Det's Life
schrijfblok


Ik was vandaag in Nijmegen voor wat persoonlijk gedoe. Mensen in Nijmegen vragen hoe het in Amsterdam is. Alsof Amsterdam een staat is geworden die niets met het Oosten des zelfde land te maken heeft. Alsof ik, bukkend voor kogels, naar de tramhalte moet lopen en Marokkanen met messen over de Albert Cuyp lopen te zwaaien. Volgens mij is Nijmegen nog steeds Nederland en in Nederland gebeuren rare dingen.
Afijn.
Op het station van Nijmegen had ik, vanwege omleiding treinbrand en vertraging onderweg, ineens enorme behoefte aan een plasdoen. Plasdoen op stations is meestal geen fijne ervaring maar het moest maar. Nijmegen heeft ineens een Albert Heijn op zijn perron geplaatst en ergens achter die Albert Heijn, in het hoekje, zit een wc. Het bezoek aan de Nijmeegse stationswc werd een vreemde toestand.

Ik werd opgewacht door een automaat voor 50 eurocent en electrische glazen deurtjes. Naast die deurtjes stond een Grote Man en uit luidsprekers klonk behoorlijk harde Yipppie Yaheee-muziek. De Grote Man hield blijkbaar van Country & Western en had de sleutel van de kast naar de geluidsinstallatie in beheer. Ik stopte 50 eurocent in de automaat maar de glazen deurtjes gingen niet open. Uw munt is vals. Zei de Grote Man. Hij wilde mijn munt, drukte op een knopje en de glazen saloondeurtjes zoefden open. Er kon geplast worden. Een schone wc, dat moet gezegd. Nadat ik mijn maillot weer op gewenste kruishoogte had gesjord, wilde ik weg. Nergens stond een bordje Uitgang. Ik vroeg aan de Grote Man waar ik eruit moest. Misschien dat er ergens een zij- of achterdeur was maar nee, zo zat het niet.

De Grote Man legde, al meehummend met de rodeomuziek, uit dat ik halverwege het gangetje moest gaan staan, een aanloop moest nemen, en over de glazen deurtjes moest springen. Ik keek hem een beetje verwilderd aan. In Nijmegen verwacht ik geen Amsterdamse humor. En de Grote Man zag er ook helemaal niet humoristisch uit. Ik liep dus achterwaarts het gangetje in, maar had nog niet besloten of ik tot aanloop zou overgaan. De Grote Man begon keihard te lachen en riep Neej gaek, da ken toch helemoal nie. Kom hieja, dan doek die deurtjes opuh.
De deurtjes zoefden open en ik liep het perron af. Het gelach van de Grote Man was inmiddels overgegaan in een harde meezing-sessie. Yipppppie Yaheeeeeee! Je reinste Bonanza op station Nijmegen.


Replies: 3

Ik had een beetje zo'n soort zelfde ervaring in Rotterdam afgelopen maandag.
(alleen had ik geen maillot aan)

Ik denk dat ik ook een keer ga plassen in Nijmegen!

Ja! Altijd als ik in Nijmegen ben moet ik daar ff een plas. Soms omdat ik nodig moet, soms gewoon voor de gezelligheid. De kleine vrouw wist me zelfs nog te herinneren van een vorige keer (en dat was toch zeker 3 maanden daarvoor...) Het gezelligste stationstoilet staat heus in Nijmegen.

Powered By Greymatter