Verf




Ik heb het helemaal gehad met dat geverf in huis en koken uit dozen. Zooi, verfspatten en chaos overal. En ik ben niet eens verhuisd!
Gelukkig mag ik dit hele weekend naar een huis waar wel alles af is. En naar een schone witte sauna en slapen in een fijn bed op een mooi verbouwde zolder. En ze hebben ook een afwasmachine.
Ha!
Dus dat Het Grote Niksdoen bij deze van start gaat.

I Am A Camera (wel leuk)




Gisteren las ik in de Volkskrant van een tentoonstelling in MU/De Witte Dame in Eindhoven.
- I Am A Camera - foto's zonder doel of pretentie.
Een tentoonstelling, samengesteld door Jan van den Dobbelsteen en Danielle Lemaire. (JaDa) Zij hebben 71 kunstenaars gevraagd om hun non-foto's uit hun prive-archief. Dus niet de perfekte compositie, de betekenis, de mooie afdruk, maar die foto's die je waarschijnlijk achterlaat bij de foto-winkel wegens overbelicht, onscherp of anderszins mislukt.
Bij de tentoonstelling hoort een CD-rom met alle ingezonden foto's, een verantwoording, brieven van kunstenaars, gescande enveloppen waarin de foto's zijn aangeleverd en een filmpje.

Gisteren belde ik met MU om te vragen of ik de CD-rom ook los kon bestellen. De mevrouw van MU was al lichtelijk in paniek vanwege de vele telefoontjes. Ze waren niet echt voorbereid op bestel-vragen maar ze zou de CD-rom voor me opsturen.
Vandaag lag-ie al in de bus.



envelop van danielle lemaire



frank meeuwisse


Wat een hartstikke leuke CD-rom! Vol met 'mislukte' foto's en ander materiaal. Bij iedere kunstenaar een brief waarin zij verklaren waarom nou juist die foto's. Zo vertelt Roy Villevoye dat de vreemdsoortige foto's van de wanden en plafonds in zijn huis gemaakt zijn naar aanleiding van het gefascineerde gestaar van zijn kleine dochter. Hij hield de camera voor haar gezicht en legde zo vast waar zij naar keek.
Er zijn ook foto's die we allemaal wel eens hebben gemaakt, en waar mijn eigen huis zo'n beetje mee dichtslibt. Niet van te voren bedacht maar echt scheef, onscherp en totaal onduidelijk waarom die foto gemaakt is. Ik vind persoonlijk de laatste categorie het leukst omdat dat nou juist de echte foto's zonder pretentie of doel zijn. Gewone "klik-foto's"; niks meer, niks minder.

Het geheel is op een prettig rommelige manier op de CD-rom gezet, waarbij moet gezegd dat alles snel en overzichtelijk te vinden is. Dus in die zin dan weer niet een CD-rom zonder pretentie of doel. JaDa heeft de zaak voor ons kijker fraai tentoongesteld.

Tot en met 12 februari kunt u terecht in MU/De Witte Dame in Eindhoven voor de tentoonstelling I Am A Camera.
Emmasingel 20
Open: ma t/m vrij 10-18 uur
za en zo 13-17 uur
Mocht u van plan zijn net als ik, de CD-rom los te bestellen, dan vraag ik u een beetje rekening te houden met de mensen van MU en de bijgeleverde faktuur zo snel mogelijk te voldoen. Maar voor die 23,50 (inclusief verzendkosten) heeft u dan ook iets heel leuks in huis.

Heeft u vandaag (met die sneeuw) eigenlijk al wat in het Wilde Weg gekiekt?

Misschien wel niets

Ik heb niks te melden. Niet dat ik niks heb meegemaakt vandaag hoor. Genoeg!
Zo weet ik bijna zeker dat iemand vanavond een toetsenbord uit een raam heeft geslingerd. Ik weet ook van iemand die nu naar station WTC loopt. Ik ken ook mensen die zich vandaag, op hun werk gruwelijk hebben verveeld. En ik heb ook een mooie baby op een foto gezien. En ik lees dat er weer ergens op gestemd kan worden. Maar ik heb net gestemd en dat vind ik wel weer genoeg voor een aantal jaren.
Ik weet ook dat vanavond de aflevering Lang leve.. zal gaan over volwassen mannen die nog bij hun moeder wonen. En geloof me, daar heb ik een Hele Grote Mening over.

Maar ik heb geen zin om daar allemaal uigebreid verslag van te doen. Daar komt u dan weer genadig vanaf, moet u maar denken.

Om u niet geheel met lege handen en algeheel gevoel van saaiheid dit getyp weg te laten klikken, heb ik nog een foto voor u.
Kunt u misschien raden wat die tekens moeten voorstellen.
Aan de andere kant: misschien had de maker wel helemaal geen betekenis in gedachten en wilde hij, net als ik, gewoon een eindje voor zich uit tutteren. Het heeft bij hem in elk geval een raadselachtig resultaat opgeleverd. Kunt u van mij dan weer niet zeggen.
Hoe het ook zij: ik wens u een prettige puzzel en voor straks een aangename nachtrust.
Morgen meer. En leuker, mag ik hopen.

Er Gaat Hier Iets Helemaal Verkeerd

Avril Lavigne met skaterboy (of sk8er-boi of sk8er-boy of skeeterboi) uit de boxjes van deze computer.

Kind-I: "Hee, Marieke van Idols!"

(Help!)

ISBN

"Scheepvaartmuseum!"
Goeiemorgen, u spreekt met odette. Ik heb een vraag.
"Vraagt u maar"
Ik ben naar de tentoonstelling geweest van Jean Gaumy en nou zoek ik het ISBN van het bijbehorende foto-boek. Kunt u me daaraan helpen?
"PPPPPPFFFFFFFFFFFF!"
"Nou, u moet de boekhandel van het museum hebben. Heeft u een pen?"
* Noteert nummer*
Dank u wel.
"Daaahaaag."

"Mompeldemompel-boek-mompel"
Met WIE spreek ik?
"Met de boekhandel bladieblaat"
*zal wel de goeie zijn dan...?*
U spreekt met odette. Ik ben op zoek naar het ISBN van het foto-boek van Jean Gaumy. Waar in het museum die tentoonstelling over is.
"U denkt toch niet dat wij een Liefdadige Instelling zijn he?"
Huh?
"Wij zijn een Commerciele Boekhandel"
Oh.
"Dus."
Dus??
"Dusssss *zucht* dat wij geen ISBN doorgeven"
Oh.
En hoe kom ik er nu achter?
"Geen idee, goedemiddag"
KLENNGG!
*hoorn op haak*

Boeknet-punt-enel weet het ook niet.
Suggesties?
Iemand?
(en ja, voor de mevrouw aan de andere kant van de lijn had ik zelf al wat ideetjes in petto.)

Zondagse Zee




Omdat het gisteren druilde dat het een lieve lust was, brachten wij een bezoekje aan het Scheepvaartmuseum. We gingen eigenlijk voor de foto-tentoonstelling Dedicated by blood van Patricia Steur en voor de Nieuw-Zeelandse tattoo-artist Gordon Toi Hatfield. De mooiste foto bleek (natuurlijk) een foto van een man met een bijna geheel versierd gezicht, gestoken in een officieel pak-met-stropdas. De traditionele foto's van Maori in krijgers-tenue en lieflijke Maori-dames aan de waterval kennen we nou onderhand wel.

Via een kindervoorstelling (spannend! voor kinderen dan) in het ruim van het VOC-schip belandden we in de ruimte waar tattoo-artist Gordon een reusachtige man op een tafel aan het bewerken was. Twee mannen hielden de reusachtige man vast, zo leek het. Achteraf bleek dat de twee mannen de huid van de reusachtige man strak trokken terwijl Gordon met zijn zoemende machine de borst van de man voorzag van een enorme Maori-Tatoeage. Het geheel zag er vanaf de gepaste afstand uit alsof er een ouderwetse martelkunst werd vertoond. De kinderen vonden het eng en vertrokken al snel naar de schepen op de tweede etage. Na een tijdje kwamen ze me halen. Dat ik vooral moest komen kijken naar de piratenschepen en dat ze heel mooi waren.

Op de tweede etage stonden inderdaad mooie scheepsmodellen uitgestald. Maar G. had me al verteld dat er op die tweede etage nog iets veel mooiers te zien was, dat voor kinderen niet al te boeiend was maar waar ik toch echt even moest kijken.

Fotograaf Jean Gaumy. Nooit van gehoord. Enorme foto's over het wel en wee op een vistrawler. Prachtig, prachtig! In een van de zalen, waar overal het ruisen van de zee en het gekwetter van meeuwen te horen is, staat een groot filmscherm.
Jean Gaumy heeft niet alleen het (inmiddels uitgestorven) vissersleven gefotografeerd maar ook gefilmd.





Ontzagwekkende beelden, niet te geloven gevaren en op heel eenvoudige maar uiterst doeltreffende manier voor de toeschouwer mee te beleven. "Pleine mer" is een mooi ingerichte tentoonstelling met prachtig werk van Jean Gaumy. De tentoonstelling duurt nog maar een paar dagen, dus rennen als u nog wilt gaan kijken!

Ikzelf ben vanaf gisteren op zoek naar het ISBN-nummer van het gelijknamige fotoboek. Als u nog gaat, kunt u dat dan even voor me opschrijven? Het boek ligt achter het filmscherm op een tafeltje.

De Bomen en het Bos

Ik weet niet wat er allemaal wordt aangeklooid en bekonkelefoes(d?)t daar in Den Haag, maar ik lees wel nogal leuke berichtgeving in Logland.
Zo kun je bij Haar lezen hoever het staat met de moordplannen op Barbara Bos en zie je bij Haar hoe Wouter Bos zich achter de tap staande houdt.
Bij Haar lees je weer dat mensen veelvuldig zoeken op Wouter Bos, Wouter en Barbara Bos, Barbara Bos.

In elk geval kan het initiatief Ik Wil Mijn Stem Terug van Lijn alvast rekenen op mijn steun als het horror-scenario inderdaad wordt ingezet. Zolang meneer Balkenende het woord VOLKS-VERTEGENWOORDIGING nog niet helemaal begrijpt, zullen we hem er dan maar op (o.a.) deze wijze aan moeten helpen herinneren dat een winst van 19 zetels toch echt iets zegt over de stem van een deel van een volk.

Ondertussen kunt u op deze Formatie-Site de adviezen van de verschillende partijen aan mevrouw Keuningin in briefvorm downloaden. Deze adviezen zijn (blijkbaar) openbaar en is vermakelijk leesvoer. Let vooral op taalgebruik, daadkracht en vaagheid, het-beestje-bij-de-naam-noemen en om de hete brij heendraaien.
Ook leuk zijn de verschillen in "afzenders-taalgebruik":
-Hoogachtend
-Met gevoelens van de meeste Hoogachting
-Met de meeste Hoogachting
Of gewoon:
-Niks (JP)

Ik had de simpele gedachte dat als de verkiezingen voorbij zouden zijn, mijn hersenpan op dat front wel weer rustig aan zou kunnen doen. Maar het is opletten geblazen. Het begint nu pas.