E.H.B.O.

In een onbewaakt ogenblik (dat ogenblik dat ik in bed een koortssessie hield, om precies te zijn) is ook onze wasmand onbewaakt gebleven. De inhoud van de wasmand is tijdens dit onbewaakte ogenblik leeggekieperd in de wasmachine zonder inspectie vooraf.

Resultaat: Mobiele Telefoon Doet Wasmachine Rit.

Iemand ervaring mee? Iemand tips? Help?

Schoenen die ademen

Het begon allemaal met de reclame. Natuurlijk met de reclame. Daar waren de schoenen voor het eerst opgevallen. Schoenen die ademen. Cool! Tof! Op school had iemand al van die schoenen en hij was de held van de dag. Het hele fenomeen merk-gevoelig was tot die tijd geheel aan ons voorbij gegaan want Kind-I doet niet aan merken. Een broek, gympen en een t-shirt en het is genoeg.
Kind-II doet wél aan reclame en dus ook aan merken en hij moest en zou die schoenen die ademen.

Lange tijd hebben wij geen idee gehad waar hij het over had. Schoenen die ademen. Het zal allemaal wel. Maar op een dag werd het ons duidelijk. Het ging om Geox. Een soortement van gymschoen, best stoer verder maar ook behoorlijk prijzig. Dat komt natuurlijk omdat ze ademen. Al die gaatjes moeten tenslotte ook door iemand geprikt. Enzo.

Een paar weken geleden kwamen wij in een niet nader te noemen winkel in een niet nader te noemen straat een Geox-aanbieding tegen. Kind-II knalde bijna uit elkaar van opwinding. Daar stonden zijn geliefde ademhalers. Hij moest! Hij zou! Wij gingen naar binnen, pasten, en kwamen naar buiten met een paar zwaar afgeprijsde gympen en een jongetje met rode wangen. Hij had ze. Het doel was bereikt. Ze moesten gelijk aan en in het tasje zaten zijn oude merkloze zilverkleurige gympen die inmiddels naar de afdeling stom waren verhuisd.

Eenmaal thuis was hij even teleurgesteld. Op de reclame komt er namelijk stoom uit de adem-gaatjes en bij hem thuis dus niet. Hoe dat nu zo kon. Dus dat daar even wat reclame-technische uitleg op kleuternivo tegenaan moest om dat te verklaren. Want daar houden die reclamemakers natuurlijk geen rekening mee als ze tijdens de kindertelevisiemiddag een stomende schoen laten zien.
Vorige week stapte hij met zijn nieuwe schoenen in een grote plas. Ook dat scheen volgens de televisie te kunnen want de gaten ademen alleen naar buiten en laten geen vocht door naar binnen. Ook daar ging even wat nuance en een flinke vloek richting reclamemakers overheen.

Maar Kind-II loopt iedere dag te stralen met de nieuwe aanwinsten aan z'n voeten. Dit zijn van die dagen dat je wenste dat je een wat lucratiever beroep had gekozen zodat je je kinderen vaker kon verrassen met een iets duurdere aanschaf.
Kind-I kijkt ondertussen naar een speciale kinderafdeling van ademende schoenen. Godzijdank interesseert het hele gedoe hem nog steeds geen zier en wil hij alleen de puzzel uitgeprint zien.
Phew.

Lijflog

Ja sorry hoor, keelontsteking numero 2 heeft zich zojuist aangediend dus een fijn verhaaltje zit er weer niet in. Willen alle bacteriën zich even rap in een andere keel gaan verzamelen? Dank u.

Reclame

Eindelijk, daar issie dan: Het Parool op tabloid.
Eindelijk gewoon de krant kunnen lezen in de tram. Eindelijk breeduit zonder de medemens een kaakslag te verkopen. Eindelijk overzicht. Een hele vette hoezee voor Het Parool!
HOEZEE!

Nips

We zijn nummer 11. Ik wil even heel hard gillen. Of heel veel koekjes en chocola eten. Stomme Woningloterij. Drie jaar lang iedere twee weken reageren en iedere keer niet of net niet. Ik heb er echt even heel erg genoeg van. Heel Erg Genoeg.

Op de valreep

Op weg naar Jisp verzon ik zomaar drie vragen. En ik wist gelijk ook voor wie. Hier komen ze.

1. Wat zegt het woord buitenland jou?
2. Welke muziek moet persé mee naar het onbewoonde eiland?
3. Welk meubelstuk zul je nooit wegdoen en waarom niet?

En de vragen gaan naar.... Blank en Irene.

Overigens. Het huis in de Walvischstraat was een tof huis. Maar om het te krijgen moeten we minstens 60 mensen pootje haken. Of die 60 moeten afknappen op het opknappen-geen-bezwaar-gehalte. Duimen in de aanslag dan maar.

Stokkies

Zie je nou, je doet 's effe wat anders, snuit nog 's een zakdoek vol en ze gooien gelijk twee stokjes richting je log. Nou heb ik stokjes-stress!
Afijn. Stokjes zijn stom en eigenlijk alleen maar soort van leuk als Heel Veel Mensen meedoen met de ongein. Ik kan geen log openslaan of ik lees weer een stokjes-stukje dus dit keer doen er geloof ik Heel Veel Mensen mee. Okee. Komt-ie.
Stok-I komt van Gien:

1. Je mag een regeringsleider (minister-president/president) ontslaan: wie vliegt er de laan uit?
2. Welk land zul je nooit willen bezoeken, en waarom niet?
3. Je kind heeft vreselijke ruzie met zijn/haar vriend(innet)je en vraagt jou om je ermee te bemoeien. Wat doe je?

1. Eén maar? zei ik hardop. Waarop de rest van mijn familie even wilde weten waar dat op sloeg dus ik las de vraag voor. BUSH! roept Kind-I van negen. Dat heeft hij van het jeugdjournaal zegt-ie. Bush maakt vet veel oorlog met iedereen. Bush mag van mij ook weg. Maar Balkenende ook. Want Balkenende maakt het voor ouderen en zieken godsonmogelijk een waardig leven te leiden. Ik stel voor dat Balkenende ook maar een keer in de drie weken onder douche mag. En verder vind ik het een akelig mannetje met een akelige betweterigheid en hield ik al niet van koorknapen.

2. Landen waar oorlog is. Ik ben van het harmoniemodel en bovendien erg schijterig. Ik huil al bij een Unicef-filmpje dus het bezoeken van landen met vluchtelingenkampen kom ik niet te boven. Torremollinos hoeft trouwens ook niet echt.

3. Ik bemoei. Als mijn kinderen mijn hulp nodig hebben, krijgen ze die. In welke vorm dan ook.

Goed. Schakelen wij moeiteloos over naar Stokje-2. Die komt van Lijn en zij wil weer heel andere dingen weten.

1. Met wie zou je wel eens willen stappen? En waarom?
2. Wat vind je het aantrekkelijkste aan je vriend/vriendin/man/vrouw
3. Wat hangt er bij jou aan muur? En wat zal je nooit, nooit, nooit aan de muur hangen?

1. Met Annet Malherbe. Lijkt me bijzonder fijn eet-en drinkgezelschap. En afgezien daarvan lijkt ze me gewoon een erg aardig mens die eerlijk kan zijn zonder de ander grenzeloos te kwetsen. Als ik ergens mee zou zitten, zou ik willen weten wat zij er van denkt. Maar jullie begrijpen natuurlijk wel dat dit een levensgrote projectie is want ik ken Annet Malherbe helemaal niet. Dus dat ik hoop dat ze zo is. Ofzoiets.

2. Zijn humor en de dingen waar alleen wij om kunnen lachen omdat we elkaar zo lang kennen. Dat gebulder over iets waarvan de rest van het gezelschap zijn schouders ophaalt. Wij kunnen erg lachen om door onszelf verzonnen woorden. Die we dan allebei tegelijk zeggen. Dus het zal wel neerkomen op vertrouwelijkheid.

3. Een koekkoeksklok, een ingelijste tekening van Kind-I, heel veel kleine lijstjes met foto's en vitrinekastjes met meuk, een gewone klok die het doet. Wat er hier nooit in zal komen zijn van die voorbedachte lijsten met reproducties die je bijvoorbeeld bij IKEA kunt kopen. Een enorme foto van stenen of een bloem met dan allemaal dezelfde lijst eromheen. Trendhopper-kunst. Anderen vinden het vast erg mooi maar ik vind het horror. Heb veel liever iets persoonlijks in een krakkemikkig lijstje of gewoon een mooie kaart die een speciaal iemand me heeft gestuurd aan de muur.

Zo. Tjonge. Ik heb even niet de puf om vragen voor twee anderen te bedenken. Komt misschien later. Ga ik nu naar de Walvischstraat in Jisp want daar staat een huis te huur. Jisp is een heel landelijk dorp zonder een fatsoenlijke ov-verbinding van Walvischstraat naar Werk. Wij gaan dus alleen maar naar Jisp om dat Jisp een geweldig woord is en de Walvischstraat een leuke straatnaam. Zo werken die dingen bij ons op zondagmiddag.