Det's Life
schrijfblok


Jajaja, als er geen zenuw meer in zit kun je ook geen pijn meer voelen. Had ze zelf beloofd!
En ze had ook niets gezegd over haar voornemen om van mijn mond een soort mini-operatietafeltje te maken (Kies isoleren) waardoor ik met een blauw stuk opgespannen rubber in m'n mond naar het plafond lag te koekeloeren en niets kon zeggen. Zeggen. Mompelen. Schreeuwen. Keelklanken lukten nog wel. Die had ik ook best hard nodig, die keelklanken.
Aaaaahhhhh!
Grrrrrrrlllllll!
Oooooeeeeeeeeeh!
Allemaal om aan te geven dat er iets niet goed ging en dat met een vijltje in een zenuwkanaaltje pieren, niet mijn idee was van een ontspannen en pijnloze nabehandeling op zomaar een donderdagochtend. Er zat nog wat in, en dat moest er nog uit (Achtergebleven ontstoken zenuwdeeltjes en weefsel) en hoppa, daar ging weer zo'n enge verdovingsspuit. Geen zenuw, geen pijn, anderhalf uur gedoe in m'n mond en dan was mijn kies weer zo goed als nieuw.
Dát was de afspraak.

Het werd twee-en-een-half-uur (!) met m'n kaken van elkaar, vastgeklonken aan dat mini-operatietafeltje. Het werd pijn, verdoving, pijn ondanks verdoving, geruk en getrek, gemier en gepier, nare toestanden (Nu stop ik warme stiftjes in de kanaaltjes en die sluiten alles af; daardoor kan het even gevoelig zijn) en vrij veel keelklanken. Het werd napijn, nagebonk, schele koppijn en het gevoel dat het nog niet goed zit. Het benauwde idee dat ik er maandag weer lig. Omdat het rommelt. En omdat ik liever geen rotzooiende Franse tandarts in m'n mond laat rommelen.

Aan het eind van de twee-en-en-half-uur maakte ik mij nog snel immens populair door op te staan uit de stoel met de zin "Nou, dat is nog een hoop prutswerk zeg." Waarop de tandarts enigszins vinnig reageerde dat ze niet vond dat ze prutswerk had afgeleverd, maar me zojuist had voorzien van een kies die nog jaren meekan. Jaja. Eerst voelen, dan geloven.

Replies: 3

Echt, geloof het maar!
Het komt goed!
Heb niet 1 kies zonder die behandeling meer in mijn mond!
Ik heb nergens last meer van...

ach gos... wat naar..:( heel veel sterkte.

Dapper! Ik slik liever een doos paracetamol en onderdruk zo de pijn, die -zo weet ik uit ervaring- na een paar dagen weer verdwijnt.
Prutswerk, zo voelt het inderdaad al dat gesodemieter in je mond. En jouw tandarts heeft geen gevoel voor humor! Sterkte!

Powered By Greymatter