Onbeschaamd

Vandaag was ik na 7 dagen binnen weer eens buiten. Dan is Amsterdam best veel. Bovendien kreeg ik maar liefst twee opgedrongen telefoongesprekken in de tram over me heen.
Ooit namen mensen hun mobiele telefoon in de tram op en zeiden alleen iets als: Ik zit in de tram. Of: Ik ben er over 3 minuten. Maar tegenwoordig krijg je allerlei informatie waar je niet op zit te wachten. Zaken die je helemaal niet wilt weten maar waar je je niet voor kunt afsluiten. Onbeschaamd vertellen mensen verhalen over weer andere mensen die je helemaal niet kent, maar waar je ineens wel mee moet kennismaken. Het lijkt wel alsof de bellers zich er niet eens van bewust zijn dat hun gesprekken worden gedeeld met zo'n 25 argeloze medepassagiers. En als ze zich er wel van bewust zijn, dan kan het ze blijkbaar niets schelen. Want alles wordt besproken met voldoende volume voor iedereen.

Zo was daar eerst een blonde slungeljongen van een jaar of twintig, net uit de pukkels, die iemand aan de andere kant uit de doeken deed waar tegenwoordig de Leuke Meisjes te vinden zijn. Die zijn in Utrecht in dispuut Huppeldepup. Dat weet ik nu. Ik weet nu ook dat die Leuke Meisjes van dat dispuut van die nette sletjes zijn, die zo'n lekkere kak-uitstraling hebben maar ondertussen wel met hun kont tegen je aan komen rijden. Dus dat ze volgend weekend beslist naar Utrecht moeten om meer van die sletjes te kunnen bekijken. En misschien wel meer. Konten voelen enzo. Als jongen van twintig en net uit de pukkels heb je de tijd van je leven in Utrecht, zoveel werd me wel duidelijk. Fijn hoor, allemaal.

Daarna zat er een meisje, of jonge vrouw, of hoe noem je iemand van midden twintig, achter me die al tetterend een vriendin in nood hielp. Ik weet niet precies waar de vriendin in nood allemaal last van had, maar ze was om de drie woorden een lieverd en ze moest vooral veel gevoel tonen. "Jouw gevoel moet eruit lieverd, laat het maar zien. Je moet gewoon al je gevoel laten komen en dan voelen wat er is. En ook veel praten. Over je gevoel lieverd. En je mag best verdrietig zijn. Dat vind ik juist zo knap van je lieverd, dat jij zo goed je gevoel laat zien, dat je zo emotioneel bent. Je moet het echt allemaal voelen en dan komt het echt goed. Je mag me altijd bellen lieverd, dan praten we over je gevoel." Dag lieverd, dag dag.

Goeie help. Welkom terug in de tram van Amsterdam.

Hammamma Mia

Of ik binnenkort eens meeging hier naartoe. Tuurlijk, zei ik gelijk, altijd in voor wat gehang in water of warme stoomcabines.
Maar nu zit ik alles eens goed te lezen, en nu zie ik dit:

"De Hammam is een badhuis waar men zich kan ontspannen, elkaar ontmoeten en waar men zichzelf of elkaar kan wassen."

Het is dat ELKAAR waar ik een beetje nerveus van word. Ik vind het namelijk nogal niet ontspannend als een wildvreemde mevrouw mij gaat wassen. Dus de vraag is even: iemand ervaring met Hammams / Hammammen / Hammamma's?

Fijn zo

Kijk dit. En dit gaat de tandarts er vanmiddag mee doen. Om half drie. Jottem.

Later: Geen gepeur met haakjes, alle inwendige troep kwam er zelf al uit. Ontstoken kaakbot doet pijn, maar de antibiotica werkt op volle sterkte. Eerder deze week kreeg ik al een hele verhandeling over legers die in mijn lichaam heen en weer liepen, op zoek naar de oorlog, en volgens de tandarts hebben ze die nu gevonden. Of ik deze week maar even rustig met mezelf wilde doen, maar met zwabberbenen is dat geen moeilijke opgave. De nieuwe tandartsassistente heeft me 2 x gevraagd of ik koffie wilde. Heel lief, maar ik geloof dat ze nog even moet wennen aan haar nieuwe werkomgeving.