Klaas




Wij vieren geen Klaasfeest. Omdat wij de enigen zijn in mijn familie die niet aan Klaas doen, gaan wij zaterdag a.s. het jaarlijks compromis weer aan. Wat er feitelijk op neerkomt dat vooral de 4 aanwezige kinderen niet mogen weten dat HIJ niet bestaat en er toch wel wat door de schoorsteen komt zeilen. De grote mensen nemen ondertussen nog een hapje van 't een of ander en drinken er borrel op.

In dit gezin wordt Kerstmis gevierd. Niet door Amerikaanse televisie-invloeden en oprukkend etalage-geweld, maar simpel vanwege de samenkomst van 2 culturen. In hoeverre je kunt spreken van een Nieuw-Zeelandse cultuur weet ik eigenlijk ook niet. Het zal uiteindelijk dan toch wel weer Amerikaans of in gunstiger geval Engels zijn. Dat dondert ook niet. Het belangrijkste is dat vaders eigen jeugdrituelen ook in dit boerenkool-met-worst-gezin een plaats hebben.

Bijkomend voordeel is dat deze Hollandse moeder in vorig leven een ekster was en zich ieder jaar erg verheugt op boom, kitschballen, glitterslingers, nepsneeuw, kransen en takken. Dus ja: wij zijn van die mensen die de Lelijke Afdeling van een middelgroot warenhuis leegkopen. Het kan ons niet erg genoeg zijn. Niks sobere houten engeltjes in de boom maar glitter en glimmer.
Volgende week gaan Kind-I en moeder traditioneel de Boom uitzoeken. Die slepen we van het Pico-plein in de Pijp met de tram naar huis en dan gaan er gelijk de 180-glimlampjes-met-8-disco-standen in.
Hoera!

Desalniettemin wens ik Klaas-vierende lezers vanavond natuurlijk veel gedichten, surprises en plezier toe!

Lolligheid

Cabaret-makend Nederland krijgt het allemaal in de schoot geworpen.
Na 11/9, 6/5 en naderende verkiezingen nu ook 4 december. Voor lezers met interesse voor wat-er-ooit-speelde en nu-nog-te-bekijken-valt kreeg ik een Goeie Tip.
Klik in het oranje raam op Audio/Video/Foto's, voor filmpjes en geluidsfragmenten.
Persoonlijke favorieten zijn Kees Torn en Mike Bodde.
Veel plezier!

Sint-Kikker




Doet u dat nou ook nog steeds?
Als je dan ergens zo'n verdwaalde smerige chocolade sinterklaas-kikker krijgt aangeboden, het papiertje er voorzichtig afhalen en dan gladstrijken?
De kikker-zelf eindigt altijd in de dichtsbijzijnde vullesbak.
Zielig he?

Annie-Anna

Kunstje

Aan de vooravond van de verkiezingen schieten ze als paddestoelen uit de grond: De Kleine Partijen.
We hebben er weer 1 bij: -O O Den Haag- onder aanvoering van Peter Klashorst
Voorlopig in het partijprogramma:
Een partij van sociaal-democratisch snit en staat open voor 'ieder die de overtuiging heeft dat de fundamenten van de samenleving behoren te bestaan uit creativiteit, vrijheid, verantwoordelijkheid, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en de gelijkwaardigheid van alle mensen-groot en klein, alsmede de zorg voor de planeet waarop men leeft.

Verder aandacht voor ...de positie van kunstenaars. Die hebben een 'geringe status, terwijl zij een interessant segment van de intelligentsia vormen'.
Volgens -O O Den Haag- kunnen kunstenaars 'een grote rol spelen bij nijpende vraagstukken als veiligheid, communicatie, tolerantie en integratie. Wetenschappelijk is aangetoond dat kunst veiligheidsbevorderend werkt'.
(bron: Het Parool)

Afgezien van de glimlach om de naam van deze nieuwe partij zat ik me hier zomaar over op te winden. Als iedere groepering of vakgebied nou Politiekje gaat zitten spelen in plaats van eisen of wensen aan te kaarten in de bestaande politiek, dan kunnen we nog even vooruit met het bewandelen van zijwegen.
Stel je eens voor dat geschiedschrijvers, sporters, ambtenaren, onderwijzers, spoorwegmedewerkers, journalisten, artsen, bouwvakkers en tramconducteurs allemaal een eigen partij gaan oprichten, en vast stuk voor stuk het beste met de mensheid & planeet voor hebben, maar ook ieder vanuit hun eigen vakgebied een partijprogramma gaat samenstellen, dan worden we met z'n allen op z'n minst een beetje mesjogge.

Vroeger, ooit, en dat is nog niet eens zo lang geleden, ging je de straat op. Maakte je een spandoek, barricadeerde je de poorten van het Gemeentehuis, brulde, loeide of ludiekte je net zo hard totdat jouw standpunten aandacht kregen en op de politieke agenda werden gezet.
Als je nu aandacht wilt voor -fundamenten van de samenleving- richt je een partij op. Blaat je links en rechts in tv-programma's over je eigen ideeen en ga je met je mede-partijgenoten, vrienden en collega's avonden bomen over hoe de wereld beter moet en hoe je dat zo leuk en helder mogelijk op papier krijgt.
Allemaal blaadjes papier. Allemaal gewapper.

Ik hoef ook helemaal geen wetenschappelijke onderbouwing over "waarom kunst veiligheidsbevorderend" zou werken. Ik weet namelijk bijna zeker dat die verhandeling, zij het vanuit een andere optiek en in een ander jasje, precies dezelfde is als een onderbouwing waarom onderwijs veiligheidsbevorderend zou werken. Of goede spoorwegen. Of een goed zorgverzekeringsstelsel.
Het gaat allemaal om hetzelfde: dat het nu niet goed gaat en dat het beter moet.
En hoe dat moet, daar zijn we met z'n allen behoorlijk de weg in kwijt.

Dat het wat mij betreft dus niet gezocht moet worden in het oprichten van partijtje na partijtje lijkt me duidelijk. Het hebben van goede ideeen, maken je namelijk nog geen goed bestuurder. Een goede schilder is niet vanzelf een goed politicus.
Kunstenaars moesten daarom maar doen waar ze goed in zijn: kunst maken. Laat maar zien dat kunst communicatie en tolerantie oproept. Laat maar zien wat die grote rol is bij vraagstukken als veiligheid en integratie.
En als je daar uit O O Den Haag te weinig geld voor krijgt, dan is daar---------> de weg naar de stembus of het spandoek.
Huppakee. *Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder*

Oen

Gutgutgut, ik heb weer eens een plan.
Ik wil iets met "thumb-nails" (nu al melig omgedoopt tot "duimnagels") en dat moet dan op het log en aanklikbaar en het zijn er maar liefst 8 en daar moeten dan grote pagina's aan hangen en...en...
Dat kan ik niet zelf.
Ik heb de duimnagels gemaakt en de grote pagina's zijn bijna af en dan houdt het op.
Ik ben gewoon een verschrikkelijke nep-logger.

Boodschappen-post

Ik word nogal wild van de firma Albert Heijn.
Eerst zit ik tot aan m'n nek in de halfjes volkoren die sinds enige tijd voorzien zijn van een Kikker-sticker en nu hebben ze weer wat nieuws: De Bezorgservice.
Klik hem maar eens aan, deze Albert-punt-enel. Niks he? Helemaal niks.
Nou hoef ik helemaal geen Bezorgservice aan huis dus normaliter had ik die hele Albert-Url niet eens het intypen waard gevonden, ware het niet dat er van de week een jongmens met een folder voor m'n neus stond te wapperen. Hij had ook nog een verkooppraatje.

Dit is wel hartstikke leuk hoor mevrouw!
U hoeft geen boodschappen te laten bezorgen maar u kunt wel een prive-kok winnen die bij u thuis voor 8 mensen gaat koken.

En dan heb je me dus. Een prive-kok!
Wat een fijne prijs!
Die wil ik!

Het enige wat ik moest doen was mijn unieke nummer op Albert-punt-enel intypen. Potverdikkeme, dat was toch wel bijzonder weinig inspanning voor een bijzonder leuke prijs. Niet eens een slagzin, niks sparen, gewoon een nummer intypen.
EN NOU DOET HET KRENG HET NIET!
Dus nu probeer ik dagelijks, als ik hier toch zit, Albert-punt-enel op te roepen. Ik doe toverspreuken, ik ram eens vriendelijk op de computerkast, ik zeg heel zachtjes kommaarkommaarkommaar, maar nee. Albert wil niet.
Albert wil niet eens tevoorschijn komen om mijn unieke nummer toe te laten.
Daar baal ik van.

Wil er niet iemand van jullie komen koken?
Zo voor een man of 8.
Ik was wel af.
Dan laat ik gelijk mijn gespaarde vrienden zien.

Zeur

Mag ik even zeiken? Nee? Klik dit dan maar flux weg want ik ga het wel even doen.

Oorontsteking. Ik hoor nu al 2,5 week niets met 1 oor. Nou denk je misschien dat je dan blij moet zijn met het andere oor dat wel doet waar hij voor is ingehuurd, maar niets is minder waar.
Ik ben niet blij. Ik ben zo chaotisch als de pest.
De hele dag proberen alle geluiden op te vangen en te plaatsen is nogal vermoeiend. Alsof je de wereld maar half meemaakt.
Nou hoef ik kinderruzies, brandweersirenes, langsrazende trams of alle kandidaten van Idols ook niet netjes in stereo binnen te krijgen, maar sommige dingen hoor ik graag wel zoals het hoort.
De preek van de dokter komt er kort samengevat op neer dat ik hier niet zo lang mee door had moeten lopen. Dat hij me dus een flinke antibiotica-kuur ging geven en dat ik binnen moest blijven.
En nu word ik met de dag zieker van de kuur en mijn oor denkt nog steeds: barst maar. Ik hou een winterslaap.

U kunt nu vast zen-boodschappen en gerustellende berichten in mijn reaktiedinges achterlaten. Ik voorzie namelijk doorprik-horror of andere ongein. En behalve dat ik een Soepkip ben, hou ik ook niet zo van Naalden.