14-9-2002
sloop
Mochten we hier ooit nog zo gestoord raken een huis aan te schaffen waar het 1 & ander aan verbouwd moet worden, dan weet ik nu al welke randvoorwaarden ik daarvoor ga organiseren. Een masseur, een logeerhuis met ligbad en een paar degelijke werkhandschoenen.
Vandaag hebben wij "ons" strandhuis (zie boven aan deze pagina voor wat voorbeelden) gesloopt. Het was oud en verrot en de takeldienst die ieder jaar de huisjes van het strand haalt, weigerde het geval nog te vervoeren. Vandaag dus stond er (uiteindelijk) een container en waren wij met 6 mensen in de weer met zaag, nijptang, schroevendraaier en sloophamer. Het huis ligt in de container. Mooi.
Op mijn handen zitten tientallen wondjes, mijn rug schreeuwt om een warm bad en ik wil om 20.00 uur naar bed.
Maar eigenlijk heb ik een top-dag gehad. Het waaide een beetje en soms viel er regen, maar over het algemeen scheen de zon. We hebben rode hoofden, zijn loom en moe maar zeer voldaan. De klus is geklaard. Volgende week mogen we verder met ons hoofdstuk -lichamelijke arbeid- want dan gaat de vloer er hier uit. Kan ik nu vast een masseur bestellen?
Mochten we hier ooit nog zo gestoord raken een huis aan te schaffen waar het 1 & ander aan verbouwd moet worden, dan weet ik nu al welke randvoorwaarden ik daarvoor ga organiseren. Een masseur, een logeerhuis met ligbad en een paar degelijke werkhandschoenen.
Vandaag hebben wij "ons" strandhuis (zie boven aan deze pagina voor wat voorbeelden) gesloopt. Het was oud en verrot en de takeldienst die ieder jaar de huisjes van het strand haalt, weigerde het geval nog te vervoeren. Vandaag dus stond er (uiteindelijk) een container en waren wij met 6 mensen in de weer met zaag, nijptang, schroevendraaier en sloophamer. Het huis ligt in de container. Mooi.
Op mijn handen zitten tientallen wondjes, mijn rug schreeuwt om een warm bad en ik wil om 20.00 uur naar bed.
Maar eigenlijk heb ik een top-dag gehad. Het waaide een beetje en soms viel er regen, maar over het algemeen scheen de zon. We hebben rode hoofden, zijn loom en moe maar zeer voldaan. De klus is geklaard. Volgende week mogen we verder met ons hoofdstuk -lichamelijke arbeid- want dan gaat de vloer er hier uit. Kan ik nu vast een masseur bestellen?
13-9-2002
bijgeloof
Het is vandaag vrijdag-de-dertiende. Kijkt u allemaal een beetje uit?
Het is vandaag vrijdag-de-dertiende. Kijkt u allemaal een beetje uit?
jongetjes en muziek
Iedereen die kinderen kent weet waarschijnlijk dat je voor de meest vreemde dingen kan komen te staan. Ik heb geen meisjes-kinderen maar ik zie om me heen regelmatig moeders die hun dochters in stoere kleren willen hijsen, terwijl de meisjes-in-kwestie alles roze en prinsesserig willen. Dus ook bij min 10 moet die tutu aan en dat kroontje op. Da's koud.
Twee jongetjes hebben ook zo hun eigenaardigheden. Afgezien van pokemon-gymschoenen (Yuck!) zit 'm het niet zo in de kleren. Wel in speelgoed en stoer doen en piefpafpoef en god mag weten wat er nog meer in kleine jongetjeshoofden van belang is. De Belangrijke Jongetjes-Zaken veranderen kwa thema ook nogal snel. Dus als je net gewend bent aan dino-skeletten of Dolfje Weerwolfje-boeken, moet je even later flux overschakelen op Bionicle of Lego of Piemelgrapjes of het thema Dood. Kan allemaal, moet ook allemaal en soms luister je half en lees je zelf ook weer even een boek. Niets zo flexibel als opvoeders.
Muziek is ook zoiets. In den beginne kun je ze prettig kennis leren maken met de liedjes van Annie M.G, wat leuke kinderkoortjes of Hits voor Kids. (ja echt: die ligt hier.)
Maar dan komt het moment dat de jongetjes zo hun eigen ideeen over muziek beginnen te bedenken. En dat is ook het moment dat je denkt: "Komt-ie echt uit MIJ?" en "Van wie heeft-ie dat?" en "En hoe moet dat goddorie nou zonder koptelefoon?"
Dat moment kwam hier met de komst van de Jody-verering. Jody Bernal, dat opgeschoten snotaapje dat liedjes zingt en kleine meisjes in katzwijm doet vallen.
Hmpf.
Jody.
Het mannetje had een hit met Que si Que no En uitgerekend dat lied sloeg hier in als een bom. Dat moest worden aangeschaft.
Nou, sorry.
Er zijn grenzen aan mijn sponsoring van ongetalenteerde snotaapjes. Geen officieel schijfje van Jody komt hier het huis in.
Nou dacht ik, tijdens 1 van mijn net ontdekte muziek-jat-tochten op internet, dat Jody dan maar op illegale wijze het pand moest betreden. Niks, nada, noppes. Geen Jody te vinden. Waarschijnlijk gebruik ik een programma dat zich alleen leent voor Ben Folds Five en de Eagles en MelC en al die andere fijne muziekjes. Want Jody, daar doet-ie niet aan.
Vanavond kwam het verlossende woord. Een mp3 van het te veel geprezen Que si Que no zat in mijn mailbox. Van iemand met een programma dat wel Jody-compatible is. Volkomen belachelijk maar ik slaakte een luid HOEZEE! Morgen kan ik de twee jongetjes Jody laten horen!
Geen idee waar het hele lied over gaat trouwens. Ik gok iets van wil ze wel of wil ze niet.
Afijn.
En omdat ik er zo lang op heb moeten wachten krijgt u van mij gratis en voor niets wat Jody-informatie.
Iedereen die kinderen kent weet waarschijnlijk dat je voor de meest vreemde dingen kan komen te staan. Ik heb geen meisjes-kinderen maar ik zie om me heen regelmatig moeders die hun dochters in stoere kleren willen hijsen, terwijl de meisjes-in-kwestie alles roze en prinsesserig willen. Dus ook bij min 10 moet die tutu aan en dat kroontje op. Da's koud.
Twee jongetjes hebben ook zo hun eigenaardigheden. Afgezien van pokemon-gymschoenen (Yuck!) zit 'm het niet zo in de kleren. Wel in speelgoed en stoer doen en piefpafpoef en god mag weten wat er nog meer in kleine jongetjeshoofden van belang is. De Belangrijke Jongetjes-Zaken veranderen kwa thema ook nogal snel. Dus als je net gewend bent aan dino-skeletten of Dolfje Weerwolfje-boeken, moet je even later flux overschakelen op Bionicle of Lego of Piemelgrapjes of het thema Dood. Kan allemaal, moet ook allemaal en soms luister je half en lees je zelf ook weer even een boek. Niets zo flexibel als opvoeders.
Muziek is ook zoiets. In den beginne kun je ze prettig kennis leren maken met de liedjes van Annie M.G, wat leuke kinderkoortjes of Hits voor Kids. (ja echt: die ligt hier.)
Maar dan komt het moment dat de jongetjes zo hun eigen ideeen over muziek beginnen te bedenken. En dat is ook het moment dat je denkt: "Komt-ie echt uit MIJ?" en "Van wie heeft-ie dat?" en "En hoe moet dat goddorie nou zonder koptelefoon?"
Dat moment kwam hier met de komst van de Jody-verering. Jody Bernal, dat opgeschoten snotaapje dat liedjes zingt en kleine meisjes in katzwijm doet vallen.
Hmpf.
Jody.
Het mannetje had een hit met Que si Que no En uitgerekend dat lied sloeg hier in als een bom. Dat moest worden aangeschaft.
Nou, sorry.
Er zijn grenzen aan mijn sponsoring van ongetalenteerde snotaapjes. Geen officieel schijfje van Jody komt hier het huis in.
Nou dacht ik, tijdens 1 van mijn net ontdekte muziek-jat-tochten op internet, dat Jody dan maar op illegale wijze het pand moest betreden. Niks, nada, noppes. Geen Jody te vinden. Waarschijnlijk gebruik ik een programma dat zich alleen leent voor Ben Folds Five en de Eagles en MelC en al die andere fijne muziekjes. Want Jody, daar doet-ie niet aan.
Vanavond kwam het verlossende woord. Een mp3 van het te veel geprezen Que si Que no zat in mijn mailbox. Van iemand met een programma dat wel Jody-compatible is. Volkomen belachelijk maar ik slaakte een luid HOEZEE! Morgen kan ik de twee jongetjes Jody laten horen!
Geen idee waar het hele lied over gaat trouwens. Ik gok iets van wil ze wel of wil ze niet.
Afijn.
En omdat ik er zo lang op heb moeten wachten krijgt u van mij gratis en voor niets wat Jody-informatie.
Een fijn Jody-plaatje:
En natuurlijk: Que si Que no, voor uit uw eigen boxjes.
( Error: Que si Que no is vast nog te verkrijgen in de betere grammofoonplatenwinkel near you)
Ik hoop dat u er net zoveel plezier van heeft als de twee jongetjes morgen.
Updeet: 13 september 07.30 uur: er is gedanst!
11-9-2002
jim
Met 5 kranten onder je werkneus sluipt de balorigheid t.a.v de 11 september-verslaggeving er wel in. Gelukkig was er ook nog dit:
Met 5 kranten onder je werkneus sluipt de balorigheid t.a.v de 11 september-verslaggeving er wel in. Gelukkig was er ook nog dit:
Een dit een dat een zus een zo een aap of een papegaaienvis. Een nachtbraker wakkermaker rozijnenzoeker verseveilinggroentenroeper. Een droombootmachinist librettist of filatelist. Een hartsvriend of passant op een griend. Een rompenpoetser een torenbouwer een olijvenkoopman met een heel hard lied of een tweedehandsmuizenhandelaar. (Hm. Een tweedehandsfornuizenhandelaar dat is nog eens iemand waar iemand iets aan heeft!)
Een aankondiging van de geboorte van JIM. Ik ken Jim's ouders niet maar het zijn vast leuke mensen. Vermoed ik. Maar ik doe ook maar een gooi.
10-9-2002
hotel
Ik weet niet wie de vorige bewoner van dit huis is geweest, maar volgens mij waren de katten uit de buurt hier zeer welkom. Vanaf het moment dat we in dit huis de keukendeur open konden laten, sjouwt het hier in en uit. Vinden wij allemaal niet zo erg. Zolang er niet rondgepiest en gehaard wordt, mogen alle katten hier wandelen en slapen.
Vanaf het balkon kun je mooi bekijken hoe de hierarchie van de buurtkatten in elkaar zit. Of tenminste: zoals je denkt dat het in elkaar zit. Want de grote, pluizige dikke oranje kater die ik bestempeld had als Buurt-Leider, bleek eigenlijk een watje. De Oranje Kat, zo hadden we hem genoemd. Weinig origineel maar wel duidelijk. Oranje Kat woont schuin onder ons. Tot vorig jaar leefde hij samen met een onooglijk dingske dat we de naam Scharminkeltje hadden toebedacht. Ook weinig origineel, maar de poes zag er niet uit. Scharminkeltje kwam overdag bij ons slapen. Als ik haar oppakte om haar weer buiten te zetten, voelde ik de knobbels in haar buik. We waren maar een beetje voorzichtig met Scharminkeltje. Eind vorig jaar was ik op ons balkon en zag ik Scharminkeltje op haar zij vallen. Drie seconden later strekte ze haar poten en ging dood. Gelukkig wisten we waar haar oorspronkelijke huis stond en wat later is Scharminkeltje in een doos richting tuinaarde verdwenen.
Er blijven nog genoeg katten over. Een schildpadpoes die zich tot op de dag van vandaag vreselijk aanstelt als ze wordt benaderd door een buurtkater. Is ook wel logisch want de schildpadpoes is, na Scharminkel, de enige poes en veel te vroeg bezwangerd door de enige ongecastreerde rode-kater-met-witte-sokken van de buurt. Deze belevenis leverde trouwens wel prachtig nageslacht op. De drie thuisgebleven jonkies zwerven nu ook over de daken van onze binnentuin. Die ongecastreerde rode kater-met-witte-sokken bezorgt de buurt behoorlijk wat overlast met zijn fijne gepies. Blijkbaar kan hij niet ophouden met zijn territoriumdriftjes en plast buiten en binnen. Herhaaldelijk komen wij thuis in een kattenbak-walm waar je niet goed van wordt. De katten-hoedster van de overkant van het blok heeft geprobeerd de eigenaar te overreden tot castratie, maar helaas. Er was iets met "ongerept en de natuur z'n gang laten gaan."
Verder spelen er nog De Zwarte, Die Met de Bolle Ogen, De Mislukte Tijger, De Oranje Kat dus en De Licht-Oranje. En het loopt allemaal binnen.
Tot twee jaar geleden. Toen kwam onze eigen Teun. En Teun is erg selectief wat speelkameraden betreft. Helaas heeft hij de piesende rode-kater-met-witte-sokken uitgeroepen tot favoriet. Het speelt allemaal erg leuk, daar niet van, maar dat plas-gedeelte mag van mij wel achterwege blijven.
De rode-kater-met-witte-sokken mag van Teun ook binnenspelen.
Minder. Vinden wij.
Wij zijn namelijk verliefd op De Oranje Kat. De Oranje Kat is zoals gezegd een watje. Een watje met een dikke berenvacht en onstuitbare knuffelneigingen. Op het eerste gezicht deinst men wat terug voor De Oranje Kat. Dat snap ik wel. Hij is nogal imposant en heeft een niet zo aantrekkelijk hoofd. Zij ogen hangen altijd op half stok wat hem geen vriendelijke 'look' geeft. Van onze gasten hoor ik nog wel eens "wat een nare uitstraling heeft die kat" of "jezus wat een engerd" Hij lijkt wat op de Godfather der kattengepeupel. Vandaar ook mijn eerdere conclusie dat hij wel de Buurt-Leider zou zijn. Maar De Oranje kat wil het liefst geaaid, geknuffeld en gevoederd. Als je stilzit, ligt hij spinnend in je nek. Hij is gezellig. En lief. En Teun vindt hem een ontzettende etter.
De Oranje Kat wordt regelmatig door Teun het huis uitgeschopt. Het maakt blijkbaar niet uit dat Teun de helft kleiner is dan Oranje Kat. Teun heeft het knuffeldier geheel onder zijn venijnige kattenklauwen.
Logisch, maar ook een beetje jammer.
Vorige week hoorden we toevallig dat Oranje Kat eigenlijk BENS heet. Bens ja. Best leuk hoor, maar voor ons blijft hij De Oranje Kat. En als we gaan verhuizen wil ik hem eigenlijk meenemen. Dat mag natuurlijk niet. En al zeker niet van Teun. Maar moet je nou 's zien. Mijn liefste gast in dit katten-hotel. Vanavond mag-ie weer stiekum mee naar de keuken om even te teutebellen.
Ik weet niet wie de vorige bewoner van dit huis is geweest, maar volgens mij waren de katten uit de buurt hier zeer welkom. Vanaf het moment dat we in dit huis de keukendeur open konden laten, sjouwt het hier in en uit. Vinden wij allemaal niet zo erg. Zolang er niet rondgepiest en gehaard wordt, mogen alle katten hier wandelen en slapen.
Vanaf het balkon kun je mooi bekijken hoe de hierarchie van de buurtkatten in elkaar zit. Of tenminste: zoals je denkt dat het in elkaar zit. Want de grote, pluizige dikke oranje kater die ik bestempeld had als Buurt-Leider, bleek eigenlijk een watje. De Oranje Kat, zo hadden we hem genoemd. Weinig origineel maar wel duidelijk. Oranje Kat woont schuin onder ons. Tot vorig jaar leefde hij samen met een onooglijk dingske dat we de naam Scharminkeltje hadden toebedacht. Ook weinig origineel, maar de poes zag er niet uit. Scharminkeltje kwam overdag bij ons slapen. Als ik haar oppakte om haar weer buiten te zetten, voelde ik de knobbels in haar buik. We waren maar een beetje voorzichtig met Scharminkeltje. Eind vorig jaar was ik op ons balkon en zag ik Scharminkeltje op haar zij vallen. Drie seconden later strekte ze haar poten en ging dood. Gelukkig wisten we waar haar oorspronkelijke huis stond en wat later is Scharminkeltje in een doos richting tuinaarde verdwenen.
Er blijven nog genoeg katten over. Een schildpadpoes die zich tot op de dag van vandaag vreselijk aanstelt als ze wordt benaderd door een buurtkater. Is ook wel logisch want de schildpadpoes is, na Scharminkel, de enige poes en veel te vroeg bezwangerd door de enige ongecastreerde rode-kater-met-witte-sokken van de buurt. Deze belevenis leverde trouwens wel prachtig nageslacht op. De drie thuisgebleven jonkies zwerven nu ook over de daken van onze binnentuin. Die ongecastreerde rode kater-met-witte-sokken bezorgt de buurt behoorlijk wat overlast met zijn fijne gepies. Blijkbaar kan hij niet ophouden met zijn territoriumdriftjes en plast buiten en binnen. Herhaaldelijk komen wij thuis in een kattenbak-walm waar je niet goed van wordt. De katten-hoedster van de overkant van het blok heeft geprobeerd de eigenaar te overreden tot castratie, maar helaas. Er was iets met "ongerept en de natuur z'n gang laten gaan."
Verder spelen er nog De Zwarte, Die Met de Bolle Ogen, De Mislukte Tijger, De Oranje Kat dus en De Licht-Oranje. En het loopt allemaal binnen.
Tot twee jaar geleden. Toen kwam onze eigen Teun. En Teun is erg selectief wat speelkameraden betreft. Helaas heeft hij de piesende rode-kater-met-witte-sokken uitgeroepen tot favoriet. Het speelt allemaal erg leuk, daar niet van, maar dat plas-gedeelte mag van mij wel achterwege blijven.
De rode-kater-met-witte-sokken mag van Teun ook binnenspelen.
Minder. Vinden wij.
Wij zijn namelijk verliefd op De Oranje Kat. De Oranje Kat is zoals gezegd een watje. Een watje met een dikke berenvacht en onstuitbare knuffelneigingen. Op het eerste gezicht deinst men wat terug voor De Oranje Kat. Dat snap ik wel. Hij is nogal imposant en heeft een niet zo aantrekkelijk hoofd. Zij ogen hangen altijd op half stok wat hem geen vriendelijke 'look' geeft. Van onze gasten hoor ik nog wel eens "wat een nare uitstraling heeft die kat" of "jezus wat een engerd" Hij lijkt wat op de Godfather der kattengepeupel. Vandaar ook mijn eerdere conclusie dat hij wel de Buurt-Leider zou zijn. Maar De Oranje kat wil het liefst geaaid, geknuffeld en gevoederd. Als je stilzit, ligt hij spinnend in je nek. Hij is gezellig. En lief. En Teun vindt hem een ontzettende etter.
De Oranje Kat wordt regelmatig door Teun het huis uitgeschopt. Het maakt blijkbaar niet uit dat Teun de helft kleiner is dan Oranje Kat. Teun heeft het knuffeldier geheel onder zijn venijnige kattenklauwen.
Logisch, maar ook een beetje jammer.
Vorige week hoorden we toevallig dat Oranje Kat eigenlijk BENS heet. Bens ja. Best leuk hoor, maar voor ons blijft hij De Oranje Kat. En als we gaan verhuizen wil ik hem eigenlijk meenemen. Dat mag natuurlijk niet. En al zeker niet van Teun. Maar moet je nou 's zien. Mijn liefste gast in dit katten-hotel. Vanavond mag-ie weer stiekum mee naar de keuken om even te teutebellen.
9-9-2002
Appelpop
Op de deur van de snackbar in Beneden-Leeuwen hing een poster: Appelpop. Een muziekweekend in Tiel. Weeweewee-punt-appelpop-punt-enel kan ik nog wel onthouden dus thuis maar eens gekeken wat dat dan wel wezen mocht, Appelpop.
Appelpop is een site met informatie over een mini-festival aan de waalkade in Tiel, in het weekend van 13 en 14 september. Om de site binnen te komen moet je je eerst door woest flashy-gedoe heenworstelen. Ik snap nooit dat webdesigners niet begrijpen dat als je In-For-Matie wilt, dat je dan van A naar B geleid wilt worden en helemaal niets hebt aan geknipper en fijne balkjes. Heel gewoon: Wie, Waar, Hoe laat, Hoeveel kost het en Denkt u dat ik een regenjas meemoet. Maar goed, dat terzijde.
Ik heb even voor u gekeken wat flashy Appelpop u te bieden zou kunnen hebben.
Naast wat onduidelijk gedoe zie ik:
Di-rect
Blof
Rowwen Heze
En verder Johan, Westbroek en de Heideroosjes.
Lijkt me leuk, dat Appelpop. Jammer dat ik het hele weekend op het IJmuidense strand een strandhuisje aan het slopen ben.
Maar als u wel gaat: het is vrijdag-de-dertiende en ik denk dat u een regenjas mee moet.
Appelpop is een site met informatie over een mini-festival aan de waalkade in Tiel, in het weekend van 13 en 14 september. Om de site binnen te komen moet je je eerst door woest flashy-gedoe heenworstelen. Ik snap nooit dat webdesigners niet begrijpen dat als je In-For-Matie wilt, dat je dan van A naar B geleid wilt worden en helemaal niets hebt aan geknipper en fijne balkjes. Heel gewoon: Wie, Waar, Hoe laat, Hoeveel kost het en Denkt u dat ik een regenjas meemoet. Maar goed, dat terzijde.
Ik heb even voor u gekeken wat flashy Appelpop u te bieden zou kunnen hebben.
Naast wat onduidelijk gedoe zie ik:
Di-rect
Blof
Rowwen Heze
En verder Johan, Westbroek en de Heideroosjes.
Lijkt me leuk, dat Appelpop. Jammer dat ik het hele weekend op het IJmuidense strand een strandhuisje aan het slopen ben.
Maar als u wel gaat: het is vrijdag-de-dertiende en ik denk dat u een regenjas mee moet.
ballon
Gisteren reden wij tegen zonsondergang weer eens terug uit het Land van Maas en Waal naar Amsterdam. De hele zomer hebben we luchtballonnen gezien. Gisteren waren het er maar liefst 7. De allermooiste had regenboogkleuren en was idioot dichtbij.
Ik hou ontzettend van luchtballonnen. Ik wil ook erg graag in zo'n mandje. Maar dat durf ik natuurlijk weer niet. Hoe geruststellend en informatief om het volgende te lezen:
- Is ballonvaren gevaarlijk?
Ballonvaren is niet gevaarlijk. Ongelukken komen heel zelden voor. De eisen die gesteld worden aan mensen en materiaal zijn bijzonder streng. Al het ballonmateriaal wordt jaarlijks gekeurd.
Voor de vaart wordt er contact opgenomen met de meteo om te zien of het vaarbaar weer is.
Gisteren reden wij tegen zonsondergang weer eens terug uit het Land van Maas en Waal naar Amsterdam. De hele zomer hebben we luchtballonnen gezien. Gisteren waren het er maar liefst 7. De allermooiste had regenboogkleuren en was idioot dichtbij.
Ik hou ontzettend van luchtballonnen. Ik wil ook erg graag in zo'n mandje. Maar dat durf ik natuurlijk weer niet. Hoe geruststellend en informatief om het volgende te lezen:
- Is ballonvaren gevaarlijk?
Ballonvaren is niet gevaarlijk. Ongelukken komen heel zelden voor. De eisen die gesteld worden aan mensen en materiaal zijn bijzonder streng. Al het ballonmateriaal wordt jaarlijks gekeurd.
Voor de vaart wordt er contact opgenomen met de meteo om te zien of het vaarbaar weer is.
- Is het koud boven?
Boven is het niet kouder dan beneden. Dit komt doordat de ballon even snel gaat als de wind: in de mand zelf is het dus windstil.
- Waarom ziet men enkel 's morgens vroeg of 's avonds laat ballonnen?
Dit komt omdat er in de zomerperiode overdag thermiek is.
Thermiek bestaat uit opstijgende warme lucht die 2 uur na zonsopgang ontstaat en 2 uur voor zonsondergang weer verdwijnt. Thermiek is voor een ballon zeer gevaarlijk terwijl zweefvliegers dit net nodig hebben.
En de belangrijkste:
- Heeft u last van hoogtevrees in een ballon?
Nee, na het opstijgen heeft de ballon geen contact meer met de aarde en daardoor heeft u geen last van hoogtevrees.
Oh.
Zou het echt?
elf
Kijkt u even mee?
11 september
* 1 Jaar na 11 september Ned. I, 14.10 uur
* Avenging Terror Ned. 3, 20.12 uur
* 11 September (World Trade Center) RTL4, 20.30 uur
* 11 September Concert Ned. I, 21.53 uur
* 't Zal je maar gebeuren Ned I, 22.40 uur
* De ondergang van het World Trade Center Ned I, 23.15 uur
U dacht toch niet echt dat ik daar allemaal naar ging kijken he? Want dat gaat niet lukken zonder opborrelend "wat gij niet wilt dat u geschied...."
Kijkt u even mee?
11 september
* 1 Jaar na 11 september Ned. I, 14.10 uur
* Avenging Terror Ned. 3, 20.12 uur
* 11 September (World Trade Center) RTL4, 20.30 uur
* 11 September Concert Ned. I, 21.53 uur
* 't Zal je maar gebeuren Ned I, 22.40 uur
* De ondergang van het World Trade Center Ned I, 23.15 uur
U dacht toch niet echt dat ik daar allemaal naar ging kijken he? Want dat gaat niet lukken zonder opborrelend "wat gij niet wilt dat u geschied...."
Zoek: