Det's Life
schrijfblok


Hier rechts staat een fotootje van het atelier van mijn vader. Alweer een atelier ja. Mijn vader was kunstenaar. En ooit reclameman. En edelsmid. En hij gaf handenarbeidles aan gehandicapte kinderen. Maar mijn vader was vooral de hele dag aan het bouwen en fruttelen.
Toen ik klein was, moest ik altijd vanalles vasthouden. Een plank die verzaagd moest worden en onhandig op een krukje lag. Of gereedschap, zodat hij het object van bouw niet los hoefde te laten. Of de pot verf als hij op een ladder stond. En de spijkers & schroeven toen hij een verlaagd plafonnetje boven het trapgat ging maken.

Mijn vader legde ondertussen uit waarom het hout eerst gelijmd moest worden en dat je niet teveel S39 op het te solderen ding moest smeren, maar een beetje. Mijn vader kreeg drie dochters, maar ik geloof dat hij qua bouw & fruttel geen onderscheid maakte tussen zoon of dochter. Het enige dat ik kan bedenken is dat hij een zoon misschien proefondervindelijk zou hebben onderwezen, en dat hij zijn dochters meer aanschouwelijk liet leren. Bang dat de dochters zich zouden bezeren. Zoiets zal het zijn geweest.

Het atelier van mijn vader is het enige bouwsel dat is gebouwd door een officiŽle aannemer met officiŽle bouwtekeningen. Daarvoor stond er een houten keet die was verrot. De houten keet had hij zelf gemaakt. Net als de aangebouwde serre, de badkamer beneden, de wc, onze slaapkamers op zolder en de bijkeuken. Mijn vader legde zelf de gasleidingen aan, trok electriciteitsleidingen door en verfde de buizen blauw en rood, zodat hij aan de buitenkant kon zien wat door welke buis liep. Dat blauw en rode buizen nogal afsteken tegen witte muren, interesseerde hem niet. Achteraf was het ook allemaal best handig toen het huis een tijdbom bleek, omdat gasleidingen los zaten en electriciteitsdraden aangevreten door het huis slingerden. Mijn tweede moeder kan een goede imitatie weggeven van een hoofdschuddende loodgieter. De badkamer beneden wordt nooit gebruikt, de bijkeuken stort inmiddels bijna in elkaar en onze slaapkamers zijn door mijn moeder omgetoverd tot een handige naaikamer. Met kasten vol knoopjes en stukjes stof.

En nu is er de kwestie van de serre. Mijn ouders sliepen in die serre. Ze hadden het er steenkoud en het waaide van alle kanten naar binnen. Maar mijn vader had het ding gemaakt en bovendien werden ze wakker met een zonnetje en uitzicht over hun tuintje. Mijn moeder sliep met elektrische dekens en hield zich in. Oude bomen moet je niet verhuizen, of woorden met eenzelfde lading. Bovendien was de gedachte aan mijn grote vader op dat kleine traplift-stoeltje richting bovenverdieping ook niet echt kalmerend.

Maar nu is mijn vader net een maand dood en heeft mijn moeder het kouder dan ooit. De elektrische dekens voldoen nog net maar het gewaai breekt haar op. Maar ja. De serre van mijn vader breek je niet zomaar af. In zoín geval gaat sentiment boven praktisch. Maar eigenlijk, ergens ver weg onder opoffering en verdriet, zit het verlangen naar een warme slaapkamer. Met tapijt en lekkere dekens. Met een raam dat open, maar ook weer dicht kan. Naar windstilte en rust.

Afgelopen weekend waren wij in ons ouderlijk huis en kwam het onderwerp serre voorzichtig ter sprake. Mijn moeder vertelde dat in de afgelopen maand verscheidene mensen hun mening hadden geventileerd over het bouwval. Voorzichtig, voorzichtig, maar allemaal met dezelfde strekking. "Zou je niet eensÖ. Wat zou het fijn zijn alsÖ.. " Wij, de kinderen, hadden haar gewaarschuwd voor goedbedoelde adviezen. En haar op het hart gedrukt toch vooral aan zichzelf te denken en aan haar eigen tempo.

Maar tussen de thee en de koekjes kwam ze met de mededeling dat ze een oplossing had bedacht. Ze zou voorlopig blijven slapen in de serre, maar ze had via haar broer een gepensioneerde timmerman gevonden die deuren gaat maken. Deuren tussen het huis en de serre. Stevige deuren die tocht buitenhouden en op slot kunnen. Zodat het binnen warm zou zijn. En misschien dat in de volgende zomer de serre dan toch maar afgebroken zou worden. Dan was ze weer een aantal maanden verder en zaten er in elk geval al deuren in het huis.
Slim bedacht. Zich niet van de wijs laten brengen door andermans advies, maar oog gehad voor het haalbare. En dat zijn ook ongeveer de ingrediŽnten, die haar leven met mijn vader in balans hielden. Samen met geduld. En liefde. Heel veel, van allebei.

Replies: 12

In your free time, visit some helpful info dedicated to party poker deposit bonus party poker deposit bonus http://www.upthekazoo.com/party-poker-bonus.html http://www.upthekazoo.com/party-poker-bonus.html .

In your free time, check some information on poker party deposit bonus poker party deposit bonus http://www.hackerssupply.com/poker-party.html http://www.hackerssupply.com/poker-party.html .

You may find it interesting to take a look at some relevant pages in the field of Pacific Poker signup bonuses Pacific Poker signup bonuses http://www.2002sogwipo.com/pacific-poker-signup-bonus.html http://www.2002sogwipo.com/pacific-poker-signup-bonus.html ...

Please check out the sites dedicated to casino casino http://www.favorite-casino.com/casino.html http://www.favorite-casino.com/casino.html blackjack blackjack http://www.favorite-casino.com/blackjack.html http://www.favorite-casino.com/blackjack.html .

Prachtig verhaal Odette!

Prachtig verhaal Odette!

Ja, vind ook een mooi stukje..!

Ik kreeg het gevoel over mijn nabije toekomst te lezen, net een huis gekocht hebbende. Erg gelachen, mooi stukje.

Mooi...

mooi

oh boehoe. ik moet bijna huilen. Bijna nooit van zielige dingen. wel van dingen die hoop geven. Nou dat.

he,nou... ik krijg er kippenvel van... en het is hier helemaal niet koud of tochtig...

mooi!

Powered By Greymatter