Det's Life
schrijfblok


Vandaag zou mijn vader eenentachtig zijn geworden en dus waren we allemaal bij elkaar. Dat moet op zo'n moment. We hadden plannen gemaakt voor de dag, al lang geleden, maar natuurlijk ging alles weer anders. We wáren wel bij elkaar, maar reden heen en weer tussen Amsterdam en Nijmegen voor weer een andere samenkomst. Er gaan namelijk nog meer mensen dood, en daarvoor ben je dan ook bij elkaar.





Op de verjaardag van mijn moeder een week geleden overleed een oom onder bizarre omstandigheden, en op de geboortedag van mijn vader werd ook hij herdacht. Niet bij een koffietafel, niet in een zaaltje van een uitvaartcentrum, maar in de kroeg. Met heel veel mensen van allerlei pluimage. Ik zag omaatjes, tantes uit Brabant, leather-gays, mijn familie uit Nijmegen, neefjes en nichtjes, ex-geliefden van lang geleden en bijna iedereen had het, geheel op verzoek van de overledene, flink op een zuipen gezet. Ik heb minstens drie keer gehoord dat iedereen zo afscheid zou moeten nemen. Het was een beetje raar en eigenlijk gewoon gezellig. En ach, aan mijn vader denk ik toch iedere dag.

Powered By Greymatter