Ach ja

Als je kind uit alle schoenen van het rek het meest afstotelijke paar heeft gekozen, vervolgens de glimmerts bijna verliefd heeft aangetrokken, en zucht: ik wil zo graag deze. Wat doe je dan?
Juist.

Roep op!

In een nieuwbouwhuis is alles al voor je bepaald. Afhankelijk van de plaats van stopcontacten, de kabelaansluiting en de radiatoren, kun je tussen al die toestanden door nog net je eigen spullen kwijt.
Vanochtend werd ik wakker van een rondscheldend persoon die jammerde over het gebrek aan een eigen plek. Ik heb een eigen plek, maar goed, ik woon hier niet alleen, dus als de andere persoon zucht om een eigen plek dan snap ik best wat hiermee wordt bedoeld. Een eigen plek hoeft niet groot, maar wel afgebakend. Iets ter grootte van een tafel, een buro. Met jóuw pennen en jóuw mappen en waar jóuw post op terecht komt.

Het rondscheldende persoon is morgen jarig. Dus nu bedacht ik me vandaag, dat ik ter onderdeel van de verjaardag de voorgeplaatste stopcontacten, kabelaansluiting en radiatoren ging trotseren. En eens wat ging ontruimen. Zodat er ruimte zou ontstaan voor die zo gewenste eigen plek. Zolang je nog met z'n allen onder één dak woont, kun je maar het beste een beetje met de goden meewerken.

Boekenkasten verplaatsen is niet mijn favoriete bezigheid (want hels karwei) maar het is gelukt. In de loop van de middag ontstond er zomaar ruimte voor een eigen plek. Een hele muur maar liefst. Me dunkt dat daar toch wel een buro tegenaan kan. Het pré-jarig persoon zwabberde het nieuwbouwhuis binnen en was blij verrast door de eigen plek in wording. Er werd onmiddellijk een bezoek aan de Ikea geregeld. Maar toen ik eens rustig op de Ikeabank zat bij te komen, en de prachtig opgeruimde Billy-boekenkasten bekeek, dacht ik: het lijkt hier verdorie wel een Ikea-showroom! Allemaal leuk en aardig, zo'n eigen plek maar ik moet er nog wel een tijdje tegenaan kijken. De afspraak voor de Ikea werd subiet weer afgeblazen.

Het moet een tafeltje worden. Een oubollig tafeltje, liefst zo-een die bij u in de schuur staat vanwege in de weg en nodig opgeschuurd. Die! Dus afgezien van uw schuur, waar haal je in vredesnaam een oubollig tafeltje vandaan? Want een lege muur die schreeuwt om een nieuwe bestemming, moet je niet te lang laten schreeuwen. Daar komen nare dingen van.

Missie

-Zeg, wat is dat nou weer voor 'n stom idee van jou?
Jezus, wat doe ik nou weer verkeerd?
-Nou, dat idee dat je stom bent. Dat is pas flink achterlijk zeg.
Nou ja, weet ik veel, ik denk gewoon af en toe dat ik stom ben. Is dat erg?
-Ja! Dat is belachelijk! Jij bent helemaal niet stom, je bent gewoon onzeker.
En jij kijkt teveel naar Oprah.
-Nou, Oprah zou anders wel zeggen dat jij low self esteem hebt.
Wat heb ik??
-Geen zelfvertrouwen.
Oh dat. Is trouwens helemaal niet waar, op m'n werk barst ik van zelfvertrouwen.
-Maar daar heb je dus kwa man geen ene reet aan.
Jamaar, hou nou eens op over die man, ik wil helemaal geen man. Ik heb al een kat, die kun je ook aaien.
-Zie je nou! Je hebt het al opgegeven! Stom! Stom! Low zelfvertrouwen!
Welja, doe maar ruig met je Oprah gezever.
-Weet je wat we doen? We gaan binnenkort weer eens naar de kroeg.
Daar heb ik helemaal geen tijd voor.
-Dan maak je maar tijd, we hebben namelijk een missie!
Zeg luister 'ns, de enige missie die ik op dit moment heb is op tijd in bed te komen, en te stoppen met roken.
-Ja hallo, dat kan altijd nog.
Nou, niet als ik morgen longkanker krijg.
-Ach schei toch uit met je hypochondrische gezeik. Zoek jij maar eens in je klerenkast een rokje uit, en dan gaan wij in de kroeg kijken hoe jij in de markt ligt.
Godverdomme, ik wil helemaal niet in een markt! Doe 's effe normaal zeg!
-Nou, dan geef ik je op voor een singlesparty. Dan ga je daar maar lekker met een rugnummer op mannen vangen.
Okee, okee, ik ga wel mee naar de kroeg. Maar ik doe 'n broek aan en ik praat alleen met jou.

Jawel!

Ik zou hier vanalles kunnen typen over de aflevering van Profiel met Rob Gongrijp die ik vanavond zag. Ik zou bijvoorbeeld aan Gijs Groenteman kunnen vragen, waarom hij niet aan Rob heeft voorgelegd wat hij denkt dat de overheid met al die informatie over ons brave burgers wil gaan doen. Behalve databases aanleggen van persoonlijke voorkeuren, zodat telemarketeers ons nóg gerichter kunnen lastigvallen.

Of ik zou kunnen vertellen dat ik vanmiddag bijna zomaar iemand heb geslagen van ergernis over een achterlijk lange vergadering, waarin men een taal sprak waar echt een nieuw woordenboek voor moet worden samengesteld. Iets is bijvoorbeeld Out of the Box. Weet u wat dat is? Ik ben er inmiddels achter dat als je de taal van een gemiddelde projectleider wilt leren verstaan, je vooral let-ter-lijk moet vertalen. Out of the box betekent Uit de doos. En laat de projectleider nou bedoelen dat bepaalde software als standaardpakket is aangeschaft! Tjonge. Net uit de doos dus. En zo ging de vertaalslag (projectleiders maken altijd ergens een vertaalslag, let maar eens op) het vertaalgedoe nog vier uur verder.
Zucht.

Verder is het natuurlijk kutweer, maar dat heeft ook geen nieuwswaarde.
Wat ik eigenlijk even kwijt wilde, is dat ik vanaf nu twaalf dagen vrij heb. Twaalf! Het is ongehoord, ongekend en zeer verdiend. Al zeg ik het zelf.

De Heropvoedpolitie

-Zeg, als je dan zo verschrikkelijk kwaad bent, waarom zie ik daar dan zo weinig van?
Daar ben ik te netjes voor opgevoed, ik ben van het harmoniemodel weet je nog.
-Fuck dat harmoniemodel van jou! Doe toch eens verdomme niet zo keurig!
Nou zeg, doe jij 's een beetje rustig.
-Ja maar weet je, er zijn gewoon eikels en er zijn klootzakken.
Is er verschil dan?
-Eikels gedragen zich kuttekopperig maar snappen de helft niet. Klootzakken weten wat ze doen.
Zou je denken?
-Ik weet het wel zeker, en dit is een klootzak. Zeg het maar eens hardop: je bent een klootzak.
Eh, je bent een ....eh....klootzak?
-Nee harder, kom op!
Je bent een klootzak. Zucht.
-Hm, weinig overtuigend.
Ja jezushee, ik doe daar niet aan hoor, aan dat therapeutische gedoe van jou. En ik ga ook niet met een tennisracket op een kussen slaan, als je dat soms denkt. Flauwekul allemaal. Ik ben gewoon kwaad. En niet voor niks.
-Nou, schrijf dan op z'n minst een venijnig stukje op dat log van je.
Okee, da's goed.

Moeder-update

1) Frankfurt, de vleugel wiebelde een beetje en af en toe een hobbel (een kei)
2) We zijn er. Via Spaanse chaos in een mooi huisje. Alles goed! Liefs.

Phew. Ik ben af en toe zo blij met de uitvinding sms, dan neem ik die verbijsterende reclame van de donkere meneer in 't wit, kreunend op zijn bed: breek me toch niet a-haf (of zoiets) stuur me op z'n minst een s-m-ssssss! graag voor lief.