[Previous entry: "Dingen die de burger moed geven"] [Main Index] [Next entry: "Oren en zo"]

01/22/2006 Entry: "Ik ga je nog duizend verhalen vertellen"

Job uit het reactiedinges vroeg wie de meneer hier rechts is. De meneer rechts is mijn oom en hij heet Gert. Toen ik klein was heette hij oom Pof. De meningen over de herkomst van zijn bijnaam zijn verdeeld, maar het is zeker dat ik destijds die naam verzon.
Ik kwam mijn oom vier jaar geleden tegen op de begrafenis van mijn moeder. We hadden elkaar ruim dertig jaar niet gezien, zoals ik mijn moeder bijna achttien jaar uit het oog was verloren. Met mijn moeder werd in de loop der jaren het contact voorzichtig hersteld. Het is nooit helemaal goed gekomen en dat is jammer. En toen ging ze dood en nu kan ik haar niets meer vragen. Ik weet niet veel van haar achtergrond, en dus ook niet veel van deze tak van mijn familie. Ik heb herinneringen totdat ik een jaar of acht was, maar dat zijn er maar een paar. Scherpe herinneringen, maar vooral veel vage gevoelswolken die op de meest vreemde momenten opduiken. Geen plakboeken, geen familiefilmpjes en maar een handjevol foto's. Daar moeten de herinneringen dan mee op peil worden gehouden.
Maar nu is daar mijn oom, haar broer. Na een toevallige ontmoeting een tijdje geleden, weer tijdens een begrafenis, spraken we af om elkaar te zien. Dat gebeurde vorige week.
Mijn oom heeft dezelfde ogen als mijn moeder, af en toe is het alsof ik haar aankijk in plaats van hem. Hij heeft ook dezelfde humor en dezelfde lach. We lachten veel, dronken wijn en wisselden voorkeur voor knoflookrijk voedsel uit. We proefden elkaars eten en hij verzon ter plekke een persoonlijke missie: odette gaat ooit vis lekker vinden. Hij was net gestopt met roken en hij vroeg me om wolkjes rook zijn kant op te blazen omdat hij dat zo lekker vond ruiken. Ik heb een erg leuke oom.

Mijn oom heeft die avond een begin gemaakt met het vullen van de blanco pagina's in mijn hoofd. Ik weet nu van oudtantes, geboortedorpen, verhuizingen, pijnlijke familieverhalen, talenten en mislukkingen. Hij weet nu van mijn teleurstelling, het verlies en mijn pogingen dit verlies te compenseren. Hij vroeg me aan het einde van de avond of ik het idee heb dat ik een moeder heb gehad. Daar moet ik nog eens diep over nadenken. Maar hij gaat me nog duizend verhalen vertellen, ik krijg er ineens een hele familiegeschiedenis bij. De komende tijd spelen we even de hoofdrol in een aflevering van Spoorloos.