Voetbla

Bij voorbaat excuus voor de doorgewinterde fan, maar zeg nou 's, hoe lang kun je als leek eigenlijk kleppen over een spelletje met een bal?

Een Film Met Tom Cruise Moment Deel II

Het evenement was er een waar al veel voorbereiding in was gaan zitten. In de herfst van 2003 gaf ik mij in een onbewaakt ogenblik op voor deelname aan de ouderraad op de school van Kind-I en II. In een nog veel onbewaakter moment zei ik -ja- tegen een afscheidsklus van een van de docenten. Een hartstikke leuke juf zou in juni 2004 met pensioen gaan. Ik geloof dat ik mijn leven destijds saai vond, een andere reden voor deze opwelling kan ik niet bedenken.
Voor ik er erg in had, bemoeide ik me met draai- en gastenboeken, tafelkleden, een receptie, zang & dans en uitnodigingen. Mijn verantwoordelijkheid werd teruggebracht tot het verzorgen van een receptie voor tweehonderd mensen. Nog nooit van m'n leven gedaan maar zoals ik al zei, ingedut en desperate voor wat aktie. Dat móet het goon geweest zijn. Vervolgens kreeg ik een andere baan en inmiddels ben ik erg toe aan een meditatieweekend of kuuroord, maar dit geheel terzijde.
Ik ronselde hulp, deed boodschappen op grote voet, vergaderde tot ik een ons woog en vandaag was dan de Grote Dag. Gezien het gestress van de afgelopen weken had de receptie niet op een lulliger tijdstip kunnen vallen.
Afijn.





Heel veel vrouwen op een kluitje bij elkaar gaat niet altijd goed. Zo'n kluitje in organisatie-sferen is vragen om een fijn portie vuurwerk. Het kluitje in kwestie knalde er vandaag lekker op los. In bijgebouwen en op hoekjes van het schoolplein werd gevloekt en gehuild. Ondertussen, elders in het gebouw, werd komkommer en brood gesneden, schalen afgestoft en met tafels gesjouwd. Men wilde schema's en roosters en die had ik niet. Wil jij dit doen en jij dat, dat was mijn schema. Vele handen, licht werk en het zonnetje scheen. Zo had ik me het in elk geval voorgesteld.
Laat ik het zo zeggen: de gasten hebben zich uitstekend vermaakt, het feestvarken straalde maar Endemol is een soap-format misgelopen.
Afijn again.
Momenteel rijden er hier Heel Veel skaters door de straat, er is vast nog ergens anders een evenement. Mijn enige evenement van vandaag is nog het Mega Een Film Met Tom Cruise-moment.

Een Film Met Tom Cruise Moment Deel-I

De vrijdag begon met een race naar Wormerveer. Daar was een mevrouw van een woningbouwvereniging, die mij had verteld dat ze een huis voor ons had in Westzaan. We haalden sleutels op, reden naar het laatste rijtje huizen voor het weiland begon en stapten naar binnen.
De vorige bewoners hadden duidelijk iets met geel. Behoorlijk geel ook. En blijkbaar hadden ze ook iets met blauw maar dat hadden ze van boven naar beneden aangepakt.





Toen ze bij de trap waren aangekomen, gingen ze verhuizen.
Vanuit het badkamerraampje keek ik op het weiland. En met een beetje fantasie zou ik vanaf de bank in de woonkamer naar de haven kunnen kijken. En er was een stoep waar kinderfietsen op pasten, een achtertuin waar mijn balkonpotten niet zouden misstaan en de kozijnen waren tochtvrij.
We zeiden nee. We konden er ons kont niet keren en onze kinderen groeien vast uit tot boomlange pubers. Over vijf jaar hadden we met de benen buiten gehangen. We reden als een gek terug naar Wormerveer, gaven de sleutels terug en knalden door naar het volgende evenement van de dag.
Ik zei al: Een Film Met Tom Cruise-moment dag.

Tom & Harrisson

Kiekdantoch. Daar rechts. De eerste. Helemaal zonder Duitse handleiding voor elkaar gekregen. Nou nog kunnen uploaden en we zijn weer blij.
Hij is sowieso al blij want er is vanavond Een Film Met Harrisson Ford.

Zin hebben in Een Film Met Harrisson Ford is hier een gevleugelde uitdrukking. Het betekent zoiets als Ik heb het totaal gehad met deze dag, ik wil dom vermaak, een dom hoofd om naar te kijken en iets zogenaamd spannends en meer kan ik niet aan dus kom maar op met die Z-film. Typisch Een Film Met Harrisson Ford-moment dus.
Ik heb nooit zo'n behoefte aan Een Film met Harrisson Ford. Harrisson Ford kijkt net zo oenig uit z'n ogen als Sylvester Stallone. Wat voor hem Een Film Met Harrisson Ford-moment is, is voor mij Een Film Met Tom Cruise-moment.
Morgen meer. Er is namelijk nog meer. Ik schat in dat ik morgenavond Een Mega Film Met Tom Cruise-moment ga beleven.

Eeeee Uuuuu

Oja.
Dankzij haar heb ik vandaag voor het eerst in m'n leven hierop gestemd.
Dat wilde ik even officieel vastgelegd zien. Voor als ik haar later in NOVA iets uit zie leggen over het milieu. Ofzo.

Jippie Jaheeeee!

Nee, ik heb mijn nieuwe camera niet op een parkeerplaats opgehaald. Maar ik blijf in stijl: dit keer was het een zwartgeverfde garagedeur in West. Aardige jongens, flitsende service, fijn dat achter internet ook gewoon een jongen in spijkerbroek blijkt te zitten.

Mocht u me missen: ik buig me momenteel over de Duitse handleiding. Ik kan me in veel talen redden, en daar hoort Duits niet bij.

Vervolgens

Kijk. Een plaatje krijgt u even niet. Dus kijk maar even niet, eigenlijk. Maar ik kan u natuurlijk wel even vertellen dat ik vandaag de beslissende klik op de bestelknop heb gegeven, en per internet een nieuwe digi heb besteld.
Via internet ja.
Gottogottogot, waar moet dat heen met mij, wat moet er van mij worden. Ik, die aan een kauwgumpapiertje nog emotionele waarde hecht en ooit gezworen heb dat ik nooit, nooit, nooit een camera via internet zou bestellen, zit dat gewoon op een woensdagmiddag even voor elkaar te boksen.
Klik. Camera. Bestelbon in mailbox. Afspraakje maken voor het ophalen van het te leveren goed. Klaar.

Maar ja. Ik zei ook ooit dat ik nooit, nooit, nooit een digitale camera zou kopen, altijd in de doka zou blijven staan en dat er niets gaat boven een ambachtelijke aangelegenheid.
Ik zak af. Of ik groei. Het is maar hoe je het bekijkt.