Baai

Nou dag dan. Wij gaan eens kijken of het o-ver-al zo belachelijk veel regent.

Tasjes

Bij haar zag ik ze en ik wil ze. De tasjes van Tracey Emin. Dat zijn nog eens toffe tasjes.





Eentje is al genoeg trouwens, de linker met 1623.

Miauw! (ziehielig!)

Teun, ons aller huischdier, deed al een weekje rustig. Te rustig. Teun is namelijk niet rustig. Teun vecht. Of speelt. Of vecht en speelt tegelijk. Van dat laatste was ik een week geleden getuige.
Crime Scene: het balkon
Dader: Bensen
Slachtoffer: Teun
Reconstructie:
Teun speelde met slapende Bensen. Slapende Bensen vond dat geen fijn plan. Slapende Bensen werd wakker en boos. Boze Bensen rende achter spelende Teun. Spelende Teun rende hard richting balkon waarop ik Hup Teun! stond te roepen. Rennende Teun werd dramatisch afgeremd door aanwezig balkonpootje. Stagnerende Teun zat vast tussen twee balkonpootjes. Bensen maakte van de gelegenheid gebruik door een flinke hap uit Teuns achterwerk te nemen. Plukken haar vlogen in het rond en er klonk een ijselijke gil. Van Teun. Teun wurmde zich tussen twee balkonpootjes door en vluchtte het huis in. Ik riep: Bensen! Foei! (redelijk belachelijke vertoning) en deed verontwaardigd de keukendeur dicht.

Teun werd stiller en stiller. Zijn achterwerk vertoonde geen wonden maar ik mocht er ook niet aankomen. De dierenarts woont aan de overkant en daar waren wij vanmiddag. Een wond met een abcesje in zijn staart. Niets ernstigs maar wel een prik. En een kuurtje. Twee pilletjes per dag en of we het kuurtje wel even af willen maken. Vergeleken met de treurnis van de jongen in de wachtkamer met epileptisch kitten is het peanuts natuurlijk.

Maar hoe vertel ik het de katten-oppas?

Pomtiedom

Gisteren was mijn laatste werkdag en donderdag vertrekken we. Ik ben helemaal van slag. Ik hoef niet te werken en ik weet niet waar ik moet beginnen met inpakken. Mijn kies dreunt onverminderd voort, maar de tandarts heeft me verzekerd dat dit napijn is. Zodirekt kan ik het antibiotica-kuurtje ophalen. Je bent te moe, zegt de tandarts. Je lichaam kan de zaak niet meer zonder hulp oplossen. Te moe, ja mehoela, daar was ik zelf ook al opgekomen. Na de vakantie wordt er minder hard gewerkt. Het tempo van het afgelopen half jaar is niet gezond.

Ik moet nog zo'n lijstje uitprinten met Wat Mee Te Nemen Op Vakantie. Of wacht, ik gooi dit jaar eens ruig gewoon op eigen initiatief wat in de diverse weekendtassen. We hebben afgelopen zaterdag een aanhangwagentje gekocht. Een houten ding achter onze nieuwe houtjetouwtje-auto. Je mag 80 km p/u met zo'n aanhangwagentje. Maar dat bedachten we pas op de terugweg toen het ding al achter onze auto hing. Vrachtwagens halen je in en je sukkelt langzaam in slaap. We verheugen ons zeer op de Franse Slag van 110 à 120 met aanhanger of zonder, maar hebben de waarschuwingen voor extra controle toch maar onthouden. Net als de tip dat als je terugkomt en de Nederlandse grens overcrosst, je terug moet naar 80. Dat vergeet de mensch, dus de Nederlandse grens is een gewild bekeuringsgebied. Dat soort dingen moet je weten en goed onthouden, zeiden mijn collega's gisteren.

Voorlopig onthou ik alleen nog welke kleren ik aan wil en aan kan deze zomer. En dat die mee moeten. En welke boeken ik wil lezen en welke muziek er in de Ipod moet. Ik onthou ook waar het huis van vrienden staat waar wij zullen overnachten op weg naar de eindbestemming. Tegenover de kerk rechts en dan helemaal naar beneden. Het enige huis dat daar staat is van ons. Van ons. Klinkt goed. Ik onthou ook dat iedereen laarzen mee moet en tenminste een warme trui. Dat er nog een accu voor de camera moet komen en dat de kinderen waarschijnlijk veel zullen knutselen. Lijm. Scharen, papier, krijtjes, nietmachine, karton, perforator.

Dat onthou ik. Denk ik. Eerst nog maar eens een koffie. Waar zal ik eens beginnen?

Constateer

Als je ineens nieuwe kozijnen met dubbel glas hebt, en je woont aan een best drukke straat, dan lijkt het net alsof er vanavond Nederland-Duitsland in de finale op is.
Geen hond hoor je.
Nou ja, misschien een klein wafje van dat hanggeval van hiernaast. Dat is een vriend van de buren van haar. Ieks, ze rukken op!

Reclame

Simpel maar doeltreffend. Artis de Partis. Wie is Artis de Partis? Artis de Partis is de gebreide eend van die briljante reclameposter. Artis de Partis wil dat wij in de zomer tot 22.00 uur picknicken in de dierentuin en ondertussen naar de beessies kijken. En naar hem. Artis de Partis is hartstikke tof. Wie is er nou niet verliefd op Artis de Partis?