Feestgedruisch

Vanochtend ging de bel. Dat was raar want die hoort pas om 14.00 uur te gaan. Dan komen er zes kleuters een verlaat verjaardagsfeestje van Kind-II vieren. Ze gaan foeballuh. Stoer.

Maar vanochtend ging dus de bel. En daarna de telefoon. De bel was van een meneer met een prachtige bos bloemen en een kaartje van mijn collega's. De telefoon kwam van mijn vader die heel schattig een verrassing verraadde. De verrassing is dat hij zich fit genoeg voelt om morgen naar Amsterdam te komen. Er zijn mensen die weten wat dat voor mij betekent en diezelfde mensen hadden het zorgvuldig geheim gehouden. Mijn vader is niet zo goed met geheimen dus ik weet het nu al.
Mijn vader komt morgen naar Amsterdam om mij te feliciteren.
YES!
Oja, ik ben jarig vandaag.

Hippe Voeten

Door verschillende omstandigheden (vakantiegeld binnen, vrije dag, school-ADV Kind-II, geen regen, shopzin) bevonden Kind-II en ik ons vandaag ineens in de Kalverstraat. Even daarvoor hadden wij op de markt heel verstandig en noodzakelijk broeken, sokken en pyama's ingekocht en nu was het moment daar voor onverstandige en onzinnige aankopen. Als je vakantiegeld binnen is, hoor je op z'n minst één impuls-aankoop te doen.

Dus. Daar zat ik op het schoenen-pas-bankje bij de firma VoetKluis en friemelde een meneer in een scheidsrechter-outfit wat veters op z'n plaats. Bruine sportschoenen met drie witte strepen aan de zijkant.
WOOOOW! MAMMA! brulde Kind-II door de winkel. COOOOLE GYMPEN!
Ik keek in de spiegel en zag een spijkerbroek die eindigde in een soortement van bruine rijn-aak.
Ik heb namelijk maat 41.
Dat durf ik na jaren intensieve therapie nu hardop te zeggen maar er waren tijden dat ik mijn maat 41 in maat 39 probeerde te proppen en geloof me, dat loopt niet lekker. Maat 41 en puberen in een tijd dat nog niet bijna alle twaalfjarigen maat 41 hadden was niet fijn. Vandaar. Dus nu, nu ik goddorie morgen 42 word, is het eerste wat ik denk als ik mijn nieuwe bruine sporters in de spiegel bekijk: lijken ze niet groot?
Belachelijk maar waar.
En om de zaak nóg een graadje genanter te maken, vraag ik aan de achttienjarige scheidsrechter die ondertussen woeste Borisch-Bewegingen staat te maken op nog veel woestere muziek wat hij er van vindt.
HIJ! As if!
De scheidsrechter kijkt mij vaag aan, mompelt iets over geen onderscheid tussen mannen en vrouwen en dat ze klein uitvallen en dat sportschoenen altijd een maatje groter moeten dus dat het helemaal niet raar is dat ik nu 42-en-een-half aan heb en....en...... en.... ik haal diep adem en roep: TWEE-EN-VEERTIG-EN-EEN-HALF??? Jezus mina, dit kan echt niet. Dit zat niet bij de therapie inbegrepen. Die schoenen moeten uit en in de doos en naar de kelder en weg weg weg en wel nu!

Kind-II staat erbij te glimmen. Hij vindt ze prachtig. Hartstikke vet. Ik ben een kei-hippe mamma.
De scheidsrechter begint een verhaal over dempende inlegzooltjes en voor ik er erg in heb hoor ik hem zeggen dat ik ze daar kan afrekenen en veel plezier ermee mevrouw. Hij swingt naar een volgende klant.
Ik reken vijfenzeventig euri af en ook nog eens zevenvijftig voor dempende inlegzooltjes en been met Kind-II en scheidsrechtersplasticzak de winkel uit.
Geheel in trance loop ik naar de V&D en koop drie paar halve sokjes. Want dat weet ik wel, dat hoort zo in hippe sporters. Halve sokjes.
Zojuist heb ik hier de halve sokjes aangetrokken en geprobeerd ze niet over mijn enkels te rukken. (half, odette, ze zijn hálf, zucht) Daarna heb ik de bruine rijn-aken uit de doos gehaald, de doos aan Kind-II gegeven en de schoenen aangedaan.
Ze lopen heerlijk.
Ik zal voortaan huppelend en dempend door het leven gaan en iedere spiegel vanaf kniehoogte vermijden.

Tent Vraagstukje, Part II

Vandaag in de bus:

Geachte klant,
Hierbij delen wij u mede dat wij de door u gekochte tent en/of toebehoren zullen afleveren op zater dag 15 mei tussen 11.45 en 12.00 uur.
Parkeerplaats Op de ring van Amsterdam afslag RAI, richting in Amstelveen. Op de parkeerplaats tegenover het Shell Benzinestation aan de Europa Boulevard.
Wij verzoeken u vriendelijk om direkt met de chauffeur af te rekenen.

Een kwartier staat hij er. EEN KWARTIER! Vijftien minuten om de deal af te ronden.
Ooooeeeeeh! Spannend!