Uitmarkt




Bij het Schrijverspodium kunnen kinderen leren hoe ze Kikker van Max Velthuijs en Dikkie Dik van Jet Boeke kunnen tekenen.
Dat is leuk.
Jet Boeke legt alles uit, eerst het hoofdje, dan de oortjes en zo verder. Bijna iedereen tovert een Dikkie Dik op z'n tekenblok tevoorschijn. Max Velthuijs begint met te vertellen dat al het tekenen ontstaat uit een lijn. Een rechte, een kromme of een bobbelige lijn. Uit die lijn komt ook zijn Kikker. Op het tekenblokje van Kind-I verschijnt ook een kikker.
Overigens is Max Velthuijs dit jaar tachtig jaar geworden (hoera) en ter ere daarvan is er binnenkort in het Letterkundig Museum in Den Haag een overzichtstentoonstelling te zien van al zijn werk. En dat is veel uitgebreider dan Kikker, Haas, Varkentje, Rat en Eend. De exacte datum is me ontschoten maar ergens achter in september moet het gebeuren.

Verder hebben Kind-I en ik in de best behoorlijke drukte maar liefst vier kinderboeken, twee heliumballonnen, twee kleurboekjes en een poster gescoord. En hele harde muziek gehoord.

Speciaal voor T. uit het reactiedinges:
Kikker en Dikkie Dik vóór de tekenles
Kikker na de tekenles

Spelletje

Carin van de Webkast heeft een spelletje bedacht. Of overgenomen van iemand anders, in elk geval las ik het verhaal bij haar. Je kunt vijf vragen door haar laten bedenken en daar geef jij dan weer antwoord op.
Hoe simpel en hoe leuk.
Maar omdat ik de chaos-zelve ben en in de Verbindings-Stress de helft maar goed lees (want de verbinding zo weer weg) had ik het natuurlijk weer verkeerd gedaan. De antwoorden op onderstaande vragen staan in het reactiedinges van Carin.
Stom.

Dus ik probeer het nu goed te maken. Hier komt de officiële hap. Uitleg, Vragen, Antwoorden, the works. Want dat hoort bij het spelletje. En ik vond de vragen leuk.
Dus: hoe het werkt:

The Rules.
1. Leave a comment,saying you want to be interviewed.
2. I will respond; I'll ask you five questions, and your five answers.
3. You'll update your website with my five questions,and your five answers.
4. You'll include this explanation.
5. You'll ask other people five questions when they want to be interviewed.

De vragen:
Odette,
1. Hoeveel foto's van de Amstel heb je nu zo ongeveer gemaakt en wat was de mooiste?
2. Ik lees je log al heel lang en volgens mij ben jij een der eerste vrouwelijke logsters. Hoe lang log je al en mis je de 'beslotenheid van het kleine kringetje uit het begin' niet?
3. Als je iets moest slopen in Amsterdam, wat zou dat zijn en wat komt er dan voor in de plaats?
4. Was je een knutsel-, een buitenspeel- of een boekenkind?
5. Sushi of tapa's?

De antwoorden:
1) Vanaf 18 januari bijna iedere week 3 foto's van de Amstel. (en still growing) De mooiste is (zijn) die met de witte watten-wolken want ik hou erg van witte watten-wolken. Overigens hou ik er na een jaar mee op, dus er is nog hoop voor me.
2) Ik log nog niet zo erg lang, ruim een jaar geloof ik en ik heb nooit tot een kringetje behoort. Ik ken een aantal mensen persoonlijk maar dat was al van voor het loggen. Ben 1 keer naar een logmeeting geweest en dat vond ik maar raar. Ik wist niet goed wat ik tegen al die collega-loggers moest zeggen. Misschien dat ik begin september een nieuwe poging waag. (kom je ook?)
3) Het Marie-Heineken plein! Mislukt, totaal niet in verhouding met de rest van de Pijp-buurt. In de plaats moet een kleiner pleintje met bomen die WEL groeien en dan gaan die skaters maar naar het Vondelpark. Misschien als het wat kleiner wordt, dat dan ook de aanliggende restaurants niet aan de lopende band over de kop gaan. Verder mag al de blokkendozen-bebouwing (mensen wegstoppen in woonlaadjes) weg en vervangen door bebouwing van architekt Krier (zie Meander-projekt in West)
4) Ik was een boekenkind, Een hele erge. Had de jeugdbieb nogal snel uit. Mijn kunstenaarsouders hadden liever gehad dat ik een knutselkind was, maar zo'n kind heb ik nu zelf gekregen. Is het toch nog goedgekomen.
5) Defenitely tapa's! (tappas?) Geen sushi in elk geval. Ben niet zo fishy.

Zo. Iemand nog interesse in mijn vijf vragen aan jou ?

Skjoes Mie-2

Eerlijk is eerlijk, vals is gemeen.
Ik kreeg binnen tien minuten een jongen van UPC of Chello, of godmagweten hoe dat bedrijf nou heet aan de lijn. Die mij vertelde dat de storing was opgelost, en mankementen in ons eigen computersysteem moeten worden gezocht.
Dat wordt dus een avondje resetten en op iemand anders schelden.

Bli-Bla-Blender

Ik ben niet zo van het aansmeren. Mensen moeten zelf maar uitmaken of ze een krant, een verzekering of een opinie-weekblad aanschaffen.
Maar de afgelopen tijd heb ik mijn uiterste best gedaan iedereen die ik tegenkwam lid te maken van het VARA TV-magazine. Niet omdat die mensen geen VPRO- of NCRV-gids mogen lezen, maar omdat premiums bij mij bijzonder goed aanslaan. Dus ik, in basis geen aansmeer-type, ga hartstikke overstag als er een kadootje in het vooruitzicht wordt gesteld. Banaal maar waar.
Nou hoef ik geen badjas, olijke wekkerradio of verzamelband, maar een blender, ja die wilde ik wel. Ik drink namelijk nogal veel fruitmengsels, maar iedere keer als ik mijn staafmixer ter hand neem, kan ik daarna de keuken dweilen. Mensen in het bezit van een staafmixer weten ongetwijfeld wat ik bedoel. Of niet, en dan wapper ik teveel met mijn staafzwaard.





Hoe Dan Ook: ik moest en zou een blender en wel via het VARA TV-magazine. Want zo werkt het namelijk ook nog 's een keer. Als je eenmaal hebt gezien dat je iets gratis en voor niks je huis in kunt slepen, dan ga je niet meer naar de winkel om dat iets te kopen. Dus voor je het weet sla je, geheel tegen je natuur in, aan het aansmeren.
Lullen als Brugman heet het geloof ik. In elk geval heb ik het gedaan.
Maar niemand wilde. Ze hadden al een gids, ze hadden de krant voor de televisie-programmering of, (jawel!) ze hadden zelf het TV-magazine en wilden zelf juist graag die blender.
Zucht.
Wat een gedoe.

Gisteren had ik het helemaal gehad met mijn eigen sales-praatjes en geleur. Vond ik het allemaal ineens behoorlijk zielig. Een blender, tsss, de VARA gaat haar eigen abonnees maar werven. Dacht ik dus. De weg naar de winkel was ineens vrij. En de Blokker had een folder. Tjongejonge, waar een mens al niet blij van kan worden.
De witte tomado-blender staat te glimmen in de keuken. En een enorme bult zojuist gekocht fruit, gaat daar vanmiddag eens fijn in rondskruntjsen. Met het doseerdopje dicht want anders blijft het niet bij de vloer maar kan ik ook het keukenplafonnetje opnieuw witten.

Overigens is het VARA-TV-magazine best een leuke gids. Maar ik wil u natuurlijk niks aansmeren.

Skjoes mie

Als ik er even niet ben, dan komt dat omdat ik nogal behoorlijk tamelijk veel moet werken op de meest vreemde tijdstippen én omdat de firma Chello of UPC of godmagweten hoe dat bedrijf nou heet, nog steeds niet doet waarvoor het is ingehuurd.
Vorige week had ik zowaar contact met een heuse jongeman van de afdeling storing en die meldde iets over een mega-toestand en dat het goed fout zat. Aardige jongen. Kan gebeuren, storing. Niet te veel over zeiken en al helemaal niet tegen die aardige jongen.

Maar nu zijn we weer een week verder en ik heb ONTZETTEND VEEL ZIN OM TE ZEIKEN!
De aardige jongen of whatever collega, is inmiddels onbereikbaar want zelfs Chello of UPC of godmagweten hoe dat bedrijf nou heet, vindt dat je wel erg lang moet wachten en mikken je goon van de telefoonlijn. Ik vind lang wachten helemaal niet zo erg. Ik klem die telefoon onder m'n kin en zet eens een kop koffie, ruim wat op en rook 's een sigaretje op het balkon. ALS ik goddomme maar iemand aan de telefoon krijg! Die mij vertelt wat er aan de hand is! En hoe lang het nog duurt!

De huidige situatie: soms verbinding, soms niet. Soms wel een mailtje kunnen sturen, soms weer niet. Sommige pagina's zijn wel oproepbaar maar natuurlijk net www.detelefoongids.nl weer niet en je papieren gids is al een jaar geleden je huis uitgegooid. Wachten, iets anders doen en ondertussen weten dat je echt iets bij iemand in z'n mailox moet deponeren. Bellen dat het er echt aankomt. (?)
Totale onvoorspelbaarheid of je je zaakjes vandaag wel rond kunt breien.
Dus, wat ik eigenlijk wilde zeggen, is dat het vrolijke blauw/oranje/paarse folderdoosje van het ADSL-Start-Pakket reeds van de Albert Heijn-Info-Corner is meegeratst.
Dat iets niet werkt, da's balen. Dat het even duurt voordat het gerepareerd is, okee. Kan.
Maar met onvoorspelbaarheid moet je bij mij niet aankomen. En met onbereikbaarheid al helemaal niet.

Zo. Dank u voor het luisterend oog. Ga ik nu proberen dit tiepsel op de gewenste plek te krijgen. Zal mij benieuwen.

Amstel-26

Auw

Bleh. Kiespijn.

Idee




Gaan we morgenochtend gelijk testen.

Dicht

Bij de digi van de dag hoort een andere foto. Die ik helaas niet kan laten zien omdat de zaak teveel spiegelt en glimmert en je de tekst niet meer kunt lezen. De tekst gaat zo:

Geachte klant,

Helaas zijn wij na bijna 70 jaar genoodzaakt de winkel met ingang van heden definitief te sluiten. Wij willen u graag bedanken voor het vertrouwen wat u in ons had.

Met vriendelijke groeten
Fa. J. van Wijk

Het is de kaasboer in het rijtje winkels onder ons huis. In de winkel stond een zeldzaam nurkse man met snor. Als ik een ons gesneden kaas, anderhalf ons noten zus en drie ons noten zo kwam halen, had ik altijd het gevoel dat ik te weinig kocht. Dat hij daarom zo knorrig was. En dus ging ik vaker naar die vervelende mevrouw een paar deuren verderop die ook kaas en noten verkoopt. Want ik kan beter tegen vervelende mevrouwen dan tegen nurkse mannen.

Van de week las ik het keurig uitgeprinte tekstje in drievoud op de winkelruit van kaasboer J. van Wijk.
Misschien had ik toch een vriendelijk Goedemorgen meneer van Wijk! de winkel in moeten slingeren. En vaker een kilo veel te dure kaas moeten kopen.

Briesch!

Wat lees ik nu bij Haar? Er is een heus dorp dat Stierop heet!
Dáár moeten wij naar toe!
En natuurlijk om te zwijmelen bij wat er voor de rest op dat blijkbaar prachtige eilandje De Woude te zien is.

Zwem-Zondag

De eerste zwemles is overleefd. Met plezier en ook buitengewoon stoer. Zomaar in het diepe springen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Geen brullende badmeesters op de kant, geen haak, maar gewoon, lol trappen in het zwembad en ondertussen ook nog leren zwemmen. Het is even doorbijten om je benen uit je warme zondagochtend-bed te zwaaien, maar ik heb het er graag voor over.

Pomtiedom. Er ligt een hele zondag voor ons. Wat zullen we eens gaan doen?