Kotsschool

Denk je dat je je televisiemoment van de dinsdagavond wel weer gehad hebt door Job van (wijlen) de Bus te horen zeggen: "het bloed gaat waar het niet kruipen kan" (u kon me opvegen) krijgen we al zappende Het Internaat voorgeschoteld.
Waarschijnlijk is deze serie bedoeld om ons kijker het nare gevoel bij het woord -internaat- te doen wegnemen, maar nee, dat is niet gelukt. Tenminste niet bij mij.

Dat komt door internaat-eigenaar Paul-ik run deze tent. Paul ziet eruit als een trainer van het dames volleybalteam dat een jaar intern op Papendal zit. Paul is een sportieve gebruinde meneer met een polo-shirt die een groepje nieuwkomers verwelkomt met de de woorden "ik schat jou intelligent genoeg in om het antwoord op deze vraag zelf te kunnen bedenken." Zo'n zinnetje dat je volgens mij tegen iemand zegt die al zes maanden bekend is met Paul en zijn regels, en intelligent genoeg is om in te kunnen schatten of Paul dat zeikerig of serieus bedoelde. Nieuwkomers zijn bang of doen alsof ze niet bang zijn. Ook als ze zestien zijn. Paul heeft daar niet zo'n oog voor volgens mij. Paul wil structuur.
Paul wil een intercom op de gangen zodat hij kan horen of er "een verdacht hoog stemmetje op de jongensafdeling klinkt" en dus niemand meer gezellig de zestienjarige uit kan hangen. Of de veertienjarige met heimwee die 's avonds toch stiekem haar ouders belt. Paul is een beetje een naar mannetje.
In de preview voor volgende week horen we een boos meisje zeggen dat Paul vervelende dingen tegen haar zegt. Het meisje pubert aan alle kanten en is heus de makkelijkste niet, maar een zinnetje van Paul als "ik kan niet meer met jou omgaan" zal de boel niet echt opfleuren.

Afijn. Kijkt u zelf. Naar de herhaling of naar aflevering-II.
De enige die het nare gevoel bij het woord -internaat- een beetje kan wegnemen blijft toch Pitty.