test

Find your emotion! [?]

De laatste. En hij klopt niet.

eng

Leuk hoor, dat omzetding gezien bij Ton. Er zit alleen een heel vervelend eng plaatje bij. En dat enge plaatje verpest gelijk de schilderijtjes van hieronder.
U moet het even met de tekstuele uitslag doen:
Obedient
Device
Engineered for
Troubleshooting and
Terran
Exploration.

Whatever that may be.

trotsch

Kinderkamer-Opknap-Missie voltooid!
Zie hier: de strandkamer van Kind I en II.
Ze zijn erg blij met hun kunstenaars-vader.
Ik krijg zelf nog geen fatsoenlijk poppetje op papier dus voor mij ook truly amazing!

WEG

Gisteravond naar de film Bella Bettien gekeken. U weet wel: die Haarlemse vrouw die zich had opgewerkt in de internationale drugshandel.
Mooie film, geen poespas of interpretaties, gewoon chronologisch van A naar B.

Aan het eind werd door een tekstje op de aftiteling bekend gemaakt dat Bettien Martens niet meer bestaat. Ze heeft een andere identiteit gekregen.
Niemand heeft ooit meer iets van haar gehoord, niemand weet waar ze verblijft. Ze heeft geen contact meer met familie of vrienden.

Dat laatste zinnetje suddert nou al de hele dag door m'n hoofd.
Ergens woont dus een vrouw die ooit Bettien Martens heette en die al een half leven heeft geleefd. Misschien heet ze nu Mary O'Neill en leeft ze in Canada. Of heet ze Sandrine Lefevre en woont ze, getrouwd en wel, in Frankrijk. Is ze getrouwd met een man waartegen ze nooit kan vertellen waar ze echt vandaan komt. Moet ze het de rest van haar leven met een nep-geschiedenis doen. Waarschijnlijk weet ze niet eens of haar moeder nog leeft.

Dat idee en hoe dat moet zijn, dat laat me niet los. Dat iemand gewoon weg is. Niet dood, niet vermist maar iemand anders.
Het is spijtig dat we daar nooit iets over kunnen lezen. Dat degene met de nieuwe identiteit daar niets over mag vertellen of opschrijven. Want ik heb wel wat te vragen.

Hoe gaat dat in je hoofd? Is dat een rol die je zo lang speelt totdat je er zelf in gelooft?
En wie verzint die nieuwe levensloop eigenlijk? En heb je daar ook invloed op? Mag je zeggen:"nee, ik wil liever maar 1 broer en geen 2." Heb je uberhaupt zelf iets te willen? En hoe oefen je dat nieuwe leven met die onbekende geschiedenis? En maak je wel eens fouten? En hoe doe je dat: geen contact meer opnemen met dierbaren uit dat vorige leven, terwijl je ze gewoon kunt bellen?

Afijn. Zo loop ik me dat dus af te vragen.
Wie is Bettien geworden?

humor om te lachen

Ook eens meegedaan. : 6.4

Een gemiddelde score. Je bent dus niet echt ongezond bezig, maar het kan natuurlijk altijd beter. Neem eens wat vaker de trap en pas op met junkfood. Zorg in elk geval dat je niet meer slechte gewoontes krijgt, want dan sla je zo door naar de verkeerde kant.

Maar ik heb toch het hardst gelachen om de Borsten van - hou ze aan boord meid!- Bridget en drs. Sibe Doosje.
Maar daar zal ik die uitslag dan ook wel aan te danken hebben.

PS 18/4:
Ik dacht al: als je trappen loopt en junkfood laat staan, ga je daar dan harder van lachen?

Je kan in elk geval van jou niet zeggen dat je geen gevoel voor humor hebt. Je lacht snel en andere mensen aan het lachen maken is waarschijnlijk ook geen probleem. Het gaat dus de goede kant op met jou, maar niet te vroeg juichen, want je zit nog niet helemaal aan de humortop.

Neemt niet weg dat dat van die trappen wel klopt. Dus ik ga vandaag de Humortop beklimmen.
(met dank aan F. uit het reaktiedinges)

testje over testje

I'm The James Bond Villain Personality Test!

I live in a fictional world of spies and blonde women with ridiculous names, and I like to give people plenty of options. Although whether they're villainous is not optional.

Click here to find out which test you are!

(eens een keer niet via de Queen of Quiz maar via hem)

Kunst, omdat het soms heel mooi is

Rosemin Hendriks

Meer informatie: Galerie Loerakker Amsterdam en hier.

GEMOPPER OP DE CHOPPER II

Eddum is zo vriendelijk geweest aandacht te besteden aan mijn Gemopper op de Chopper. Hier kunt u lezen wat zijn bedoelingen zijn met deze vorm van vliegverkeer.

Eddum: met die slogan is niks mis. Die is goed bedacht.
Feit blijft dat niet iedereen zich over de files kan laten transporteren. Het gemak waarmee deze dienst wordt aangeboden: daar val ik over. De hoeveelheid euro's in de verschillende portemonnaies maakt dat ik met nogal wat wrevel naar je advertentie kijk.

Als het chopper-verkeer boven Nederland ooit drastisch gaat toenemen, pleit ik voor dat gevaarte uit die tv-serie, Blue Thunder.
Die was redelijk lawaai-loos wat ik me ervan herinner. Ik schrik me iedere dag te pletter van de Trauma-heli van de VU en Schiphol blaast ook z'n partijtje mee.

We zullen zien.

(en voor Lennert-kabelfoon-uit-het-reaktiedinges: Zijn chopper, Zijn web-log, Mijn mening, Mijn web-log.)

80 III

HET WEESHUIS VAN DE HITS, HET WEESHUIS VAN DE HITS!

(met Morrison en Peter van Bruggen. En ja, ik spaarde die stickers en bewaar alles)

EN: in de top 10 van nog-te-branden-Losse-Nummers:

Under Pressure
(David Bowie/Freddy Mercury/Roger Taylor/John Deacon/Brian May)

Pressure, pushing down on me
Pressing down on you, no man ask for
Under pressure, that burns a building down
Splits a family in two
Puts people on streets
Bah, bah, bah, bah, bah, bah
Bah, bah, bah, bah, bah, bah
That's o-kay
It's the terror of knowing
What this world is about
Watching some good friends
Screaming `Let me out'
Pray tomorrow takes me higher
Pressure on people, people on streets
Doh doh doh bah bah bah bah
O-kay
Chipping around, kick my brains around the floor
These are the days it never rains but it pours
People on streets, people on streets
It's the terror of knowing
What this world is about,
Watching some good friends
Screaming `Let me out'
Pray tomorrow takes me higher
Pressure on people, people on streets
Turned away from it all, like a blind man
Sat on a fence but it don't work
Keep coming up with love
But it's so slashed and torn
Why why why?
Love love love love
Insanity laughs, under pressure we're cracking
Can't we give ourselves one more chance
Why can't we give love one more chance
Why can't we give love, give love, give love, give love, give love
Cause love's such an old fashioned word
And love dares you to care
For the people on the edge of the night
And love dares you to change our way of
Caring about ourselves
This is our last dance
This is ourselves
Under pressure
Under pressure
Pressure

(BAH BAH BAH? Helemaal niet Bah! Pomtiedomtiedom..Pressure.)

kabinetteketet

Kabinet naar beneden gedonderd. Wat we ervan vinden vraagt Marti.

Een maand voor de verkiezingen wantrouw ik alles en iedereen die zich richting Den Haag begeeft. Een totaal oninzichtelijke zooi vind ik het. Best mooi als iemand verantwoordelijkheid neemt en weggaat, maar NU weggaan en stoppen, is dat niet de handdoek in de ring gooien? Nu hoeven ze dus niets meer uit te zoeken, niets meer te bespreken, want de zaak is failliet. Nu wordt er gefocused op afronding en tijdelijke overbrugging en hoe nu verder tot 15 mei. Als het Kabinet een bedrijf was geweest had de klantenservice nu roodgloeiend gestaan. Allemaal mensen als ik die er ws. ook niks van snappen.

Ben benieuwd wat de Dutchbatters er van vinden. Hadden zij niet liever een volwassen kabinet gehad wat leert van z'n fouten en doodsimpel excuses maakt? Hadden zij niet liever gehad dat het hele debacle toch nog, ook na 7 jaar, eens flink werd besproken?
En die legertopmannen, waar zitten die nu? Op hun kont voor de teevee zich rot te lachen en *phew* te verzuchten? Net op tijd de ontslag-dans ontsprongen.

Marti: Ik vind het een zooitje. Ik hou er niet van als mensen weglopen. Ik had de juiste mensen nog wel een sneer of erger toegewenst. Ik had nog graag gezien dat ze in Nova elkaar met koffiekopjes hadden bekogeld, of voor rotte vis hadden uitgescholden.
Verantwoordelijkheid nemen in de vorm van opstappen klinkt me ineens zo makkelijk in de oren.

Pas op hoor! Als je nog 1 keer iets akeligs zegt, stap ik op!
Pas op hoor! Als je niet doet wat ik wil, ga ik weg!
Pas op hoor! Als je het niet met me eens bent, ga ik heel hard huilen op teevee!
Pappa is niet boos, pappa is verdrietig. En daarom gaat pappa weg.

15 mei ben ik jarig. Ik ren heel hard naar de stembus en daarna ga ik mooi feestvieren. En onderweg haak ik Pimmetje pootje.

GEMOPPER OP DE CHOPPER

Ik word een beetje simpel van Eddums geadverteer over die heli.

Misschien kan Eddum zich af en toe realiseren dat sommige mensen in Nederland geen tig-miljoen kunnen terugvorderen van een bedrijf. En dat sommige mensen in Nederland al heel erg blij zijn met een zestiende-hands autootje wat 4 personen veilig kan vervoeren. (prijs: zo rond de 2000 piek) (advertentie) Daar staan sommige mensen dan desnoods tot half 12 mee in de file.

Zo.
Dat was mijn O.D.O.I. (ontzettend dikke ochtend irritatie)
En waar sommige staat kunt u gerust wij-van-dit-log lezen.

mooie woorden

In CAMU zegt Jan Mulder dat hij VUURTREKKEND een vreemd woord vindt.

In zijn stukje stond een heel mooi woord:
"woekerende politieke sorry-cultuur"

SORRY-CULTUUR, dat is toch een prachtig woord?

slaap

Voor de mensen die zich afvragen waarom ik niet al lang en breed in bed lig met een blauw pilletje achter de kiezen: ik heb al geslapen. 'K heb niet het idee dat mijn 2-uur-durend bijslaapje het ritme al te erg gaat verknallen. Ben nog steeds moe.

Een telefoongesprek van anderhalf uur met vriendin met gezamelijke geschiedenis van 20 jaar, heeft me behoorlijk opgeknapt. Ik bof maar met zo'n vriendin. Die in Nijmegen is gebleven en waar ik dus niet te pas en te onpas naar binnen kan stuiteren of spontaan mee kan shoppen. Maar ze is er altijd voor me en ik ben er altijd voor haar. Soms denken we dat we elkaar zo weinig zien dat de koek nu wel op zal zijn. Maar niks, we praten gewoon door en van het gat-in-de-tijd is niets te merken. Dat is toch hartstikke mooi?

Ik ben erg zuinig op vriendin M. Ze kent me namelijk niet alleen al 20 jaar maar ze is ook nog eens een beregoeie therapeute geworden. Dat maakt onze gesprekken extra interessant. Want waar zij uit hoofde van haar functie wat sneller door mijn geblabla heenkijkt, kan ik haar met een doodnuchtere opmerking aan het lachen maken.
IJzersterk duo.

AT5

Ik hou wel van AT5. Toen ik 10 jaar geleden in Amsterdam kwam wonen, was AT5 mijn houvast in de Grote Stad. Ik keek iedere avond naar het AT5-nieuws om maar te kunnen begrijpen waar ik eigenlijk terecht was gekomen. Het hielp. Amsterdam bleek gewoon een groot uitgevallen dorp.

Nog steeds kijk ik graag naar het AT5-nieuws. Sinds enige tijd volgt op het nieuws een wonderlijk programma met de naam Kort Amsterdams. Korte stukjes over vanalles en nog wat, De Smaak Van (een amsterdammer over de stad en favoriete plek), ditjes en datjes. Niks verheffends maar wel leuk.
Vanavond weer zo'n vreemdsoortig item:
Studenten sociologie aan de UvA tellen daklozen in Amsterdam Zuid-Oost.

Twee studenten met zaklantaarn loerend in bosjes en afbraakpanden, op zoek naar daklozen. Om ze te tellen. Uiteindelijk een kort gesprekje met een 5-maanden zwangere verslaafde dakloze vrouw en haar compaan. Ze wil eigenlijk zangeres worden. Van de student mag ze een liedje zingen.

Terwijl ze, met een niet onaardige stem, een liedje zingt over weemoed en onbeantwoorde liefde verschijnt er een klein kadertje onder in beeld met de verantwoording van deze volkstelling:

De Gemeente Amsterdam wil graag inzicht in het aantal daklozen om het opvangbeleid beter te kunnen afstemmen.

Oh.
Dan weten we dat ook weer.

pil

"Eerst maar eens slapen", sprak de huisarts opgewekt. Dus hier ligt een doosje met 5 blauwe pilletjes.
Voor het slapen staat er op.
Ja, dat begreep ik al.
Loop ik donderdagnacht, ondanks blauw pilletje, nog steeds 's nachts door De Huiskamer, dan gaat ze plan B. verzinnen. Met andere woorden: ze weet het ook even niet. Behalve dan dat niet-slapen niet gezond is voor de mensch.

Het is toch behoorlijk vervelend dat deze huisarts er per 1 mei mee ophoudt. Het duurt altijd even voordat de huisarts en jij elkaar een beetje doorhebben. Dat wij alleen maar komen als er echt wat is; dat als wij zeggen dat een van de kinderen ziek genoeg is voor een huisbezoek, dat ze dan ook komt. Zonder gemopper. En dan heb ik het nog niet eens over uitstrijkjes of ander penibele onderzoekjes die wat extra aandacht vragen. Op zoek dus naar een nieuwe huisarts. Het via-via-lijstje ligt hier voor m'n neus.

De eerste vijf: vol. Dat schiet op.
Via assistente van nummer 2 nummer 6 gevonden: ja hoor, er is nog plek. Wat voor een huisarts dit is? Wat bedoelt u? Hij is gewoon begin 50 en erg aardig. Nee, een kennismakingsgesprek moet u zelf betalen. Nee, ik weet niet hoeveel onze huisarts daarvoor rekent.

Nummer 7: De praktijk van uw eigen huisarts wordt overgenomen. Oh? Uw eigen huisarts zei vanochtend dat dat niet zo is? Wat raar. Dit zijn mijn instructies. Om dat te zeggen. Anders belt u morgen even terug naar de huisarts-zelf, dan legt ze het even uit.

Ja, dat wordt nog lollig bij De Nieuwe Huisarts. Het zal mij benieuwen waar we uiteindelijk terecht komen.

En nu maar eens heel erg sterke koffie zetten, want ik moet wakker blijven. Anders slaap ik vanavond weer niet. Is dat ritme helemaal naar de mallemoeren.

pijn


Het plaatje hieronder slaat eigenlijk nergens op; ik hoef helemaal niet te hoesten. En ik lig ook niet met een griepje op bed. Was het maar waar, dan kon ik tenminste gewoon liggen. Na 3 nachten van gemiddeld 2 uur slaap heb ik een goed beeld gekregen van de Huiskamer by Night. Leuk die Huiskamer, maar mag ik nu weer naar bed alsjeblieft?

Mijn rug, toch al niet mijn sterkste lichaamsdeel, zegt aan alle kanten: NEE. Ergens tussen mijn schouderbladen zit een plek die het ernstig laat afweten. Ik ben na al die jaren goed bekend met wervelsoorten, pijnplekken en spierspanningen. De diverse behandelings-invalshoeken ken ik van haver tot gort: spanningen, beginnende hernia, verschoven wervel, blokkade zus & zo en natuurlijk de aloude verkeerde houding. Fysiotherapie, Mensendieck, Kraak-peuten, Bekken-peuten en de Haptomevrouw.

De laatste tijd heb ik mij vooral laten leiden (lijden) door de emotionele kant. De blokkades, verkeerde keuzes in je leven en de hele psychische santekraam. Ik heb 'losgelaten' tot ik een ons woog, gefocused op pijn tot ik er misselijk van werd en echt & heusch bijzonder goed geademd. Fijn afgewisseld met 'zwaai-oefeningen' en het nodige Rek-en-Strek.

En weet je wat? Het helpt niet. Het helpt geen ene sodemieter. Het doet gewoon steeds meer pijn.
Dus vannacht heb ik besloten dat het AFGELOPEN is met het gezeur. Straks om 11.15 sta ik op de stoep van mijn verstandige huisarts die heel goed het verschil weet tussen een weekje thuisblijven en bloed laten prikken. En ik ga heel erg duidelijk maken dat ik dan wel bij De Midlife Fase ben aanbeland, maar dat ik geen oud wijf ben. En dat ik het zat ben. Schoongenoeg van heb. Ophouden met dat geouwehoer. Ik wil slapen.

De haptomevrouw zou in elk geval trots zijn op zo veel strijdvaardigheid.