Det's Life
schrijfblok


Martin Bril schrijft vanochtend over meisjes. Meisjes die er uitzien als vrouwen, en tatoeages laten zetten. En dan heb ik het nog niet eens over het fenomeen clitorispiercing, waarmee hij zijn stuk zo treurig afsluit. Ik werd een beetje zenuwachtig van zijn column. Toen ik dertien was mocht ik geen make-up gebruiken van mijn ouders. Daar was ik te klein voor vonden ze. Woedend was ik, maar ik luisterde toen nog wel, en een Nee was gewoon een Nee. Je ouders hadden het voor het zeggen, punt uit. Niet veel later heb ik menig Nee eigenhandig omgebogen tot een dikke vette Ja, dus zo'n heilig boontje was ik nou ook weer niet. Als de puberteit niet had bestaan, had ik hem uitgevonden, zeg maar.
Nou heb ik geen dochters maar zoons, en de puberteit is hier nog niet doorgedrongen. Dat wil zeggen dat we gesprekken voeren over het hebben van - lang haar - en dat je dat toch echt vaker moet wassen. En dat vogelnesten achterin niet stoer staan. Maar ik heb nog niets gehoord over tatoeages of piercings. Ik denk dat ik Nee ga zeggen. Ik denk niet dat ze zich daar iets van aan gaan trekken. Maar we hebben nog een aantal jaren van betrekkelijke rust, voordat de pleuris ongetwijfeld uitbreekt. Waarschijnlijk zal ik net zo ouderwets zijn als mijn ouders destijds.

Ook in de krant van vandaag de wekelijkse Aldi-folder. Een wonderlijke folder is het, met vaak vreemdsoortige artikelen. Zo staan er vandaag Zakdoeken in. Zakdoeken voor Dames en Heren. Uit het bijgeleverde miniplaatje maak ik op dat herenzakdoeken zich van dameszakdoeken onderscheiden door een stoere grijs-blauwe streep. Op de zakdoeken van de dames zijn de streepjes roze. Het zijn van die zakdoeken die je opa vroeger in z'n broekzak had, en die je oma na de was ging strijken. Zo'n keurig stapeltje versgestreken zakdoeken lag er dan in de kast. Blijkbaar zijn er vandaag de dag nog steeds mensen die zakdoeken van stof gebruiken. Die er in snotteren, ze in hun broekzak of handtas frommelen, thuis wassen en strijken. Dames en heren.
Ik vind het contrast tussen de zakdoeken en de piercingmeisjes net iets te groot om het allemaal nog bij te kunnen benen. Ik moet meer koffie, en mijn vakantiedagen niet meer beginnen met de krant.

Replies: 5

en ik maar denken dat die rugtattoo alweer uit was...

gelukkig nog een jaar of 12 te gaan hier...

Van zakdoeken van stof krijg je geen schrale neus, itt van die papieren zakdoekjes!
Wij hebben een paar kinder-uitvoeringen in huis.

Ik probeer al jaren een "heer" van die gore zakdoeken af te krijgen. Helaas zag ook hij de advertentie in de krant. En anders krijgt hij ze wel van Sinterklaas...

Hmm. Mijn broer en ik waren blijkbaar ook nogal braaf dan. Mijn moeder zei nl gewoon over tattoos dat het pa smocht als we de deur uit gingen. Vooral mijn broer wilde er een (of deed alsof om mijn moederte fokken, dat kan ook), maar nam er dus geen een. (is inmiddels al tien jaar het huis uit, en heeft -voor zover ik weet- nog steeds geen permanente plakplaatjes laten zetten, maar goed. Dat het heus wel hielp, blijkbaar. Ofzo.

Och erme,...
misschien juist mínder koffie?

Voeg een reactie toe

Naam

E-Mail (mag)

Homepage (mag)

Reactie

Powered By Greymatter