Link-dropping

Gisteren waren wij in de De Kleine Komedie om te luisteren naar Poels en Giesen.

Hij en Zij waren er ook. Dat wist ik omdat zij zei: "Hee kijk, daar heb je hem en haar! Zwaai Zwaai Haai!

Nou wil het geval dat ik best weet hoe hij en zij er uitzien want ook al ga ik bijna nooit, ik kijk natuurlijk wél de plaatjes van al die weblogmeetings.
Maar ja. Zij weten niet wie ik ben. Want ik sta niet op die foto's van die weblogmeetings. Dus ik heb niet gezwaaid. En geen haai geroepen. Om precies te zijn ging ik plassen en toen ik terugkwam waren ze weg. Hmpf.

Hij heeft trouwens al opgetiept wat hij van hun vond. Volgens mij vond hij hem niet zo geweldig maar dat moet u maar even bij hemzelf gaan lezen.

Ik vond het behoorlijk vermakelijk terwijl het helemaal geen vermakelijk programma is. Misschien is dat een indicatie van een slecht optreden maar dat is in dit geval niet zo. Ik ben namelijk sinds jaar en dag óp hem dus hij kan weinig fout doen. Die ander met het hoedje kende ik nog niet maar hij kon vrij aardig en enthousiast bassen. Het vermakelijke zat hem in de Drummer Van De Band. Hij heet Arthur en heeft zijn haar geblondeerd. Dat is op zich nog geen reden voor de slappe lach, maar gecombineerd met zijn hoofd en zijn lachje, zijn enthousiast gedrummer en zijn bloes zorgde voor een minutenlange bijna-stik-ervaring. He was funny. De muziek was fijn.

En toen fietste ik naar huis, moest ik met een boog om een hevig kotsende mevrouw voor mijn voordeur heen, hoorde ik het gevloek van de taxichauffeur wiens auto daarvoor al ruim was voorzien van braaksel en kreeg ik een preek dat ik mijn lampje weer niet had omgedaan.
Nu eet ik een sinaasappel en zwaai ik vanaf deze plek maar even naar hem en haar en wens ik haar een goeie Alaaf.

God wat ben ik blij dat ik geen linklog heb.

I'm not a tourist, I live here

Al elf jaar woon ik in Amsterdam en nog nooit heb ik Madame Tussaud van binnen gezien. Ik zie alleen de rijen mensen die er wel naar binnen gaan. Ook de rijen voor het Anne Frankhuis zijn me welbekend, maar het Anne Frankhuis zelf ken ik alleen van foto's. Ik lust graag een biertje, maar de drie gratis rondleidingbieren van de Heineken Brouwerij ken ik niet.
Kortom, soms ben ik een toerist in m'n eigen stad.

Vanwege weer een Nieuw-Zeelandse logee belandde ik vandaag bij een rondvaartbotenbedrijf. Natuurlijk weet ik dat er rondvaartboten door de Amsterdamse grachten varen, maar zo'n boot wordt blijkbaar alleen maar in mijn hoofd geregistreerd als zijnde ding en niet als een ding waar je daadwerkelijk gebruik van kunt maken. Ik, als inwoner, fiets over de Amsterdamse grachten en vaar er niet onderdoor. Hoogstens in zo'n klein bootje van een bevriende collega maar ik heb geen bevriende collega met een klein bootje.
Vandaag zaten de NZ-logee en ik dus in een rondvaartboot van Lovers en we vonden het helemaal geweldig.





Ten eerste omdat het buiten, ondanks het zonnetje ijskoud was en in de boot de verwarming lekker stond te loeien. Ten tweede omdat we met z'n twaalven een ruimte innamen die berekend was op vijftig. En als laatste omdat we net een grote cappucino op hadden en het dus niet erg was dat we geen patat, cola of zelfverzonnen consumpties mee mochten nemen.

Varen door de Amsterdamse grachten is vet cool! En het is helemaal niet stom dat zo'n boot De André van Duin heet en dat de man himself je vanaf een scheefgezakte foto de hele reis aan zit te olijken.
En eigenlijk is het ook best handig dat de stem je in drie talen duidelijk maakt waar het oudste huis van Amsterdam staat. En dat die houten sluizen nog steeds werken. Bovendien maakt lekker dobberen bovenop de verwarming je heerlijk doezelig. Na een uur stonden we wat versuft maar uitgerust weer op het vaste land. De NZ-logee wilde nog even naar de markt en eigenlijk ook nog even naar de Heineken Brouwerij.
Uiteindelijk hebben we snel een rondje Dirk van de Broek en tien meter Albert Cuyp gedaan. Morgen gaat ze zelf de rest van de route touristique afleggen. Zij zal straks thuis zeggen dat Amsterdam een prachtige stad is.
En ik woon er lekker in.

Weekend




In de afgelopen twee dagen hebben wij erg veel achterlijk mooie gebouwen en plekken gezien. Wij weten nu ook dat alle pontjes van Rijkswaterstaat geel zijn en dat al die gele pontjes voor een heen of weer 1 euro rekenen. We zagen een erg mooi gemaal bij Lijnden, een rijtje huizen met woon-potentieel en een oude lege kazerne aan de Zaan waarvan we kraakneigingen kregen.
We weten nog steeds niet waar het kinder-eiland in het Amsterdamse Bos ligt, maar zagen wel een ander avontuurlijk stukje bos met bruggetjes over kleine waters.
We zwommen in chloor, lazen de krant, bakten pannenkoeken en kijken straks de allerlaatste 24.
Ondertussen doen we erg ons best de nieuwe werkweek op afstand te houden.