Kipverwijzing

U moet even bij Sas gaan kijken. Daar staat namelijk een recept voor kipkluifjes. Het recept is zo geschreven dat je jezelf zomaar ineens tot aan je ellebogen in de kipmarinade ziet staan.
Een tijd geleden zat ik met Sas en wat andere mensen op een terras. We hadden geen van allen gegeten en overal was bier. En af en toe een bitterbal. Sas ging ons even uitleggen hoe ze iets zou maken. Met welke kruiden specerijen enzo. Dus zoals ze het nu opschrijft, zo kregen wij er daar op dat terras ook nog eens beeld bij. We hingen kwijlend over de tafel. Persoonlijk ben ik niet zo van de mossels waar ze het nu over heeft, maar die kipkluiven staan hier zeer binnenkort op het menu. Lezen doet maken, daar bij Sas.

Schoenen

De digi van de dag in combinatie met de foto van gisteren, kan ertoe leiden dat u zich af vraagt: wat heeft dat mens met schoenen?
Nou. Ik heb heel veel met schoenen. Laat mij je schoenen zien, en ik vertel je wie je bent. Of op z'n minst, hoe je deze dag begonnen bent. Hoe vaak heb ik niet, bij een eerste ontmoeting met een op het oog aantrekkelijk heerschap, gekeken naar zijn schoenen. En op basis van diezelfde schoenen gezegd: Nee. Of Ja natuurlijk. Als ik dit zo typ, klinkt dat behoorlijk achterlijk en zelfs beledigend. Schoenen zijn tenslotte vervangbaar. Maar ach hemel, wat zeggen schoenen veel over een mens.
Stoere schoenen, verstandige schoenen, frivole schoenen, veilige schoenen, hippe schoenen, non-schoenen, degelijke schoenen. Er valt vanalles aan af te lezen. Aan mijn eigen schoenen is ook goed te zien hoe de vlag erbij hangt. Slippers betekenen nonchalance, niet-met-mode-bezig en geflodder. Laarzen met hakken zeggen dat ik me sterk moet maken, overeind moet blijven en aan hoogte moet winnen. Damesschoenen met bloemetje, hakje of bandje vertellen iets over mijn te verhapstukken moeite met het begrip vrouwelijkheid. De damesschoenen gaan vaak samen met rokje en strakke shirts. Het geheel doet een beroep op De Man om mij te zien als Vrouw. Als de hele wereld dood kan vallen en ik liever een jongetje was geweest, trek ik mijn regenlaarzen aan.
Schoenen zijn een statement. Schoenen geven belangwekkende informatie. De gympies hieronder zijn van een lieve collega, de stevige stampers hiernaast van een lieve man. Ze geven allebei weer wie ze zijn, of welke basis ze op dat moment het best konden gebruiken. Vandaag draag ik geen schoenen maar dikke sokken. Ik heb namelijk vakantie, er hoeft geen statement te worden gemaakt.

Vakantie -1

Spelletjes

Kind-I en II hebben nu een tijdje vakantie, en inmiddels is er al een heel regiment rare spelletjes bedacht.
Zo slaan ze met hun vlakke handen tegen hun wangen, kijken daarbij verbaasd omhoog en roepen heel hard: Ahhhhhhh. Juist. Als je dat de hele dag moet bekijken, doet dat iets met je zenuwgestel. Daarna was het Alles-Met-Middelvinger-Omhoog. Te beginnen bij het Teletubbies-lied. Op je vingers tel je het Teletubbies-lied af, zodat als laatst overgebleven vinger je middelvinger rechtop blijft staan. Dan roep je heel hard: Oh-Oh. Demonstraties van deze wereldontdekking geven ze bij voorkeur in het openbaar vervoer. Daar proberen mensen driftig hun lachen in te houden, maar dat gaat niet altijd goed als je twee jongetjes van hun stoel ziet rollen van de lach. Vandaag had Kind-II de Middelvinger-Mop. Steek je hand in de lucht en zeg: Klas, gaan jullie eens slapen! (?) En daarna steek je je middelvinger op en zeg je: meester, mag ik alweer opstaan? Uit ervaring weet ik dat we kunnen wachten op de categorie Spelletjes met de Kat. Uit ervaring weet ik ook dat ik nu al een doos pleisters moet inslaan.

Opvang gewenst

De IJburgse Klik-Klak vogel, die geen Zwarte Roodstaart blijkt te zijn maar nog geen eigen naam heeft, demonstreert een nieuw kunstje. Hij zit rustig op een van de balkonranden van de galerij. Vervolgens vliegt hij rechtstandig omhoog, stoot zijn vogelhoofd tegen het beton van de galerij erboven en landt weer op de balkonrand. Dit herhaalt hij een keer of zes.
Ik hoop van harte dat er in de buurt inmiddels een Center for Mentally Retarded Birds is opgericht.

Het Paleis van Boem-II

Iedere dag krijg ik honderden mailtjes in mijn mailbox die dit log gelukkig niet gehaald hebben. Het spamfilter gooit ze in plaats daarvan dus in mijn mailbox. Reuze vermoeiend en hinderlijk, maar voorlopig de beste oplossing tegen een al te grote vervuiling. Soms zit er tussen al die troep een echte reaktie van iemand op iets, en sinds een aantal weken krijg ik ineens reakties op een stukje uit 2002. Over Het Paleis van Boem.
Voor wie het vergeten was, Het Paleis van Boem maakte prachtige film-en televisiemuziek voor onder andere Pleidooi, Oud Geld, Karakter, Van God Los en niet te vergeten Hollands Licht. Gaat zien die laatste!

De reakties van nu op mijn oude stukje gaan over het cassettebandje, en of ik misschien een kopie wil opsturen omdat iedereen zo graag de muziek van Het Paleis van Boem in huis heeft. Ik kan geen kopie opsturen, het bandje kraakt als een gek en er staat in totaal maar vijf minuten muziek op.
Maar naar aanleiding van de vragen en het gedeeld enthousiasme, zat ik me af te vragen waarom er onderhand geen verzamel-cd is verschenen. Heel gewoon, van Het Paleis van Boem zelf, en te koop in de winkel. Wat zou de reden zijn dat zo'n cd er nog niet allang is? Filmmuziek is vaak genoeg te koop, en van de tv-serie Zwarte Sneeuw bood de NCRV die de serie destijds uitzond, zelf de bijbehorende muziek van Klaas ten Holt aan. Ik begrijp het dus niet. En ik wil er iets aan doen. Ik wil een verzamel-cd en met mij nog meer. Dus hoe gaan we dat eens aanpakken? Er is geen website of ik kan hem niet vinden wegens ongeduldig karakter, en op mijn cassettebandje staat een adres waarop waarschijnlijk allang iemand anders woont. Dus, gooit u maar eens een suggestie in het reaktievenster. In geval van een gevonden postadres wil ik ze wel schrijven.