Junior

Mijn oudste zoon heeft vorig jaar de hele voorbereiding van het Junior Songfestival gevolgd en lag ademloos voor de finale. (Hier Emma, zij legt het even uit) Hij wilde meedoen maar kan geen noot zuiver uit z'n keel krijgen. Om hem daarmee te confronteren leek me nou ook weer zo wat, dus ik moedigde enthousiast aan. Het waaide over, zijn wens tot zingen en hij hield zich weer bezig met dingen die hem beter afgaan.
Gisteren stak het hele Ik wil beroemd worden dus zingen op televisie-euvel weer opnieuw de kop op. Dit keer ging het over tekstschrijven. Dat kon hij best vond hij, en dan moest iemand anders het maar zingen. Een goede ontwikkeling waar ik geen pijnlijk gesprek voor heb hoeven voeren.

Hier de eerste zinnen van Het Winnende Lied:
VRIENDEN

Vrienden heb je nodig
Vrienden om je heen
Zonder vrienden ben je heel alleen

(motivatie van onderwerpkeuze: "vrienden heeft iedereen nodig dus dat vindt de jury vast een goed idee.")

Wij zoeken nu dus iemand die straks de hele tekst wil zingen op het Junior Songfestival van 2006. Jongetje, meisje of hele band, dat maakt niet uit. Van de tekstschrijver-zelve moeten de uitvoerenden er een beetje hip uitzien. En als ik ook nog iets mag voorstellen: liever geen meisjes van 12 die eruit zien als 18. Reacties (met foto) kunnen naar het postvak. Dank u!

WaaromkanernounieteensietsNORMAAL.nl?




Morgennacht sta we op en racen we naar Schiphol. Om 07.02 uur vliegen we hier naartoe. Het meisje van het reisbureau zei dat een halve griep meestal na twee dagen wel beter gaat. In het vliegtuig dus niet alleen muziek & boek en rustigblijf-pilletjes, maar ook een stapel papieren zakdoekjes.
Ze hebben toch wel zon in Portugal?
Het is vast leuk als we er zijn, dus voor stedentripverslagen verwijs ik graag naar wat snotloze dagen later.

Uit de Krant-II

Als iemand het zo mooi kan verwoorden als Remco Campert in CAMU van vandaag, dan hoef ik hier even niets meer te vertellen. Dank u meneer Campert.

Zo'n dag

Soms weet je niks beters te zeggen dan Wheeeeeeeeh! Dus daar laat ik het dan maar even bij.

Uit de Krant

Op het schoolplein had ik het met een medemoeder (tevens uitgever) over de rotzooi in de uitgeverijwereld. We kwamen tot de conclusie dat de halve wereld om geld lijkt te draaien en dat voor romantiek of binding blijkbaar geen plaats meer is. Maar laat ik het zo zeggen, een boek van het Kruidvat is echt niet hetzelfde als een boek van Uitgeverij Bas Lubberhuizen. Dus dat ik van harte hoop dat de aanhouder gaat winnen en dat vertrouwensbanden aantrekkelijker blijken dan een goed gevulde portemonnaie. Erg vaak gaat het jammergenoeg niet samen.
In de Volkskrant van vandaag een artikel over het wel & wee rond de nieuwe uitgeverij Nieuw Amsterdam van o.a. Derk Sauer. In dat artikel vreemdgenoeg de vermelding dat de auteurs van L.J. Veen juist zijn overgestapt naar de rijke club van Sauer omdat ze aandacht, contact met hun uitgever en kleinschaligheid misten. Daaruit maak ik dan weer op dat er blijkbaar niets romantisch aan de oude situatie was, en dat ze dat bij de nieuwste uitgevertycoon wel proberen te vinden. Ik krijg Joop van den Ende-visioenen. Verguisd, want te groot, teveel geld en teveel bombarie. Maar blijkbaar zijn veel overlopers uit de vrije producties erg blij met de man, want veel zitten er nog steeds. Of zijn ze bezweken voor de portemonnaie en de reiskostenvergoeding? Voor een buitenstaander is de hele toestand werkelijk niet meer te volgen.

In diezelfde Volkskrant een prachtige column van Martin Bril over Anton Heyboer. Nauwelijks aandacht voor zijn vrouwengeschiedenissen maar nu eens een mini-uiteenzetting van zijn eigen geschiedenis. Dát zijn de dingen die ik wil lezen. Ik dacht, ik meld het maar even. Vast als gratis bijdrage aan het marktonderzoek naar leescultuur dat er binnenkort ongetwijfeld komt. Misschien zit de vragenlijst wel achterin het Kruidvatfoldertje van juni.

Kinderen op Zondag

We voetbalden, Kind-I en ik. Door de plassen van het Westerpark. We hadden allebei wat uit te kuren. Na een uurtje was de lucht tussen ons geklaard en konden we elkaar en de wereld weer recht aankijken. (Ik bedoel: huilbuien met kreten als: "Ik heb een rótleven!" of "Jij bent een kutmens!", kun je niet negeren en worden het best in de buitenlucht beslecht.)
In het atelier was het nog steeds net zo'n onbeschrijfelijke puinhoop als de laatste keer dat we er waren. Twee hele huisraden staan te wachten op gebruik of grofvuilbezoek. Kind-II gaf in de motregen de planten in de straat water en had zijn jas in de strijd ook maar even meebewaterd. Daarna wilde hij wat foto's maken. Vandaag moesten het foto's van de natuur worden, maar hij greep iedere voorbijganger bij de kladden en drukte woest op het knopje. "Er zit toch geen rolletje in hč?" zei een meneer. Nee hoor meneer, in deze digitale camera zit geen rolletje.
Ik heb niet de illusie dat het u iets interesseert, maar hier komen de foto's van Kind-II. Hij is zelf het meest tevreden over de foto met de auto's en kon niet uitleggen waarom. Ik vind inmiddels alles best vandaag.

Voor de statistieken

Vorige week om deze tijd lag ik in een hempje op het strand van IJburg in de zon, speelden de kinderen in het water en ging ik geloof ik, zo ongeveer nu de eerste ijsjes halen. Vandaag ga ik, gewapend met regenjas en laarzen tegen de motregen voetballen in het Westerpark. En dan vinden ze het gek dat mijn humeur van links naar rechts vliegt.