[Previous entry: "Dramaandag"] [Main Index] [Next entry: "Wijlen Blijburg"]

10/06/2005 Entry: "Is het voor uzelf of.."

Het is allemaal de schuld van de winkeliers zelf. Zij zijn ermee begonnen, ik kwam zelf niet eens op het idee. Vroeger had ik gewoon van die rollen inpakpapier in huis en als je kinderen hebt, heb je altijd plakband.
Is het voor uzelf of is het een cadeautje?
In het begin was het altijd voor mezelf en anders pakte ik thuis wel in. Ik weet niet precies wanneer het ineens anders ging. Anders, als in: ja pakt u vooral alles in, met strikken, franjes, zilveren balletjes en heel veel kleuren lint. En alles is dan: boeken, doucheschuim, oorbellen, lampen, servies en flessen vullingbedreigende likeur. Mensch, wat een feestelijkheid. In plaats van de aankopen zuunig en Doe Maar Gewonerig onderin je boodschappentas te donderen, kom je thuis met een -iets- in blauw of roze papier en met een fleurige blom erop. Het maakt er de aanschaf van een gemiddeld slabestek een stuk leuker op.

Tegenwoordig vertel ik er ook ongevraagd verhaaltjes bij. De oorbellen zijn voor een vriendin die net terug is uit Oezbekistan en daar hebben ze niet van die oorbellen en de vriendin heeft heel veel moeten doorstaan in Oezbekistan, dus of er een strik op mag. Of de fles zoete likeur is voor een nichtje die jarig is en het nichtje woont aan de andere kant van het land, en ik moet er minstens een uur mee in de trein dus of er, naast de slierten ook nog een plastieken zak omheen kan.
Soms voel ik me natuurlijk wel een beetje lullig. Vooral als de hulpvaardige winkeliers ook nog eens geïnteresseerd blijken in de reis naar Oezbekistan of helemaal vanzelf gaan vertellen dat ze de trein 's avonds ook een beetje eng vinden dus dat je zeker een fles drank goed moet verstoppen. Maar eigenlijk zou ik het liefst gewoon willen zeggen: Luister. Ik had een kutdag en ik koop dit boek omdat ik vond dat ik even iets leuks voor mezelf moest kopen en ik zou het heel fijn vinden als u het even inpakt. Omdat het eigenlijk een cadeautje voor mezelf is. Begrijpt u wel?
Maar dan zegt iedereen vast nee. Of hoepel op, engerd.
Dus daarom doe ik het maar met een smoes en een spannend verhaal. Zij een praatje, ik een cadeau. Een cadeau voor jezelf is tenslotte ook een cadeau. (en zoniet, dan is die laatste zin wel een dijk van een schuldgevoelverminderende zin, die zo in een Magazine voor de Moderne Vrouw kan.)

Gepost door Mir @ 10/07/2005 05:12 PM CET

er was een eens meisje van 10 die in de drogisterij van haar ouders hielp. de buurvrouw had maandverband nodig. de vraag was: is 't voor een kadootje?

de verkoopster van boeken deelde mij ongevraagd mede dat zij altijd haar boeken mooi in laat pakken, dan naar de bakker voor een taartje, naar huis en genieten maar..

Gepost door wies @ 10/07/2005 09:15 AM CET

Heel Heel lang geleden heb ik nog een blauwe maandag in een boekenwinkel gewerkt. "Is het een cadeautje?" werd regelmatig beantwoord door "Ja, voor mij zelf!" Hahaha, zei ik dan. Want iedereen dacht dat ze de enige waren die dat zei. Maakt niet uit. Als iemand het een cadeautje vond, dan paktje ik het in. Inclusief de slingers en de blommen erop. Inpakken is ook een feestje.

Gepost door Barbara @ 10/07/2005 07:43 AM CET

Sommige winkels maken er ook echt een feest van, dat inpakken. Ken een winkel waar ze alles eerst in roze papier pakken, dan strooien ze er een berg glinstersterretjes over, daaroverheen komt transparant folie. En dan plakken ze er ook nog eens veertjes op :-)
Natuurlijk wil ik alles daar ingepakt hebben! Ook bij de parfumerie trouwens.
En ik zeg het gewoon hoor: Kadootje voor mezelf!

Gepost door Pomme @ 10/06/2005 11:50 PM CET

Zo! Zo zit dat. Daar ben ik het helemaal mee eens.

Gepost door Micheline @ 10/06/2005 10:18 PM CET