Skrunsj

Voor iemand die alleen fruit zou eten vandaag heb ik al best veel noten op.
(Worden jullie al gek van spanning van het wachten op het achtergrondverhaal over de wasmachine? Nee? Nou zeg.)

Shout Shout

Ik word GEK van de wasmachine!
(waarover later meer.)

Fijn

Jottem! Wendy & Lisa bestaan nog. Ze maken zelfs muziek voor tv-series en winnen dan prijzen. Zoals voor Crossing Jordan, met die krullerige zogenaamd mooi & eigenwijze hoofdrolspeelster waar ik altijd een beetje agressief van word. Net als ik een beetje ga kronkelen van Sam Ryan. Ook al zo'n mevrouw die tv-halve in mensen snijdt en Zo De Waarheid Ontdekt. Dat alles natuurlijk met zo'n stevig opgeheven vinger.
Hoe dan ook.
Wendy & Lisa bestaan nog. En ze zijn nog even mooi ook. En ze maken toffe muziek.
Oeh, are you my baby, or are we just friends
Pomtiediedom.

Ook fijn was de DVD die gisteren te leen kreeg. Ik heb geen DVD-speler maar kijk schijfjes op de computer. Dus de DVD's de ik dan kijk moeten wel de moeite van het op een burostoel naar een scherm kijken waard zijn. En dat was Hable Con Ella. Manmanman, dat was mooi. Dat hij al uit 2002 is en dat iedereen hem natuurlijk al gezien heeft en ik er weer eens achteraan bengel, doet er dan even niet toe.

Het allerfijnste is dat ik drie hele dagen vrij ben. Drie dagen zonder gedoe en gesodemieter. Drie dagen voor geteutel met Kind-II, ritjes naar Nijmegen, rolstoelwandelingen in het bos en kleine uitslapen enzo. Vandaag zijn Kind-II en ik begonnen met de eerste vrije dag. Kind-II vindt Wendy & Lisa ook fijn, maar moet iedere keer lachen als ze baby en lolly lolly zingen.

Worshippen

Vandaag kwamen mijn collega en ik erachter dat we naar dezelfde documentaire-serie van Frank Wiering hadden gekeken. Eerst het oude De Nieuwe Mens uit 1984, en afgelopen maandag deel II over Hoe Het Verder Ging. Geen groter plezier dan documentaires over Hoe Het Verder Ging. En zeker als het dan ook nog over Bhagwan gaat. Ik heb helemaal niks met Bhagwan, maar juist daarom. Altijd goed om te kijken naar iets of iemand met veel volgelingen, en proberen te ontdekken wat precies het mechanisme is wat van individuen volgelingen maakt.

In elk geval hadden de collega en ik beide delen gezien, en zwaaiden we binnen no-time als echte volgelingen met onze armen in de lucht. Daarna gingen we maar weer snel worshippen, want er was nog veel te doen.

Bladieblaa

Ach kijk, dit kregen wij in de post. Een fotootje van de jaarlijkse Gebruik-Het-Atelier-Van-De-Buren-Aktie. Ieder jaar houdt onze aardige buurvrouw een tentoonstelling van haar schilderklas in onze ruimte. Het atelier wordt dan omgetoverd tot tentoonstellingsgeheel. Dat is mooi, want het is voor ons de gelegenheid om de zooi eens bij elkaar te pakken en op te ruimen. Dit jaar had de buurvrouw ook nog eens de mazzel dat ze gebruik kon maken van vier zeer stevige schragen en planken, die wij weer overhielden van een fijne tentoonstelling van een zeekomkommer. Zo schuift het geheel toch handig door, nietwaar?





Het atelier ziet er momenteel mooi opgeruimd en leeg uit. Jammergenoeg duurt dat maar even. Voor we er erg in hebben, slibt de boel weer dicht met kinderfietsen, papier, stiften, knuffels, half-affe tafels, teveel tafels überhaupt (hoeveel tafels heeft een mens nodig?) een halve slaapbank, oude winterjassen, babykleertjes, kunst niet te vergeten en verder alles wat een mens normaal zou weggooien maar nu gaat bewaren bij wijze van mogelijkheid tot.
Afijn.
Waarom typ ik dit. Waarschijnlijk vanwege het fotootje in de post. Alles ziet er zo leeg en kaal uit, terwijl het in mijn hoofd een overvolle chaos is. Het wordt tijd voor frisse winden, uitwaaiakties en opruiming. Het moest maar eens najaarsschoonmaken hier. U kunt het natuurlijk ook zo zien dat u weer een leuk plaatje heeft om naar te kijken. Dan denkt u het gebazel er omheen gewoon even weg.

Zondagochtend

Kind-I: Hèhè, eindelijk is iedereen eens rustig.

Toen wist hij nog niet dat hij direkt uit z'n pyama en in z'n kleren moet, in de auto verscheept wordt naar de Ikea, daar moet helpen sjouwen aan een BillyBoekenKast, en dat ie de rest van de dag mag helpen verschuiven, uitruimen en inruimen. De BillyBoekenKast wordt namelijk KinderBoekenKast.
Nou ja, misschien mag hij ook nog wel een rondje fietsen en met z'n broer-in-rolstoel racen. Zou hij het nummer van de Kindertelefoon eigenlijk al weten?