[Previous entry: "Reclame"] [Main Index] [Next entry: "Boosch!"]

09/02/2004 Entry: "Jagen"

Kind-I doet raar. Kind-I doet groot. En dat hoort niet want hij is nog Kind. Het beeld van een slungelende puber probeer ik met man en macht te verdringen.

Kind-I heeft zakgeld. Een euro. Dat heeft hij al een tijdje en hij doet er precies mee wat ik had gehoopt: hij spaart. Drie hele maanden lang spaart hij voor iets onduidelijks plastics of voor kaarten-die-iedereen-moet-hebben. Ik vind dat stoer. Ik kocht namelijk snoep van mijn zakgeld. Nou had ik wel ultra-weinig zakgeld dus meer dan snoep kon je er eigenlijk ook niet van kopen. Maar het gaat om het idee. Het is nog nooit bij Kind-I in z'n hoofd opgekomen om snoep te kopen van zijn zakgeld. Kind-II daarentegen heeft de meeste moeder-genen overgenomen (zowel voor- als nadelig) en verheugt zich nu al op die dag in april dat hij zijn eerste zakgeld gaat krijgen. Daar gaat hij dan namelijk snoep voor kopen. Zucht.

Maar nu doet Kind-I dus raar. Hij wil van zijn zakgeld boodschappen doen. Van de week wilde hij 's middags even naar de Albert Heijn. In z'n eentje.
Huh?
Hij gaat wel eens alleen naar de sigarenboer voor voetbalplaatjes maar bij de Albert Heijn leek me niets te halen. Wel dus. Een doos negerzoenen. Kostte maar 69 eurocent mam! Hij verdeelde de negerzoenen over de drie aanwezige personen en stiekem deed ik 70 cent terug in z'n portemonnee. Ik vond het zielig. Namelijk. En ik zei nog: eten hoef je niet te kopen van je zakgeld, en als je snoep wil kun je dat ook gewoon vragen. Hou je zakgeld nou maar voor iets echts. (iets substantieels wilde ik zeggen, maar dat snapt hij nog niet)

Gisteren wilde hij weer naar de Albert Heijn. Met z'n vader mee, die boodschappen ging doen. Zijn portemonnee moest ook mee en hij had al een lijstje gemaakt. Op het lijstje stond kipvile en brocoli. Dat wilde hij graag eten die avond dus dat ging hij kopen. Ik zei nog of weer: je hoeft van je zakgeld geen eten te kopen etc. enzoverder.
Ze kwamen thuis met eten. Geen kipfilet en geen broccoli want daar had zijn vader nou weer geen zin in gehad. Zijn vader vertelde dat hij in de Albert Heijn perse iets te eten had willen meenemen. Geen snoep maar echt eten. Nu ligt er een zak Tijgernoten van Duyvis in de keuken. Van Kind-I voor ons.

Vanochtend snapte ik het ineens. Kind-I is aan het pré-puberen. Of hoe heet het. Hij slungelt nog niet en hij heeft ook nog geen puistjes. Maar hij jaagt. Voor zijn gezin. Hij wil voedsel verzamelen voor zijn dierbaren. Ik wacht met spanning op het everzwijn. En wanneer kan ik het eerste meegesleurde meisje in zijn grot verwachten?

Gepost door eliane @ 09/03/2004 04:46 AM CET

Wat lief. En dat je dat weet te duiden ... :-)

Gepost door Irene @ 09/02/2004 09:57 PM CET

geweldig!

Gepost door peet @ 09/02/2004 06:42 PM CET

Whoo, als vrouw die nog poogt om kind 1 uberhaupt in de baarmoeder te krijgen vraag ik me af: hoe krijg je ze zover?

staat of valt het met het bij zoeken van 'verstandige genen'?

Gepost door zeppo @ 09/02/2004 05:32 PM CET

Gelukkig! Het bestaat dus toch! Mijn eerste is dus niet de enige die op 10-jarige leeftijd dergelijk gedrag vertoont! Pre-puberen bestaat niet, zei iemand me, maar wij weten nu wel beter....

Gepost door Fleur @ 09/02/2004 12:51 PM CET

schitterend verhaal! en wat een schat!

Gepost door jacq @ 09/02/2004 12:11 PM CET

Wat vertederend.

Gepost door carin @ 09/02/2004 11:22 AM CET

Kind I is lief :-)

Gepost door anneke @ 09/02/2004 11:16 AM CET