muziekmuts

Ik ben een eersteklas muts. Wat is het geval:
Ergens in deze computer zit Limewire, "voor al uw illegale liedjes". Ik klik wel eens op het lijstje dat door G. is aangelegd en verbaas me over de kwaliteit van de boxjes links en rechts van deze computer. Uit de Cube-rondjes komt beter geluid dan uit mijn cd-speler.

Nooit de moeite genomen zelf eens wat liedjes uit te zoeken. 'K heb geen idee waarom niet. Tot gisteren. Gisteren eens gevraagd Hoe Het Eigenlijk Werkte. Nou, dat viel nog behoorlijk mee. Met wat geduld kom je een heel eind, zo bleek.
Vanochtend de oogst binnengehaald.

En nu zit ik vreselijk mee te zingen met mijn ietwat vreemde muzieksmaak.
Wij schakelen hier moeiteloos over van Depeche Mode met "stripped" naar the Corrs met "radio". Daarna doen we nog even Wendy&Lisa's "waterfall" en hun voormalige baasje Prince.
Ik ga mijn hele cassettebandjes-collectie van internet jatten! Hoezee! Wat een wereldplan. Tjongejonge, en zo bij de tijd ook. Nounou, poehpoeh. Muts.

Heb nog even 1 oproepje: MelB- dat was toch die sportieve afdeling van de Spice Girls? Of was dat weer MelC? Ben op zoek naar de titel van haar hitje van een tijd geleden. Vrolijk-niet-erg-wereldschokkend-deuntje-maar-wel-fijn-voor-in-de-auto-Liedje.
Enig idee iemand?

(pomtiedom-lala-pompompom..)

foeballuh

Ik mis de helft van dat WK. Ik weet nog net dat Guus Hiddink gebombardeerd is tot halfgod en dat de Zuid-Koreanen iets heel goed doen.
Ik heb de indruk dat er vandaag weer iets is gebeurd.
Op de Ferdinand Bol stonden muziekboxen naar buiten gericht, er dansten mensen op straat, er werd getrommeld en gelachen. Het was een feestelijk en aanstekelijk gezicht.

Ik weet van Boe noch Ba maar als dit het resultaat is van het WK, dan mag het van mij nog wel even doorgaan.

HET PALEIS VAN BOEM

Ze herhalen de serie Oud Geld. Mooi.
Destijds zat ik al ademloos voor de teevee vanwege prima acteerwerk en prachtig scenario van Maria Goos.
Maar er was meer. De muziek. Ernstig van onder de indruk!
Mijn moeder wist mij te vertellen dat Het Paleis van Boem verantwoordelijk was voor deze leader en ook voor die van die andere serie: Pleidooi.
Zij was zelf helemaal weg van hun muziek voor de film Karakter. Toevallig woonde Martin Vonk van Het Paleis bij haar in de straat. Ze had net een kaartje bij hem in de bus gedaan met de tekst: "Ik heb Karakter gehoord".
Ze zou wel eens vragen of hij die twee leaders op een bandje wilde zetten.

"Dat doet-ie nooit", dacht ik nog. Maar mijn moeder was iemand die zich (soms) niet van de wijs liet brengen en jawel: een week of wat later viel er een bandje in de bus. Zie boven het leuke tekeningetje wat Martin in het hoesje heeft geprutst.
Ik draai het minstens 1 keer in de 2 maanden. Pleidooi en Oud Geld. Meer staat er niet op.
Ik hoop van harte dat er ooit een CD wordt uitgebracht met muziek van het duo Jaap de Weijer en Martin Vonk.
Het Paleis van Boem verdient een ereplaats in de Nederlandse Film-en Televisiemuziek.

ODETTE'S ROTZOOI

Leuk idee van Ramon en T-jo.
Creatief met scanner. Gooi eronder wat u aantreft in de direkte omgeving van uw computer en beschrijf Waarom, Waarom Daar en Zomaar.
(Oh. Reeds nu een bijlage: ik geloof dat het oorspronkelijk "Ramon's Spulletjes" heette en niet noodzakelijkerwijs uit de direkte omgeving van computer hoefde te komen. Hm. Maakt niet uit verder.)
( Oh-2: naast Ramon en T-jo ook Luuk.)

1= Mijn Moleskine-Bijbel. Zwart boekje met elastiekje voor html-codes, handige wetenswaardigheden voor Photoshopgebruik en handige wetenswaardigheden In Het Algemeen. (Rododendron moet op zure grond bijvoorbeeld.)

2= Onze reserve-huissleutels. Worden begin juli overgedragen aan Claver die een weekje op huis, kat en planten gaat passen.

3= Een Pokemonflippo. Bergen van aanwezig in dit huis en onlangs verantwoordelijk voor een behoorlijke wasmachine-reparatie want: maar liefst 3 stuks achter de trommel verdwenen. (zakken legen voor wasmachine vullen!!)

4= Wonderschelp uit Chinese winkel. In een glas water gooien en ongeveer een dag later komt er een papieren bloemetje uit. In mijn jeugd al groot succes, in 2002 nog steeds een HIT.

5= Schelp, afgelopen woensdag gevonden op het strand van IJmuiden. Is schat van Kind-I.

6= Pen, overgehouden aan een training. De bijbehorende studiemap staat in de kast en wordt nooit ingekeken. Pen schrijft prima en draagt de naam van mijn moeder.

7= Een van de duizend Bionicle-onderdelen. Aanbeden door zowel Kind-I als Kind-II. Vaak gehaat door Moeder wegens zeer klein en altijd op de grond. (dreigen met opzuigen door stofzuiger helpt niet.)

8= Hele Kleine Autootjes. Staan op de computer. De blauwe komt van koninginnedag 2000 en de rode heb ik gekregen van mijn nichtje van 5.

9= Een van de zes nog te ontwikkelen en af te drukken rollen film. Geen tijd, geen zin, ben lui, breng kleurenfilm naar fotowinkel. Waarschijnlijk leuke verrassing als ik ooit WEL tijd en zin heb.

10= Fotograferend olifantje. Staat samen met fotograferend beertje boven de computer op een plank. Geen idee waar ze vandaan komen. Staan daar al jaren.

11= Speeltje van de kinderen. Zit tegenwoordig verpakt in een OLA-soort-ijsje. Iets met zeedingen. Moet allemaal gespaard dus er wordt veel ijs gegeten. Zal binnenkort een ruilhandel op touw zetten om dubbelen te ruilen en zodoende tandbederf enigszins te beperken.

12= Zat als fijne boekenlegger in het beruchte Strijkboekje van een aantal berichten hieronder. Boekje is inmiddels weggegooid. Weet niet waarom dit er nog wel is.

13= Haaienpen van Kind-I. Speciaal aangeschaft voor in te halen sommetjes van school om huiswerk wat te veraangenamen. Object van vele ruzies tussen Kind-I en II. Helaas niet meer te krijgen.

14= Papieren zakdoek. Erg verkouden. Geniest snot tegen beeldscherm is niet erg hygienisch dus in grote hoeveelheden rond computer te vinden.

pioenrozen

Albert Cuyp, bij de bloemenstal:
"Doet u mij maar een bos van die lichtroze."
(er was iets met de watertemperatuur en pioenrozen..)
"Meneer, hoe gaat het ook alweer?"
"Goed. En met jou?"

profiel

Het is weer zover: ik vind mezelf te dik.
Sinds een tijdje ben ik dus in de weer met onderstaand blikje. Twee per dag en 's avonds 'gewoon eten'. Gewoon wat minder eten past niet in mijn discipline-pakket. Het is de beweging van vork en lepel naar mond, het gemaal in mijn mond wat ik mis. De enige manier om wat kilo's kwijt te raken is die beweging helemaal uit mijn hoofd te bannen. Eten zit in dat blikje. Twee keer per dag. Punt.

Wat ik met deze hele toestand dus ook mis is koken. Ik hou erg van koken. Ik hou eigenlijk nog meer van de voorpret; het inslaan van dingen-die-erin-moeten. Op de markt mooie aubergines en tomaten uitzoeken. En verse kruiden kopen of mooie visjes.

Nou ben ik sinds Het Blikjes Tijdperk in mijn hoofd bezig met de gerechten waar ik het meeste zin in heb. U zult dat masochistisch vinden maar ik vind dat lekker. In mijn hoofd maak ik die kippenpoten in de Romertopf en neem verder maar weer een slok van dat yoghurt-spul.
Dus ik ga eens even een lijstje aanleggen van gerechten en snacks die straks weer mogen. (en daarna dan weer niet maar dat zien we dan wel weer)
Kijkt u even mee?

* Lamskoteletten van de grill met muntsaus
* een Van Dobben-kroket
* Tagliatelle met hamblokjes, slagroom en verse basilicum
* Tosti met veel kaas
* Crackers met Roquefort
* Kip uit de Romertopf met rode wijn en laurier
* Friet speciaal
* Gebakken scholfilets met aardappelpuree
* Stokbrood met verse roomkaas
* Gourmetten met z'n allen (veel knoflook-en kerriesaus)
* Gebakken ei met spek en kaas.
* Humus (hoemoes, humous)

Lekker! Mjam!
Vanavond artisjokken. ZONDER mayonaise/ketchup-sausje uiteraard.
Ook goed.

kern-vakantie

Waarom heb ik nou het idee dat je er niet helemaal TOF vandaan komt?
Maar neem gerust een kijkje in dit Ferien-Paradijsch.
Vertel ook vooral na afloop hoe het was.
Misschien kom je er wel verlicht van terug.
Je weet het niet.
In Kernwasserwunderland.

ONGEREPT CULTUUR

Ze heten broedplaatsen. Wie dat woord ooit verzonnen heeft weet ik niet maar ik draag het fenomeen een zeer warm hart toe.
Ik kan 30 mensen bedenken die het een Zooitje Ongeregeld, Teringbende of Stelletje Smerige Krakers noemen.

Neem nou het terrein van de voormalige Amsterdamse Droogdok Maatschappij (ADM). Een club mensen die nou niet onder bepaald riante omstandigheden een wereld hebben gemaakt die bestaat uit kunstenaars, klusjesmannen-en vrouwen, in de marge rommelende mensen die niemand kwaad doen, geen overlast veroorzaken en waar bovendien OOK nog eens mooie en interessante dingen worden gemaakt. Nee, alles ligt er niet keurig op een rijtje, nee, ze doen niet aan aangelegde tuintjes en ja, overal slingert materiaal, staan op te knappen auto's en is er (bijna) niks af.
So?
En?
Iemand last van?
Ja, daar had iemand last van. Een Huisjesmelker-met-Hoofdletter-H, meneer Luske vond het nodig met grof geschut wat beweging in de zaak te forceren. Het ADM-terrein kwam gehavend uit de strijd en men timmert er rustig door. Mooi zo.

De Gemeente Amsterdam heeft middels de Stedelijke Woningdienst bedacht dat het beter is de broedplaatsen zelf aan te schaffen, zodat ze de boel kunnen controleren en er iets van terug kunnen verwachten. Men koopt oude panden op en verbouwt ze tot aanvaardbare woninkjes, winkeltjes en ateliers. Klinkt prachtig. Je kunt je "als groep" inschrijven op deze panden en de Woningdienst bepaalt welke groep "in aanmerking komt". Allemaal volgens bepaalde daartoe opgestelde regeltjes natuurlijk.
En DAAR gaat het mis bij mij want DAN gaan er haartjes op mijn onderarm overeind staan.

Controle, regelgeving, dure subsidiepotjes, selectie-procedures, competitie, opbrengst en rendement: dat zijn zo'n beetje de termen die, verstandelijk gezien, heel goed en logisch gebezigd worden. Maar o wat heb ik er een hekel aan.
Als zelfs broedplaatsen gereguleerd moeten worden en niet meer spontaan, met alle rotzooierigheid van dien, kunnen bestaan betekent dat voor mij Hollandse Betutteling Ten Top.
En ik word er ook een beetje treurig van. Want straks zijn de woeste plekken verdwenen, staan overal mooie appartementen en hebben we Gemeentelijke Broedplaatsen die door Joost Conijn zo treffend Legbatterijen worden genoemd.
En Joost hield nou net zo van scharrelkippen.

Amsterdam wordt dichtgebouwd. Logisch, want er moeten veel mensen op een kleine ruimte bivakkeren. Maar wat Amsterdam nou zo aantrekkelijk maakt zijn die stukjes wild, woest en onontgonnen terrein aan havens en op plekken waar je niet met tante Cato op zondag gaat wandelen. Zoals de eilanden waren voordat er een KNSM-laan bestond of het Prinseneiland voordat de tweeverdieners het hadden ontdekt. Waar je nog een beetje het gevoel hebt dat je op avontuur bent in je eigen stad. Waar niet alles vastligt en volgebouwd is. Waar je kunt ademen en je even het gelukkigste mens in de hoofdstad kunt voelen.

Ja, natuurlijk mopper ook ik op mijn krappe amsterdamse behuizing en ook ik zou best dat huisje-met-tuin willen hebben. Ik ben niet heilig en heb heel gewone aardse wensen.
Maar er is een grens aan wat ik er voor zou willen laten opofferen.
Over 5 jaar bestaat de kans dat ik in een best mooi nieuwbouw-dingetje in West zou kunnen wonen. Maar als daar de alleroudste Zaagmolen van Amsterdam voor plat heeft moeten gaan, zit ik niet echt lekker in mijn nieuw verworven tuintje. Dat zal wel stom klinken maar dat is wel zo.

Dus wat ik hoop, heel erg hoop, is dat de Gemeente Amsterdam niet OVERAL met z'n tengels aan gaat zitten. Dat ze accepteren dat sommige dingen niet te controleren zijn en dat ze er maar gewoon moeten ZIJN. En dat sommige zaken net iets belangrijker zijn dan woningnood. Want al heeft iedere amsterdammer misschien ooit een acceptabel huisje, luchtjes scheppen hoort er ook bij.
En dat doe ik liever niet in de tuin van mijn buurman.

ING

bloody hot

Kloek-kloek-kloek: daar ging weer een halve liter water naar binnen.
Wat er vervolgens, vermengd met Fa-deolucht, weer uit komt gesijpeld.

STRIJKEN

Vorige week vond ik dit boekje als fijne bijlage in een of ander tijdschrift. Nou hou ik niet zo van dikke kartonnen bijlages in blaadjes dus ik had het boekje eruit gescheurd en de kamer ingeslingerd. Gisteren zag ik het ineens liggen: STRIJKEN VOOR MANNEN DOOR FOKKE EN SUKKE.

Ik ben een grote fan van de kuikens Fokke en Sukke en een groot tegenstander van strijken. U snapt wel dat dat boekje met die vreemde combi eens ingekeken diende te worden.

Wat blijkt: de firma Philips heeft een nieuw airodynamisch type strijkijzer op de markt gebracht met de welluidende naam Azur 4000. En omdat ze bij Philips eens een vooruitstrevende geste willen maken, hebben ze een reclamebureau opdracht gegeven Mannen Aan Het Strijken Te Krijgen. Absurd idee naar mijn mening.

Ikzelf strijk alleen nog iets dat echt niet zonder kreukels de deur uitkan en dan ook nog alleen als de betreffende kledij uit de kast is getrokken voor iets moois als een diploma-uitreiking of de 50-jarige bruiloft van tante zus&zo. De rest van mijn tijd valt al wat moeilijk te verdelen over werk, kinderen en broodnodige ontspanning en nee, strijken valt niet onder die laatste categorie. Zo koop ik ook niets meer wat Op De Hand Moet Worden Gewassen. De (studenten)tijd van emmertjes met kledingstukken is voorgoed voorbij.
In winkels kijk ik dus op heuse labels: strijk- en handwas behoeftige kledingstukken gaan terug in het rek.
Gesprekken met vrienden over dit verheffende onderwerp bewijzen dat ik daar niet de enige in ben.
Strijken is voor noodgevallen. Punt.

Firma Philips heeft natuurlijk een probleem met al die 'luie' vrouwen. Je kunt er wel een afwasmachine aan kwijt, maar een strijkijzer...Ho maar. En meneer Jacobs van de -Ontwikkel-Afdeling- had verdomme net zo'n mooi nieuw strijkijzer gedesigned! Wat nu te doen?

Weet je wat? dacht reclamebureau D'Arcy: we laten mannen zich voortaan een weg door de wasmand strijken! Keigaaf ideetje jongens! En hoe gaan we dat aanpakken?
Wel, we vragen die hippe boys van Fokke en Sukke of ze wat lollige tekeningetjes maken over strijken. Fokke en Sukke gebruiken tenslotte vaak het woord "Neuken" in hun strips, dus dat MOET mannen aanspreken!

Oh.
Bij deze wil ik even een oproepje plaatsen:

Wil de Man die zich aangesproken voelt door Fokke en Sukke en het, sinds kort COOL vindt te strijken zich bij mij melden. Dan gooi ik er nog even een extra laagje Gezond Verstand overheen.
Want:
Waarom moet de Man aan het strijken gezet?
Waarom DEED de Man dat anno 2002 niet allang zelf? (indien gehechte waarde aan vouw-in-broek of ontkreukt overhemd)
Waarom zou de Man in ook zijn spaarzame vrije tijd niet iets leukers mogen doen dan zich op een wasmand storten? (zich op MIJ storten bijvoorbeeld)
Waarom schaffen we het hele strijkijzer niet gewoon af?
Waarom gaan we niet gezamelijk 'dollen-in-het-hoge-gras' of fijn uit eten met elkaar?

Want laten we eerlijk zijn: wij vrouwen worden er natuurlijk niet warm maar koud van als husband of vriendje enthousiast over iets a-sexueels als een STRIJKIJZER gaat lopen orakelen.
Doet u mij dan die bos bloemen maar of dat ontbijt op bed.
Dan wil ik nog wel een handleidinkje schrijven over de Betekenis van de diverse Symbolen op Labels. Gaat de Man g'oon OOK zo'n onkreukbaar en 'lui' kledingstuk kopen.
Houden we wat tijd over misschien.

En kunnen Fokke en Sukke weer g'oon leuke boekjes maken over goeie onderwerpen. Kopjes thee of menstruatie ofzo.
Neuken?

vakantie

Huisje gehuurd.

Faciliteiten: Sauna

Ook: bosrijke omgeving, prachtig uitzicht, mooi wandelgebied en leuke rivieren.