Gemoed




Toch fijn als je ergens komt en je maakt een foto van een mooie tekst, en de volgende dag blijkt de tekst zeer toepasselijk voor de huidige staat-van-zijn.

Afijn, wij waren in Ruigoord. In Ruigoord is altijd wel wat te doen, alleen hadden wij dat nog niet gezien want we waren er voor het eerst. De avond-nacht ervoor was er blijkbaar een groot feest. De kerk was nog dicht, maar in de schuur was een hele mooie Foto-tentoonstelling over dertig jaar Ruigoord te zien. Daar liepen wij. Samen met twee gezinnen die om de twee minuten riepen Oh, kijk! Daar heb je die! Jeee, wat is die veranderd zeg!
In Ruigoord is dus vanalles te doen, maar zeker de komende tijd.
Voor overige aktiviteiten kunt u Hier terecht.
Maar een rustig wandelingetje is ook leuk genoeg.

Test

Dit is een test. Ik was ook naar Ruigoord maar daar gaat het nu niet over.
Dit is een test.

Hááááái!

Eigenwijs

No, we don't need an umbrella. We will buy one on our way to the city.
No, it is warm enough to leave without a sweatshirt.
We'll be fine, don't worry.

Oh.
Nou.
Ik hoef mijn balkonplanten vandaag in elk geval geen water te geven.

Principes

Soms is het jammer dat ik ooit heb afgesproken met mezelf hier geen foto's van Kind-I en II te laten zien. Dat wil zeggen, geen gezichtjes of al te herkenbare zaken.
Ik heb namelijk nu een juweel gemaakt. Al zeg ik het zelf.
Maar die komt hier aan de muur. Dus u zult mij moeten leren kennen zodat u A) in mijn huis mag en zodoende B) een blik op het juweel kunt werpen.
Jammer hè?

Arrived

Twee Nieuw-Zeelandse logees zijn vandaag bij ons ingetrokken. Een broer en zijn vriendin. De broer spreekt nog een beetje Nederlands zodat hij nog net kan ontdekken dat Kind-I en II hem een oor aannaaien tijdens een kaartspelletje.
Voor de rest is het weer Engels met dat typische accent.
Oja, ze zijn aardig. Dat is mooi.

Gips

Ein-de-lijk weer zwemmen, naar het strand en onder de douche.
Het is allemaal nog wat raar en hij mag ook nog niet veel, maar ik denk dat we vandaag maar eens een joekel van een waterpistool gaan aanschaffen.
Het Gips is er af. Hoezee!

Vakantie-foto's




Onze favorieten. In linkjes geplaatst, zodat mensen met een langzamere verbinding ze 1-voor-1 kunnen openen en er hopelijk geen computer ontploft. Het is al warm genoeg.

Reims-Chagall.1
Reims-Chagall.2
Reims-Ramen
Reims
Wolkjes
Weggetje
Tractor
Sprinkhaan
Bed

Klok en Luik

Hierboven ziet u een nieuw uitzicht. Dit zagen wij vanuit de achtertuin van ons Franse Huis.

Het huis was voorzien van luiken rondom, dus bij 32 graden was het 's nachts gewoon slaapbaar en koel. Ik pleit dan ook voor luiken in Amsterdam. Niet alleen handig in geval van een buitensporige zomer, maar in de winter juist warm in plaats van koel. Luiken zijn fijn.

Het huis had verder een aantal niet nagekomen beloften. Zo was er geen bad en het Franse Landgoed bleek een in etages verdeeld terrein, waarbij ons huis aan de rand was gebouwd. Wij keken uit op een rotonde. Veel verkeer kwam er overigens niet langs op die rotonde. Hier en daar een op doortocht zijnde hooiwagen of een Renaultje-4 die ergens moest zijn. Verder klonk er iedere avond wat pubergelach vanaf het veldje aan de overkant en de hond van de buren zei af en toe Woef!

Tussen het veldje en ons huis lag behalve een rotonde ook een kerk. Op zondag waren wij dus voorbereid op een mooie kerkdienst en een stoet plaatselijke bevolking. Maar niets van dat al. Het hek naar de kerk bleef dicht, en op quatorze juillet hingen er wat vlaggen aan het monument voor de kerk.
C'est tout.
Wél was er het raadselachtige klokkengelui. Niet op zondagochtend dus, maar wél op maandagochtend om half acht. Vreemd. Dinsdagmiddag kregen wij bezoek van een burgemeester in korte broek, die ons meldde dat er iemand in het dorp was overleden, en dat wij zaterdagavond vanaf zes uur wat overlast naast ons huis konden verwachten in de vorm van een begrafenisstoet. In hoeverre je van overlast kunt spreken in een dorp van ongeveer honderd inwoners, zullen we nooit weten. Zaterdagavond om zes uur reden wij net Amsterdam weer binnen.

De hele week heeft de kerkklok geklonken. Op de meeste vreemde tijden en in de meest verrassende variaties. Ding-Dong en Ding-Ding-Dong-Dong. Deze mini-concerten werden verzorgd door twee oudere dames die zich daarvoor eerst uit een beige autootje hadden gehesen. De een had een bochel en een stok, de ander was wat kwieker en hielp de gebochelde. Beiden waren gehuld in bloemetjes-motief en wat dikke vestjes voor de tijd van het jaar.
Vanaf het voorterras van ons huis, met uitzicht op de rotonde én de kerk, probeerden wij een patroon te ontdekken in de aktiviteiten van de beide bloemetjes-mevrouwen. Zo hadden wij bedacht dat maandagochtend om half acht via de kerkklok bekend werd gemaakt dat er iemand was overleden. Vervolgens schreven we elk volgend kerkgeluid toe aan mededelingen omtrent de wake en begrafenis. De avond van écht teveel koele biertjes in de avondzon, hebben we zelfs bedacht dat het klinkende Ding-Dong misschien iets met een kledingvoorschrift voor de begrafenis te maken had. Maar dat zullen die koele biertjes wel geweest zijn. Net als de oneerbiedige opmerkingen over bochels en de Notre Dame.

Óf en welke informatie is verspreid middels de kerkklokken weten wij niet. We hebben geen patroon gevonden en er was niemand om het aan te vragen. 's Avonds om elf uur sloten wij de luiken en kropen in ons koele bed.
Ik hoop dat de overleden iemand een welbesteed en gelukkig leven heeft gehad. Dat de begrafenis van zaterdagavond plechtig en indrukwekkend was, en dat er mooi klokkenspel heeft geklonken.
Zo van Ding-Ding-Dong-Dong-Ding-Ding-Dong. Of iets anders heel speciaals.

Tegeltjes

Nee, het gaat niet over de hamer en maar meppen op wat tegeltjes, heb ik vandaag geleerd. Tang hier, tang daar, snijden, schuren, prutsen, lijmen en dan zijn we nog niet eens op de helft gekomen.
Maar mozaïeken bij S-Tiles is hartstikke leuk. Mocht u ook eens een keer zo'n workshop Mozaïeken a la Gaudí willen doen, dan raad ik u alleen aan dit bij iets normalere temperaturen te plannen. Want dat geknijp en gesnij is nog best wel zweet-producerend.

Mijn vis-probeersel ziet u hiernaast. U ziet dan wellicht ook dat ik nog ver verwijderd ben van een leuk badkamervloertje, keukenpaneel, of zelfs maar een fatsoenlijk tegeltje.
Vooralsnog lijkt mij het tot een goed einde brengen van mijn vis, al een behoorlijk ambitieus plan.
Dus opdrachten voor vrolijke bijzettafeltjes of spiegelranden kunt u nog even op uw spreekwoordelijke buik schrijven.
Eerst de vis en dan ooit, als ik heb geleerd het voegsel tot een yoghurt-maar-geen-kwark-substantie heb weten te roeren, en de zaak drie (3!) weken rustig heeft gedroogd, dan kunt u uw verjaardags-aanvragen indienen. Kleintjes graag. En alleen als u jarig bent bij een temperatuur ónder de 25 graden.