13-4-2002
12-4-2002
Naar aanleiding van een aantal signeersessies van een door mij zeer gewaardeerd cabaret-duo kwam het hele euvel weer in mijn hoofd op: De Handtekening.
Ik weet niet wat ik er mee moet, met een handtekening. Zelfs van mijn meest grote idolen hoef ik geen krabbel op arm, cd of boek.
Dat blijkt behoorlijk vreemd, want iedere Echte Fan is op jacht naar die ultieme viltstift-kunst.
Ik maak het ook niet belachelijk, ik SNAP het gewoon niet.
Meestal is het een vaag gekrabbel (want al 1000 keer gedaan) op een voorwerp. En ik voel me er niet 'dichter bij mijn idool' door.
Misschien komt het wel omdat ik het woord FAN ook niet goed begrijp.
Kan iemand me eens serieus uitleggen waarom je een handtekening zou willen?
Waarom sta je daar uren voor in een rij, doe je dingen die je normaal nooit zou doen, en ben je er zo waanzinnig blij mee achteraf?
(dit is de handtekening van J.S. Bach. Ik hou erg van zijn muziek maar deze handtekening doet me niet veel. Sorry.)
11-4-2002
Even op en neer naar het atelier is er ook niet meer bij sinds de auto het begeven heeft. Moest er vandaag echt naar toe om wat gereedschap (wat anders achter in de auto lag..) op te halen. Tram in, tram uit, bus, lopen, bladiebla.
Nadat ik het benodigde gereedschap bij elkaar had gezocht, vond ik dus dat ik wel even een kop koffie had verdiend. Zo vaak zit ik daar tenslotte niet alleen. (dat was ooit anders maar dat is ook weer een ander onderwerp.)
Afijn: HA: Folders!
Ik ben dol op folders. Ik heb dan ook geen nee-nee-sticker. De hele reutemeteut komt in drievoud door de brievenbus.
De folders waar je me het meeste plezier mee doet zijn folders van de Gamma en de Praxis (of elke andere willekeurige bouwmarkt.)
Niets leukers dan fantaseren hoe jouw badkamer er uit zou zien als je ooit ruimte hebt voor een badkamer. Of je afvragen of er om je toekomstige tuin een hek moet komen (oud-hollands-groen is in de aanbieding zag ik) of zo'n houten schutting.
Verder raak ik ook tamelijk opgewonden van handige opbergkoffertjes voor schroeven en spijkers; stoere gereedsschapskisten en lade-kasten (ook in de aanbieding: die lichtblauwe met chroom zou ik nemen)
Deze keer lag er een (voor mij) nieuwe folder in de atelier-bus.
- Het is weer volop lente bij Fauna-land! -
Hm. Matig. Kattevoer, mandjes, hondenriemen (met boerenzakdoek), rare speeltjes en etensbakken. Het is niet te geloven wat voor 'n ongein er te koop is voor je huisdier. Ik werd er niet warm of koud van. Doet me niks, mandjes. Onze kat slaapt in een 'Pommodori-doosje' van de A.H. met een ouwe trappelzak van de kinderen erin. Ziet er niet uit: voldoet prima.
Het toppunt van Belachelijke-Dier-Accessoire zag ik aan het eind van het foldertje.
Zeg nou eens: dit is toch niet ECHT he?
Dit is een GRAPJE, toch?
Heeft iemand deze HAMSTER-WC ooit echt gezien?
HELP!
Omdat Elvis Costello erg mooi kan zingen; omdat Elvis C. nog steeds die bril heeft; omdat ik aan Elvis C. erg goede herinneringen heb; omdat Elvis C. een nieuwe plaat heeft: When I was Cruel en ook een beetje voor Claver, die het maar druk heeft met:
"Veronica"
Elvis Costello
(McManus/McCartney)
Is it all in that pretty little head of yours?
What goes on in that place in the dark?
Well I used to know a girl and I would have sworn
That her name was Veronica
Well she used to have a carefree mind of her own
And a delicate look in her eye
These days I'm afraid she's not even sure
If her name is Veronica
CHORUS:
Do you suppose, that waiting hands on eyes,
Veronica has gone to hide?
And all the time she laughs at those
Who shout her name and steal her clothes
Veronica
Veronica
Did the days drag by? Did the favours wane?
Did he roam down the town all the time?
Will you wake from your dream, with a wolf at the door,
Reaching out for Veronica
Well it was all of sixty-five years ago
When the world was the street where she lived
And a young man sailed on a ship in the sea
With a picture of Veronica
On the "Empress of India"
And as she closed her eyes upon the world and
picked upon the bones of last week's news
She spoke his name out loud again
CHORUS
Veronica sits in her favourite chair
And she sits very quiet and still
And they call her a name that they never get right
And if they don't then nobody else will
But she used to have a carefree mind of her own,
And a devilish look in her eye
Saying "You can call me anything you like,
But my name is Veronica"
Als iets je heel erg raakt en je krijgt het niet onder woorden uit je toetsenbord of pen geknald, dan wordt je daar behoorlijk vervelend van. Kern van schrijven: dat juist wel kunnen. En dan ook nog op een manier die uitstijgt boven al te grote egotripperij. Zucht. Ergernis.
(je is ik)
(word? wordt?)
updeet 12.16 uur: Klaar. Brief verstuurd. Nu iets leuks.
10-4-2002
Ons ouwe bx-barrel is vandaag begraven. We zijn in between cars zogezegd.
EN in between houses
EN in between jobs
EN in between broodroosters
(die daarboven, DIE wil ik.)
9-4-2002
EN PIERRE, WAT HEBBEN WE GEWONNEN?!
(en potverdorie, wat is die John Taylor van Duran Duran nog steeds een lekkere vent!)
Ik ben in een erg vervelende bui vandaag. Ik zal u daar verder niet mee lastigvallen. Ik ga nu een familiezak Twix open rukken. Dat u dat even weet.
8-4-2002
Wilt u eens testen hoe groot de spanwijdte van uw flexibliteit is? Hoeveel u kunt verdragen als u naar een beeldscherm tuurt, op zoek naar belanghebbende informatie? Wilt u ontdekken hoever het moet komen voordat u de hele computer-handel oppakt en het raam uitflikkert?
Zie hier: De Ultieme Geduldstest.
Tik voor de grap deze link in :www.woningnet.nl (of indien werkend woningnet)
A) Hoe lang duurt het voordat deze ultra lelijke layout te voorschijn komt? Twintig minuten? Kwartiertje?
B) Wat gebeurt er als u het door u gewenste woongebied aanklikt? Niks? Even volhouden, koffiezetten of doe eens een wasje: de 254 aangeboden huurwoningen komen vanzelf (ooit) op uw beeldscherm te staan.
C) Trekt u gerust een uur of 3 uit om de door u uitgekozen woningen aan een nadere inspectie te onderwerpen. Hoeveel kamers? Balkonnetje? Tuintje misschien? Het duurt even maar dan heb je ook wat. Misschien wel je droomhuis. Vooral rustig blijven!
D) U heeft het tot dusver volgehouden. Driewerf Hoezee! Nu komt het erop aan, de grootste beproeving: u dient de 3 door u gekozen woningen te registreren door middel van het intoetsen van:
1) een registratienummer (9 cijfers)
2) uw huidige postcode
3) uw wachtwoord (3 letters, -HOOFDLETTER-GEVOELIG! - en 5 cijfers.)
E) Is u dit gelukt ZONDER een meubelstuk te vernietigen, uw nagels op te vreten of een vriendelijk informerende kennis aan de telefoon he-le-maal de grond in te schelden; ik neem mijn pet diep, zeer diep voor u af.
F) Heeft u bovenstaande martelingen doorstaan en bent u geestelijk voorbereid een week later de RESULTATEN van uw marteling te gaan bekijken, 1 waarschuwing vooraf:
de onder D genoemde registratie-codes dienen OPNIEUW te worden ingetoetst!
H) En mocht u uiteindelijk tot de conclusie komen dat u wederom geeindigd bent op een 385-ste plaats in de Woning-Loterij en u heeft ALSNOG uw kookpunt onder controle:
U BENT EEN HELD!
U BENT DE REINCARNATIE VAN FLORENCE NIGHTINGALE. UIT UW TRANSPIRATIE-VOCHT ZOU MEN ZUIVER VALERIAAN KUNNEN WINNEN.
BRAVO!
Maar u heeft nog steeds geen leuk nieuw huis. Volgende week maar weer proberen.
Het is niet mijn gewoonte om hele lappen tekst van iemand anders over te typen en hier neer te zetten (ik verzin graag mijn eigen geneuzel) maar omdat het onderwerp BOEK even actueel is in logland, wil ik toch graag wat aandacht voor het volgende (kinder)boek.
Kinderboeken zijn leuk, laten we dat eerst eens even noemen. De meeste kinderboeken hebben prachtige illustraties die een lust zijn voor het oog. Aan kinderboeken wordt over het algemeen veel aandacht besteed. En volkomen terecht. Iedereen herinnert zich zijn/haar favoriete kinderboek van vroeger. Omdat het eng was, of grappig of omdat de plaatjes zo leuk waren.
Dit boek blinkt niet uit in illustratie (of is tenminste niet helemaal mijn smaak) maar des te meer in tekst.
Arnold Lobel is de schrijver en illustrator; Ploegsma Kinder & Jeugdboeken geeft ze uit.
Ik heb het hier over Kikker en Pad en Uil
Kikker en Pad zijn 2 vrienden die, in korte verhaaltjes, hun eigen bizarre avonturen beleven. Uil opereert alleen maar maakt ook vanalles mee. Zo maakt Uil Tranenthee, door aan hele zielige dingen te denken. En Kikker en Pad maken zich druk over een weggewaaide "Nog-Te-Doen-Lijst", die niet gevangen kan worden omdat "Vangen" niet op die Lijst stond.
Ik weet niet hoe dat bij u werkt, maar ik moet hier erg om lachen. Gelukkig mijn kinderen ook want voor hen waren de verhaaltjes uiteindelijk geschreven.
Ik ga u nu maar eens plezieren met een van de avonturen van Kikker en Pad. Gewoon, voor de Leuk.
Ik hoop dat u snapt wat ik bedoel als ik zeg: briljant kinderboek!
DE TUIN
Kikker was in zijn tuin. Daar kwam Pad voorbij.
"Wat een mooie tuin heb jij, Kikker", zei hij.
"Ja, hij is erg mooi", zei Kikker. Maar je moet er hard voor werken.
"Ik wou dat ik een tuin had", zei Pad.
"Hier heb je wat zaadjes. Stop ze maar in de grond," zei Kikker. "Dan zul je ook gauw een tuin hebben."
"Hoe gauw?" vroeg Pad.
"Heel gauw," zei Kikker.
Pad holde naar huis. Hij stopte de zaadjes in de grond.
"Nou zaadjes," zei Pad, "ga maar groeien".
Pad liep een paar keer heen en weer. De zaadjes gingen niet groeien.
Pad bracht zijn kop dicht bij de grond en zei heel hard: "Nou zaadjes, ga maar groeien!"
De zaadjes gingen niet groeien.
Pad bracht zijn kop heel dicht bij de grond en schreeuwde: "Nou zaadjes, ga maar groeien!"
Kikker kwam het paadje ophollen.
"Waarom maak je zo'n lawaai?" vroeg hij.
"Mijn zaad wil niet groeien", zei Pad.
"Je schreeuwt ook veel te veel," zei Kikker.
"Die arme zaadjes durven niet eens te groeien."
"Durven mijn zaadjes niet te groeien?" vroeg Pad
"Natuurlijk niet," zei Kikker. "Laat ze een paar dagen met rust. Laat de zon erop schijnen, laat de regen erop neervallen. Dan zullen je zaadjes gaan groeien."
Die avond keek Pad uit zijn raam. "Bah!" zei Pad. "Mijn zaadjes zijn nog niet aan het groeien. Ze zijn vast bang in het donker."
Pad ging met een paar kaarsen in zijn tuin zitten.
"Ik zal de zaadjes een verhaal voorlezen," zei Pad. "dan zijn ze niet bang meer."
Pad las zijn zaadjes een lang verhaal voor.
De volgende dag zong Pad liedjes voor zijn zaadjes.
En de dag daarop las Pad gedichten voor zijn zaadjes.
En de dag daarop maakte Pad muziek voor zijn zaadjes.
Pad keek naar de grond. De zaadjes waren nog niet gaan groeien.
"Wat moet ik doen?" riep Pad. "Dit zijn vast de bangste zaadjes van de hele wereld."
Toen was Pad zo moe dat hij in slaap viel.
"Pad, Pad, word wakker," zei Kikker. "Kijk eens naar je tuin!"
Pad keek naar zijn tuin. Kleine groene plantjes kwamen uit de grond op.
Pad riep: "Eindelijk zijn mijn zaadjes niet meer te bang om te groeien!"
"En nu krijg jij ook een mooie tuin", zei Kikker.
"Ja", zei Pad. "maar je had gelijk, Kikker.
Je moet er heel hard voor werken."
7-4-2002
Harry Mulisch is in of eigenlijk erg uit. Harry Mulisch, nog nooit wat van gelezen want ik verdom het gewoon te proberen. Bar heeft gelijk als ze zegt dat een arrogante kwal best mooi kan schrijven, maar het hoofd en houding van Harry M. staan me dusdanig tegen dat ik denk: NEEN, zak er maar in met je li-te-ra-tuur. Maar ik kies ook wel eens boek vanwege de mooie kaft. Zal ook wel fout zijn of kortzichtig. (en soms teleurstellend bovendien)
Gien, Juul en ik (even geen links meer want ik zie dat dat klikken nog wat aandacht behoeft) hebben alledrie zo'n Blob-dinges. Ik wil hem eigenlijk stil hebben, want ik word gek van dat gehups. Verder is Blob-dinges leuk. (als ik er nou net als bij vogels een doek over gooi?)
Claver deed een mexicaans ontbijt en Ton wast en schrobt zich helemaal een slag in de rondte.
Micheline heeft er ook 1! Een Blob-dinges. Nog gekleurder en nog enthousiaster hupsend. (ben toch erg benieuwd wie hem er als eerste uitgooit) Misschien wil Luuk hem adopteren? Die had een bokkerige dag geloof ik. JW is in Google blijven steken en Suffie heeft nog steeds het landschap en geen zee. En Bas maakte zich zeer terecht boos over auteursrechten!
De Toestand In De Wereld (volgens O. te A.) is nog steeds Kilo Utrecht Tango en mijn toestand is moe. Ik ga eens plat. Boekje lezen in bed.
Nee, geen Harry M.
"Het seksuele leven van Catherine M." - Catherine Millet
Niks Hemel maar gewoon Sex. Lekker.
Het ziet eruit als een soort mislukte filet americain, maar het is erg lekker: de gedroogde tomaten-versie van de potjes van A.H. Zeker als je nog tot 21.00 uur moet wachten tot je de pizza-delivery in kunt schakelen.
(ja, wij weten wel hoe je de zondag aangenaam kunt besteden)
©Zoek: