[Previous entry: "Leuker kunnen we het niet maken"] [Main Index] [Next entry: "IJzer"]

05/25/2005 Entry: "Vastgelegd voor Het Nageslacht"

Een horror-verhaaltje voor gevorderde ouders. (waarschuwing: lang en eng!)

Gepost door jacq @ 05/27/2005 10:04 AM CET

Pff. Oeh, ik herken dat gevoel, die blinde paniek als je beseft dat ie echt weg is. En dat je dan van gekkigheid niet meer wat, hoe of waar je moet beginnen.

Gepost door Micheline @ 05/27/2005 09:40 AM CET

Telefoonnummer zou ik uit het hoofd laten leren, het briefje raakt misschien weg.

Gepost door marcoo @ 05/27/2005 08:11 AM CET

Sjesus, wat een verhaal!
Ik heb het met tranen in mijn ogen zitten lezen en kan me je paniek voorstellen: het zullen de twee langste uren van je leven zijn geweest, stel ik me zo voor.
Ik ben erg blij voor je dat hij terecht is. *dikke knuffel*

Gepost door Gien @ 05/26/2005 04:47 PM CET

De liefde voor je kinderen. Tja. Dan merk je pas hoe diep dat gaat. Die paniek!
Gelukkig is het goed afgelopen.

Gepost door zeekomkommer @ 05/26/2005 09:28 AM CET

Max (bijna 4 toen) ging op zijn eerste school-wen-dag aan de wandel. Niemand wist hoe lang hij al weg was. Bij het lezen van jouw verhaal komt het helemaal terug. Tot misselijkheid en draaierigheid toe... jakkes wat een verhaal!

Gepost door Zus van Zonen @ 05/26/2005 09:20 AM CET

*phew* Ik ben blij dat 't goed is afgelopen!!!!!
Denk dat huilbui meer effect heeft dan tien keer boos worden: dit doet ie noooooit meer!
Tel-nummer in tas vind ik een goed idee: ga vanavond meteen briefjes in jaszakjes stoppen. Al helpt dat natuurlijk alleen maar tegen verdwalen en niet tegen loslopende engerds en al het andere op de loer liggende Gevaar.
Ik vond het mooi om te lezen dat iedereen jullie hielp. En dat in een grote stad waar algehele desinteresse en onverschilligheid zou heersen. Dat geeft de burger moed!
Geef 'm nog een lekkere knuffel!

Gepost door Elleny @ 05/26/2005 09:19 AM CET

Poe he

*shiver*

*dikke vette knuf*

Gepost door ~HJ @ 05/25/2005 11:47 PM CET