Det's Life
schrijfblok


Vandaag had ik een kort en snel gesprekje met een fotograaf. Ik zeg snel, omdat het ook tamelijk snel ging.
Waarom is dit zo en niet zo, ik zag een schema, ik hou van herhaling, oh, jij ook? de afdeling verzamelen zit voor in je hersenen en bij jou zit vast een hele bult, ik kan steeds beter weggooien, nee, ik heb ontdekt dat ik niet in nieuwbouwhuizen moet wonen, weet je nog wat te huur, hoe oud zijn jouw kinderen, de wereld is maar stom, je wilt een hol om in te hamsteren, gadverdamme het regent nog steeds, fascineren en ontroeren zijn geen woorden voor foto's, ik ben een beetje zenuwachtig, ah! dat is wel een fundamentele vraag die je nu stelt, weet je van die man die enveloppen verzamelde? nee, ik doe dit bijna nooit, dit is de url van de website waar ik het over had en je moet al die grijze foto's ook eens naast elkaar leggen.
Hijg.
Het is op zich best fijn als iemand net zo'n hekel aan gedoe en geblaat en vooral aan het zo vreselijk belangrijk gevonden willen worden heeft als jij. Ik scheurde verder door de dag. Druk druk, groot en belangrijk natuurlijk.

's Avonds kwam ik thuis, we gingen eindelijk eten en Kind-II had op zijn bord iets moois gemaakt van voedsel. Hij had er ook zelf al een naam voor bedacht: Landschap met één boom. Goeie help. Over groot en belangrijk gesproken. Maar als iemand een Landschap met één boom op z'n bord maakt, maak ik er dan maar weer een foto van. Dat moet namelijk vastgelegd. Vraag me alleen in godsnaam niet waaróm. En al helemaal niet waarom ik hem laat zien.


Landschap met één boom. (Klik)

Replies: 4

zo
daar kunnen nog wat kunstacademie afstudeerders een puntje aan zuigen

landschap met één boom

Helemaal geweldig.

Ja hè? Ik zei nog: wat zeg je NOU dan? Maar hij was bloederieus;-)

Prachtig! en ook zo'n 'echte' naam ;-)

Powered By Greymatter