|
28-6-2002
SCHIK Ik ben even weg. Naar Erica. Naar SKIK. Naar SKIK OP Erica. Vorig jaar was ik daar ook. Met dezelfde club mensen als dit jaar. De foto is gemaakt op de terugreis in de mintgroene Twingo van W. Ze reed niet zelf maar hield keurig het SKIK-kaartje vast. We hebben de halve terugreis gezongen. Het leek wel een damesvakantie.
tram Ik stond samen met de vrouw te wachten op lijn 24. Een winderige tramhalte op het Roelof Hartplein waar ze er bijzonder goed in zijn geslaagd de verkeerssituatie na de verbouwing zo mogelijk nog gevaarlijker te maken. Lijn 24 kwam aanrijden en toen de vrouw en ik wilden instappen, stapte er een man uit. Het bleek haar man. Hij was bijzonder boos want hij was haar tijdens hun reis kwijt geraakt. Zij was te vroeg en alleen uitgestapt. Met z'n 3-en stapten we in, onder het 'genot' van een luidruchtige scheldpartij van de man richting zijn vrouw. "Waarom stap je nou verdomme te vroeg uit?" De vrouw vertrok geen spier. In de tram zat het 2-tal schuin achter mij. Het rommelde nog even door maar bij gebrek aan respons hield de man uiteindelijk op. Het was even gewoon stil. We kachelden de Beethovenstraat door. "Kijk. Hier wonen al die joden" Ik mocht er gelukkig snel uit. Thuis baalde ik enorm van mijn eigen keurige opvoeding. Ik had hem natuurlijk precies moeten vertellen wat ik van hem dacht. Ik ga daar eens serieus op oefenen. 27-6-2002 26-6-2002
service Zeg mevrouw J. uit K.: dat was een behoorlijk klotegesprekje he? U begon eigenlijk best grappig toen u mij toeschreeuwde dat U NIET BOOS WAS! Ik had natuurlijk niet moeten zeggen dat ik toch de stellige indruk had dat u behoorlijk over de zeik was, want u werd al snel On-Uit-Staanbaar. Eigenlijk was u gewoon een verwend kind met een driftaanval. En ergens had ik het idee dat u erg boos was over iets anders maar dat u het fijn vond om mij als afreageerpunt te gebruiken. En weet u? Dat moet u niet doen. Of niet te lang. U mag best even boos of gefrustreerd zijn maar u bent volgens mij al dik in de 50 en geen 4. Op die leeftijd mag je aannemen dat iemand zijn emoties enigszins de baas is. Maar dat zit er bij u niet echt in he? Mevrouw J. uit K? Nee, u was werkelijk erg onredelijk. U bent een van de gelukkigen die 1 keer per jaar geen krant krijgt. U heeft een Top-bezorger waar u zuinig op moet zijn. Hij is u vanochtend vergeten. Dat kan. En in plaats dat u denkt: die jongen zal toch niet ziek zijn? Of uw schouders ophaalt en blij bent met alle dagen dat het wel goed gaat, nee, u besluit dat u zich gaat aanstellen. U wilt de hoofdredactie aan de telefoon, u wilt dat ik persoonlijk bij u in K. (toch zo'n kleine 200 km verderop) uw krant kom bezorgen. U ontsteekt in een hysterische krijsbui als ik u vertel dat dat niet zal gaan. Dat u tot morgen moet wachten. Morgen? gilde u, MORGEN? Dan brengt u mij OUD NIEUWS! Ik wil hem NU! Ik hoop dat u dit leest. 25-6-2002
kort In de categorie Korte Berichten: * Een van de kleine duifjes is teruggekomen op de gepoetste balkonkast. Ouders zijn allang weer iets anders aan het doen. Hij ziet eruit als een volwassen duif maar krijst nog als een baby.
Mel ![]() Kijk dan toch, Mel met vlindervleugels. 24-6-2002 23-6-2002
duifjes Mijn overburen zijn vanavond in de weer met borstel en sop. Vanaf hun balkonkast zijn gisteren de 2 jonge duifjes definitief uitgevlogen. De hele week hebben ze vliegles gehad en hebben daar met veel kabaal verslag van gedaan. Vorig jaar stonden wij ook met zo'n borstel te schrobben. Weken in angst gezeten voor "uit het nest vallen", het geloer van de buurtkatten en of het allemaal wel goed zou komen. Het kwam goed. Op het schoolplein trof ik die zomer een huilende moeder aan die die ochtend het nestje op haar balkonkast had laten ontruimen. De piepkleine duifjes waren in een zak gepropt en de ouders hebben nog dagen daarna verdwaasd rondgevlogen. Ondanks stank, poep en algemene overlast is dat niet in ons opgekomen. We hebben de geboorte en opvoeding van de duifjes op de voet gevolgd. Nu hebben we een net. Zo'n donkerbruin tuin-net dat we om de balkonkast hebben gedrapeerd. Het ziet er niet uit maar wij hebben besloten geen onderdak meer te bieden aan duiven-families. Sorry duifwereld.
LOG Er wordt weer gestopt en vakantie gevierd in Logland. De redenen zijn bekend en herkenbaar. Niet meer de hele dag zinnetjes voor log lopen bedenken, de wereld weer eens in het echt willen bekijken, rust in het hoofd, rust in de tent. Voor mij een tijd geleden ook een van de redenen om eens op te houden. Het wordt inderdaad rustiger. Je hoeft je even niet meer in een wereld te voegen waarin je de mensen denkt te kennen maar wat natuurlijk volstrekte onzin is. Wat weet ik werkelijk van de mensen in mijn favo-lijstje? Ja, dat ze lollige of ontroerende stukjes kunnen tiepen maar verder helemaal niks. En nou niet roepen dat je Door De Stukjes mensen heus wel leert kennen want voor een behoorlijke kennismaking en wederzijds vertrouwen is m.i. wel wat meer nodig. Ik wens de stoppers veel vrije tijd en een leeg hoofd. Ik ga hier weer eens verder met het zoeken naar Het Evenwicht. Internet is niet zo onschuldig als het lijkt.
zondagochtend 05.30 uur: dat het waterpistool kapot is en dat hij niet naar zwemles wil. Dat de kapuuter niet doet wat de ander wil. Driftaanval wegens leeg pak cornflakes. Dat hij NU de puzzels wil die hij al een jaar niet gedaan heeft dus opgeborgen zijn. Dat hij nu ineens zijn eigen billen niet meer kan afvegen. De een heeft heftig last van het gezang van de ander en uit dat middels een soort woest geloei waar mijn buren niet blij mee zullen zijn. Mijn buren zijn sowieso niet blij met kindergeluiden. Ik ben ook even niet blij met dit soort kindergeluiden. Er moet een stevig ochtendhumeur worden weggepoetst alvorens Opa & Oma in Nijmegen met een bezoek te kunnen verblijden. Zoek: |