8-2-2003
Zaaaaterdag
Deed ik niets dat ook wel laaater mag
Zaterdag
Zag ik de week die in het water lag
Maar zaterdag
Zaterdag
Ben ik vrijer dan de rest
(blof-met-streepje-door-o)
7-2-2003
T. is skien met P., dus ik ben het weekend alleen met de kinderen
Oh? Waar is hij naartoe dan?
Winterberg
Ik zag van de week allemaal gedoe met lawines enzo. Is het daar niet gevaarlijk?
Jezus zeg, je lijkt pappa wel! Die ziet ook altijd overal gevaar
Nou ja, maar ik zag het toch echt. Die lawines.
In Winterberg?
Weet ik veel waar Winterberg ligt.
In Duitsland gek
En daar zijn geen lawines?
In Winterberg? Daar is nauwelijks een berg te bekennen!
Oh.
Ik zal het je nog sterker vertellen
Ja?
Een vriend van T. ging ook 's naar Winterberg en wilde zijn auto parkeren
....
Hij kon nergens een plek vinden en reed uiteindelijk een heuveltje op
....
Dat WAS dus de piste!!
(Rollen van bank. Tranen over wangen.)
Dus DAAR zal T. in elk geval niks breken
Eh nee. Denk het ook niet.
Zojuist mijn allereerste foto's verstuurd naar De Digitale Afdeling Van Kral/Superphoto.
Een keurige van 10 x 15 en de rest gelijk, hopla 20 x 30 formaat. Niks voorzichtig klein beginnen. Laat maar 's zien welk verhaal van pixelhoeveelheid-versus-kwaliteit nou waar is.
Maar vooral: ik ga toch niet de rest van m'n leven met al die kieken in mijn computer zitten emmeren zeg.
(en jahaaa, deleten is nog een leerpuntje.)
Mail uit Nieuw-Zeeland.
Kijk: op deze baai kijken J. G. en C. uit. Mooi he?
J. G. en C. zijn (schoon) zussen die nu alledrie in Wellington wonen.
Jaloers!
Veel!
6-2-2003
Gisteren kreeg ik ijs-vrij vanwege een uitgevallen verwarming en was ik ineens thuis in plaats van aan het werk.
Vandaag ben ik thuis met een ziekig Kind-II, die soms wat toast wil en dan weer even gezellig bij me in bed kruipt (zo kan het ook Mister Jackson) of een verhaaltje voorgelezen wil krijgen.
Onverwacht thuis zijn is fijn. Gisteren in de tram terug bedacht ik al wat ik allemaal met die vrije uren kon doen. Muurtje afverven, plank in de lak zetten, slaapkamer uitmesten, aan log klooien, uurtje zwemmen, verzekering bellen, poesje van vilt voor Kind-I in elkaar zetten, een keer echt goed stofzuigen, vriendin M. bellen en bijkletsen, bedden verschonen of uitgebreid koken.
Ik heb nog helemaal geen bal gedaan. Ja, voorgelezen, toast gesmeerd en een uiteenzetting over Metabots aangehoord. Maar niks in het kader van effe lekker opschieten of achterstallig onderhoud.
De rest van de middag zal bestaan uit was ophangen, de krant uitlezen en proberen mezelf geen stomme oen te vinden vanwege gemiste kansen.
En vanavond staat 'me opwinden over tandarts-bezoek van morgenochtend' op het programma.
Onverwacht thuis zijn is fijn maar nog een hele verantwoordelijkheid.
Ik moet er werkelijk niet aan denken ooit werkloos te worden.
5-2-2003
Bij iedere bloemenman of plantenwinkel zie je ze staan: die bakjes met narcissen en krokussen. Vaak ook nog omgeven door emmers vol tulpen.
Ondertussen klettert de hagel tegen de ramen en vanmiddag liep ik nog in een mini natte-sneeuwstorm.
Die narcissen en krokussen, dat hoort niet nu. Je kunt wel heel blij gele lentebloemetjes verkopen, maar als je even om je heen kijkt, zie je toch dat we nog niet zover zijn.
Als je de natuur dan toch een duw in de rug wilt geven, verkoop dan sneeuwklokjes.
Tis hier een beetje krap aan het worden he?
Ik zit zelf nog net niet in de anti-hoofd-stoot-houding.
Er moet iets veranderen hier. Gisteren ieder vrij moment zitten knippen & plakken, kleurcombinaties uitgeprobeerd en indeling omgegooid.
Ik kom er niet uit.
Ik weet niet of ik nou een blitse Oranje/Knalgroene of rustige Zand/Lichtblauwe logster wil worden.
Ik weet ook niet waar ik met die frames naartoe wil.
En ik weet ook niet of het schrijfvlak naar links moet en hoeveel breder.
Het enige wat ik zeker weet is dat ik nog steeds niet wil dat de header mee-scrollt en dat er afwisselend foto's en frutsels bovenaan moeten.
De Directie verontschuldigt zich voor de overlast.
Dus of u nog even wilt bukken.
Straks kunt u weer rechtop.
4-2-2003
Het woord CITO valt bij mij niet echt goed. CITO is horror. CITO betekent in 1 klap vergeten wat je de dag daarvoor nog best wist. CITO betekent NU! En Wel Onmiddellijk Presteren. CITO staat gelijk aan Vonnis. CITO is zweten, nachten niet slapen, totale black-outs en bibberend wachten op de uitslag.
Vandaag zweten weer duizenden bijna-brugpiepers op die vervloekte CITO-toets. Wij hebben gelukkig nog geen bijna-brugpiepers maar ook in Groep-1 krijgen wij te maken met het woord CITO. En ja, Groep-1 betekent kleuterschool.
Natuurlijk worden er geen reken- en taalvragen gesteld maar er wordt werkelijk iets getest. Iets van nivo. Ons 4 jarige Kind-II heeft gelukkig een juf die verder wel met haar benen op de grond staat en ook nog naar eigen inzicht een mening verkondigd. Maar toch. Kleuters en CITO gaan in mijn hoofd al he-le-maal niet samen. Kleuters spelen, had ik zo bedacht, en leren ondertussen wat sociaal aanvaardbaar gedrag in-en-om het klaslokaal. Maar tegenwoordig zijn er Peuter-Kleuter-Leerling-Volgsystemen met Observatierapporten. Getverdemme.
Op de CITO-Site staan allerlei fijne wetenswaardigheden. Het is wereld op zich, de CITO-Wereld. Ik was (natuurlijk) vrijwel onmiddellijk bij het hoofdstuk 'Veelgestelde Vragen' beland. Ik dacht dat ik daar wel wat wijzer zou worden over het nut van de CITO-toetsen. Maar het ging gelijk mis.
Ik snap niet wat hier staat:
*Hoe wordt de standaardscore berekend?
De Eindtoets Basisonderwijs is een wetenschappelijk verantwoorde toets. Het totaal aantal goed gemaakte opgaven (exclusief wereldoriëntatie) wordt met een regressieformule omgezet in standaardscores. Hierbij wordt rekening gehouden met de prestaties van leerlingen in voorgaande jaren. Hierdoor zijn de standaardscores zeer stabiel. De standaardscore in een bepaald jaar is een lineaire transformatie naar een schaal met een gemiddelde van 535, een standaarddeviatie van 10 en een range van 501 tot en met 550. Deze wat ongebruikelijke schaal is gekozen om verwarring met andere schalen (schoolcijfer, I.Q.) te vermijden.*
En dan nog wat, dit hieronder snap ik zonder rekenmachine ook niet en ik weet ook niet wat Eelco's proef hierboven aantoont.
Natuurlijk vertrouw ik mijn afschuw van CITO alleen aan u toe en zal ik de kinderen nog maar even niet mededelen dat ik het onzin vind. Ik zal ze ook niet vertellen dat hun moeder eigenlijk nooit goed op MOET-Momenten scoort maar verder best helder van geest is. En dat het nog best goed kan komen als je de druk van de ketel haalt.
Wij gaan volgende week gewoon naar de oudergesprekken en dan laten we ons vanalles aanleunen over Volg-Systemen en Toetsen. Misschien moeten we aan het einde van de gesprekken maar even vragen wat we eigenlijk willen weten:
Gaat het een beetje goed op school?
Dient er nog wat extra geoefend te worden en zoja: hoe pakken we dat aan?
Geven ze de indruk dat ze het fijn vinden op school?
En verder horen we vast via een of ander observatie-rapport als er iets niet goed gaat.
Gaan we nu weer even lekker verder tekenen.
(oja: dat vlot krijg ik toevallig ook zonder die rekensom wel in elkaar hoor. Toe-val-lig!)
2-2-2003
Je zou het hier in het westen-des-lands niet zeggen maar gisteren lag er sneeuw in Nederland. In Nijmegen. Dus dat die sneeuwvlokken echt zijn en geen truukje van photoshop. En dat dat dus echt mijn zusje is, daar achter die sneeuwvlokken. En mijn zusje vertelde dat het zo ongeveer aanvoelt als je op wintersport bent. Lekkere sneeuw en geen modderige drek, een aangename buitentemperatuur en meestal ook nog een zonnetje.
Op deze foto was het avond en was er dus geen zonnetje. We liepen naar de Appie voor een pizza of andere snelle hap. Zodat we schoongestoomd door de sauna met die snelle hap op de bank naar Idols konden kijken. Zogezegd zogedaan. En het bleef maar ondertussen maar sneeuwen.
De slee stond al in gedachten al klaar voor de zondagochtend.
Maar niks slee. Een zomperige zooi was het. Opspetterende troep op weg naar huis.
En nu is het hier helemaal niet wintersporterig. Het is hier een hartstikke normale zondagavond in een doodgewone straat in Amsterdam.
Het is wel een jaar geleden dat Maxima en Wim-Lex trouwden. Dat komt vanavond op tv. En volgens mij hadden zij toen ook geen sneeuw.
Zoek: