2-2-2002
Na de 'trouw-zit' van vandaag werd ik weer eens met mijn neus op wat zaken gedrukt.
Ik weet NIETS van kerk, religie, god, jezus, protestants, hervormd, katholiek, bijbel. En Liturgie vind ik gewoon een mooi woord.
Ik ben niet godsdienstig opgevoed. Volgens mij waren mijn grootouders van vaders kant protestants en mijn opvoed-moeder was katholiek. WAS, want die hele familie is massaal van Het Geloof gevallen. Ik hoorde van haar vooral verhalen over een soort terreur & bemoeienis van paters, priesters of dominees (zie: daar weet ik verschil ook al niet tussen) in hun kleine brabantse dorp. Daar was ik ook onpasselijk van geworden. Vooral het verhaal over de priester/dominee etc. die na 4 kinderen kwam vragen wanneer de 5-de zou komen kan ik me goed herinneren. Waar bemoeit die man zich mee?
Bah. Kerk.
Mijn ouders waren (en zijn) groot voorstanders van het Vrije Denken. Humanistisch ook. Ieder individu is verantwoordelijk voor zijn eigen daden, ieder mens heeft zijn eigen wil en gedachten. Daar heb je geen god bij nodig.
Als je zo wordt opgevoed sta je daar verder niet zo bij stil. Dat is het voorbeeld wat je krijgt en zo denk jij ook. Tot ik 13 werd en op de middelbare school godsdienstles kreeg. Terwijl de hele brugpieper-klas aan het klooien was, zat ik met open mond naar bijbelse verhalen te luisteren. Daar had ik nog nooit van gehoord en ik vond ze mooi en ook spannend. Ik ben toen zelfs begonnen aan de bijbel maar zoals dat gaat: een 13-jarige heeft andere dingen aan 't hoofd. Leren tongzoenen enzo.
De enige kerken die wij bezochten waren kleine kerkjes op vakantie in Frankrijk. Die vond ik een beetje eng. Het rook er vreemd en je moest er fluisteren.
Los van mijn ouders ben nog een keer in een kerk geweest. Wij, van de zeilvereniging Phileretmai hielden een pinksterweekend. Na het zeilen, belandden we ineens in een kerk. Ik wilde niet uit de toon vallen en heb goed gekeken hoe je een hostie in ontvangst moest nemen. Hij bleef aan m'n gehemelte plakken.
Mijn ouders waren nogal onthutst na dit verhaal.
Nu, jaren en vele Vrije Gedachten later, raak ik soms in de war.
Ik weet niet meer wat ik nou moet vinden van die kerk.
Dat de Paus condooms en abortus verbiedt is voor mij al een reden om kerk en-alles-wat-daarmee-te-maken-heeft, de rug toe te keren.
Maar ik vier wel Kerstmis. Niet alleen omdat de vader van mijn kinderen een engelse achtergrond heeft, maar ook omdat ik iets heb met dat feest. Ik leg mijn kinderen uit dat Kerstmis het feest van het Licht is. Maar ik zeg ook dat sommige mensen geloven dat Jezus toen geboren werd. Verder kom ik niet want ik weet niet meer.
Ik ben nieuwsgierig geworden. Ik merk dat ik, geheel van mezelf, een mens van rituelen ben geworden. En volgens mij moet je voor rituelen bij uitstek in de kerk zijn. Ik weet alleen niet WELKE kerk. En ik weet ook nog niet goed wat ik er te zoeken zou hebben.
Ik kreeg kippenvel bij die dienst van Wim-Lex en Max. Ik denk: wie was Ruth en wat was dat voor een land? Oh wacht, David had iets met Jezus te maken. Maar hoe zit dat dan? En ik word ook een beetje jaloers. Niet op protocol en ingewikkelde compromissen, maar om het gevoel.
Misschien moest ik maar eens beginnen met de feiten.
Bestaat er ergens een verklarend woordenboekje voor godsdienstige woorden?
Iets als:
priester =
pater=
dominee=
Hervormd=
Of zal ik de Kinderbijbel eens gaan lezen?
Om half 9 lag ik, samen met vriendinnetje S. op het futon voor de teevee. Onder dekbedden, met een gekookt ei en een broodje naar een Sprookje te kijken.
We vonden allebei De Jurk te streng (waar was de laag uitgesneden halslijn en de push-up b.h.?) maar verder vonden we alles even mooi.
Ahhh, dat ja-woord
Ahhh, Piazolla in de Nieuwe Kerk
Ahhh, die koppies
Ahhh, die lieve Claus
Ahhh, die leuke broer van Max
Ahhh, die Zoen!
Politiek correct of niet, ik zag een erg verliefd duo.
Oja:
Mies Bouhuys had het over een gironummer.
Job Cohen had het over de joden-deportatie en over vergeving.
Er was een wittig Koningsplein.
Morgen weer.
Vandaag is het 'Ahhh-dag'.
1-2-2002
Ik doe even niet mee aan sippen over stoppen, scheldpartijen, meningen over Maxima en voor of tegen de monarchie of republiek zijn. Ik heb even geen mening. Dat is geen provocatie maar ik weet echt even niet wat ik moet vinden. Voor iedere 'tegen' is ook een 'voor' te bedenken. Dus van deze kant even geen doordacht bericht.
U vindt het toch niet bezwaarlijk dat ik het maar even wat Luchtig hou?
Onze kraan lekt.
Ik word daar gek van.
Twee weken geleden was het nog een bescheiden drupje, maar nu komt er op 3 plaatsen water uit. Heel ritmisch maar wel het verkeerde muziekje.
Iedere avond leggen we een doekje in de wasbak zodat het kabaal niet al te hard klinkt. Maar nu geeft zelfs het doekje het op.
Leertje vervangen? Ben je gek. Deze kraan annex geiser heeft een 'Stift'. Whatever that may be, maar dat heb ik opgevangen tijdens het loodgietersbezoek van een half jaar geleden. Vader en Zoon loodgieter stonden in mijn keuken de geiser te controleren. Dat wil zeggen: Vader rookte aan 1 stuk door en Zoon deed het werk.
Op deze manier worden ambachten blijkbaar doorgegeven.
Ik heb helemaal geen zin om dit duo weer op bezoek te krijgen. En al helemaal geen zin om er veel geld aan uit te geven.
Bestaan er ook klussende loggers?
Of loggende klussers?
31-1-2002
Wel hier en ginder godskolere gruwel!
Zit ik weer met zo'n klote lied in m'n kop.
Vorige week had claver me al te pakken met dat "Swing on a star"-gedoe en nu is het Arie Ribbens.
Arie Ribbens, of all people!
Nooit meer aan gedacht en ik lees: 'en Jantje pakt Marietje van achter bij de...schouders' en ja hoor: ik zing het hele gezever weer mee.
Vriend G., geheel onwetend van Nederlandsche dijenkletsers, kijkt mij wat vreemd aan als ik al brallend naar de keuken vertrek voor een nicotine-shot. (Ha MUIS!)
Nou, hier komen ze. Wraak!
Dat het morgen de godganse dag in uw hoofdjes mag blijven rondspoken en dat u daar het hele Nederlandsche volk AANZIENLIJK mee zult lastig vallen:
- 'K lig op mijn kussen stil te drooomen. (hepie & hepie)
- Oooh, kleine Jodeljongen, jij hebt voor mij gezongen (manke nelis)
- Wij zijn dol op de bossen, daar kunnen we hossen (Jasperien?)
- Weet je wat ik wel zou willen zijn..een Bloemetjesgordijn (van het plafond tot op het raamkozijn) (?)
- Hoebahoebahoeba-Hop-Hop-Hop
- Kunnen jullie door een waterkraan, wij kunnen door een waterkraan (allebei van engerd met baard)
- Volare (div. artiesten)
- O, Sole Mio (div. artiesten)
- Misschien wel nieieieiets (T. Acda & P. de Munnik)
- M'n Opa, m'n Opa, m'n Opa, in heel Europa is er niemand zoals hij (Annie)
- Maaaanueeeeela (Sjak Herbes)
- Down the rivers of Babylon (Boney M.)
- Dans je de hele nacht met mij? (Karin Kent)
Zo.
En dan nog wat. Dat log van Bar is hartstikke leuk! Maar zij heeft ook geen reaktiedinges dus daar kan ik ook niks kwijt. Ik kan het wel tegen haar zeggen maar dat is toch anders.
Dus Bar: Stokstaartjes zijn al jaaaren ook mijn favoriete dieren in Artis; die meneer in de bios was misschien gewoon moe van heel hard werken (in de bouw wellicht, vandaar geen gelikt uiterlijk) en ik denk dat je zaterdag met een gerust hart langs de kant kunt gaan staan. Of je moet een heel mal hoedje op zetten. Misschien denkt Max dan: zo'n hoedje wil ik voor mijn schoonmoeder kopen. En spreekt ze je aan voor het adres van de winkel.
Ik word erg lui van loggen. Of beter gezegd: het overweldigende aanbod doet mij besluiten na 5 seconden laden af te haken als het gewenste log dan nog niet op mijn schermpje verschijnt.
Jammer dan, volgende keer beter.
Het wordt vervelender als je ergens iets Van Vindt en het reactiescherm doet het niet. Kijk. Dan ga ik zweten. Heb ik eindelijk een spitsvondige, geestige reaktie bedacht op een grappig stukje: kan ik het goddorie niet kwijt!
Ik weet best wel dat mijn eigen reaktiescherm er niet uit ziet, maar het werkt meestal wel. Die rare rode lettertjes in oudbollig lettertype lees ik graag. Ik heb te weinig puf om het in een fatsoenlijk reaktieding te veranderen. Zie je nou: LUI. Een echte Stier. Zolang het werkt, why bother.
Nou, dan moet het maar een keertje zo:
Meneer Arnoud? Ik vond uw stukje over Huiselijk Geluk erg grappig. En ook erg herkenbaar. Dat wilde ik even kwijt. Dag!
Bij nader inzien niet erg spitsvondig en geestig maar okee. Te lui om iets beters te bedenken.
30-1-2002
Kunt u zich nog mijn muizen-verhaal herinneren? Dat er 'honderden' muizen over het plafonnetje van mijn slaapkamer lopen? En dat ik dat eng vind?
Wel, ze rennen er nog steeds.
Maar we er nu iets bij gekregen. Of eigenlijk: iemand bijgekregen.
Hij heet MUIS.
MUIS is (dus) een muis die niet op het plafonnetje rent, maar naar beneden is afgezakt. Hij is zichtbaar zogezegd. Nou zegt iedereen altijd: 'je hebt nooit 1 muis'. Maar van MUIS weet ik zeker dat hij dezelfde MUIS is. Hij heeft namelijk een behoorlijke knik in z'n staart. En hij is altijd lichtbruin. Ik denk niet dat alle muizen lichtbruin zijn en op dezelfde plaats een knik in hun staart hebben.
Dit is dus MUIS.
MUIS heeft een naam gekregen omdat hij inmiddels bij de inventaris hoort. MUIS is een behoorlijk stoere muis met vaste gewoonten.
We dachten eerst dat hij onder de wasmachine in de keuken woonde, omdat hij daar steeds onderuit piepte. Hij gaat dan op jacht naar voedsel. Hij eet (behoorlijk verrassend) kattenvoer. Droge brokjes en blikvoer. En hij drinkt water uit een bakje.
Hoe weet ik dit?
Omdat ik iedere avond op de vuilnisbak in de keuken zit te kijken hoe hij dat doet. Overigens zit ik niet voor m'n lol op die vuilnisbak. Niet dat u denkt dat ik er een soort vreemde definitie van 'gezelligheid' op na hou. Ik zit op die vuilnisbak in de keuken omdat dat de enige plek in huis is waar ik mag roken. Maar dat is weer een ander verhaal.
MUIS woont helemaal niet onder de wasmachine. We hadden ons er al over verbaasd hoe het dier het uithield tijdens het centrifugeer-programma. MUIS woont in het hele huis.
Hij loopt door de woonkamer, eerst voorzichtig langs de plinten maar sinds kort sukkelt hij gewoon middenin de kamer rond. We zijn al op het punt aanbeland dat we onze KAT in de gaten houden als MUIS 's avonds tevoorschijn komt. Want het is natuurlijk wel duidelijk dat MUIS NIET gevangen dient te worden. Het is behoorlijk opletten want MUIS wordt steeds stoerder. Hij waagt openlijk de oversteek van woonkamer, door de gang naar keuken. Richting wasmachine, ja.
MUIS komt onder de wasmachine uit, kijkt eerst wat rond, trekt zich niks (meer) aan van mijn bewegingen en huppelt naar het waterbakje van de kat. Daarna pikt hij een droog kattebrokje en rent daarmee onder de wasmachine. Dan komt hij terug voor z'n dessert: een blikvoer-brokje. Ook dat verdwijnt onder de wasmachine.
Inmiddels hebben we de bakjes van de kat vervangen door lagere exemplaren, zodat hij niet kan verdrinken.
Vriend G. wist mij onlangs een dramatisch muizenverhaal te vertellen. Lang (lang) geleden, toen hij nog alleen woonde en nog niet van mijn bestaan wist, had hij in zijn huis ook een MUIS. Deze muis had hij HERMAN genoemd. Om precies dezelfde 'inventaris-reden' als onze muis nu MUIS heet. En omdat hij natuurlijk net zo'n sentimentele ouwe sok is als ik.
HERMAN woonde daar in alle rust (want: geen kat) en tot ieders tevredenheid.
G. vertrok hij naar Nieuw-Zeeland en verhuurde zijn huis aan 2 Belgen. Ze pasten goed op zijn huis en huisraad. Een beetje TE goed eigenlijk.
Bij terugkomst vertelden ze hem *trots* dat ze dat akelige ongedierte ook maar even voor hem vermoord hadden. HERMAN! HERMAN was vermoord! En hij moest ze nog bedanken ook! Hij heeft maar iets onverstaanbaars gemompeld. Hij vond het zielig.
Want wie gelooft er nou in hemelsnaam dat je gehecht kunt raken aan iets bruins met een lange staart? Dat dat 'ongedierte' zichzelf zomaar uitnodigt en bij je komt wonen.
En dat je dat dan ook nog leuk vindt.
Yes!
De prachtige site van Jogchem Niemandsverdriet is genomineerd voor de AD Web Awards 2002.
Nou weet ik niet precies wat dat zijn, de AD Web Awards, maar van mij mag Jogchem winnen.
Het was de eerste site waar mijn bek van openviel. En ik moet u zeggen: dat gebeurt niet vaak.
Hoezee voor Jogchem!
29-1-2002
Dit is Sjaak Bral.
Sjaak Bral doet aan cabaret. Zoals bijna half Nederland tegenwoordig.
Ik heb Sjaak Bral wel eens op teevee gezien.
Een beetje sukkelig kijkende man met een ernstig Haags accent waar hij bere-trots op is.
Hij ziet er niet uit alsof hij Ergens Iets van Vindt. Hij ziet eruit alsof hij maar een beetje voor zichzelf staat lol te trappen.
Vandaag staat er een recensie in Het Parool van zijn nieuwste loltrap-kind 'Hurken in de Berm'.
Ik betrap me erop dat ik toch vrij behoorlijk aan het gniffelen ben bij de volgende uitspraken:
*Naar Kost die Snol (Costa del Sol)
*De Zak van Max (Wim-Lex)
*Carnavalskraker Mijn nieuwe trainingspak op de wijs van We gaan naar Rome toe
*'Ik sta ook voor lul. Doe u maar even mee'
De recensent Peter Hoomans besluit zijn stukje met...
...."Meer heeft de voorstelling niet om het lijf. Weer een lauwe cabaretvoorstelling die werkelijk nergens over ging. Door zijn Haagse accent, zijn kinderlijke enthousiasme en zijn onschuldige grondhouding neem je het Sjaak Bral in het geheel niet kwalijk. Maar dat schijnt-ik heb Wim Ibo er nog eens op nageslagen-toch niet voldoende te zijn...."
Jawel! Dat is soms wel voldoende. Naast al die Cabaretiers Met Een Mening, lijkt me dit werkelijk een verademing. Gaat nergens over. Lijkt me een prima plan.
Hier de Speellijst.
Voor iedereen met tamponblues, griepjes, algehele misere of gewoon zin in de lente.
Schijnt:
Mensen nemen de werkelijkheid via verschillende kanalen waar.
Visueel. 'Ik wist gewoon niet wat ik zag!'
Auditief. 'Ik had er geen woorden voor'
Kinesthetisch. 'Ik stond aan de grond genageld'
In mijn oude leerboek zie ik een test die destijds op alle cursisten is afgenomen.
Mijn uitslag: zowel Visueel, Auditief als Kinesthetisch erg sterk reagerende kanalen.
Zou dat de reden zijn dat het lijkt alsof ik geen huid heb?
28-1-2002
Pippi Langkous
Twee maal drie is vier,
Wiedewiedewiet en twee is negen.
'k Richt de wereld in
Wiedewiede naar mijn eigen zin.
Hai! Pippi Langkous
Thollahé, thollahé, thollahopsasa !
Hai! Pippi Langkous
Die doet haar eigen zin.
Drie maal drie is vijf,
Wiedewiede wie wil van mij leren ?
Vier min vijf is twee,
Diedeldodel doe eens met ons mee !
Hai! Pippi Langkous
Thollahé, thollahé, thollahopsasa !
Hai! Pippi Langkous
Die doet haar eigen zin.
Als ik nou zo'n fijne PEN aanschaf....
....willen jullie dan iets in mijn POEZIE-ALBUM schrijven?
En voor Vingerhoedjes Verloving (dat is vast een spannende variant op het vingerhoedje stijfsel), lepeltje, verlovingsbutton, verlovingsmok, wandbord of prachtballon, kunt u Hier verder kijken.
PS: als iemand het boekje ' Een vriendinnetje voor prinsje Alexander' uitheeft, mag ik het dan lenen?
"Of ik weer moest gaan Pleegzuster Bloedwijnen."
NEEN! Ik wil graag voor mijn eigen zieke zoontje kunnen zorgen. Daarom wil ik morgen vrij.
Dat leek me net iets belangrijker dan dat oeverloze gezeik over niet-bezorgde kranten.
Raar he?
BRIESCH!
Maar goed, het is weer gelukt.
Ik snap niet waarom alles altijd tegelijk moet.
Eerst 2 weken uit de roulatie en nu weer schema's opstellen om de week door te komen.
Een sterfgeval of een kind-met-buikgriepje hebben voor mijn werkgever hetzelfde resultaat: ZE is er weer eens niet. ZE komt weer eens vrij vragen.
Ik kan me inmiddels best voorstellen dat sommige werkgevers gruwen van werkende moeders.
Ik heb er geen enkele invloed op, kan er geen ene bal aan doen en ik word er doodmoe van.
Nee, ik ben geen carriere-moeder, ik moet heel gewoontjes werken voor de centen.
Maar er zitten echt ook voordelen aan een thuisblijvende moeder.
Altijd rust & regelmaat.
Altijd op tijd voedsel in huis (en niet om 18.00 uur nog naar de A.H. rennen)
Vaker een opgeruimd huis.
Altijd gedekt in geval van calamiteiten.
Altijd iemand thuis.
Dat staatslot, waar lag dat ook alweer? Wanneer is de trekking?
Een rondje logs voor het slapen gaan levert een geruststellende gedachte op:
Wat ben ik blij dat ik geen teller heb, geen statistieken bijhou, geen page-views, geen onbekende ip-nummers. En ik wil al he-le-maal niet weten wat dat voor 'n gezeur is met die bloglijst.
Ik kan het iedereen aanbevelen:
"Gaat vooral tellerloos en onwetend door het logleven. Hoezee!"
27-1-2002
Nee natuurlijk was dit niet mijn zondag. De laatste keer dat ik zo'n zondag had was zo'n 8 jaar geleden.
Op deze zondag (wel uitgeslapen! sorry claver) moesten wassen gedraaid, afwassen gedaan, verhaaltjes voorgelezen aan kind-met-buikgriepje, boterhammen gesmeerd, puin geruimd, kinderruzies beslecht en geholpen met puzzelen.
Oja. En natuurlijk moest kast 'Sigge' in elkaar gezet.
Het in elkaar zetten van dit aanbiedings-ONding heeft gezorgd voor de grootste stroom scheldwoorden in onze ikea-bouwpakketten-geschiedenis.
Het volgende boekenrek komt van de Gamma.
Zondag - Rob de Nijs
Wooh!
De wereld staat voor ons heel even stil vandaag
En jouw hand die me brandt streelt me traag
Je ogen lachen als ik zachtjes aan je vraag:
"Wil je meer, wil je weer, wil je graag?"
Zondag, zondag, vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag, wij hebben tijd om lekker lang te vrijen
Je fluistert woordjes die ik zo graag van je hoor
A-ha-ha, a-ha-ha, toe, ga door
Ow!
We houden stevig de gordijnen dicht vandaag
Schemer licht, jouw' gezicht zie ik vaag
Geen overwinning is er en geen nederlaag
Dicht bij mij zeg je blij:"'k wil je graag"
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Wij hebben tijd om lekker lang te vrijen
Je fluistert woordjes die ik zo graag van je hoor
Oe-oe-oe, oe-oe-oe, toe, ga door
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Wij hebben tijd om lekker lang te vrijen
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Zondag, zondag Zondag, zondag
Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je
Vanmiddag waren wij gezellig allen tesaam bij de firma IKEA . Zoals bijrijdster claver al fijntjes opmerkte:" als dit het enige uitje van je weekend is, dan heb je een behoorlijk triest leven".
Eenmaal aangekomen in vak WIT-B (onthouden!) bestegen wij spoedig daarna de trappen van het Meubelparadijs. Dit keer géén 'verkorte route', we wilden alles zien. Met de looprichting mee natuurlijk.
Op zoek naar boekenkast, dekbedhoezen, klapstoelen en opbergdingen.
Hm.
Dat was nog niet zo makkelijk als gedacht in die mierenhoop.
Maar Hoera! Het was SALE-time bij onze ZwØdsche vrienden!
Enig overleg over eventueel aan te kopen goederen werd hevig overstemd door de constant jengelende mevrouw uit de intercom. "Alexander & Rico willen worden opgehaald uit Smölland" (of zoiets, het is in elk geval het oude Kinderparadijs mét ballenbak) Dat wij uiteindelijk al liplezend overeenstemming bereikten over de aankoop van Boekenkast 'Sigge', dekbedhoes 'Kärleksört' en opbergding 'Kassett', mag een klein wonder heten.
Boekenkast 'Sigge' moest worden opgezocht in het Zelfbedieningsmagazijn. Rij 29, vak 05.
Daar stonden 2 meisjes te stoethaspelen met palen en plankjes. Jawel! Ook zij hadden zich laten verleiden tot de aanschaf van 1 'Sigge'. Alleen hadden zij dat de dag ervoor al gedaan. En waren thuis tot de conclusie gekomen dat ze de helft niet hadden meegenomen. De onderdelen van de 'Sigge' zijn, heel handig, verspreid over 3 dozen. Palen, plankjes en steunkruis. (nee, daar krijgt u géén rare associaties bij).
Ha. Wij konden dus meteen op jacht naar de twee doosjes en het steunkruis.
Hm.
Geen steunkruis te zien.
Op weg naar hulp. "Nee, mevrouw, zegt schaapachtig figuur numero 1, ik kan u niet helpen, ik mag de computer niet in".
Oh.
Even daarvoor had hij een stel ook al zo briljant geholpen. Deze 2 wanhopige mensen hadden zojuist een badkamer ter waarde van 8000 piek bij elkaar gescharreld, maar braken zich het hoofd over het missende plankje voor onder de wastafelspiegel. Nergens te vinden, dat kutplankje. Schaapachtig figuur stelde voor het dan maar zónder het plankje te doen. Welja. Wat moet je ook met zo'n kutplankje.
De jongen van de infobalie wist mij (uiteindelijk) te melden dat de steunkruizen in rij 11, vak 04 lagen. Niet eens In De Buurt van vak 29 dus. IKEA-logica heet dat.
Terwijl ik, in de verkeerde rij, stond te wachten op deze belanghebbende info werd er zo'n 6 keer omgeroepen dat er een meisje met een roze maillot, een roze truitje en een spijkerrokje stond te wachten bij afdeling zus&zo. De mevrouw uit de intercom wist te melden dat ze dáchten dat het meisje 4 jaar was.
Drie berichten verder kwam de melding: ANNABEL, in roze maillot, roze truitje... enz. staat nog STEEDS te wachten bij afdeling zus&zo.
Wat dóen die ouders in the meantime? Bedden testen? Hapje eten? Naar huis gereden? Annabel gewoon vergeten?
Afijn.
Na (natúúrlijk) de Verkeerde Kassa, eindelijk buiten met de buit. Op de rolband naar beneden, richting WIT-B, hebben we nog net wat beschadigingen aan de diverse enkels kunnen voorkomen door heel hard ACHTERUIT te lopen. Het eindpunt van de rolband werd geblokkeerd door 2 vrouwen met kar en vastzittend doosje van het 1 of ander. Terwijl de ene vrouw probeerde de boel los te trekken, piste de ander in haar broek.
Gezellig joh! Naar de IKEA op zaterdagmiddag!
Ik mag toch hopen dat dit weekend nog andere uitjes in het verschiet heeft. Als dit je enige uitje van het weekend is, dan heb je inderdaad een behoorlijk triest leven. Dan kun je namelijk op je vrije zondagmiddag ook nog die verrekte boekenkast-met-steunkruis in elkaar gaan prutsen. Aan de hand van de probably totaal onleesbare werkbeschrijving.
De volgende keer nemen we cLAAF mee naar de Keukenhof of naar een musical. Of naar de Taptoe in Breda. Met versgebakken stroopwafels toe.
Ook héél gezellig.
Zoek: