[Previous entry: "Tapas-achtigs"] [Main Index] [Next entry: "Hans en de twee Jezussen"]

12/11/2005 Entry: "Charmant"

Drie dagen van de week reizen de kinderen en ik ruim een uur verdeeld over twee trams. Dat is geen groot genoegen. Trams rijden niet op tijd en hebben de onhebbelijke gewoonte om om de zoveel meter te stoppen bij een halte. Dat is niet handig als je de laatste halte moet hebben. Om het hele reis-euvel enigszins dragelijk te maken, sleep ik altijd een zakje snoep en wat speelgoederen in m'n tas mee. Verder doen we veel "Kijk eens wat een leuk gebouw-rare mevrouw-grappige fiets-spelletjes" en hopen er verder het beste van.

Een tijd geleden zaten we voorin tram 26. Vlakbij de bestuurder. Kind-II, die van dat fronsje en de donkerbruine ogen, werd uitgenodigd bij de chauffeur. Hij mocht in het hokje, en de bestuurder sloeg beschermend zijn arm om hem heen zodat hij bij optrekkende bewegingen niet uit het hokje zou worden gelanceerd. Kind-II mocht op knopjes drukken en kreeg een gedegen uitleg over het besturen der tram. Leuk. Aardig ook van zo'n trammeneer.

Vorige week zat Kind-II weer vooraan. Hij draaide zich naar me om en fluisterde: zal ik het nog eens vragen? Ik fluisterde terug: doe dat nou maar niet, niet iedere chauffeur vindt zoiets leuk. Tenslotte.
Halverwege de route stopte de tram voor de wissel van personeel. Een verse bestuurder met koffie in de hand stapte in en riep een olijk: "Hallo allemaal!" door het gangpad. Kind-II greep zijn kans.
Meneer?
Ja jongetje?
De vorige keer mocht ik in het hokje meerijden.
Oh?
En nou vroeg ik me af of dat bij u ook mag.
Kom maar, zei de olijke chauffeur.
En weer mocht hij drukken op de oprijknop, de belknop en de deur open-dichtknop. De spiegels kwamen deze keer ook aan de beurt. Ik zat inwendig te grinniken om zijn charme-offensief, en vroeg me op mijn beurt af waar hij een zinnetje als en nou vroeg ik me af vandaan had.

Aangekomen bij onze halte stapten we uit en namen afscheid van de aardige tramchauffeur. Leuk he?zei ik. Ja! zei hij. En, zo ging hij verder, weet je wat nog veel leuker is? De meneer van de tram moet nog 23 jaar werken op de tram. Volgens de meneer van de tram mag ik pas op een tram rijden als ik 20 ben. Dat is over 13 jaar. Dus dan kan ik nog 10 jaar zijn collega zijn.
Sinds het meerij-ritje noemt hij iedere tramchauffeur zijn collega. Zijn toekomst is wat hem betreft vorige week bepaald.