Moed

Ik heb de Passievrucht ooit gelezen, en nog een hele tijd daarna keek ik op de Ceintuurbaan in de buurt van het Sarphatipark omhoog, om te bedenken dat het vast die etage moest zijn. Onzin natuurlijk, maar ik zag het ineens helemaal voor me. Hieronder een stuk uit Karels lied. Het lijkt zo een beetje op een poezie-albumtekst, maar is een politieke oproep. Het dondert ook niet; sommige teksten zijn multifunctioneel en kunnen net zo makkelijk op heel andere situaties geplakt.

Blijf niet mokkend aan de kant staan
Stel een daad en toon je moed
Laat je woede hand in hand gaan
Met het goede dat je doet

Knip!

In China knippen vrouwen hun haar kort als ze een periode willen afsluiten. Als teken van een nieuw begin. Daar moest ik aan denken toen ik vanochtend de kapperszaak binnenstapte. Zal ik het doen? Gewoon, helemaal eraf?

Milou waste m'n nog lange haren. Ik kende Milou niet, ze werkte nog niet zo lang in deze kapsalon. Ze vroeg me zacht of mijn hoofd comfortabel in de wasbak lag. Nee, dat ligt het nooit, maar ze had zo'n kalme stem dat ik al snel het vervelende randje in mijn nek vergat. Ik besloot ter plekke mijn uiterlijk in de handen van dit bijzondere meisje te leggen. Zij mocht beslissen over mijn haar. Milou had nog niet zo lang geleden haar kappersopleiding afgerond, en eerlijk gezegd maakte deze mededeling me een beetje zenuwachtig. Maar ik had al besloten. Dus ik vroeg haar of ik mijn haren helemaal kort zou laten knippen. Door haar dus.

Nee, zei Milou. Als jij je haren kort knipt zie je er hard uit, en volgens mij ben je dat helemaal niet. Om een of andere reden kreeg ik tranen in m'n ogen. Blijkbaar gebeurt dat soms in een kapperszaak. Ze streek wat door m'n haar, hield het in strengen omhoog en liet het weer vallen. Het moet halflang, in lagen en rond van voren, zei ze toen. Dan hoeft het ook niet meer in een staart. Die staart is nergens voor nodig.
Doe maar, zei ik en ze begon.
Milou knipte raar. Andere kapsters pakken een pluk haar, houden het uiteinde strak vast tussen twee vingers en knippen. Milou liet mijn haar hangen op de knaloranje poncho en knipte uit de hand. Ik had haar niets gevraagd, maar ze legde uit dat ze dat deed om mijn haar te kunnen volgen. Zodat het straks niet naar links zou vallen, terwijl het rechts moest zijn. Je hebt mooi haar, vond ze. We praatten wat over het soort klanten dat ze toebedeeld kreeg. Jonge mensen met uiteenlopende wensen. Geen oudere vrouwen met watergolven of grijze onderwijzeressenkapsels; die kwamen voor haar collega. Het was niet erg dat ze geen oudere klanten kreeg. Ze hield niet van de babbelgesprekken die ze graag wilden voeren. Oudere klanten zeiden doodleuk dat ze te jong was om hen te mogen helpen. Dát vond ze wel erg. Dan ben ik je eerste oudere klant die dat onzin vind, zei ik opgewekt.

Na een klein uur had ik halflang haar in lagen, met een ronde onderkant. Ik ga je haar even drogen, ga maar met je hoofd naar beneden hangen. Ik hing met m'n hoofd tussen m'n knieën terwijl Milou om me heen wapperde. De oranje poncho ging af en ik keek in de spiegel. Milou stond achter me en zei met haar kalme stem: Zie je, een zacht gezicht.
Ik geloof dat ze gelijk had, maar ik durfde niet te zeggen dat dat niet kwam door mijn nieuwe haren, maar door haar.

Four seasons in one day

Na regen komt zonneschijn. Maar na zonneschijn komt soms ook regen. Of windstilte. Na windstilte heb je, voor je er erg in hebt, een enorme storm aan je broek hangen. Weg zon en rust, alleen maar zeer vermoeiend getrek aan je haren en gewaai in je hoofd. Ze zeggen dat na storm vaak weer regen komt. Eerst heel hard, en dan zachtjes aan naar iets motachtigs. En dan komt vanzelf de zon weer. Maar aangezien weersvoorspellingen bijna nooit uitkomen, moet ik het allemaal nog maar zien. Voorlopig waait het hier nog als een gek.

Bol, Boller, Bolst

Er is niks, echt NIKS mis met troostvoedsel! Alleen jammer dat je er zo'n rolmops van wordt.