25-1-2003
Gisteren lag het Zeepost-Log (zie links) eruit. Een melding van de helpdesk vertelde over een hacker die de server van (oa) Zeepost gebruikt had om in te breken bij de NASA. De FBI zou alle data in beslag hebben genomen.
Grappig, dachten wij. Wat een lol. Wat een manier om te zeggen dat je server van slag is. Zal wel weer snel over zijn. Dachten wij.
Vanavond klikten wij eens op de Zeepost-link en zagen niet de tekeningen van Geert. Wij zagen een vaag hoofd met een vage tekst. Een of andere lolbroek heeft de Index-Pagina overschreven. Kijk Maar.
Niet grappig, dachten wij. Niet lollig ook.
Wij houden ook niet van Britney Spears.
De Index is wederom overschreven door onszelf. U kunt weer gewoon de tekeningen van Geert bekijken.
Dus of de lolbroek een andere hobby wil zoeken.
Dank u.
23-1-2003
Kijk dan, met kerstmis kreeg ik iets. Ik kan u niet vertellen hoe blij ik ermee ben. Beetje geschrokken ook, want het is het 'grootste' kadoo ooit-met-kerstmis-ontvangen.
Alleen de verpakking was al een waar feest. Zo'n mooi en ingenieus uitklappakketje, daar werd ik toch even stil van.
En om die verpakking gaat het hier nu even. Want als I-Pod (in de volksmond IEPOT) eenmaal uit zijn eerste verpakking is, dan is hij een beetje kaal. Mooi wit en strak maar ook mooi wit en strak kaal.
Een beetje kwetsbaar in zijn fraaie ontwerpje en ook nogal opvallend met die witte hoofdtelefoondraadjes en verder niks om hem in te verstoppen.
Nou ben ik nog nooit gerold en ik was niet van plan om IEPOT in die strijd te gooien.
"Er moet iets omheen" zei ik nog.
Geen gehaakt tasje of iets anders hips, maar een degelijk tasje zonder het Apple-logo en eigenlijk ook niet te mooi. Maar wel handig open te maken om zonder al teveel gepruts bij het Menu-DraaiSchijfje te kunnen. Ik had gedacht aan zo'n ouderwets shagbuil. Zo'n lillek neplederen ding waar normaal shag in moet en waar nu IEPOT onherkenbaar in zou zijn.
Vooralsnog is er nog geen verstop-etui in huis. IEPOT is nog steeds kaal. Als hij met me mee naar buiten mag, zit hij diep in mijn jaszak met mijn hand eroverheen. Ik ben best groot en als ik maar een gevaarlijke 'ik-zit-op-taikwando-kop' trek, dan Laat De Dief het wel uit zijn/haar hoofd mijn IEPOT uit mijn handen te trekken.
Maar echt gerust ben ik er niet op. Dus vooralsnog is er nog geen sprake van Ontspannen Buiten Genot Met IEPOT.
Bij hem las ik dat er al iets op het IEPOT-verbergverhaal gevonden is. Een Christan Dior IEPOT Tasje Tjonge, dat is ook een manier ja. De IEPOT als accesscoire.
Dus helemaal niet om de IEPOT te verstoppen maar om hem als poch-materiaal aan je kleding te hangen.
Het zal me niks verbazen als er ergens op dat tasje ook nog een enorm Christan Dior Logo staat. Zodat het voor De Dief nog makkelijker wordt de toekomstige prooi in het vizier te krijgen.
Christian zal zich wel in kringen begeven waar niets uit handen of jaszakken wordt gejat. Christian gaat vast nooit met de Amsterdamse tram. Christian heeft ook nog eens totaal de verkeerde insteek: - What's outside your iPod may turn out to be more important than what's inside in your iPod. -
Wat een onzin. Want laten we wel wezen, de IEPOT ziet er erg mooi uit, maar het gaat er natuurlijk om wat je zelf in hem stopt en om het prachtige geluid wat eruit komt. Dus heeft iemand, naast de neplederen shagbuil nog een suggestie voor het onopvallend vervoeren van mijn nieuwe vriend?
22-1-2003
Tussen alle tussenstanden en voorspellingen door heb ik mijzelf een pony aangeschaft. Niet het dier maar zo'n matje op het voorhoofd.
Je moet toch wat in de pauze, nietwaar?
Als ik nou morgenvroeg opsta kan ik lekker schrikken van A) mijn eigen hoofd en B) van de definitieve verkiezingsuitslag. Hoe het ook zal gaan, de PvdA is godzijgedanktengeprezen weer gegroeid tot verdiende omvang en mijn pony groeit (ooit) helemaal zonder campagne weer aan.
En wie weet valt het morgen allemaal wel mee. In beide gevallen.
Niks gezien, niks gehoord. Bijna het klokje rond geslapen (20.00-06.15 uur) en net gestemd. Geheel naar eigen inzicht en zonder laatste duw van Freek Het Vakje ROOD gekleurd. Netjes met potlood binnen de lijntjes gebleven. Overigens ben ik nog steeds moe.
Wilt u mij even op de hoogte houden? Dan kan ik er vandaag namelijk weer vroeg in.
21-1-2003
Zo. Nog 1 avond te laat naar bed.
Nog 1 Lijsttrekkersdebat, de Preek van Freek en nog 1 keer de Peiling. Daarna mogen ze van mij soebatten wie-met-wie en waarom, wanneer en hoe. Maar dan slaap ik ondertussen even bij. Ik word er namelijk nogal moe van.
Kent u dat?
Dat je een boek aan het lezen bent waar je Zo Hard Om Moet Lachen dat je het ook aan iemand anders wilt laten lezen? Vast wel.
Behoed u dan voor deze fout:
Geef het boek niet gelijk aan de ander nadat u uitgelachen bent om Verhaaltje-I. Ga er dan al helemaal niet naast zitten om te kijken waar hij is en wanneer het leukste stukje komt.
Wat je dan gaat doen is Meelezen en dat is Irritant. Want je weet niet waar hij precies op welk moment zijn ogen over laat glijden, dus je weet ook niet precies wanneer je je Begeleidende -Leuke-He?- Grinnikje moet inzetten.
Geef het boek sowieso maar niet aan iemand die veel langzamer leest dan jij, of verlaat de kamer.
Soms kan het gebeuren dat jij niet het geduld hebt om de ander uberhaupt in zijn eigen tempo het betreffende stukje te laten lezen en dan bega je vervolgens Een Nog Veel Grotere Fout.
Dan ruk je het boek uit zijn handen en ga je Voorlezen.
Oh gruwel. Oh horror. Oh zo fout!
Want jij weet namelijk WEL wanneer dat allerleukste stukje komt en leest als het ware naar een bijna Reusachtig Hoogtepunt.
Alleen haal je dat Hoogtepunt niet.
Tegen de tijd dat jij bent aanbeland bij de Meest Hilarische Zin Aller Zinnen lig je namelijk dusdanig in een deuk dat de hele Opbouw Naar Het Hoogtepunt naar z'n mallemoeren is. Wat je dan aantreft is een Over De Bank Rollende JIJ en een Zwaar Geirriteerde ANDER die dan nog steeds de Meest Hilarische Zin Aller Zinnen niet heeft gehoord omdat JIJ als een hinnikend paard alleen maar "Leuk He?" kunt uitbrengen.
Fout. Fout. Fout.
Wat u moet doen is het Hele Boekje eerst Zelf uitlezen. Dat je daarbij je Omgeving danig lastigvalt met gehinnik en geschater om een voor de Ander totaal onbegrijpelijk Iets, moet je dan maar op de koop toenemen.
Daarna stuur je de Ander op vakantie, weekendje -weg of ander Center-Parcs-Moment. Of je trekt Zelf even tijdelijk bij Vriendin-A in.
De Ander leest het boekje geheel en al op Eigen Kracht en met Eigen Gehinnik.
En dan kun je daarna aan al je vrienden, familieleden en ander kado-behoeftig volk het boekje - Dingetje - van Herman Koch kado doen.
En maken dat je wegkomt als ze het hebben uitgepakt!
20-1-2003
Omo heeft een reclame-campagne bedacht waar m'n broek van afzakt.
De was als inzet voor een eerlijke verdeling van het huishouden.
Uitgerekend de was.
Als er nou IETS in het huishouden is waar je een minimum aan hersencellen & inspanning voor nodig hebt, is het wel de was. Ik snap mensen nooit die klagen over de was. Wat is daar nou zo ingewikkeld aan?
Je werpt een blik in de wasmand, schat in wat er zoal gaat afgeven of krimpen, doet het bij elkaar passende wasgoed in de trommel, gooit er zo'n bolletje achteraan en zet hem aan. Verder hoef je he-le-maal niks te doen! Niks ouderwets over tobbes hangen, wasborden bebeuken en een polsontwrichting oplopen van het wringen. Je hangt de gewassen was op, of mikt het, indien aanwezig, in de droger en klaar is Miep.
En daar schijnt het nou allemaal om te gaan. Dat Miep zich vaker over de wasmand buigt dan Kees.
Omdat Omo adverteert met die buitengewoon irritante slogan Waarom Was Ik Nog Voor Jou? ben ik maar eens gaan kijken in die paarse winkel.
Ik heb zelfs de test gedaan. Wij doen het huishouden vrij eerlijk verdeeld, zegt Omo. Ja! Me Hoela! Daar is ook nogal wat verdelingswerk aan vooraf gegaan! Door onszelf en niet door Omo.
Ik was namelijk helemaal niet voor Hem. Ik doe de was voor Ons. Zoals hij kookt voor Ons. En dat ik dan weer iets meer opruim. Voor Ons Huis.
Helemaal fout, die slogan. Waarom Was Ik Nog Voor JOU moeten ze hoognodig veranderen in Waarom Was Ik Nog PUNT. Waarschijnlijk kom je tot de ontdekking dat je wast omdat je graag schone kleren aan hebt en het zo a-sociaal is om alleen je eigen kleren te wassen. Misschien kom je tot de conclusie dat dat er zo ingeslopen is en dat je het misschien helemaal niet vervelend vindt om de was te doen. Of wel, maar dan moet je terug naar de onderhandelingstafel. Die Hij net heeft afgeruimd.
Ik vind wassen niet erg. Ook niet als ik thuiskom van mijn werk. Ik vind duivenpoep van het balkon schrapen, vuilniszakken naar beneden zeulen, koken als ik hondsmoe ben en kindertanden poetsen veel vervelender. Dat doet Hij dan. Ik ruim dan weer meer op, daar vindt Hij dan weer niks aan. Want troep is voor hem geen Troep.
Omo pikt uit een maatschappelijke ontwikkeling als verdeling van (huishoudelijke) arbeid, een klein gedeelte en misbruikt het om je doodordinair aan te sporen Omo te kopen in plaats van Ariel.
Ik hou daar niet van.
Wij maken zelf wel uit hoe wij de boel hier verdelen en zo nodig maken we daar even een lekkere vette ruzie over.
En als ik even mijn samenwonende vriendenkring af ga, zijn wij niet de enigen die dat zo doen.
Dus dat Omo het even goed verpest heeft bij mij. En dat ik het ook niet zal kopen. Maar dat komt misschien ook omdat het niet lekker ruikt.
Eerlijk he?
19-1-2003
Hoera! Ik kreeg van haar een van mijn favoriete muziekjes in de post.
Het muziekje is van Ge Reinders en ook al versta ik de helft maar half, want Limburgs, ik word er altijd erg blij van.
Op zijn site staat als inleiding op de tekst:
"Blaosmuziek" beschrijft het speciale Limburgse zondagochtendgevoel, wanneer je eerst al de leden van de dorpsfanfare ziet lopen en fietsen, als je de geur ruikt van versgetrokken soep, en vervolgens bij de cafés aan het kerkplein voor de bijl gaat door de prachtige klanken van de blaasmuziek. Het nummer begint heel klein met alleen piano en groeit in drie minuten en twee-endertig seconden naar een grootse climax, waarin alle registers van het blaasorkest worden opengetrokken.
Juist. Dat is het. Het zondagochtendgevoel.
Bloasmuziek:
Ich had al twee maedjes gezeen mit achter op allebei unne saxofoon
Witte bloes, blauw boks mit gael bieze en pas gepoetste sjoon
Nog boete 't dörp heurde ich al 't geretteketet van 'n trompet
Genog gewanjeld, hiej drinke veur os get
In de eerste sjtraot rook 't van wiet weg en ich realiseerde mich verrek
hiej trek nag emus sondigse soep
Det leeg geträöt van die trombones trokke os nao veure euver de sjtoep
Biej de kerk waare natuurlik weer twee cafe's en 'n plein
En sjpeelde 'n fanfaar heel fijn:
Blaosmeziek op eine sjone zóndigmorge
Blaosmeziek bleust mich ómver
Mit toeters en bellen 'n sjoon verhaol vertelle
Zondigmorge blaosmuziek blaos mich riek
Gaef mich eine esbas veur 'n sjtevig fundament
Gaef mich sjuve en die saxe veur de moere van dees muziektent
't Vergulde kaopere daak waert door de bugels en trómpette gemaak
En dan heurs se:
Blaosmuziek op eine sjone zóndigmorge
Blaosmuziek bleust mich ómver
Mit toeters en belle 'n sjoon verhaol vertelle
Zóndigmorge blaosmuziek blaos mich riek
Blaosmuziek op eine sjone zóndigmorge
Blaosmuziek bleust mich nao hoes
Mit toeters en belle 'n pracht verhaol vertelle
Zóndigmorge blaosmuziek blaos mich riek
Zoek: