mandarijn




Je moet het ze nageven, die verfafdeling van de HEMA. Als ze op hun pot -MANDARIJN- zetten, dan bedoelen ze ook mandarijn. Oranje. Knal-oranje.
Als je nu bij ons de voordeur opendoet, val je met je neus in een sinaasappelnet.

Waarschijnlijk verzuchten nu wat mensen uit mijn direkte omgeving iets als is het mens nou nog niet opgehouden met dat geverf? Maar u snapt natuurlijk wel dat als je op een dag zoveel tijd overhoudt wegens gebrek aan pauze-met-peuk, dat je dan vanalles kunt doen. -Iets doen-, no matter what, is trouwens de enige remedie tegen al die vervelende onrust. Ik snap niet waarom. Tijdens zwangerschappen gewoon gestopt met roken. Geen woord aan vuil gemaakt en mijn pakje-per-dag gewoon laten staan. De huis/tuin/keuken-psychologische verklaring hiervoor hoorde ik vandaag: "dat komt omdat je het toen voor je kinderen deed en nu voor jezelf. Voor jezelf is goeds doen is blijkbaar moeilijker."
Of iets van die strekking.
Maakt ook niks uit. Stoppen met roken is kut. Dat las ik van de week ergens op een log en het is g'oon hartstikke waar. Ik snap niet dat Charlotte en Claver en Luna er allemaal zo dapper over kunnen doen.
Anyway: zolang mijn lichaam nog niet gewend is aan een nicotineloos leven, verf ik me een ongeluk. Ik heb nog een 2-de laag hal-muren, 2 keer houtwerk in diezelfde hal, 1 houten kist, 3 deuren, 1 deurpost, 5 keukenkastdeurtjes en diverse keukenmuren in het vooruitzicht. Tegen de tijd dat dat allemaal gedaan is zal het binnenslichaams wel weer rustig zijn. Toch? TOCH? DAT MOET NAMELIJK! DUSCH!

irri

Zeg, wat is dat voor een flauw katterig gedoe over die Derk Runhaar met zijn Webroman-initiatief? Ik lees zo her en der buitengewoon wantrouwende en geirriteerde reakties aan het adres van deze Derk.
Waarom is dat? Kun je niet gewoon vragen wat de bedoeling is en dan zeggen of je er wel of niet in geinteresseerd bent? Afgezien van mijn bescheiden mening t.a.v. het hele initiatief, vind ik het opmerkelijk dat meneer Derk nog zo netjes antwoord geeft op gesneer. Ik zou zeggen: mail Derk, zeg ja of nee en hou 's op om van een luttel initiatiefje een heel fenomeen te maken.
(en verder heeft dit bericht natuurlijk niets te maken met het feit dat ik sinds 1,5 dag niet meer rook. Mocht mijn irritatie wel iets te maken hebben met dit beslissingsmoment, dan zou ik zeggen: berg u maar voor de nabije toekomst.)

huishoudelijk

* Dat een verdwaald shirt in de wasmachine best hippe blauwe bh's oplevert.
* Dat oordoppen meewassen niet echt handig is.
* Dat het in Frankrijk bestelde veiligheidsklepje voor in de auto pas maandag aankomt.
* Dat de auto dus dit weekend in de garage logeert.
* Dat een kapotte droger in de herfst iets met slechte timing te maken heeft.
* Dat boeken in een boekenkast thuishoren en niet in 20 dozen.
* Dat stofzuigen soms echt moet gebeuren.
* Dat het weekend is.
* Hoezee!

klets

Mijn kapper P. vindt mij geen gezellige klant. Ik klets te weinig. Hij houdt van een gezellig gesprekje met zijn klanten, zo zei hij vanochtend. "Er zijn genoeg onderwerpen om over te kletsen!" Zo waren er volgens hem: het weer, voorstellingen in theater, vakanties en soms gezondheid & ziekte.
Over al deze onderwerpen had ik best leuk mee kunnen kletsen . Ik vind het namelijk prachtig weer, ik ga zondag naar een voorstelling, eind oktober ga ik naar Barcelona en ik ben snipverkouden.
Maar ik heb helemaal niks gezegd. Ik hou niet van dat geklets bij de kapper. Van dat bezigheidsgelul.

Ik heb vriendelijk gehumt terwijl kapper P. zijn meningen verkondigde. Soms heb ik iets gevraagd over m'n haar. Of het iets korter of anders kon. En aan het eind van de rit heb ik nog iets heel slims gedaan. Ik heb gevraagd wanneer kapster A. werkt. Kapster A. kletst namelijk niet. Die houdt g'oon haar kop, net als ik, en af en toe vraagt ze of ik m'n haar zo mooi vind of dat het nog anders moet. Punt.
Kapster A. werkt de hele week, behalve op vrijdag.
Mooi.
Dan weet ik dat ik voortaan op vrijdag geen kappersafspraken meer moet maken.

kut

Heeft u hem ook gezien? De voorkant van de Kunstbijlage van de Volkskrant van vandaag.
Moest u er (net als ik) ook zo vreselijk om lachen? Om die blauwe mevrouw met die overdadige verentooi op haar hoofd. Of heeft u zich alleen maar ge-ergerd aan de kut op de achtergrond?
Vond u dat 'niet kunnen' en smakeloos en 'niet-van-de-Volkskrant gewend'. En heeft u daar ook even over gebeld?
Ik vond het in elk geval een hilarische foto. Dat heeft fotograaf Joost van den Broek goed gezien.
Nog komischer vond ik het onderschrift bij de foto:
Cover: Bezoekster van xtc-thema-avond in Now & Wow, 20 september Rotterdam, voor een reproductie van Gustave Courbets schilderij L'origine du monde (1866)

Een xtc-thema-avond? Huh? Wat doet die mevrouw op een xtc-thema-avond? Wat doet die kut op een xtc-thema-avond? Had die mevrouw misschien wat pilletjes tot zich genomen alvorens zich in het thema-avond-feestgedruis te storten? Hing die kut er misschien nog van een vorig informatief samenzijn? Vragen, vragen, vragen. Je snapt niet wat onderwerp A met onderwerp B te maken heeft en waarom ze samen op een foto belanden. En daarom is die foto nou zo grappig.
Maar dat vind ik.
U mag zich best ergeren.
Als dat het geval is, raad ik u aan NU deze site weg te klikken. Want de blauwe mevrouw met kut komt hieronder nog even in beeld.
Het originele schilderij kunt u HIER bewonderen.

spelletje

Gezien bij Polskaya : een prachtige spelletjes-pagina. Mooi gemaakt, zonder flash (zegt Polsky, want dat soort dingen kan ik dan weer niet zien) en inderdaad nou eindelijk 'ns geen piefpafpoef-gedoe. Lieve plaatjes met passende muziekjes. Wij waren er met z'n allen gelijk aan verslingerd. (tip: start dit soort dingen niet vlak voor kinderbedtijd op..) Het zijn er een heleboel dus keus genoeg en onderaan de pagina staan nog wat dingetjes voor de leuk. Ik weet niet waar Polskaya hem vandaan heeft maar bedankt! En nu ik ga hier even ongegeneerd zitten link-jatten. Hier staan ze: De Orisinal-Spelletjes.





(En natuurlijk staat er ergens tussen al die schattigheid een spel waar mijn verslavings-gen opgetogen van in de rondte springt. Het lijkt erg op mijn ooit ontdekte Sjaarloos Blokjes.
Hier een hint. Ik zal wel iets freudiaans met blokjes hebben. Ofzo.)

gezellig




Ik woon in een straat waar ooit de D.E. Geschenkenwinkel was gehuisvest. Omdat er door mijn straat maar 1 tram rijdt, zitten er vaak mensen in die tram die op zoek zijn naar de D.E. Geschenkenwinkel. Een trambestuurder riep het zelfs gewoon om. Zoals je De Munt, De Dam, Het Weteringcircuit, Het Rijksmuseum of Artis omroept, zo klonk er dan: "Bij de volgende halte: De D.E. Geschenkenwinkel!"
Meestal stapte er dan een wat ouder en redelijk stoffig echtpaar uit. Raar is dat, je zou verwachten dat er een mevrouw met nog een mevrouw, gezellig gearmd zouden uitstappen. Gezellig met een vriendin nieuwe mokken uitzoeken of iets leuks-met-nijntje-erop voor de kleinkinderen. Maar blijkbaar moet iets als huisraad, wat een theelepeltje wel degelijk is!, worden aangeschaft onder begeleidend oog van man. Maar misschien was het gewoon een leuk uitje. Samen met z'n 2-en ergens naar toe. Kan ook.

Nou ben ik zelf geen Douwe Egberts gebruiker. Sterker nog: ik ben zo'n koffiebarbaar die een lepeltje oplosspul-van-eigen-merk in een beker mikt en er wat kokend water en warme melk op giet. Klaar. Maar zelfs ik weet dat je bij D.E. waardepunten kunt sparen en dat je die waardepunten van je koffiepak moet knippen. Mijn oma had een blikje in de kast en daar gingen dan die punten in. Vervolgens was het totaal onduidelijk wat er met de inhoud van dat blikje gebeurde.
Maar sinds ik in mijn straat woon weet ik dat natuurlijk wel.
Al die punten uit blikjes, potjes en oud glaswerk gaan in een zakje. En dan wordt er een zonnige middag gepland om gezellig samen met dat zakje naar de D.E. Geschenkenwinkel af te reizen. Dus al die mensen die ik in de tram tegenkom, hebben in hun jas zo'n zakje met punten verborgen. En natuurlijk weten ze ook precies hoeveel punten er in dat zakje zitten. En hoeveel je daarvoor kunt kopen. En op de toonbank telt de mevrouw van de D.E. Geschenkenwinkel dan de punten na.
Zo is het vast gegaan.

Helemaal zeker weet ik het niet want ik ben nog nooit in de D.E. Geschenkenwinkel geweest. Daar heb je ook niks te zoeken zonder zakje met punten. En waarschijnlijk kom ik er ook nooit achter want de D.E. Geschenkenwinkel uit mijn straat is verhuisd. Helemaal naar Amsterdam-ZuidOost.

De trambestuurder roept tegenwoordig om dat "De volgende halte die van de D.E. Geschenkenwinkel WAS" en met welke tram ze er vervolgens wel kunnen komen. Voor een gezellig uitje naar de D.E. Geschenkenwinkel kan men tegenwoordig het beste een hele dag uittrekken.

Koning Klant

Vanochtend weer een sterk staaltje van de Ik-Sta-Op-Mijn-Strepen-Houding meegemaakt. Een NRC-lezeres eiste (tuurlijk) niet alleen een vergoeding van haar niet-bezorgde krant, maar had tevens een berekening gemaakt van het verlies van gewerkte minuten. In de tijd dat ze met ons aan de telefoon hing om een krant (van vorige week) te bemachtigen, had ze X-minuten maal Y-uurloon kunnen verdienen. De lezeres, die zelfstandig ondernemer bleek, leefde volgens de overtuiging dat Tijd Geld is en die tijd gingen wij haar vergoeden. Had ze zo bedacht.
Op mijn poging deze merkwaardige redenering in wat realistischer vaarwater te krijgen reageerde ze met een:
U heeft vast zo'n leuke Training gehad en daar heeft u vast in geleerd dat u mij moet laten uitrazen voordat u met uw stompzinnige oplossingen op de proppen komt.

En nou vind ik het zo jammer dat ik niet gevraagd heb in welke branche deze mevrouw zelfstandig ondernemert. Ik had zo gehoopt op iets als luxaflex. En dat ze dan de verkeerde maten zou hebben genomen en dat ik alle luxaflex zou weigeren. En dat ik dan zou kunnen zeggen:
U heeft vast zo'n leuke Starters-Training gehad en daar heeft u vast geleerd dat u mij nu niet de huid mag vol schelden.

OSB