'LE VIRINAL'

Ziet u dit huis? Dit is ons vakantiehuis in Belgie wat we nu al 4 zomers huren.
Een prachtig oud huis wat van generatie op generatie is overgegaan. De eigenaren zijn er bijzonder zuinig op en verhuren het in de zomer aan vakantiegangers. De huurders krijgen een lijst mee van 'liever wel-en-niet te doen' en bovenop de radio ligt een boekwerk met fotoos om iets duidelijk te maken over de rijke geschiedenis van het huis en diens eigenaren door de eeuwen heen. Dat het jagers waren was ons al bekend door de enorme hoeveelheid geweien aan de muur. Was eerst even schrikken maar het went, die schedeltjes. In het gastenboek stond dat een van de huurders aan zijn kind had verteld dat het plastic hertjes waren en geen echte.
Afgezien van die schedeltjes heeft het huis een mooi interieur. Er is niet op woeste wijze gerestaureerd; alle oude balken, plavuizen en deuren zitten er nog in. Voor de gebruikers hebben ze wel een bad en een afwasmachine geinstalleerd. Vonden we niet erg.

Als je ieder jaar terugkomt in hetzelfde huis, wordt het ook een klein beetje van jou. Ik weet precies welk keukendeurtje piept, hoe je de kraan van het bad moet mengen voor de gewenste watertemperatuur en na 2 jaar had ik de keramische kookplaat door. En na de eerste keer wisten we dat we echt geen dekbedden mee hoefden te slepen. Om het huis ligt een omheinde tuin van 5000 m2 met een speelhuisje en zandbak. Onze Amsterdamse kinderen weten daar de weg en zoeken sprinkhanen, slakken, rupsen en andere kleine beestjes. Die worden dan verzameld in het overgebleven plastic mandje van de perziken en in het speelhuisje tentoongesteld. Het kost wat overredingskracht om de schatten in Belgie te laten en ieder jaar houd ik mijn preek: 'dieren moeten, net als mensen, vrij zijn' Dan laten we alle beestjes vrij en vertrekken weer naar de bewoonde wereld. Dit huis staat niet in de bewoonde wereld. De buren wonen 3 km verderop en voor het dichtsbijzijnde dorp moet je 12 km rijden. Wij hebben daar geleerd dat egels hoest-geluiden maken en dat grasmaaien op zo'n elektrieken grasmaaiding hartstikke leuk is.

De laatste 2 jaren kwamen mijn zusjes met aanhang en kinderen een paar dagen langs. Het huis is immers groot genoeg en je loopt elkaar niet snel voor de voeten. Vier neefjes en nichtjes leverden mooie foto's op die op ieders prikbord hangen. 'Met z'n vieren in het opblaasbadje; met z'n vieren in de weer met beestjes; samen op de bank met roodverbrande hoofdjes.' Gelukkige familiekiekjes.

Dit jaar zouden we weer gaan. In december gebeld en nog net de laatste week van 2002 kunnen ritselen.
Helemaal feestelijk was dat de schoonfamilie uit NZ al had toegezegd graag met ons een weekje in Belgie te willen doorbrengen. Dat leek ons allemaal een wereldplan.
En toen kreeg ik gisteren deze brief:

Afgebrand. Schoorsteenbrand. Er staat helemaal geen muur meer overeind, zei de mevrouw van Belvilla. De eigenaren waren er behoorlijk van ondersteboven, wist ze me ook nog te vertellen.
Vind ik niet zo gek. Wij schrokken ons ook helemaal het leplazarus! Het schijnt weer opnieuw te worden gebouwd, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat erom dat je zelfs na 4 jaar kunt begrijpen hoe belangrijk zo'n familie-huis is. En hoe fijn we het daar hebben gehad. En dat dat hele huis er dus niet meer staat.
Onderaan de brief staat dat Belvilla vast wat alternatieven voor ons heeft geselecteerd. We hebben er inmiddels 1 uitgekozen en daar gaan we naartoe. Helemaal geen stom huis, het heeft zelfs een sauna. Maar ik ben er niet gelukkig mee. Eerst zien en dan kijken of we daar ook verliefd op kunnen worden.

WINDERIG

Verbazingwekkend hoe je, ondanks een verzwaring van 6 kilo fruit, 1 kilo kaas en nog wat pondjes kinderkledij, toch nog van de stoep afwaait.

anderhalve maand

23-2-1940 - 05-01-2002
Niet zo'n leuke dag vandaag.

liever niet aan dit plaatje komen svp.

BIJPRAATSEL

Nee, ik ben niet aan het Google-en. De meeste fotootjes zijn van mijzelve. (nee, u hoeft niet in gejuich uit te barsten vanwege hoogstaande kwaliteit, want ja, ik kan beter) Ja, ik heb net de scanner ontdekt. (heb er vanavond sla en olijven onder gegooid. heeeeel verrassend) Dus de komende tijd weinig Bla en veel Sla (en aanverwante ongein) Ik ben het getyp over dagelijkse zaken een beetje beu. Een geval van: doen anderen beter. (ja, vind ik echt)
De nieuwe layout van log komt eraan. Er wordt hier hard gewerkt en hard gevloekt. In die nieuwe layout ook meer plaatjes. Ik hou van plaatjes. Ik heb Heel Veel plaatjes.
Alle linkjes naar mensen met een andere url zijn inmiddels aangepast, dus iedereen is goed te vinden. (ja, ook eindelijk Hippopotame die iets wilde met html wel of niet, afijn: is gebeurd. excuses voor de vertraging)

Ik ga weer eens verder. Het is nog niet af.

verschillende soorten dood

Ik lees bij Luuk een keurige opsomming van alle doden. Zonde enzo maar waar mijn maag van omdraait is dat er van de executie van journalist Daniel Pearl een video rondzwerft. Het eindresultaat is hetzelfde maar het Waarom en de Manier Waarop; verschillende soorten dood dus. Een beter voorbeeld van de verschillende betekenissen van het woord Zonde, heb ik even niet voor handen. Een bloody disgrace, dat is het.

warm aanbevolen

"It had happened on 2 August 1994, right after Berlusconi was elected. I found myself in a state of shock. How could have happened? I then was on holiday on the beach of Marina Pietrasanta in Tuscany. All of sudden I made the decision to have a closer look at my compatriots, and I spent many a day observing people."

Massimo Vitali

Massimo Vitali fotografeert mensenmassa's, bij voorkeur aan stranden of in disco's. Hij heeft nu ook de Nederlandse stranden onder de loep genomen.
De tentoonstelling Spiagge Olandesi is te zien in galerie Serieuze Zaken in Amsterdam t/m 21 maart.
Gaat dat zien!

smerig.slim.fit

Dit hier, is goor. Vooral de vanille-smaak.

MORSE

John Thaw overleden.
Ik vind het zo wel genoeg. Nu blijft iedereen maar even leven.

NZ

You've got mail:
31 mei landen ze op Schiphol! Mijn schoonfamilie uit NZ.

krokusvakantie

ach, waarom ook niet

De Poeh-sonaliteitstest.
Uitslag:

(Bij Micheline staan er nog veel meer.)

28

Uit de weg! Aan de kant, NIET voor m'n voeten lopen vandaag!

Het is verbazingwekkend hoe snel 28 dagen voorbij gaan.
Maar verder wens ik iedereen een goede, hoest-en snotterloze, tevreden en opgewekte dag.

NOG 1

Er ligt niks vreemds in mijn bed. Alles is precies zoals het moet: goed dekbed, mooi boek van Anna Enquist, kruik en een kat die hier thuishoort op het voeteneind.
Nog eentje dan. Als slaapmuts.

I'm a Fire Spirit

You are quick to take action and sometimes quick to judge. Your firey spirit is seen by most as positive energy and a true joy of life. If only your temper was seen the same way, but don't let it keep you from what you truly enjoy, being alive!

Het klopt wel. Mijn vader noemt dat een 'Hittepetit'.

DE ZOETE INVAL

Oh.
We hebben 2 logees merk ik nu. Een in de vorm van een jongetje en een in de vorm van een grote oranje kat. Ik moet eens leren die balkondeuren dicht te houden of aan het einde van de dag het huis te inspecteren op niet uitgenodigde gasten. Eens kijken of er ook iets vreemds in mijn bed ligt.

AMELIE

De meningen waren dit keer niet eens zo erg verdeeld. Leuke film, mooie film, grappige film.

(het stelt mij wel enigszins teleur dat Niemand een poging heeft ondernomen het palindroom te tarten. Niemand. Blijkbaar ben ik de enige getallen-neuroot. Of niemand leest dit. "aahhhhhh" "sjielig")

(Mocht er wat verwarring of zelfs wrevel ontstaan door mijn "Vieze Woorden-lijstje": dat is een grapje. Een poging tot Humor. Die natuurlijk mislukt zodra je het moet gaan Uitleggen. Alhoewel een grappige uitleg van Humor weer humoristisch op zich kan wezen. Maar dat moet je dan kunnen. Dat kan ik dus niet. Ik vind sommige woorden gewoon Erg Lelijk of Erg Raar en daar maak ik lijstjes van. Op een van mijn werkplekken vond ik ein-de-lijk iemand die dat net zo leuk vond als ik. (eerst dacht ik namelijk dat Iedereen zulke dingen deed.) Die collega en ik spaarden Rare Woorden. 'Spoorpunt' bijvoorbeeld. Dat is een gebakje wat je destijds in het restaurant van de NS kon kopen. Op de deur van ons kantoor hing een vel papier waar we Rare Woorden op schreven. We konden daar tot tranen toe om lachen. Verder niemand, alleen wij. Dus het is helemaal niet raar dat niet iedereen begrijpt wat er Raar of Vies is aan Omkatten of Enthousiasmeren. Dat is gewoon een tic, een onschuldige afwijking. En omdat dit hier Mijn ding is typ ik dat hier neer. Dusch. Ik zal haar eens bellen, die collega. Mies heette ze. "Hunkerbunker' vonden wij (toen) ook leuk. Beetje flauw nu. Enthousiasmeren hadden we toen ook al. Die blijft dus overeind. Afijn, vandaar.)

(er typt niets zo lekker als onder een andersoortig bericht. Moe'k onthouden.)

PALINDROOM

Voor mede getallen-neuroten:
Typ iets in uw logs om 20.02 uur.
20-02-2002 20.02 uur.

Het gaat mij niet lukken want ik ben naar de film.

Doet uw best!
Leve de Getallen-Neurose!

Ps: Aan het lijstje "VIEZE WOORDEN" is na, Omkatten en Enthousiasmeren, het woord Palindroom toegevoegd. Waarvan akte.

KROKUSVAKANTIE

Het is krokusvakantie en het huis wordt langzaam afgebroken. De kat is behoorlijk van slag door de overdosis aandacht en vliegt naar buiten. De bank is gedeeltelijk gedemonteerd en de kussens zijn Dino-eilanden geworden. (waar je niet op maar over moet stappen uiteraard) Uit de kinder-kapuuter klinkt: POOOWER RANGERS LIGHT-SPEED-RESCUEEEEE of het hele fijne muziekje van de cd-rom: Guus gaat kamperen. "Nee, ik wil nu niet met je schaken." "Wil je de onderdelen van Mini-Mastermind even van de vloer oprapen?" Er komen vriendjes spelen en morgen blijft er ook 1 logeren. Heel feestelijk. Ruzietjes over speelgoed. En nu zie ik net dat hij de pot met stuivers, dubbeltjes en kwartjes heeft omgekeerd. Op de grond natuurlijk. Er slingeren half aangegeten appels, papiertjes van koekjes en stukken brood. Een van buiten meegesmokkelde tak is aan een van de stoelen vastgebonden en dient als Knuffel-Boom. Mag er niet af. De nieuwste uitvinding van de firma Lego heet Bionicle en bestaat uit hele kleine onderdeeltjes die heel pedagogisch verantwoord in elkaar gezet kunnen worden. Pracht speelgoed maar iedere keer als ik stofzuig een compleet tranendal als er weer zo'n dingetje in de stofzuiger verdwijnt. "Raap die dingen dan ook op en leg ze op je buro!" 'Jij kunt toch ZIEN wat je opzuigt mamma! Wheeeeh" Mijn schuld. Tuurlijk. We gaan denk ik maar eens naar de kinderboerderij. Naar buiten! Nu!

PRUTS

Hier wordt de komende tijd geprutst. Kan even duren want we hebben nog andere dingen te doen.
Geduld wordt hopelijk beloond en u mag weer roepen als de boel schots en scheef staat.
Doehoei voor nu!

Vooralsnog:
kan het inderdaad wel even duren, want ik wil heel veel en ik kan niks zelf. Hmpf. Ik ben zwaar afhankelijk van de tijd & zin van een ander en dat bevalt me niks. Ik ga dan ook op cursus. Of neem eens een boek ter hand, ook handig. Ondertussen kijk ik mee met de ander en hoop daar al iets van op te steken. Dat is best lastig voor iemand die bij wiskundige formules altijd wil weten WAT nou die A of Y betekent. Ik schijn nu dingen te moeten aannemen. "Dit werkt zo en niet anders. Punt." Eens kijken waar mijn geduld-grens ligt. Doet u wat voorzichtig kritisch als het af is? Dank.

Updeet 2
De Ander is zojuist vermoeid naar bed gegaan. Ik hoor net dat de ruwe schets door een Zeer Kritisch Persoon is goedgekeurd. Jeetje mina. En laat NIEMAND het woord 'omkatten' gebruiken in mijn omgeving. Vind ik een smerig woord. Net zo smerig als 'enthousiasmeren'. Bah. Ik verander mijn log. That's all. En dat heeft al genoeg voeten in de aarde, ook zonder om-kat. Ik verhuis, is eigenlijk nog beter. Ik krijg een nieuw HUIS dames en heren. Graag nodig ik u uit voor een house-warming-feestje, zo rond mei 2002. U krijgt nog bericht en wordt, MET ballon en snoepzak weer thuisgebracht. Hoezee!