Tunnelvisie

Het spijt me maar mijn wereld beperkt zich op dit moment tot verf, vloer, en verhuis. We hebben haast. Gruwelijke haast. En dat verft niet lekker. Het verft ook niet fijn als je je niet helemaal tof voelt en obifrupennen als snoepjes slikt. Maar goed, het moet. We hebben nog een week voor het bedekken van verdieping-I met laminaat, het afzagen van een deur, het schilderen van 2 kamers en 1 trappengat en het leggen van tapijt op verdieping-II. Dat heeft prioriteit. Dat er nergens gordijnen hangen, doet er even niet toe.

Vandaag was een zoveelste verfdag. Een Kenia-dag. Dat stond tenminste op de pot: Kenia. Geen idee waarom eigenlijk want de hele zaak droogt heel gewoon zachtwit op. Tenzij er straks een giraffe in mijn slaapkamer staat. Dan snap ik het weer wel. Het oude huis is een ravage en moet nog volledig ingepakt. Handig ingepakt, zodat mijn verhuisvrouwen veilig de trap af kunnen met de zooi. Verhuisvrouwen ja. Eén man en dat is toevallig ook het onderwerp van verhuizing. Het zal misschien sexistisch klinken, maar het trap-af-trap-op sjouwen van wasmachine, afwasser en koelkast zie ik liever in handen van een bundel uit de kluiten gewassen sportscholers. Maar de mannen zeiden af of waren elders nodig. Ik verhuis met vrouwen en een man. Toevallig wel erg leuke vrouwen en een leuke man dus dat zit weer mee.
En godzijdank is het tijdperk dat ik mijn huisraad vanaf drie-hoog aan een blok en takel zag bungelen voorbij.

Hoezee! Hij is Tien! 10! Tien! 10!

Beyond Vermoeidheid

Mijn mobiele telefoon heeft in mijn tas een aanvaring gehad met een leeggelopen flesje neusdruppels en een vergeten salmiaksnoepje. Deze combinatie drong in mijn telefoon en gaf hem waarschijnlijk de genadeslag. Nou is een mobiele telefoon over het algemeen niet voor één gat te vangen, er hebben hier al aan aantal kennisgemaakt met de wasmachine bijvoorbeeld, maar ik denk dat de stroperige massa niet bevordelijk is voor een poging tot reanimatie.

Je schijnt hem in een bak water te moeten gooien! sprak hij enthousiast. Had ie op z'n werk gehoord. Er kwam een vaag cola-verhaal en hoe de mobiel van een collega dat ook had overleefd.

Nou ben ik wel hondsmoe, maar nog niet zo van de wereld dat ik de psychologische drempel van het Opzettelijk-In-Water-Werpen-Des-Telefoons luchtigjes overstap. Dat moest hij maar doen dan. Een uur geleden legde hij nog laaaa-mi-naaat in ons nieuwe huis, versierde ik de kamer voor de verjaardag van Kind-I en zakten we redelijk uitgeput op de bank. We keken een waardeloze Canadese politieserie, kletsten wat over waar de koekkoeksklok in het nieuwe huis moest komen te hangen, bespraken wat dingen-van-het-werk, en ineens zei hij: zullen we dan maar?
Ik hoopte op een ontspannende afsluiter van deze vermoeiende dag, maar het werd een sterk staaltje van tewaterlating. Zie hier. Mijn telefoon. Drijvend in de broodtrommel van Kind-II. Morgen zal ik u tracteren op het resultaat van deze vreemdsoortige aktie. Ik geloof dat ik te moe ben om me zorgen te maken.

Zooi

Tussen alle bedrijven door zijn Kind-I en II met hun zoveelste knip-sessie bezig. Ze zitten in de knip-fase. Eerst wordt er een pokemon-site opgeroepen, dan worden alle figuurtjes zorgvuldig nagetekend en dan moeten ze uitgeknipt. Hele kleine figuurtjes en hele grote. En al het overgebleven knippapier ligt dan op de grond. Dat vinden ze fijn. Dat vinden ze gezellig. Zooi. Zooi genereert zooi. Zoiets zal het wel zijn.





Ons zooi-compromis is dat aan het einde van de dag alle Geknipte Dingen worden verzameld in een doosje. Daar hebben we genoeg van, van doosjes. Er staan nu drie doosjes met knipsels in de kamer. Ik heb die doosjes hard nodig voor het vervoeren van weer andere zooi. Dus krijgen we ruzie. Ik word er helemaal wild van. Van die zooi en die doosjes.
Gelukkig mag ik nu weer naar bed met een anti-koorts pilletje. Qua verhuis-timing noemen wij dat hier: een kutzooi.

Iets Leuks

Zoals beloofd even geen gezever. Iets Leuks. Komt-ie:
Ik heb als een gek geverfd vandaag. Met hartstikke mooi resultaat. Een groene gang. Mooi! Ik ben zwaar tevreden.
En nu mag ik naar een verjaardag in de bioscoop. Dat is ook leuk want we gaan met hele leuke mensen en naar een hele leuke film. Dat tweede weet ik natuurlijk nog niet zeker, maar het eerste wel.
Bridget, here we come!

Morgen weer gewoon ellende.