[Previous entry: "Hammamma Mia"] [Main Index] [Next entry: "Zorgen"]
04/01/2006 Entry: "Onbeschaamd"
Vandaag was ik na 7 dagen binnen weer eens buiten. Dan is Amsterdam best veel. Bovendien kreeg ik maar liefst twee opgedrongen telefoongesprekken in de tram over me heen.
Ooit namen mensen hun mobiele telefoon in de tram op en zeiden alleen iets als: Ik zit in de tram. Of: Ik ben er over 3 minuten. Maar tegenwoordig krijg je allerlei informatie waar je niet op zit te wachten. Zaken die je helemaal niet wilt weten maar waar je je niet voor kunt afsluiten. Onbeschaamd vertellen mensen verhalen over weer andere mensen die je helemaal niet kent, maar waar je ineens wel mee moet kennismaken. Het lijkt wel alsof de bellers zich er niet eens van bewust zijn dat hun gesprekken worden gedeeld met zo'n 25 argeloze medepassagiers. En als ze zich er wel van bewust zijn, dan kan het ze blijkbaar niets schelen. Want alles wordt besproken met voldoende volume voor iedereen.
Zo was daar eerst een blonde slungeljongen van een jaar of twintig, net uit de pukkels, die iemand aan de andere kant uit de doeken deed waar tegenwoordig de Leuke Meisjes te vinden zijn. Die zijn in Utrecht in dispuut Huppeldepup. Dat weet ik nu. Ik weet nu ook dat die Leuke Meisjes van dat dispuut van die nette sletjes zijn, die zo'n lekkere kak-uitstraling hebben maar ondertussen wel met hun kont tegen je aan komen rijden. Dus dat ze volgend weekend beslist naar Utrecht moeten om meer van die sletjes te kunnen bekijken. En misschien wel meer. Konten voelen enzo. Als jongen van twintig en net uit de pukkels heb je de tijd van je leven in Utrecht, zoveel werd me wel duidelijk. Fijn hoor, allemaal.
Daarna zat er een meisje, of jonge vrouw, of hoe noem je iemand van midden twintig, achter me die al tetterend een vriendin in nood hielp. Ik weet niet precies waar de vriendin in nood allemaal last van had, maar ze was om de drie woorden een lieverd en ze moest vooral veel gevoel tonen. "Jouw gevoel moet eruit lieverd, laat het maar zien. Je moet gewoon al je gevoel laten komen en dan voelen wat er is. En ook veel praten. Over je gevoel lieverd. En je mag best verdrietig zijn. Dat vind ik juist zo knap van je lieverd, dat jij zo goed je gevoel laat zien, dat je zo emotioneel bent. Je moet het echt allemaal voelen en dan komt het echt goed. Je mag me altijd bellen lieverd, dan praten we over je gevoel." Dag lieverd, dag dag.
Goeie help. Welkom terug in de tram van Amsterdam.
Replies: 2
Ach, ik vind het nog wel eens onderhoudend, dat soort geleuter. Als je het dan tenminste maar wel enigszins kunt volgen. Ooit zat ik net lekker stil in een treinwagon met maar één meisje, dat vervolgens wel een telefoongesprek van een half uur begon op luide toon in het papiamento. Kijk, daar hebben we dus niks aan hè?
Gepost door Laurent @ 04/02/2006 10:17 PM CET
Aarghh! En dan zijn er nog mensen die verbaasd reageren als ik na hun opmerking 'dat er zeker een wereld voor je open is gegaan na je operatie aan je gehoor' vaak op cynische toon antwoord 'Nou, en wat voor een wereld...'
Ik heb me echt mateloos verbaasd over de loze taal die mensen overal bezigen. Ook vaak op de radio trouwens. Wat een geleuter.
Gepost door carin @ 04/02/2006 04:07 PM CET
