[Previous entry: "Zappen"] [Main Index] [Next entry: "Stier-II"]

06/22/2003 Entry: "Stier"

Het zijn maar enerverende tijden. Nee, niet alleen in De Wereld maar ook in onze kleine mini-wereld.

Beslissingen moeten genomen, dingen moeten gedaan, laatste eindjes afgerond, hard gewerkt, en zieke familieleden bijgestaan. Als de kop al vol zit en er moeten dan ook nog beslissingen bij, dan kan het zo gaan dat de boel hier, in deze kop een beetje dichtslaat. Ik geef in dit soort gevallen graag de schuld aan mijn sterrenbeeld. Als dubbele-stier ben ik toch al niet gezegend met behoefte aan verandering, losbandigheid en flexibiliteit. Stieren denken lang na alvorens een beslissing te nemen, maar dan gaan ze er ook voor. Voluit. Als een dolle stier zeg maar.

Dit zegt tenminste de mevrouw op het cassettebandje, bij wie ik 10 jaar geleden eens zo'n uitgebreide horoscoop heb laten trekken. Heet dat zo? Een horoscoop trekken? In elk geval heeft ze in mijn sterren getuurd en een cassettebandje van driekwartier volgepraat. Zodoende weet ik dat ik een halsstarrig en betrouwbaar persoon ben, die niets ondoordacht doet en maar moeilijk in beweging is te krijgen. Een beetje als een log dier dat je met lekkere hapjes van z'n plaats krijgt. Want dat ik van lekker eten hou, zei ze ook. Pfff, wie houdt er nou van vies eten?

Afijn.

Beslissingen. Morgen nummer een. Het tweede gesprek voor de baan van een paar berichten geleden. Het leuk linken aan een eerder geschreven bericht is ook nog niet geregeld zie ik nu. In elk geval mag ik morgen om negen uur in gesprek met eventueel toekomstige collega's over het eventueel toekomstig uit te voeren werk. Leuk, zou je denken. Maar langzaam als ik ben, zie ik ineens beren op de weg. En deze stier weet nog niet hoe de beren te lijf moeten worden gegaan. Volgens raadgevers in mijn omgeving (dank!) moet ik het maar gewoon op me af laten komen. Dat gaan we morgen dan maar eens proberen. Het is niet geheel mijn stijl om iets aan het toeval over te laten, maar alla, proberen kan altijd. Denk ik.

Vandaag gingen wij op bezoek bij mensen die een Torentjeshuis bewonen. Ook eerdere berichtgeving over dit onderwerp kunt u in de archieven vinden. Het betreft hier een rather complicated woningruilgedoe met inmiddels vier betrokkenen. Je moet er helemaal niet aan denken hoe zo'n verhuisdag er ooit uit gaat zien als vier gezinnen op één dag in elkaars huis moeten. Maar zover is het nog lang niet. Geen honing op de weg smijten en beren op ideeën brengen.

Deze zondagochtend begon met een preek richting Kind-I en II. Het onderwerp was opruimen. Nadat er een belastingformulier aan de tafel was vastgelijmd en ik weer eens met een blote voet op een spinner was gaan staan (au!) werd het hoog tijd voor een preek. Zo'n preek waarin verteld wordt over samen delen, niet alleen aan jezelf denken en wat gij niet wilt dat u geschiedt. Kon zó de kerk in. Helemaal af, die preek.
Na de preek togen wij naar het Torentjeshuis. Fijn Torentje. Het Torentje is dan ook de Digi van de Dag hiernaast geworden. Eenmaal binnen bij de huidige bewoners troffen wij een woonkamer waar nog net plaats was voor een opruim-preek. Het eerste zinnetje uit de mond van Kind-I was dan ook: Nou mam, als je vindt dat wij niet kunnen opruimen, moet je hier dan eens kijken!
Lollige binnenkomer. Gelukkig was het echtpaar door schade, schande en maar liefst vier kinderen wel wat gewend, en kon er hartelijk om lachen. Geloof ik.

En nu wilt u natuurlijk weten hoe het Torentjeshuis eruit ziet.
Wel, het Torentjeshuis is een PROJECT. Ik wil onmiddellijk klantenkorting bij de GAMMA, (dat zeg ik) de PRAXIS, de tapijtman en de houtenvloer-leverancier. Ik wil ook onmiddellijk twee maanden vrij en vast veel eelt op mijn handen. Ik wil poetsdoeken, gezinsverpakkingen allesreiniger en een dozijn dweilen. Ik wil een goeie beun, een glaszetter, een muurtjesbouwer en een tegelmannetje. Ik wil alles weten over goedkope veilige trappen, steunbalken en het uithakken van nieuwe trapgaten.

Bovendien wil ik een goed gesprek met de onderbuurvrouw die niet van kindervoeten houdt. Ik ga haar namelijk uitleggen dat zij naar een hutje op de hei moet. Dat zij niet aan hoeft te bellen als ze iets hoort wat haar niet aanstaat, dat ze geen briefjes in de brievenbus hoeft te doen en dat zij zelf best muziek in haar huis mag laten klinken en dat ik daar dan niet over ga zeiken. Als Kind-I en II dan tenminste hun volksdansje voor school mogen oefenen. Met schoenen aan.

Oh, denkt u nu vast. Jemig, wat een teleurstelling. Wat jammer dat het Torentjeshuis zo'n uitgeleefde bende is en wat vervelend van die onderbuuf. Het zit ook niet mee.

Ik ga u verrassen. Ik, stier van beroep, heb Ja gezegd. Ja tegen alle troep, alle te verven muren, alle verbouwingen, alle cv-doortrekacties, alle te leggen vloeren, al het schoonmaakwerk, alle enge ramen en vooral, Ja, ik neem die onderbuuf wel op de koop toe. We wilden een project, we krijgen een project.
Als alles doorgaat, ram ik straks als een dolle stier door het Torentjeshuis en ga ik daar de boel eens aangenaam bewoonbaar maken. Gelukkig hebben de sterren de stier met een behoorlijke portie koppigheid opgezadeld, dus dat gaat lukken.
Dat MOET lukken! Dat gaan wij gewoon DOEN!

Ik hoop van ganser harte dat morgenvroeg, om negen uur niemand een rood T-shirt draagt. Ik mag morgen op niemand afdenderen. Ik moet morgenvroeg alles op me af laten komen.
Sodeju zeg.
Voor deze schakeling in gemoedstoestand moet ik dat cassettebandje nog maar eens afluisteren.

Gepost door Freakje @ 06/22/2003 11:44 PM CET

Torentjes zijn leuk!
Ik wil ook een torentje (er is er een hier heel vlakbij maar niet vrij helaas)

Gefeliciteerd en veel plezier met je project.

Gepost door Juul @ 06/22/2003 08:13 PM CET