snap ik absoluut niet meer wat ik aan het doen ben en heb alleen nog de neiging STILTE! te brullen. Ik werk ook nog 4 dagen in de week, en dan moet ik als ik thuiskom al helemáál niet denken aan wat voor geluid dan ook.
's Avonds daarentegen, en soms ook 's nachts is het mijn muziektijd. Op de discman, that is. Iedereen in bed, ik nog even op en dan snoeihard geluid op m'n hoofd. Fijn!
Die cd's in de discman zijn nogal willekeurig. Wisselt per humeur. Zoals bij iedereen waarschijnlijk. Dus misschien kunt u afleiden wat voor een soort humeur ik de laatste keer had:
CD 1: Live-cd van BlŘf, Oog-in-oog. En dan alleen het nummer "Hier". De rest heb ik eigenlijk nog nooit beluisterd, terwijl ik die cd al een hele tijd in huis heb. Zo gaat dat vaker. Ik vind 1 nummer mooi en koop de hele cd. Neen, geen brander. (alhoewel juist deze cd wel weer een gebrand exemplaar is > dit wordt een chaotisch verhaaltje..) Juist het nummer "Hier" omdat het live ontzettend lekker klinkt. ("hier ben ik veilig, hier ben ik sterk, hier ben ik heilig, dit is mijn kerk, dit is mijn haven, hier leg ik aan, hier kan ik slapen, hier moet ik staan. Hier ligt mijn hart voor jou.") Als je het zo bekijkt een wat brave tekst, maar gezongen door Paskal J.vind ik het erg mooi. Het gitaartje is ook prettig.
CD 2: Keith Jarett, the Köln Concert. Piano, rustig, beetje jazzy maar niet dat heen & weer gepiel waar ik zo'n hekel aan heb en waar ik nog onrustiger van word. Ooit voor het eerst gehoord bij mijn eerste vriendje (ik was 17), nadat het uit (ex-vriendje dus) was en hij op kamers was gaan wonen. Vond ik erg stoer, op kamers wonen en de eerste keer dat ik daar kwam stond dit op. Hij had een joekel van een kamer waar (nog) bijna niks instond dus het klonk daar werkelijk fantastisch! Heb me lange tijd beholpen met een krakerig cassette-bandje en uiteindelijk een jaar of 2 geleden zelf de cd gekocht.
CD 3: Best of the 70's. Vage verzamel-cd, vorig jaar op vakantie in la Belgique in een supermarkt gekocht voor 5 piek. Geweldige muziekjes. Eigenlijk voor in de auto. Draai alleen Kiki Dee (I've got te music in me); J.J. Cale (cocaine) Santa Esmeralda (don't let me be misunderstood); John Miles (music) en The Boomtown Rats (I don't like mondays)
Wel, dit is echt een eerlijke opsomming van de laatste 3. Voor het geval u nu denkt dat mijn muzieksmaak totaal verknipt is: Ik heb ook SKIK, AcdaendeMunnik, Brel, Bachs 2-de vioolconcert, Buena Vista Social Club, the Beatles, en heel veel rare cd-singles (omdat ik toch vaak maar 1 nummer de moeite waard vind) en heel veel verzamel-bandjes van vroeger, die ik sinds kort weer kan draaien op mijn nieuwe ghetto-blastertje. Nou, zegt u het maar: is het voer voor psychologen of kan het er mee door?
Ik geef dit Muziekstokje door aan CLAVER Niet omdat ik haar ken (briesch!), maar omdat juist ZIJ altijd al veel vindt van muziek en daar, geheel uit zichzelve, ook vanalles over schrijft.
Vanavond ga ik weer eens proberen of ik het hier iets leesbaarder kan maken. De letter bevalt me niet. Te klein en ik wil schreefloos. Het lijkt nu ook net alsof deze letters niet helemaal dichtlopen. Het ziet er in ieder geval rommelig uit.
(en verder baal ik ook dat mijn Wellington-foto's naar het archief zijn verhuisd. Misschien kunnen die gewoon op de pagina geprutst.)
Ik klungel dus verder. Maar niet nu. Want nu moet ik een buro gaan verven.
Van de week nog schreef CLAVER over haar ervaringen in Logland. Wij zijn ongeveer tegelijkertijd (samen met JW), begonnen met dit mini-projektje. Eens kijken of we wat te vertellen hebben. We pakten het alleen wat verschillend aan.
ZIJ heeft bijvoorbeeld een teller en kan zien wie haar Log lezen. Zoals reeds geschreven > ik niet. Zij plaatste ook eerder dan ik haar link in reakties op andere loggers. Ik vond dat eng. Dus dat duurde even. (ondertussen nog steeds geen flauw benul hebbende van wie er daadwerkelijk op die link klikt)
Afijn: we zijn allebei op gang. Het bevalt me prima. Zo'n 2 keer in de week denk ik nog wel: "waarom doe ik dit eigenlijk?" maar ook daar valt overheen te typen.
Omdat ik dus niks wist van loggers, logjes, hoe, waarom & waar, ben ik begonnen in de lijst van PUCK. Haar log is indrukwekkend vanwege de verhalen EN ze leek me ook nogal ervaren, gezien de lange lijst van mede-loggers. Op de 1 of andere manier had ik het idee dat de loggers die door haar selectie heen waren gekomen en in haar lijstje "mochten", mij ook wel aan zouden spreken. Vraag me niet hoe Een Vaag Gevoel werkt via een beeldscherm, maar blijkbaar werkt het. Internet-intuitie of zoiets.
Dus klikkerdeklik, ik kwam vanalles tegen. Af en toe reageerde ik ook zowaar op een verhaaltje. (en dus ook maar de link erbij..) En af en toe stond iemand niet in Puck's lijstje maar reageerde op een dusdanige manier op haar stukjes dat ik dacht:" daar moest ik maar eens gaan kijken". Zo kwam ik aan ARNOUD. CLAVER maakte ondertussen ook vanalles mee via dat geklik en gereageer. Dat konden we dan weer fijn uitwisselen.
Gisterenavond kwam ik uit bij GIEN. Daar zag ik nogal wat overeenkomsten met mijn schrijfsels. Dus, heel ruig, gelijk 2 (!) reakties achtergelaten. Poehee. En OOK 2 (!) keer mijn link in het daarvoor bestemde vakje getypt. Zo! Dat schiet op!
Vandaag open ik wat logjes en ga ook weer eens kijken bij GIEN. Ik zie ineens MIJN NAAM. Jeetje, ze heeft mijn URL verwerkt in een stukje. Of eigenlijk zit ze mijn log gewoon behoorlijk te promoten. Dat was even schrikken! Dat was even leuk! Ik kreeg het er helemaal warm van.
Onder een kop koffie eens zitten bedenken WAT me nou zo springerig maakt. Ik typte toch 'gewoon voor me uit'? Ik hoefde toch geen teller? Het maakte mij toch allemaal niks uit?
Hm. Nou. Dat moet ik, vrees ik, even bijstellen. Ik ben nog steeds niet uit op enorme bezoekersaantallen maar ik vind het wel leuk als OOK mensen die niet ken, af en toe komen kijken. Het is net zoiets als met mijn fotoos eigenlijk. Ik maak ze voor mezelf maar soms wil ik ze aan iemand laten zien of zelfs ergens ophangen. Maar het blijft een hachelijke onderneming, 'gezien' worden. In de ruimste betekenis van het woord.
Die teller komt er dusch voorlopig (voorzichtig, voorzichtig) nog steeds niet. Maar iedere onzichtbare bezoeker is Van Harte Welkom! Dat u wel even weet dat ik blij met u ben.
17-12-2001
Drie weken geleden waren mijn overschrijvingskaarten van de Postbank ineens op. Snel gebeld voor een nieuw setje. Dat kreeg ik dus niet meer. " U heeft een overschrijvingsboekje voor de Euro gekregen mevrouw, en dat gaat u maar gebruiken" sprak de klantenservicemeneer streng. Nou staan op de meeste rekeningen de euro's wel vermeld maar voor de rest zoek je het maar uit.
Ik ben al niet zo'n rekenwonder en met het getal 2,20371 kan ik al helemaal niks. Dus op naar de boekhandel voor een eurocalculator. Mooi. Dat werkt.
Vanochtend heb ik allerlei achterstallige boekhouding zitten doen, MET de eurocalculator in de aanslag.
Ik vind het maar raar. Voor m'n gevoel maak ik veel te weinig geld over. De huur is ineens laag, een kaartje voor Paradiso kost bijna niks en het kadootje voor mijn ouders was een koopje.
En in plaats hier nou BLIJ van te worden; ik word er alleen maar achterdochtig van. Ik verwacht binnenkort een stapel boze brieven en aanmaningen wegens te krap betaalde rekeningen.
Die eurocalculator zal toch wel geijkt zijn?
Net wat euro-kits opgehaald. Ja, alles wat ik gelezen heb klopt: chocoladegeld en speelgoedgeld. Ikzelf heb het idee dat ik op vakantie ga.
"TORA BORA VEROVERD, BIN LADEN SPOORLOOS" zegt de Volkskrant op de voorpagina. Ik krijg daar, nog niet helemaal helder, rare associaties bij. Tora Bora, is dat een oosters gerecht? Bin Laden, is dat een nieuw opbergmeubel? En wat doen die 2 samen in 1 zin? "Tora Bora, dat is een muziekinstrument" zegt Kind I.
Okee. Daar doe ik het voor.
16-12-2001
Ik heb geen Nedstat. Ik weet niet wie hier komen. Ik geloof dat ik dat maar zo laat. Hoef ik me ook geen "zorgen" te maken over lage bezoekersaantallen. Mag ik gewoon voor me uit typen.
Vroeger had ik een dagboek, maar sinds ik veel typ, kan ik niet meer goed schrijven. De handeling op zich bezorgd me na 5 minuten spierpijn en het handschrift staat me ook niet aan. Dat ben ik niet. Dat is een of ander verkrampt persoon.
Ik heb wel een opschrijfboekje gekocht. Omdat het er zo verdomd aantrekkelijk uitzag. En omdat het een geschiedenis heeft. Het schijnt dat E. Hemingway ook zo'n zelfde boekje had. Hij vond het ook vast heel handig dat het in je binnenzak kon en dat er zo'n elastiekje omheen zit zodat de pagina's niet verkreukelen. Verder is iedere gelijkenis zoek.
Ik heb wel bedacht wat ik met het schrijfboekje ga doen. Ik ga er iedere dag een foto-idee in opschrijven. Kost alleen steekwoorden, dus weinig kramp. Zodat ik, bij gebrek aan welk idee ook, altijd een onderwerp tevoorschijn kan toveren. Zodat het net lijkt alsof ik nadenk over fotoos. Zodat het niet overkomt als een toevallig goed uitgevoerd ideetje. Nét echt, moet je maar denken.
Zoek: