3-5-2003
Vandaag waren wij in de Apenheul. Ter ere van de bijna afgelopen paasvakantie.
Er waren een boel apen en al onze bezittingen zaten in een Aap-Vrije tas. (of Aap-Proof tas, zoals u wilt)
In onze jaszakken dus geen Meneer Nilssons, maar ik zag er wel 1 in het telefoonvakje van de tas van een mevrouw grutten. Het klittenband had hij al open en peuterde met z'n vingertje (of pootje, of hoe dat heet bij apen) in het vakje.
Veel apen. Leuke apen, en ook rare apen. En soms een beetje enge apen.
De leukste (volgens ons) ziet u hier. De aller-leukste zag u bovenaan.
De Woeste (die sliep in de nok van een houten huisje)
De Eigenwijze (op een trapje, een keurig Pixie-fotomodel vonden wij)
Maar eigenlijk was ik verliefd op dit beestje. Ook in allerlei maten te bezichtigen bij het picknickveldje. Met moeder en net uit het ei, met z'n tienen op een rij.
Of met z'n vieren zonder moeder en al wat ouder. Oud genoeg om op je schoenen te gaan zitten bedelen om brood.
Het klinkt vast raar om in een apen-park te vallen voor deze met nog net geen veertjes. Maar als u weet dat na katten, eenden mijn favoriete dieren zijn, klinkt het misschien niet zo heel erg raar.
Want zeg nou 's, kunt u deze pluizebol weerstaan?
Ik bedoel maar.
1-5-2003
Het enige wat ik op deze Dag van de Arbeid heb gedaan is
-iemand leren steppen
-uitnodigingen voor een feestje op de bus gedaan
-een strijkkraalrondje gestrijkkraald
-de AH een bezoekje gebracht
-een wasmachine gevuld en weer leeggehaald
-een stofzuiger bediend
-een koeien-afspraak gemaakt
-een speel-afspraak gemaakt
-een wol-ophaal-afspraak gemaakt
-een werkrooster omgegooid
-een maaltijd gekookt
-een kikkerspelletje gedaan
-Erin Brokovich voor de 2-de keer gezien
Huishoudelijke arbeid wordt niet als arbeid gezien. Ik heb vandaag dus geen ene klap uitgevoerd.
30-4-2003
Vanochtend stond ik om half zes naast m'n bed. Niet om van die rommeltjes neer te leggen en een financiële slag te slaan, maar heel gewoon, om te gaan werken. U zult nog verbaasd zijn over het aantal mensen dat op Koninginnedag tijd heeft om de krant te lezen. We hadden het er maar druk mee, vanochtend vroeg. Vooral de lezers van het Algemeen Dagblad waren wat hulpbehoeftig. En eigenlijk is dat niet alleen door eigen toedoen, maar omdat de redactie iets leuks Koninginnedag-achtigs had bedacht in de vorm van een extra oranje pagina. En die pagina zat niet in een binnenland-katern, maar om de hele krant heen.
Goedemorgen mevrouw, ik heb niet de hele krant gehad vandaag.
Wat ontbreekt er precies?
Nou, ik heb wel een hartstikke leuke oranje pagina, maar ik mis Het Nieuws.
Wilt u de voorpagina even voor me omslaan mevrouw?
Verrek! Het Nieuws zit vandaag verpakt in een oranje omhulseltje!
Ja, leuk he?
*zucht*
Na bovenstaand verhaal zo'n keer of 200 te hebben herhaald, ging ik vol goede moed op weg naar de kleedjes met rommeltjes. Ik had bedacht dat als ik helemaal van mijn werk naar huis zou lopen, ik waarschijnlijk genoeg rommeltjes-op-kleedjes voor de hele verdere dag zou hebben gezien.
Halverwege de wandeling, na wat kuitschrammen van kinderwagens, ging het regenen. Nou ja, regenen... zeg maar gerust REGENEN. Geen paraplu, geen capuchon en een inmiddels behoorlijk zwaar skateboard (1 euro) onder de arm. Na vijf minuten was ik doornat. Omdat er toch geen redden meer aan was, ben ik maar doorgelopen. Je kwam trouwens ook geen tram meer in dus lopen was de enige optie. Jammer dat alle mensen van de rommeltjes op kleedjes hun spullen bedekten.
Ik was dus A) drijfnat en B) kon nog net mijn beide ogen beschermen tegen opdringerige paraplu's (zij wel!) en C) ik zag dus niets want alles was bedekt.
Tot zover mijn plan. Thuis heb ik maar eens goed zitten opdrogen.
Na een uur of wat was het droog en heb ik in mijn droge kleren een tweede poging gewaagd.
"Nog even door de buurt sjeesen", zei ik tegen het thuisfront.
Inmiddels zag het me al wat zwart voor de ogen. Te weinig slaap, te veel gedoe, en on top of it all had Kind-I 's ochtends in het Vondelpark een auto met afstandsbediening weten te bemachtigen die nogal wat lawaai produceert.
Even, een half uurtje dan.
Maar in dat half uurtje scoorde ik zomaar drie pronkstukken.
Pronkstuk-1 staat al heel lang op mijn verlanglijstje en daar lag-ie zomaar. Niet dat hij doet waarvoor hij is gemaakt, maar hij heeft eikels en een slinger en maar liefst twee luikjes waar respectievelijk een mannetje en een vogel uitkomen.
Pronkstuk-2 vond ik nogal lachwekkend en was een koopje.
Pronkstuk-3 heb ik te danken aan mijn vraag aan de verkoper van Pronkstuk-2 of-ie ook iets met Moeder had.
Dat had-ie.
Met de Pronkstukken om me heen zit ik nu in de kamer dit te typen. Ik zou vanavond nog vanalles met bandjes en er was Rowwen Heze en leuke mensen en vast veel lol. Maar ik haak af. Ik ga, met Pronkstukken op de bank, kijken hoe hard Willem Ruis ooit werkte en daarna lig ik in mijn bed.
U krijgt van mij nog wat Pronkstuk-Plaatjes en dan is het klaar voor vandaag. Basta. Genoeg.
Morgen gaan we gewoon weer een nieuwe Dag van de Arbeid vieren.
29-4-2003
Ik ben helemaal niet zo'n handvaardig tiepje. Ik kan wel breien maar dan alleen een sjaal. Truien breien heb ik vroeger wel eens geprobeerd maar die hadden dan of te strakke halzen of te losse. Of kimono-mouwen of het was gewoon een algehele soepjurk.
Borduren kan ik ook. Kruissteken. Hele kleintjes hou ik best lang vol. Niet volgens een telpatroon maar volgens mijn eigen patroon. Hier slingeren nog ettelijke broddellapjes.
Nu wil ik haken. Ik kan al haken maar ik wil vierkantjes haken. Dat kan ik namelijk nog niet. Ik google me dus suf op een patroon voor vierkantjes. Dat heb ik niet gevonden maar ook ik heb die bibliotheek-reclame op tv gezien waarin die jongen vanalles van het net plukt terwijl hij het ook van de bieb kan lenen.
De bieb. Hoezee. En vanmiddag vond ik in die bieb Het Boek. Zoals je van die kookboeken hebt van de huishoudschool, waarin je leert hoe je aardappels moet koken en spinazie moet wassen, zo is dit zo'n boek waarin staat hoe je vierkantjes haakt. En nog heel veel andere dingen die best van pas kunnen komen. Een knoopsgaatje breien bijvoorbeeld. Of een siersteek borduren.
Eigenlijk weet ik zo 1,2,3 niet waar ik die siersteek dan op zou moeten borduren, maar het is een geruststellend idee dat er een boek in huis is waarin je dat kunt opzoeken als je dat ineens wilt weten. Om 10 uur 's avonds bijvoorbeeld als de bieb dicht is.
Ik wil Het Boek van de bieb eigenlijk niet meer teruggeven. Ik wil ook zo'n boek. Maar het is een ontzettend oud boek met ontzettend oudbollige plaatjes en ontzettend oudbollig taalgebruik dus geen uitgeverij heeft Het Boek nog in zijn assortiment. Tenzij het zeer binnenkort weer hip en trendy is om te borduren, te haken of te breien, verwacht ik geen comeback van De Nieuwe Handwerk Encyclopedie.
En toch wil ik dat boek!
En ik wil het in boekvorm en niet uit de copy-shop met een ringbandje. Waar ik overigens ook nog een halve dag alle 512 pagina's zelf kan gaan staan kopiëren. Daar heb ik helemaal geen tijd voor en ik hou niet van ringbandjes.
De uitgeverij van De Nieuwe Handwerk Encyclopedie, Zomer & Keuning bestaat niet meer. Er word voor mij uitgezocht waar zij naar toe zijn gegaan of dat ze het bijltje erbij neer hebben gegegooid.
De Slegte en allerhande tweedehands boeken-sites zijn afgestruind maar nergens heb ik Het Boek kunnen vinden.
Maar nou zat ik eens te denken: onder jullie lezers bevinden zich vast mensen met handige handen. En misschien hebben jullie-met-de-handige-handen een verdwaalde Nieuwe Handwerk Encyclopedie in de boekenkast staan. Die jullie toch niet meer nodig hebben omdat jullie al weten hoe je vierkantjes haakt of ajoursteken breit, of hoe je kunt vlechten met reepjes stof of hoe je zo'n prachtige quilt in elkaar priegelt.
Dus wilt u voor mij eens in uw boekenkast op zolder kijken bij de afdeling -Vergeten Boeken-. En als-ie er nou tussen staat, wilt u mij dan via de post blij maken met het bericht dat u Het Boek wel voor een aangenaam prijsje van de hand wilt doen aan iemand met vooralsnog niet zulke handige handen? Maar mocht u het onderstaande Oudbolligste Handwerkboek Aller Tijden via andere wegen tegenkomen, dan ben ik u ook zeer erkentelijk.
De Nieuwe Handwerk Encyclopedie
Judy Brittain en AnneRose Oosterbaan
Oorspronkelijk: The Good Housekeeping, Step-by-Step Encyclopaedia Needlecraft
Uitgeverij: Dorling Kindersley Limited 1979
Vertaald in het Nederlands onder redactie van AnneRose Oosterbaan
Uitgegeven door Zomer en Keuning, Ede in 1980
ISBN 9021017946
28-4-2003
Om 9.00 uur vanochtend had ik een belastingadviseur aan de telefoon. Een belastingadviseur met de slappe lach. Door al het gehinnik en gesnik door kon ik nog ontcijferen dat hij een bepaald formulier niet in de mail wilde ontvangen, maar of we het origineel wilden opsturen. Dat was de hele boodschap.
Maar er was blijkbaar voor ons korte gesprekje nog iets gebeurd. Hij legde even uit wat hij had gehoord nadat hij ons nummer had ingetoetst.
Hallo, HAL-LO???
Dag, met huppeldepup van bureau huppeldepup.
Is een van je ouders thuis?
Ja.
Mag ik die dan even aan de telefoon?
Nee.
......
Wie is er thuis van je ouders?
M'n moeder.
Mag ik die dan even spreken?
Nee.
.......
Ehhh...
Ga toch maar even kijken waar je moeder is.
MAMMAAAAAA!
Ze is in de keuken
Loop dan maar even met de telefoon naar de keuken.
Nee.
Maar ik wil haar echt even aan de telefoon.
Zucht
Uiteindelijk kreeg ik in de keuken een telefoon in m'n handen gedrukt.
Wie is het? vroeg ik nog.
Weet IK veel!
Met Odette,
Dag, (hinnik, snuif, lach en snik) met huppeldepup van bureau huppeldepup.
Oh, Hallo
Ik weet niet hoe oud uw kind is, maar hij is nu al een prima secretaris hoor.
(hinnik, snuif, brul en lach)
Eh.. hij is gisteren 5 geworden.
27-4-2003
Op 28 juli 2002 (waar blijft de tijd) had ik het er al eens over. Dat ik het werk van kunstenaarsduo A.P. Komen en Karen Murphy zo mooi vind.
Pim Komen was zo vriendelijk me te melden dat er nieuw werk te zien is.
Ik kreeg een uitnodiging die vast niet geheim is dus via de *web-tam-tam* komt hij hier naar u toe.
Helaas konden wij gisteren niet naar de opening. De ene helft van dit duo was druk met de voorbereidingen van een inmiddels bekende verjaardag, de andere helft was naar een andere opening.
Van Sander Goosen en Henk Olijve om precies te zijn. Ik was niet mee maar Kind-I was erg enthousiast over de beelden van Sander. Ik weet niet in hoeverre u zich moet laten leiden door de smaak van een 8-jarige maar ik hij had in elk geval een mening en dat is al heel wat tegenwoordig. Niet voor een 8-jarige maar over kunst, bedoel ik.
In elk geval gaan wij op een later tijdstip zeker naar Utrecht voor A.P & Karen. En voor een druilerige dag, of gewoon, omdat u het ook graag wilt zien, hier de benodigde gegevens op een rij. Mening volgt later. (indien aanwezig)
Uitnodiging A.P. Komen & Karen Murphy
Flatland Gallery, Utrecht
A.P. Komen & Karen Murphy (werk)
The Living Room, Amsterdam - Sander Goosen
Zoek: