24-5-2003
Een broek voor Kind-II
Aardbeien, meloen en mango voor het super fruit-mixdrankje
Een Turks brood
Een grote bak Hoemus voor óp het Turks brood
Twee bollen wol voor meer vierkantjes (ja, schiet best op al)
Een verzameling Hele Rare Verjaardagskadootjes voor dinsdag
Twee metabots
Een pauze op een bankje in een parkje
Geen regen
En dan mag je ook nog gratis knuffelen op de Albert Cuyp.
Nou, is dit een topzaterdag of wat?
23-5-2003
Ik ben voor de tweede keer totaal natgeregend en besluit voor de volgende klus een snelle kop koffie bij de Coffee Company te halen.
Druipend sta ik in de rij voor de vanille-verkeerd. Met mijn handeltje spullen en de koffie schuif ik aan de grote tafel. Voor me zitten drie puber-meisjes die ergens slap over hebben gelegen en aan de andere kant van de tafel zit een meisje te studeren.
En dan zie ik ze zitten, helemaal achter in de hoek van de zaak, een tafeltje apart.
Een man in een grijs pak met gestreepte stropdas, type: manager. Het meisje slank in spijkerbroek en zwarte coltrui. Ze draagt een soort balletschoentjes, zwart, en ze heeft krullend haar wat uit haar haarspeld springt.
Ze zitten dicht tegen elkaar aan. De man grijpt met enige regelmaat onder haar trui, ze smiespelen en giechelen. Soms zoenen ze en kijken daarna betrapt om zich heen.
Naar mij.
Want ik kan m'n ogen er niet vanaf houden en zit het tweetal onbeschaamd aan te staren. De man staart terug, boos. Ik mag blijkbaar niet kijken. Soms vergeten ze dat ik kijk en schuiven ze handen onder elkaars kleren en bijt hij in haar hals.
Ik vraag me af waar hij haar van kent.
Die cursus van drie maanden geleden? Is ze zijn secretaresse of is dat te cliché? Hebben ze elkaar op de verjaardag van een gemeenschappelijke kennis ontmoet? Dat zij met een vriendin meekwam en hij met zijn vrouw?
Want wat mijn aandacht heeft getrokken is de glimmende trouwring om zijn ringvinger en niet om die van haar. Maar eigenlijk had ik het zonder ontbrekende ring ook wel geraden.
Ik blader in de Vrij Nederland van vorige week en zie foto's van mensen die ooit links stemden en nu rechts. Ik lees de column van Martin Bril, Evelien.
..."Ik had het er laatst met Harko over, en het was echt een misverstand, echt Evelien, hij heeft niets met die, hoe heet ze ook alweer...?"
"Geen idee, zei Evelien."
Ik hijs me in mijn natte regenjas en gooi m'n tas over m'n schouder. Het komt nog steeds met bakken uit de hemel.
22-5-2003
Mijn aller-eerste glimlach van vandaag:
Kind-II die op die vreselijke versie van Ain't Nobody (jaja die van Rufus & Chaka Kahn maar nu op z'n Liberty-X of whatever niet te pruimen meidenbandje) een dansje doet.
Kind-II denkt namelijk dat dansen net zo iets is als een Oosterse Vechtsport.
Waar ik vroeger op Chaka probeerde zo sierlijk en gracieus mogelijk (sex!) voor de dag te komen, strekt hij zijn armen en gooit zijn linkerbeen in de lucht. Hij balt z'n vuisten waar ik met m'n handen draaide; hij zegt OEH-AH waar ik hoopte op een latere aaaahhh.
Hij heeft een hempje aan en een pyamabroek-met-jam en zijn haar staat alle kanten op. Ik droeg ongetwijfeld een strakke broek en wijd T-shirt en mijn haar was rood met veel gel.
Misschien moest ik ook weer eens gaan dansen. Chagrijniger dan nu kan ik in elk geval niet worden.
De eerste die nou nog zegt dat "de regen wel goed is voor de plantjes", krijgt van mij een bak ijswater over z'n hoofd.
Je kunt je ochtend-muesli in plaats van met de verantwoorde, ter vermagering van lijf en leden dienende, Magere Yoghurt ook met Bollino of een restje Vanillevla eten.
Je lijf en leden worden er vast niet minder rond van, maar je humeur knapt er aanzienlijk van op.
21-5-2003
20-5-2003
Herman Finkers
De Ardennen
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Vooruit met frisse tred
En het eerste couplet
Ik kreeg bijna flatneurose
Het zat mij thuis niet mee
Mijn lidkaktus had schaamluis
Mijn lintworm diarree
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Geen plantjes op een flat
Maar het tweede couplet
Koekoek, koekoek
Er roept een koekoek vol vuur
En menig stadsmens denkt
Hé, 't is al twee uur!
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Wat nu wordt ingezet
Dat is het derde couplet
Je ziet de vreemdste wezens
In de heide en de turf
Net zag ik nog een slang
Met een hele lange slurf
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Nu allen schrap gezet
Want er komt me een couplet!
Ik leef van Moeder Aarde
Pluk bramen en een zwaan
Kijk hoe mooi hij vliegt!
Kijk hij vliegt mij aan!
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Ik haal het denk ik net
Dat laatste couplet
Ik ga naar de Ardennen
De frisse lucht is even wennen
Nog steeds met frisse tred
Het zesde couplet
Een potje met vet
Tuurlijk gaan ook wij gezellig in de file staan op Hemelvaartsdag. Heb ik er allemaal voor over. Ik wil weg, weg, weg!
Even niks wat met Hier te maken heeft maar alleen met Anders. En misschien zijn het wel rotbedden en regent het pijpestelen.
Maar ik heb liever Belgische pijpestelen dan Nederlandse.
Een frisse wind door het hoofd.
Allee-hop!
19-5-2003
Ik dácht dat ik, door al het feestgedruis van afgelopen zaterdag, zomaar de laatste aflevering, dus ontknoping, van Wie is de Mol had gemist. Maar dat is niet zo. Zaterdag a.s. zit ik voor de buis. Ik heb me niet weken voor noppes lopen ergeren aan vreemde kandidaten. Ik wil het nu weten ook.
Niet dat ik niet weet wie het is.
Zij natuurlijk:
18-5-2003
Ik had een wonderlijk weekend. Eigenlijk was het gewoon een vol weekend.
Vrijdag kocht ik in de Albert Heijn een nieuwe telefoon. In de Albert Heijn ja. Tussen het halfje magere yoghurt en het brood. Nou moet u weten dat ik niet zo technisch ben, of in elk geval geheel in de stress schiet als ik iets krijg met drie handleidingen en nog-zelf-te-monteren onderdelen. Ik ben dan ook bijzonder trots (yes!) dat ik helemaal zelf de Nokia 3410 in elkaar geprutst en aangezwengeld heb gekregen. En hij doet het ook nog.
Vrijdagavond ging ik, met nieuwe telefoon natuurlijk, naar Panama. Daar was een tribute to Neerlands Hoop te zien. Ik was nog nooit in Panama geweest en de makkelijke stoelen, tafeltjes, bediening en de nootjes waren een welkome verrassing. Natuurlijk liet ik voor aanvang van de voorstelling mijn nieuwe telefoon aan mijn gezelschap zien.
Oh.
Ik moest een pincode invoeren.
Dat was vast 0000, zei iemand. De tweede zei: nee, het is vast 12345. Het was geen van beide dus mijn nieuwe telefoon kon ongebruikt in de tas terug. De juiste pincode lag natuurlijk thuis.
Nou mag je tijdens een voorstelling toch je mobiel niet aan dus dat kwam wel goed uit. De muziek vanaf het podium was kort maar krachtig. Wij gingen in eerste instantie voor onze eigen persoonlijke helden (die van mij: Maarten van Roozendaal. Die van anderen: Paul de Munnik)* maar ook de ons minder bekende artiesten zongen zeer fraaie liedjes. Vooral de twee, tot op de dag van vandaag voor mij totaal onbekende mannen, waren leuk. Ook Vincent Bijlo is buitengewoon grappig en over Maarten hoef ik natuurlijk niets aan eerder geschreven stukjes alhier toe te voegen. Maarten is geweldig. Maarten zingt gewoon prachtig. Wij strekten nog eens onze benen, namen nog een nootje en lieten de nachtclubsfeer over ons heenkomen.
Omdat er voor iedereen de volgende dag weer vanalles op stapel stond, waren we op tijd weer bij de voordeur.
Ik had zaterdag een Feestje bij een Claverblaadje maar ook een personeelsfeest.
Jammergenoeg ben ik naar het laatste feestje gegaan. Alles waarvan je hoopt het niet tegen te komen op een personeelsfeestje gebeurde natuurlijk gewoon wel. Locatie: Duinrel. Sfeer: Bier. Aktiviteit: filmpje maken.
Dat laatste vond ik dan wel weer erg leuk, zo'n camera past goed op mijn schouder, maar helaas had het merendeel van mijn film-genoten meer interesse in de afdeling Sfeer. Uiteindelijk hebben wij een het toch tot een vrij grappig filmpje weten te brengen, al zeg ik het zelf. Helaas vielen wij niet in de prijzen omdat wij ons natuurlijk niet aan de voorgeschreven regels hadden gehouden. Regels in de vorm van een script enzo. In onze film was ook nogal vaak het woord kutfilm te horen. Dat zal er ook iets mee te maken hebben.
De afdeling Sfeer zat er goed in en persoonlijk kan ik even geen bier meer zien.
Dus ik neem nog een kopje kruidenthee om mijn maag weer in orde te krijgen en maak vast wat fotootjes op maat. Want op een personeelsfeest is altijd wel iemand die een digi meeneemt. En laat ik dat nou zijn geweest.
Dus morgen, lekker vroeg op maandagochtend, dump ik wat fotootjes in de diverse collega-mailboxen.
En dat is verder helemaal niet gemeen.
*Rectificatie: Ik verneem zojuist via verschillende kanalen dat De Anderen wel degelijk voor Maarten of Jim de Groot gingen. Of voor Panama. Of voor Paul de Munnik. Of voor onszelf. Of voor de nootjes natuurlijk.
Zoek: