In de Herhaling

Ik kan er niks aan doen, ik moet hem weer zien. Waarschijnlijk is dit de zevenenvijftigste keer dat ik naar Falling in Love kijk. Waarom? Geen idee. Misschien vanwege de vestjes van Meryl en die fijne ontmoetingszin "I'm married". Of misschien omdat de vrouw van Robert de Niro zo leuk is en hij haar eigenlijk helemaal niet moet belazeren. Maar dat dat dan ook weer wel moet omdat hij in love gevallen is enzo. Dat het allemaal dan zo begrijpelijk is. En dat diezelfde leuke vrouw bij de opbiechtscene vraagt of ze met elkaar hebben geslapen en dat hij dan "Nee" zegt en dat zij dan ontzet antwoord "No, it's worse." Help. Dat zijn goeie woorden in zo'n film.
Misschien kijk ik ook wel vanwege de openingsmuziek van Dave Grusin die zo mooi bij een trein past. Maar waarschijnlijk omdat er eindelijk plaats is op de bank om mezelf helemaal uit te strekken, het kerstmis is en het regent dat het giet. Er moet niks, ik hoef niks en Falling in Love is op teevee. Fijn.

(Voor de mensen die misselijk worden van zoveel zoetigheid en pastel, of gewoon Meryl Streep niet goed kunnen verdragen, (dat komt voor) hier Het Falling in Love Muziekje (5 MB) Hoef je niet te kijken, alleen aan een trein te denken.)

Post

De kerstman schrijft met een keurig schoolhandschrift. Met krullen en al. Er lag een briefje met een zakje brokjes voor huischdier Teun onder de boom. De kerstman wist dus zelfs dat Teun speciale brokjes krijgt. Ik vind de kerstman maar een wonderlijke meneer, die zijn vage bestaan weer opnieuw bewezen heeft. Zelfs zijn dependance in Nieuw-Zeeland werd zonder slag of stoot aanvaard. Wij hoeven niets uit te leggen, de kerstman regelt dat soort dingen helemaal zelf. Hoezee voor de kerstman.

Zonder

We slingeren ons vol goede moed door de eerste feestdagen zonder mijn vader heen. Met vandaag de aftrap: de trouwdag van mijn ouders. We hadden ons voorbereid op een rouwdag maar het werd een onverwacht ouderwetse Kakel- Wie-Neemt-Het-Toetje-Mee- en Bijpraatdag. Mijn moeders gezicht stond op gekreukeld, maar ze heeft zich kranig door de avond heengeslagen. Mijn vader lachte ons vanaf verschillende foto's toe.
De eerder genoemde deuren zijn vandaag afgewerkt en mijn ouderlijk huis voelt weer warm. Morgenochtend toch maar snel even bellen.

Meedoen is Belangrijker dan Winnen

Ik schreeuw regelmatig tegen de televisie. Niet bij voetbalwedstrijden want die kijk ik nooit, maar bij praatprogramma's of, heel logisch, in het geval van Make-over-uurtjes.
Stomme trut! Je ziet eruit als een Barbiepop! Roep ik dan. Of ik schreeuw: Vraag nou eens dooooohoooor, stomme nep-journalist dat je er bent! Iedereen hier in huis vindt het volstrekt normaal dat ik nogal actief televisie kijk. De anderen doen het namelijk ook. Kinderen grinniken om tekenfilmpjes (Kind-I begint een ernstig aanstekelijk grinnikje te ontwikkelen) en de ander levert vooral commentaar bij speelfilms. Zijn meest geliefde uitspraak is: Nounounou, dat gaat wel ver hoor! Maar hij mompelt en ik schreeuw. Dus ik ben de meest lawaaierige televisiekijker in deze mini-samenleving.

Vanavond zat ik weer te schreeuwen. Tegen het NOS-journaal. Daarin kwamen oud-verzetsstrijders voorbij die geen kwaad woord wilden horen over Bernhard. Er werd gevraagd wat ze vonden van het feit dat Bernhard twee brieven aan Hitler heeft geschreven. Dat vonden ze helemaal niet erg. Dat deed niets af aan wat hij voor strijdend Nederland in oorlogsjaren had betekend. Er werd druk heen & weer gespeculeerd over de vraag of Bernhard nou wel of niet brieven had mogen schrijven aan Hitler.
Mijn schreeuw daarna ging zo:
Zeg! Achterlijke mongolen dat jullie er zijn! Waarom vertelt niemand mij wát er in die brieven aan Hitler heeft gestaan? Misschien stond er wel - Hitler, jij bent een lul- in! Hee! Journalist! Zie je niet dat het die oudstrijders niets interesseert dat Bernhard twee brieven schreef aan Hitler? En dat geen van de oude bazen zich afvraagt wat er in die brieven stond? Moeten jullie mij niet informeren met feiten? Hou 's op met dat Hart van Nederland-geouwehoer. WAT STOND ER IN DIE BLOODY BRIEVEN??! Of moet ik daar tegenwoordig de Story voor kopen? Nou? Nou?

"Misschien kun je beter even terugzappen naar de Sound of Music", mompelde hij.