[Previous entry: "Laatste vakantiedag"] [Main Index] [Next entry: "Nazomer"]

09/09/2005 Entry: "Ritme"

De week van het Grote Moeten is bijna voorbij. Het Grote Moeten is een beweging waarvan ik ernstige Ik Moet Helemaal Niets! neigingen krijg. Ik moet helemaal niet op tijd zijn, ik moet helemaal geen vijf vergaderingen op een dag bijwonen, ik moet helemaal geen wassen draaien, ik moet helemaal niet aardig zijn tegen mensen die niet aardig tegen mij zijn. Het is de kunst om in geval van het Grote Moeten rustig te blijven, je ene been voor het andere te zetten, de dag in te delen in ochtend en middag, om te constateren dat de ochtend al bijna om is. Maar ik laat me maar moeilijk in een ritme persen.

Typisch geval van vakantie-blues, zult u zeggen. Ja. Ook. Maar er zijn extra factoren. Een tram die vier dagen lang niet op tijd rijdt bijvoorbeeld. Waardoor ik mij dinsdag weer eens in een stilstaande tram bevond, met twee vermoeide kinderen en tassen met oogst uit de schooltuinen, bovenop twee hijgende pittbulls waarbij ik nooit goed weet of ik demonstratief moet opstaan en een eindje verderop moet gaan zitten of me niet aan moet stellen. Mijn tram, de IJtram, deed de hele week niet waarvoor hij is ingehuurd. Toen ik weer eens te laat op mijn werk kwam aangescheurd, zeiden mijn collega's lachend dat juist mijn IJtram gebruikt gaat worden om het omgaan met eventuele terroristische aanslagen in te oefenen. Haha. Als het nog even zo doorgaat, wordt de IJtram zélf een broedplaats van gefrustreerde reizigers met terroristische neigingen.

U ziet, zeuren over het Openbaar Vervoer, vanalles moeten en na een week al gaan schoppen, ik zit er weer helemaal in. In dat klote-ritme.