Det's Life
schrijfblok


Er was een aanbieding via mijn werk en ik bestelde een boek. Ooit stond de helft op de leeslijst van school en natuurlijk ging de hele Jan Wolkers-hype van dit jaar ook niet aan mij voorbij. Ik haalde het boek op en brak bijna m'n rug. Dit was geen boek, dit was een bijbel. De Jan Wolkers Bijbel. Niet het soort boek dat je in je rugzak stopt voor in het park. Zeker niet als daar ook nog een fles wijn, chips en een kleedje bij moeten.
Het is een raar boek. Het heeft een opvallend gekleurde omslag, maar het papier lijkt wel recht uit de printer te komen. Dun en veel en een beetje grauw. Ondanks die onaantrekkelijke uitvoering wordt het boek van A tot Z gelezen. Weet ik tenslotte veel waar De hond met de blauwe tong ook alweer over ging. Dit boek heb ik aangeschaft om de inhoud, niet om de buitenkant.

Een tijdje terug kocht ik nog een boek. Louter en alleen op omslag. Ik had nog nooit gehoord van Jonathan Safran Foer, maar dat zegt niets. Ik kon het boek niet laten liggen. Vanwege de titel maar vooral vanwege de buitenkant. Wat een mooi boek, wat een lekker boek ook. Met grote reliëf-letters op de omslag in een soort van blauwgrijs en een fijne typografie. Een voelboek. Ik moet er steeds over aaien. De collega's die het boek onder ogen krijgen, aaien het boek ook. Wat een mooi boek, zeggen ze dan. Ik heb er nog geen letter in gelezen maar de recensies zijn lovend. Het kan me eigenlijk niet zoveel schelen, dit boek gaat wél mee in de rugzak naar het park. En als er niets aan blijkt te zijn, kan ik er nog altijd over wrijven.

Mocht het laatste boek aan de binnenkant net zo aantrekkelijk blijken als aan de buitenkant, dan is het daarmee Het Ultieme Boek. Ik weet niet of uitgevers zich voldoende realiseren dat er mensen zijn die boeken kopen voor de inhoud en de recensies daarover, maar dat er een enorme groep rondloopt die koopt op zicht, op uiterlijk. Om de omslag of de achterflapfoto. Schrijven is een goed ding, maar de ontwerpers van boekomslagen mogen ook wel eens belicht. Daarom hier een naam die niemand iets zegt maar waar ik even extreem luid *applaus!* voor roep.

Omslagontwerp van Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij van Jonathan Foer: Roald Triebels, Amsterdam.

Replies: 2

Ja, en jou moest ik maar eens mailen, over een boek. Dus dat ga ik snel doen;-)

Tsja, Jan Vermeulen leeft niet meer en na zo'n levenlangse schrijver-ontwerper-relatie kan niks meer goed komen, volgens mij...

Powered By Greymatter