[Previous entry: "Solliciteren"] [Main Index] [Next entry: "Voor de Duimers en de Prevelaars"]

06/17/2003 Entry: "Voorlezen"

Zij en ik gingen vanavond naar een lezing. De lezing speelde zich af in de Openbare Bibliotheek aan een van de meest treurige pleinen van Amsterdam, het Mercatorplein. Ik hou erg van pleinen, maar deze overdaad aan tegels, klinkers en beton slaat ieder mens in één klap finaal tegen de vlakte.

De Openbare Bibliotheek had gelukkig een wat vrolijker karakter. Op rode stoeltjes werden wij in de kinderboekenhoek samengebracht. Voor de verzameling rode stoeltjes een tafeltje met wat Lezing-Attributen. Een boek, een stapeltje papier, een microfoon, een kan water met ijsblokjes en maar liefst twee glazen. Alsof er tijdens de lezing nog iemand gezellig zou aanschuiven. Of misschien zou de schrijver halverwege de lezing genoeg krijgen van glas één en ineens over willen stappen op glas twee. Je weet het niet. Maar het stond er, een extra glas. Er was ook een grote bos paarse bloemen in een glazen vaas. De Openbare Bibliotheek had haar best gedaan.





De lezing werd ingeleid door een mevrouw in bloemetjesbloes die wat onwennig in de weer ging met een microfoon. Zij galmde rond dat er dus een lezing kwam en dat wij daarna nog een avondwandeling konden maken onder begeleiding van weer een andere mevrouw wiens naam mij geheel is ontschoten. De laatste mevrouw wist dan weer veel over de gebouwen in stadsdeel de Baarsjes. Maar daar kwamen wij niet voor. Wij kwamen voor de lezing. De lezing van Martin Bril.

Ik was nog nooit naar een lezing in een Openbare Bibliotheek geweest. Eigenlijk, als ik er zo eens over nadenk, ga ik zelden naar een lezing waar dan ook. Wij hadden ons, na jarenlange training door cabaretbezoek, strategisch op de achterste rij verdekt opgesteld. Martin Bril begon zijn lezing nadat hij de vaas met paarse bloemen resoluut naar een kast had verhuisd en de microfoon aan de kant had geschoven.
Eigenlijk was het een Voorlezing. Hij las namelijk diverse korte verhalen voor uit oudere en nog te verschijnen boeken. Af en toe nam hij een slok water uit het ene glas en trok soms na een verhaal zijn wenkbrauwen op, alsof hij ook niet meer wist waarom hij dat nou eigenlijk allemaal had opgeschreven. Ik weet nog wel waarom hij dat allemaal had opgeschreven want bijna alles wat Martin Bril opschrijft is leuk om te lezen. Voor de buitenstaander dan. Ik weet niet of hij daar zelf ook zo over denkt maar dat is ook niet erg. Hij schrijft, neem ik aan, zijn boeken toch vooral voor ons lezers en niet omdat hij zichzelf iedere dag een lachsalvo wil bezorgen. Maar misschien ook wel, ook dat weten we niet.

Na de Voorlezing mochten we vragen stellen. Wij wisten niets te vragen, behalve dan waarom het verhaal over Drenthe te lang was om te worden voorgelezen. Het verhaal over Drenthe moeten wij zelf nog maar eens nalezen dan. Andere mensen hadden wel wat te vragen.
Of hij schrijven als hobby had (...)
Of hij vroeger als kind graag schreef (...)
Of hij deze lezing in zijn stukje voor de Volkskrant ging verwerken (nee)
Of alles altijd klopte in zijn verhalen (ja)
Of hij altijd met verhalen in zijn hoofd rondliep (ja, maar die knop kon ook uit)
Hoe laat hij zijn dagelijkse stukjes moet inleveren op de redactie. (19.00-23.00 uur)

Ik weet niet of u dit boeiende informatie vindt, maar wij vonden er het onze van. Het werd wat ons betreft, hoog tijd om van de rode stoeltjes af te komen en eens een gesigneerd boek te bemachtigen. Die hebben we nu dus. Wij hebben het pand verlaten met een boek, een handtekening en een niet meer te onderdrukken giechel. Ik weet niet precies waar de giechel vandaan kwam. Waarschijnlijk was het alles bij elkaar. Het voorlezen. De vragen. De omgeving. De mensen.

Aan de Held zelf heeft het niet gelegen. Die was ontspannen een avond aan het voorlezen en ging daarna naar huis. Gewoon. Zoals zo vaak.
Wij hebben buiten op het randje van de pui nog wat zitten praten, terwijl de rest van het publiek gedwee achter de mevrouw van de stadswandeling aanhobbelde. Haar laatst verstaanbare woorden waren: "Ik woonde al heel lang in de Baarsjes en op een bepaald moment ga je je toch verdiepen in je eigen wijk."

Daar heb ik zelf eigenlijk nooit zo'n last van.

You are invited to visit some helpful info on pacific poker pacific poker http://www.low-tek.com/pacific-poker.html party poker party poker http://www.low-tek.com/party-poker.html poker rooms poker rooms http://www.low-tek.com/poker-rooms.html online poker online poker http://www.low-tek.com/online-poker.html poker poker http://www.low-tek.com/poker.html ... Thanks!!!

Gepost door pacific poker @ 06/27/2005 09:12 PM CET

You may find it interesting to visit the pages dedicated to casino casino http://www.baby-casino.com/casino.html free slots free slots http://www.baby-casino.com/free-slots.html online gambling online gambling http://www.baby-casino.com/online-gambling.html ...

Gepost door online casino @ 06/25/2005 05:50 PM CET