18-1-2002
Dit mooie plaatje heb ik gejat van Nico Dijkshoorn.
Dat is een beetje een hachelijke onderneming want Nico heeft vandaag nogal gefoeterd.
Nico? Niet schelden he? Ik vond het alleen maar een mooi plaatje.
(en de dief zei: dank)
Naar aanleiding van Puck's getalletjes: (dat is pas een raar woord, getalletjes.)
Mijn 'lievelingsgetal' is 12.12.
In de buurt van openbare klokken wacht ik erop (als de klok tenminste in de buurt van de 12.12 is. Ik ben nog niet zo gek om op 09.34 die 12.12 af te gaan staan wachten)
In bed wacht ik tot de wekkerradio 12.12 aangeeft voordat ik het licht uit- of mijn ogen dichtdoe.
Ik let heel vaak op 12.12.
Ik ken iemand die hetzelfde heeft met 11.11.
Alles bij elkaar best een onschuldige afwijking. Toch?
Met 2 tassen vol nieuwe familie en een oude Geest thuisgekomen.
Moe.
Emotioneel.
Gezellig ook, toch.
We hebben allemaal dezelfde ogen. En allemaal dezelfde humor. Allemaal dezelfde liefde voor Bach, en voor muziek in het algemeen.
Da's bizar hoor. Al die herkenning na ruim 30 jaar.
De film is nog niet afgelopen.
Maar vanmiddag hebben we bedacht hoe fijn ZIJ het had gevonden om ons samen te horen lachen, dwars door alle treurnis heen. Hoe ze had zitten genieten in een hoekje met een sigaret en een kop koffie en een trotse glimlach op haar gezicht. "Dat is nou mijn familie."
Ze was een mysterie voor iedereen en nu is ze een oude Geest.
Wist ik veel dat ze haar vroeger thuis 'Geest' noemden.
Ze heette Geesje.
17-1-2002
Jaja, ik weet het. Het moet hier ergens over gaan.
Helaas heb ik geen ene bal te melden.
Ben moe, krijg keelpijn, snotter een end in de ruimte.
En morgen heb ik een behoorlijke klus te klaren.
Tijd voor een Testje dus.
Which drink are you?
(met dank aan Bar voor deze bladvulling.)
BEJAARDE MAAKT AMOK OM EURO
"Een 91-jarige Groninger, die niet begreep dat de euro de gulden vervangt, is gisteren per politiewagen afgevoerd nadat hij in een textielwinkel 2 uur ruzie had gemaakt. Hij had maandag een onderbroek gekocht en euro-wisselgeld teruggekregen. Thuis telde hij het geld na en constateerde hij, in de veronderstelling dat het guldens waren, dat het te weinig was. De volgende dag ging hij verhaal halen. Bedrijfsleider noch opgeroepen agenten konden de man overtuigen; de politie bracht de tegenspartelende man naar huis, wat slechts met veel moeite lukte."
(bron: Het Parool)
16-1-2002
Kijk.
Dit kreeg ik van JW. Daar moet ik nou om lachen.
De zeer verrassende uitslag:
Are you sick of online personality tests?
Ik ben hier nog niet zo lang. Ik was gelukkig net te laat voor de scheldpartijen in de diverse logs. Ik hou daar namelijk niet zo van.
Waar ik wel al langer kom zijn de gastenboeken van diverse bandjes en theatermakers. De 1 zegt: ik hou van zusenzo, en de ander zegt: dat mag je hier niet zeggen want dit is het gastenboek van daarenhier. Tel daarbij een hoog gehalte huiswerk-giecheldegiechel-en verliefdheidsverhalen op en je hebt prima leesvoer voor wat gestolen minuten. In de snackbar ben ik ook altijd erg blij met de leesmap.
Ik had gedacht dat het in log-land misschien anders zou gaan. Ieder voor zich en god voor ons allen en we zien wel wat we leuk en niet-leuk vinden.
Maar leuk en niet-leuk is blijkbaar niet genoeg. Het moet ergens over gaan.
Nou is dat een nogal lastig gegeven. Wat voor de 1 'iets wat ergens over gaat' is, is voor de ander totale nonsens of ligt te ver van eigen belevingswereld of interesse. Dat kan. Je zoekt toch mensen op die iets zeggen wat op dat moment voor jou waardevol is. En soms kom je iets tegen wat helemaal niet bij je past maar lees je het toch omdat het je aan het denken zet.
Of waar je je op een lekkere manier aan kunt ergeren. Ik lees de Volkskrant maar in een koffiehuis snaai ik gelijk de Telegraaf mee en lees alles over Marco Borsato en pluis ik sexadvertenties na. Dan weet ik gelijk weer waarom ik voor de Volkskrant had gekozen. Is dat ook weer duidelijk.
Ik schrijf dit hele gedoe omdat meneer of mevrouw Elrado een soort van discussie heeft aangezwengeld over het wel of niet recht hebben op een logbestaan.
Op internet heeft iedereen recht op een bestaan. Net als in de echte wereld. Ik ga alleen protesteren als er iets te zien of te lezen valt wat schade toebrengt aan een groep (als kinderen) die zichzelf niet kan verdedigen. Voor de rest mag iedereen een mening hebben. En daar mag ik dan ook weer wat van vinden. Hoezee! Leve Nederland! Dat ik sommige logs niet leuk of boeiend vind is niet het probleem van de logger. Dat is mijn mini-probleem. Ik mag tenslotte kiezen of ik iets lees of niet.
Waar ik me wel enigszins in kan vinden is zijn/haar opmerking dat iedere logger misschien even na moet denken voordat er iets het internet wordt opgeslingerd. Maar eerlijk gezegd denk ik dat iedereen dat al doet. Dat mag bij Elrado misschien niet zo overkomen maar ik ben er van overtuigd dat de gemiddelde logger weet waar hij/zij mee bezig is. Misschien is het nog wat zoeken naar de juiste vorm maar niemand schrijft maanden achter elkaar OM maar te schrijven. Daarvoor is het simpelweg te veel moeite.
Ikzelf weet dondersgoed wat ik aan het doen ben. En bij twijfel spreek ik twijfel uit. Ik heb mij, bij de start van dit log wel degelijk afgevraagd hoe ik me moet verhouden tot dit openbare mini-podiumpje.
Ik let op spel-en schrijffouten en ik probeer mijn wereld zo helder en leuk mogelijk op te schrijven. Het heet hier niet voor niets 'Detslife' met als ondertitel 'schrijfblok'. Soms vind ik ergens iets van en dat krijgt u dan ondertussen ook nog even mee. Ik hoop dat ik het margriet.nl-niveau een beetje overstijg. Want dat is voor mij alleen maar leuk voor in de leesmap. Ik hou dus wel degelijk rekening met mijn (onbekende) lezers.
Als dat niet zo overkomt moet u maar ergens anders naartoe. Dan vindt u blijkbaar iets anders leuk.
Het is een groot misverstand dat ouders in hun spaarzame vrije uurtjes het liefst aktiviteiten buitenshuis ondernemen.
De meeste ouders die ik ken vinden het al het toppunt van geluk als ze alleen in hun eigen huis mogen zijn.
Geen gekwetter, geen duizend kindervragen hoeven beantwoorden. (die je niet kunt afdoen met "hmhm") Geen andere mensen zien.
Gewoon alleen thuis. Zonder lawaai. Of misschien met een muziekje wat eens niet over Ernie & Bert gaat.
Gewoon rustig een afwas kunnen doen. Gewoon even voor jezelf kunnen denken.
Gewoon even degene kunnen zijn die je was toen je nog alleen woonde.
Gewoon even niet versnipperd zijn.
15-1-2002
Het zit vandaag niet erg mee.
Het regent, het is koud. Ik moest naar de fysio/hapto-mevrouw die ik het hele ellende-verhaal nog eens uit de doeken moest gaan doen.
Ik kreeg ruzie in de ECI-winkel. Daar stond een 'geval' achter de toonbank dat zo vervelend deed dat ik uit kwaadheid nu met een boek zit opgescheept wat ik helemaal niet wil hebben.
"Hoe ziet mijn toekomst eruit?" van ene Judi Hall.
Whatever.
Als ik weer eens griep krijg zal ik me er eens uitgebreid in gaan verdiepen.
En vandaag heb ik mijn allereerste SUPER-Euro-fout gemaakt.
Ik vind het echt helemaal totaal niks , die stomme Euro.
Ik heb nog steeds het gevoel alsof ik op vakantie ben. Geef zwierig allerlei bedragen uit zonder echt na te denken. Soms sta ik, voor de vorm, wat rekensommetjes te prevelen bij de kassa.
Het vervelende is alleen dat ik niet op vakantie ben.
Het geld wat ik te besteden heb moet doordacht worden uitgegeven. Niet 'hupsakee', daar doen we maar weer eens een CD of een nieuwe sjaal of een computerspelletje voor de kinderen.
Normaal gesproken (lees:vroeger) heb ik zo'n soort 'te-besteden-geld-boekje' in mijn hoofd. Dan weet ik wat ik uit kan geven en tot hoe ver de grenzen gaan.
Maar nu ben ik het overzicht totaal kwijt.
Ik doe maar wat.
Dat loopt vast niet goed af.
Die SUPER-Euro-fout was trouwens gelijk een fikse.
Ik ging maar weer eens op pad voor een horlogebandje. Voor het horloge van mijn opa, weet u nog? Daar mocht best wat aan uitgegeven worden want het is een dierbaar erfstuk.
De HEMA had wel een mooi leren bandje voor 9.05 Euro. Dat paste niet.
Ik hoorde zo links en rechts dat ik maar naar een officiele juwelier moest gaan omdat het horloge van opa waarschijnlijk een afwijkende (oude) maat heeft.
Dus in de Kalverstraat een niet eens zo ERG sjieke juwelier ingegaan. Mooi bruin, slangenlederen (of zoiets, met zo'n patroontje in elk geval) bandje uitgezocht.
Kostte 29.50
Hm, prijzig bandje, maar voor een goed doel dus 'hupsakee'. Leve het vakantiegevoel!
De mevrouw in de winkel heeft het eraan gezet. Staat mooi. Past goed bij het horloge.
Pas buiten realiseer ik me wat ik heb gedaan.
Ik heb een bandje van 29.50 EURO gekocht.
Dat is 65,01 GULDEN!
Allemachtig. Dat is wel een godvergeten duur horlogebandje! Zelfs voor een goed doel.
Het vreemde is dat mensen waartegen ik deze anekdote verontwaardigd vertel, helemaal niet geschokt reageren.
Niet dat 65 piek voor een horlogebandje nou zo goedkoop is maar IEDEREEN schijnt dus fouten te maken met die Euro. En iedereen haalt z'n schouders op en zegt:"ach, dat hoort er nou eenmaal bij."
Stomme Euro.
Wanneer is het weer voorbij?
14-1-2002
Dit vind ik nou een leuk plaatje. U hopelijk ook want ik ga er ook nog iets over vertellen.
Dit plaatje komt van een site van Uitgeverij De Inktvis. Deze uitgeverij geeft kinderboeken uit voor peuters. Hoofdfiguurtje is ene Lassa.
Lassa is een soort van meisje dat jarig is, of naar het ziekenhuis moet. Er is nog een ander wonderlijk boekje over Lassa: Klankboek van Lassa. Het schijnt te gaan over de klanken die peuters uitslaan.
"De prenten nodigen peuters uit om de klank te zeggen, roepen of fluisteren."
Persoonlijk gok ik op ROEPEN. Ik kan het niet meer testen want er wonen geen peuters meer in dit huis.
Op jacht naar andere mooie illustraties in kinderboeken ging ik natuurlijk gelijk op zoek naar Harrie Geelen. O, als je toch eens ZO mooi zou kunnen tekenen!
Maar de site van Harrie wordt momenteel in elkaar gezet. Ik kan dus geen plaatje van Harrie's kunsten laten zien.
Mijn oude kinderboeken zijn soms leuker dan grote-mensen boeken. Dat vind ik tenminste.
Om maar wat te noemen:
-Ernst-Jan en Snabbeltje
-Saskia en Jeroen
-Lotje
-Meester Pompelmoes (en de mompelpoes)
-Minoes
-Pinkeltje
En die mag ik tegenwoordig allemaal weer voorlezen.
Rot voor me hè?
Van de week, in een opwelling, heb ik de nieuwe CD van BLØF gekocht.
Dat was een schot in de roos.
Ik ben eigenlijk helemaal niet zo'n BlØf-fan. Heb hier en daar wel een cd-singeltje liggen en (zoals eerder beschreven in Het Muziekstokje) hou ik erg van het nummer "Hier".
Nou wist ik wel dat deze nieuwe CD "Blauwe Ruis" vooral over het thema dood zou gaan. Dat had ik op een ander moment misschien ingewikkeld gevonden, maar nu leek het me wel toepasselijk. En dat bleek te kloppen.
Hij is prachtig, deze CD.
Niks zemelig gedoe in de trant van 'ik mis je zo' maar fijne harde gitaren, harmonieuze melodieën en natuurlijk de stem van Paskal Jakobsen.
Die stem vond ik altijd al mooi. Ik hou ook erg van de manier waarop hij woorden uitspreekt. Vooral als hij de letters -t- en -g- moet gebruiken gebeurt er iets met mij.
Er zit een fractie van een seconde tussen de vorige letter en de letter -t-. Alsof er een beetje lucht tussen zit. En die -g- is gewoon een goeie -g-.
Hm. Ik geloof dat ik het niet goed kan uitleggen maar ik viel er voor. Iemands stem, ook als hij/zij niet zingt is voor mij nogal belangrijk. Ik val op stemmen, zogezegd. Of ik knap er finaal op af.
Ik weet nog dat ik voor het eerst 'liefs uit londen' hoorde. Het viel me gelijk op: deze man praat niet slordig of mompelend maar spreekt woorden helemaal uit, zonder dat het overdreven klinkt. (zie: Kinderen-voor-Kinderen) Niks zo erg als nasaal geneuzel of Wassenaarse 'erw-en'.
De nieuwe CD ga ik hier van harte aanbevelen. Ook als je niks met dood te maken hebt. Ik bedoel, DIT is toch een prachtig zinnetje?
"Liever lachen om wat is geweest
Dan iets vrezen wat nog komt, misschien
Liever houden van een grote geest
Dan iets haten wat je niet kunt zien."
De Blufjes dus.
Weer behoorlijk prijzig: 48,46 gulden, maar dan heb je ook wat. Lekker voor in de trein of zomaar, als je een paar uur alleen thuis bent.
Iedereen die mij een beetje kent zou in lachen uitbarsten als ik zou zeggen:" ik ben heel erg goed met computers."
Ik weet er inderdaad niet zo veel van.
Dat dit log uberhaupt in de lucht is, is vooral te danken aan meneer Noah Grey die een zeer overzichtelijk menuutje heeft geschreven. En niet in de laatste plaats aan vriend G. die mij nog steeds best rustig te woord staat als ik weer eens zit te hyperen achter het toetsenbord.
Ik typ hier alles op een Mac. Een Appeltje.
Daar heb ikzelf niet voor gekozen. Het ding is aangeschaft door bovengenoemde vriend G. Momenteel staan hier 3 van die kastjes. Een cube, een i-book en een 6500 (dit laatste heb ik net ook even moeten vragen want eigenlijk heet hij "De Kinderkapuuter").
Ik hou erg van onze Macjes. Waarschijnlijk omdat ik niet beter weet. Maar vooral omdat ze zo MOOI zijn. Ik ben net zo erg als een vrouw die een auto uitkiest omdat de KLEUR haar zo bevalt.
Die cube is een mooi plexiglazen kastje, dat i-book is mooi wit met een fraai toetsenbordje en een prachtig helder schermpje en op die 6500 kan je lekker rammen.
Voor iemand die computers ongeveer zo benaderd als ik, is het dus erg raar om soms middenin een Mac-PC-oorlog te belanden. Ik heb al wel begrepen dat het echt 2 kampen zijn; het Mac-kamp en het PC-kamp.
PC-ers vinden Maccers aanstellers die onnodig exclusief zitten te doen en Maccers vinden PC-ers maar gewoontjes zonder stijl. Zoiets meen ik tenminste begrepen te hebben uit de diverse fijne computergesprekjes her & der.
Zoals toen ik een webcam wilde kopen bij de firma Megapool. Flauwe mannekes die alsmaar af zaten te geven op Mac-gebruikers. Terwijl ik alleen maar wilde weten of de software ook voor een Mac bedoeld was. Want dat sluit niet altijd netjes aan. Daar ben ik ook al achter.
Ik heb hier zelfs een boekje liggen, speciaal over Mac-gebruikers. Geschreven door Bekende Nederlanders die uitleggen waarom zij nou perse een Appeltje hebben. Het heet "Oogapple". Geestig boekje wel, geestige titel ook, maar verder snap ik het gedoe niet zo.
Wat ik wil van een computer is dat hij doet wat ik wil. Ik wil tekstjes in Word kunnen schrijven en ze uit kunnen printen. Ik wil internet met al haar fratsen maar ook voor kindersites die weer leuke spelletjes en kleurplaten hebben.
Ik wil ICQ om melige gesprekjes te kunnen voeren. Ik wil een log waarin ik af en toe een plaatje kwijt kan en wat kan rommelen met lettertypes enzo. Ik wil leestekens. (op deze comp. zit dat dus niet. Daar erger ik me dan weer aan: uberhaupt zonder umlaut)
Afijn. ZOveel is het toch niet wat ik vraag?
Maar sinds dit log en diverse log-rondjes kom ik ineens allerlei termen tegen die ik niet ken. Ik begrijp dat IEDEREEN ze wel kent. Ik heb me er al bij neer gelegd dat ik het niet zal snappen. Zeg mij maar welke knop ik moet indrukken en dat is het dan wel.
Maar een paar termen zitten me toch dwars. En eigenlijk wil ik toch wel weten wat ze betekenen. Zal ik het dan maar zeggen? *tromgeroffel*
Wat betekent:
DNS (als in: verbinding maken met DNS)
Casema
Align=justify
F5
(in een reaktie op een log heb ik dat ooit gevraagd maar kreeg als antwoord: "probeer het maar eens"
Iets in me zei dat er dan iets compleet mis zou gaan. Niet gedaan dus. Ik wist ook niet waar de knop zat trouwens.)
F1
DSL (als in: het hebben van DSL)
Ik heb er nog meer maar dit lijken me voorlopig genoeg sukkelige vragen.
Wil iemand me a.u.b. een beetje bijspijkeren?
Dank.
13-1-2002
Vanavond was ik in de Kleine Komedie. Daar speelde Mike Boddé de première van zijn nieuwe programma 'Alles is Kampioen'.
Ik vond het een erg goed programma. Mijn 2 mede-voorstellingsgangers hadden een verschillende mening. De één vond het net zo leuk als ik en de ander vond het maar zozo. Die had toch liever iets om vet om te lachen.
In dit programma zitten delen waar je echt VET om moet lachen.
Maar er waren ook ontroerende stukjes. Ik hou erg van die combinatie.
Ik ga het Hoe & Waarom van het programma niet helemaal uit de doeken doen. U moet zelf maar eens gaan kijken. HIER staat alle info die u nodig heeft. Inclusief de speellijst.
Veel plezier vast.
Ik zou graag een ander woord willen voor 'gecondoleerd'. Ik vind het een rotwoord.
Bij de begrafenis van afgelopen donderdag stonden we allemaal keurig in zo'n condoleance-rij. En dan schuift iedereen voorbij met het woordje 'gecondoleerd'. Het duurde even voordat ik doorhad wat je dan wordt geacht terug te zeggen. 'Dank u', zeg je dan.
Een voor mij onbekende man was zó zenuwachtig dat hij zich versprak. Hij zei: 'gefeliciteerd'. Daar moest ik nou wel weer om lachen.
Fokkke en Sukke hadden vroeger een kaart met 'gecondoliflapstaart'. Dat is natuurlijk alleen maar grappig in situaties waarbij je zelf niet rechtstreeks met condoleances te maken hebt.
Maar goed. Hierbij dus een oproep voor een nieuw uit te vinden woord. Het moet ongeveer de volgende lading dekken:
Iemand zeggen dat je het rot voor hem/haar vindt dat hij/zij verdriet heeft.
Respect en beleefdheid.
Medeleven.
En het liefst iets wat ook nog uitdrukt dat iemand zélf ook verdriet heeft om de overledene.
Tis niet makkelijk en ik heb geen prijs. Je wordt er vast wél erg beroemd mee. En ik denk dat je in 1 klap heel veel mensen van een verkeerd woord afhelpt.
Zoek: