Gisteren was het best leuk

Kind-II krijgt een pyama aan en ziet ineens zijn twee kleine tepeltjes.

Ik ben gestoken door een mug.
Nee, dat zijn je tepeltjes, dat is niet van een mug.
Wel, dat komt wel van de mug.
Nee hoor, die tepeltjes had je al toen je nog bij mij in de buik zat.
Dan zat er in jouw buik zeker ook al een mug.

En vrolijk gaan wij verder met:

Ik heb bulten van een mug en jij hebt borsten.
Ja, ik heb borsten en jij hebt tepeltjes. (zucht)
In mijn wereld heb jij grote borsten.
Oh. Leuke wereld heb jij.

Zaterdag

Zojuist is het kettinkje van de koekoeksklok in de stofzuiger verdwenen. Even daarvoor knalde hier twee kinderen uit hun kleine dakjes. En daar weer voor liep ik op de markt en leek het alsof iedereen wilde kijken en niet kopen. En het begon allemaal met te vroeg, te vervelend, te hoesterig mensen met een nog veel groter ochtendhumeur te woord staan.
Ik geloof dat ik de rest van deze zaterdag maar ga overslaan.

Amstel-27







Eindelijk een rondvaartboot. Nog nooit eerder gezien vanaf de plek waar ik sta. Rondvaartboten kwamen nooit langs. Tot vandaag. Waarschijnlijk doordat er iets met de sluizen aan de hand is en boten een andere route moeten varen. Overigens werd dit gezellig keuvelende gezelschap regelrecht afgevuurd op het stel woonboten aan de kant van de Amsteldijk. De woonbootbewoners zullen wel opgelucht ademhalen als de sluizen weer normaal doen.

Grom

In de brievenbus vandaag de volgende opbeurende woorden:

Een hond zonder baas is te vergelijken met ECI zonder u: zoals de hond zijn baas mist, missen wij u als gewaardeerd ex-ECI-lid.

Op de wervingsfolder een Hush-Puppie. U weet wel, zo'n hond met hangoren en zielige ogen. Zo'n hond die altijd huilt. Aan de buitenkant dan, want misschien voelt de hond zich ook wel eens geweldig vrolijk. Alleen zie je dat niet. Je ziet alleen de hangoren en de zielige ogen, dus vrolijk word ik er in ieder geval niet van. De hond met biggelende traan zegt heel dramatisch Ik mis je... Wat op z'n minst opmerkelijk is, want ik kén die hele hond niet.
Die hond moet mij overhalen om, met de bijgevoegde cadeaukaart (ook voorzien van hond) een of ander geweldig voordeel te slepen uit mijn hernieuwde lidmaatschap van de ECI. Daar krijg ik dan ook een CD van Celine Dion bij. Nou, is me dát even een fijne combinatie. Celine Dion en een zielige hond.
Of ik kies voor de Luxe Reisset. Met een beautycase. Daar kunnen dan al mijn make-up-spullen in. Alle vijf.
Tjonge.

Lieve mensen van de ECI, hou 's effe o-hop. Die zielige hond werkt niet bepaald aanstekelijk en van Celine Dion val ik gelijk en een vette herfstdepressie. Ook de speciale Webzijde voor medeslachtoffers heeft niet het gewenste effekt. Hoogstens is het misschien een idee om op de webzijde ergens een hoekje in te richten voor mensen die zich niet opnieuw in de hele Pas-Op-Dat-U-Tijdig-Afmeld-Tragedie willen storten. Een virtuele praatgroep, een AA voor de ECI.

Voor de hulpbehoevende medemens die de ECI-verslaving nog steeds niet te boven is, maar wel graag zo snel mogelijk clean door het leven wil, hier het adres. Nog een keer. Briefje sturen, zo snel mogelijk. Met je naam, adres en lidmaatschapsnummer en een simpel Ik wil niet meer.
Laanakkerweg 14-16
4131 PB Vianen

Ik wens u een Bieb-rijk en ECI-loos leven toe.

Hatsjoe!

Zeg, hoe lang duurt een gemiddelde verkoudheid eigenlijk?
Ik vind het wel weer mooi geweest met het gedoe. Ik moet nodig weer aan het werk.

Apport!

O help. Een stokje. Van Cockie. En als onderwerp de meest raadselachtige voorstel-methode die ik ken. Beschrijf jezelf in vijftien woorden.
Hmpf.
Alsof ik mezelf in vijftien woorden kan beschrijven. Alsof iemand zichzelf in vijftien woorden kan beschrijven. Dus na het lezen van vijftien woorden moet u, lezer een idee krijgen van wie ik ben. Wat ik belangrijk of stom vind, waar ik 's nachts zwetend van wakker word en waar ik van droom. No way Jose. Is onmogelijk en bovendien gaat het u geen bal aan waar ik 's nachts zwetend van wakker word.
Maar als u het archief doorspit moet u toch een redelijk idee krijgen of ik op de aarde sta of zweef, links of rechts denk, van aardappels hou of niet. En kunt u lezen dat ik op de vijftiende jarig ben.

Maar
Als
Ik
Mezelf
In
Vijftien
Woorden
Zou
Kunnen
Beschrijven
Dan Zou
Er Iets
Goed
Fout
Zijn

Overigens kan ik wel een tipje van de sluier oplichten. Waar ik momenteel 's nachts zwetend van wakker word, is koorts. En een verstopte neus.
En als zieligen onder elkaar ga ik nog zo'n snotteraap opzadelen met dit stokje. Dit vreemdsoortige stokje gaat naar Blank Frank. Misschien ziet het er in het Engels leuker uit?

Citaat van Jan

"Beeldhouwer is een speciaal beroep. Je hebt er een speciale opleiding voor gehad, je moet de techniek beheersen. Schrijven, dat doet iedereen, Zeker nu de pc er is. Ik krijg stapel met larmoyante levensverhalen toegestuurd. Hele litanieën. Vroeger kreeg ik post van geestelijk gestoorden. Nu veel van vrouwen. Ze zouden een chip in computers moeten inbouwen. Zodra vingers met tranen de toetsen beroeren, moet de zaak blokkeren."

Ach, je hóeft de zaak natuurlijk niet uit te printen en op te sturen.

Uit: Jan Wolkers
Overzicht van de beeldende kunst van de Nederlandse beeldhouwer, schilder en en schrijver.
ISBN 90-400-9657-0
Overigens is dit een prachtig boek met een goed interview van Paul Steenhuis en mooie foto's. Onder het kopje nuttige boekinformatie staat achter zijn naam (1925 - ) Ik vind dat een nogal lugubere aanduiding van het feit dat iemand nog spinglevend is. Jan Wolkers, geboren in 1925. Punt. En hopelijk nog lang in ons midden.